Interpretacja indywidualna z dnia 7 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-2.4015.182.2025.3.PB

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przelewu środków pieniężnych od Pana żony z jej rachunku bankowego w Białorusi na Pana rachunek indywidualny w Polsce. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 7 grudnia 2025 r. (wpływ 7 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan obywatelem Białorusi i od kilku lat mieszka Pan w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy (karta pobytu czasowego). Centrum Pana interesów życiowych jest Polska - tutaj Pan mieszka, pracuje i rozlicza podatki, dlatego jest Pan polskim rezydentem podatkowym.

Pana żona, również obywatelka Białorusi, posiada kartę pobytu czasowego i mieszka z Panem w Polsce. Między Państwem obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Co roku składają Państwo wspólne zeznanie podatkowe PIT.

W 2025 r. Pana żona sprzedała mieszkanie położone w Białorusi. Środki ze sprzedaży zostały

przelane z jej rachunku bankowego w Białorusi na Pana rachunek indywidualny w Polsce. W tytule przelewu znalazła się informacja „prezent” („darowizna”). Posiadają Państwo również wspólne rachunki bankowe w Polsce, lecz środki zostały przelane akurat na rachunek należący wyłącznie do Pana. Obie strony są rezydentami podatkowymi Polski i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Mieszkanie położone na terytorium Białorusi, które zostało sprzedane przez Pana żonę, należało do majątku wspólnego małżonków.

Zostało ono nabyte w trakcie trwania małżeństwa, w okresie obowiązywania ustawowej wspólności majątkowej.

Nie była zawierana żadna umowa majątkowa małżeńska (intercyza), która wyłączałaby wspólność ustawową, w związku z czym nieruchomość stanowiła składnik majątku wspólnego, a nie majątku osobistego Pana żony.

Intencją Pana żony nie było dokonanie przysporzenia majątkowego w Pana majątku kosztem jej majątku.

Środki pieniężne, których dotyczył przelew zatytułowany „prezent”, pochodziły ze sprzedaży mieszkania nabytego wspólnie w trakcie trwania małżeństwa, a więc stanowiły element Państwa majątku wspólnego.

Przelew został wykonany jedynie w celu przemieszczenia środków w ramach tego majątku wspólnego - z rachunku, którego właścicielem jest żona, na rachunek, którego właścicielem jest Pan - bez zamiaru dokonania darowizny.

Celem przelewu nie było wzbogacenie Pana kosztem majątku żony, lecz wyłącznie techniczne rozdysponowanie wspólnych środków pieniężnych małżonków.

Pytania

1) Czy opisany przelew od małżonki - rezydentki Polski - z rachunku bankowego w Białorusi na Pana rachunek indywidualny w Polsce, w sytuacji obowiązywania wspólności majątkowej i wspólnego rozliczania PIT, należy traktować jako darowiznę zwolnioną z podatku od spadków i darowizn zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

2) Czy fakt, że środki znajdowały się w chwili przekazania za granicą (Białoruś), powoduje, że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie ma zastosowania, mimo że oboje małżonkowie mają miejsce zamieszkania w Polsce?

3) Czy w opisanej sytuacji powstaje jakikolwiek obowiązek podatkowy (zgłoszenie SD-Z2 lub wykazanie w zeznaniu PIT), czy też brak takiego obowiązku z uwagi na wspólność majątkową i wspólne rozliczenie podatkowe?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, zgodnie z art. 31 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dochody każdego z małżonków, w tym środki pochodzące ze sprzedaży majątku osobistego, wchodzą do majątku wspólnego. W związku z tym przekazanie środków z rachunku żony na Pana rachunek indywidualny stanowi jedynie przesunięcie w ramach majątku wspólnego małżonków, a nie darowiznę w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Nawet gdyby uznać taki transfer za darowiznę, spełnione są warunki pełnego zwolnienia na podstawie art. 4a ust. 1 u.p.s.d. (darowizna między małżonkami, drogą przelewu bankowego). W konsekwencji nie powstaje żaden obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

Powyżej przywołano tylko tę część Pana stanowiska, która odnosi się do podatku od spadków i darowizn.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

2) darowizny, polecenia darczyńcy;

3) zasiedzenia;

4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Stosownie do treści ust. 2 ww. przepisu:

Określony w zacytowanych przepisach przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn wskazuje, że jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie własności rzeczy i praw majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Istota ekonomiczna tego podatku tkwi więc w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie we wzbogaceniu podatnika na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym.

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, iż:

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.

Kwestie stosunków majątkowych małżeńskich reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

§ 1. Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

§ 2. Do majątku wspólnego należą w szczególności:

1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków;

2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków;

3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków;

4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1230, 1429, 1672 i 1941);

5) środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie emerytalnym (Dz.U. poz. 1843) każdego z małżonków.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pan obywatelem Białorusi i od kilku lat mieszka Pan w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy (karta pobytu czasowego). Pana żona, również obywatelka Białorusi, posiada kartę pobytu czasowego i mieszka z Panem w Polsce. Między Państwem obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. W 2025 r. Pana żona sprzedała mieszkanie położone w Białorusi. Środki ze sprzedaży zostały przelane z jej rachunku bankowego w Białorusi na Pana rachunek indywidualny w Polsce. W tytule przelewu znalazła się informacja „prezent” („darowizna”).W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan m.in., że intencją Pana żony nie było dokonanie przysporzenia majątkowego w Pana majątku kosztem jej majątku. Środki pieniężne, których dotyczył przelew zatytułowany „prezent”, pochodziły ze sprzedaży mieszkania nabytego wspólnie w trakcie trwania małżeństwa, a więc stanowiły element Państwa majątku wspólnego.

Skoro - jak wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku - przelew został wykonany jedynie w celu przemieszczenia środków w ramach majątku wspólnego - z rachunku, którego właścicielem jest żona, na rachunek, którego właścicielem jest Pan - bez zamiaru dokonania darowizny, a celem przelewu nie było wzbogacenie Pana kosztem majątku żony, lecz wyłącznie techniczne rozdysponowanie wspólnych środków pieniężnych małżonków, to czynność ta (przekazanie środków od Pana żony) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, nie stanowi bowiem czynności wymienionej w art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Mając na uwadze powyższe, bezzasadne stało się rozstrzyganie kwestii dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.