Interpretacja indywidualna z dnia 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.786.2025.2.MR
Sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę w modelu dropshippingu stanowi odpłatną dostawę towarów, a miejscem jej opodatkowania jest terytorium państwa trzeciego, w którym rozpoczęto wysyłkę. Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków związanych z taką sprzedażą. Nie jest podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
- uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
- nieuznania Pana za podmiot, o którym mowa w art. 7a ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
- określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz Klientów (pytanie oznaczone we wniosku nr 3 i nr 4),
- prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług na terytorium kraju, związanych ze sprzedażą towarów na rzecz Klientów opodatkowaną poza terytorium kraju (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).
Uzupełnił go Pan pismem z 20 listopada 2025 r. (wpływ 1 grudnia 2025 r.), pismem z 1 grudnia 2025 r. (wpływ 1 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 30 grudnia 2025 r. (wpływ 30 grudnia 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest zgodnie z PKD 47.91.Z Pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej.
W ramach działalności zajmuje się sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Aktualna oferta obejmuje sprzedaż.
Działalność prowadzona w modelu dropshippingu charakteryzuje się tym, że oferta towarów podąża za trendami rynkowymi i może się dynamicznie zmieniać w zależności od popytu. W związku z tym, Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej oferty o różnorodny, niezwiązany ze sobą asortyment, np. zabawki, odzież, elektronikę i inne produkty popularne w sprzedaży internetowej.
Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od zagranicznych dostawców z Chin. Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: Klienci). Zdarza się również, że nabywcami są przedsiębiorcy. W przyszłości Klientami mogą być również Klienci z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jednakże przedmiotem złożonego wniosku jest sprzedaż skierowana do konsumentów zamieszkujących terytorium Polski.
Wnioskodawca w ich imieniu zawiera umowy kupna-sprzedaży z dostawcami, obsługuje płatności, a następnie przekazuje zamówienia do zagranicznego kontrahenta sprzedawcy danego produktu, po uprzednim potrąceniu swojej prowizji. W razie potrzeby zapewniana jest również pomoc dla Klientów, zarówno w zakresie zapytań dotyczących oferowanych produktów, jak i w toku ewentualnych postępowań reklamacyjnych prowadzonych z zagranicznym sprzedawcą.
Działalność Wnioskodawcy koncentruje się na organizowaniu zakupu towarów oferowanych przez sprzedawców z państw trzecich (głównie z Chin; dalej jako: sprzedawcy). Po zaksięgowaniu płatności towar jest wysyłany przez zagranicznego dostawcę bezpośrednio do Klienta, przy czym to właśnie sprzedawca odpowiada za realizację dostawy. Zatem, działalność polega na zamawianiu towarów oferowanych przez sprzedawców z krajów trzecich. Produkt nie trafia do Wnioskodawcy, zawsze kierowany jest bezpośrednio do odbiorcy końcowego. Wnioskodawca nie ma styczności z towarem i ogranicza się do roli pośrednika w sprzedaży artykułów należących do sprzedawcy. Całość działalności opiera się na modelu, w którym obowiązki związane z logistyką pozostają po stronie sprzedawcy, a sprzedaż odbywa się za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę.
Sklepy internetowe są w pełni zarządzane przez Wnioskodawcę, który przygotowuje opisy produktów w języku polskim, a także dokonuje ich modyfikacji zarówno tekstowych, jak i graficznych w celu lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i potrzeb Klientów.
W sytuacji, gdy Klient złoży zamówienie za pośrednictwem sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę i dokona przedpłaty na jego rzecz, ten następnie składa zamówienie u chińskiego sprzedawcy, przekazuje mu dane Klienta niezbędne do wysyłki oraz dokonuje płatności za towar.
W praktyce oznacza to, że Klient przekazuje należność za towar na rachunek Wnioskodawcy, który następnie opłaca zamówienie u zagranicznego sprzedawcy.
Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez Klienta a sumą przekazaną zagranicznemu sprzedawcy tytułem zapłaty za zamówiony towar. Kwota ta stanowi prowizję należną Wnioskodawcy.
Wnioskodawca nie posiada podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z chińskim sprzedawcą. Pomimo braku formalnej umowy, po dokonaniu zakupu otrzymuje od tego dokument potwierdzający zakup.
Zamówienia są składane wyłącznie za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę. Przed dokonaniem zakupu Klient zobowiązany jest do zaakceptowania regulaminu, wprowadzenia danych potrzebnych do realizacji dostawy oraz dokonania płatności za zamówienie. Wskazane dane są następnie przekazywane do chińskiego kontrahenta w celu bezpośredniej wysyłki towaru do Klienta.
Akceptowany przez Klienta regulamin jednoznacznie określa zasady realizacji transakcji. W szczególności wskazuje on, że Klient jako odbiorca towaru na terytorium Unii Europejskiej jest importerem towaru w rozumieniu przepisów celnych i podatkowych. Po otrzymaniu zamówienia oraz zaksięgowaniu płatności od Klienta, Wnioskodawca składa zamówienie na zamówiony przez Klienta towar u sprzedawcy. Wnioskodawca podaje dane adresowe Klienta jako finalnego odbiorcy i adresata przesyłki oraz dokonuje płatności ceny towaru na rzecz sprzedawcy ze środków otrzymanych od Klienta (po potrąceniu swojej marży lub prowizji). W ten sposób Wnioskodawca nabywa od sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, które następnie przenosi na Klienta. Sprzedawca, po otrzymaniu zamówienia i płatności od Wnioskodawcy, wysyła towar bezpośrednio na adres Klienta wskazany przez Wnioskodawcę. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy ani nie jest przez niego magazynowany na terytorium Polski. Wszystkie formalności celne i obowiązki związane z importem towaru spoczywają na Kliencie jako importerze. Wnioskodawca współpracuje i planuje współpracować z różnymi sprzedawcami, przy czym nie ma pełnej, zweryfikowanej wiedzy ani praktycznej możliwości kontroli, czy sprzedawcy są zarejestrowani w procedurze IOSS. Z tego względu, Wnioskodawca nie może dla celów własnych rozliczeń podatkowych polegać na potencjalnym statusie podatkowym sprzedawców w zakresie IOSS.
Obsługa płatności realizowana jest przy wykorzystaniu zewnętrznych operatorów, takich jak np. (...). Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.
Sprzedawcami są podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane są z państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z terytorium Chin). Jak wcześniej wskazano, odbiorcami towarów są wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski. Wnioskodawca na żadnym etapie nie ma i nie będzie mieć fizycznego kontaktu z towarem.
Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca dokonuje zapłaty na rzecz sprzedawcy z wykorzystaniem środków finansowych uprzednio wpłaconych przez Klienta.
Podczas składania zamówienia u sprzedawcy, Wnioskodawca wskazuje dane Klienta jako odbiorcy, nie posługuje się własnymi danymi adresowymi do wysyłki. Współpraca z chińskimi kontrahentami nie jest regulowana na podstawie pisemnych umów, współpraca ta opiera się na bieżącej realizacji zamówień bez formalnego zobowiązania umownego.
Wynagrodzenie Wnioskodawcy wynika z relacji prawnej zawartej pomiędzy nim a Klientem. To właśnie z Klientem zawierany jest stosunek prawny, w ramach którego Wnioskodawca dokonuje zakupu towaru u sprzedawcy.
Z chwilą złożenia zamówienia przez Wnioskodawcę u zagranicznego sprzedawcy, Klient nabywa prawo do rozporządzania towarem. Wartość poszczególnych zamówień składanych przez Klientów nie przekracza równowartości 150 euro.
Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:
1. Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez sprzedawców, obecnie głównie za pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych kierując się m.in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).
2. Informacje dotyczące towarów oferowanych przez sprzedawców (treść ofert) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie spersonalizowanych opisów, edycje graficzną zdjęć produktowych, wszystko w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Wnioskodawca będzie samodzielnie i autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na Stronie internetowej oraz ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla klienta końcowego, uwzględniając koszt zakupu towaru od sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.
3. Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera interesujący go towar, składa zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności. Przed złożeniem zamówienia Klient będzie zobowiązany do zapoznania się i zaakceptowania regulaminu sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę.
4. Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe), przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta. Jednocześnie Wnioskodawca opłaca zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie, u Wnioskodawcy pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną sprzedawcy.
5. Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawcę, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy wysyłka odbywa się bezpośrednio od sprzedawcy do Klienta.
Przed dokonaniem zakupu Klient jest informowany o przewidywanym czasie dostawy, stosowne informacje zawarte są w regulaminie sklepu internetowego. W wiadomości e-mail Klient otrzymuje numer umożliwiający śledzenie przesyłki. W przypadku pytań lub wątpliwości dotyczących dostawy, Klient może kontaktować się z Wnioskodawcą, który pozostaje w stałym kontakcie z chińskim sprzedawcą oraz posiada bieżący dostęp do informacji o statusie przesyłki. Wnioskodawca odpowiada na zapytania Klientów drogą mailową i udostępnia dane do śledzenia przesyłki na żądanie.
W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, klient zwraca towar do Wnioskodawcy lub bezpośrednio do sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie od Wnioskodawcy.
Sprzedawca z Chin odpowiada za przygotowanie zamówienia, jego spakowanie, przekazanie przewoźnikowi oraz organizacje transportu.
Zatem pełna odpowiedzialność za proces logistyczny od momentu skompletowania zamówienia do jego nadania spoczywa na zagranicznym sprzedawcy.
Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:
1.Import w Polsce – towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce.
2.Import w innym państwie członkowskim UE – towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.
W każdej z powyższych konfiguracji, towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy. Z tego względu Wnioskodawca nie pełni roli importera. Status importera posiada Klient końcowy niezależnie od tego, czy import odbywa się na terytorium Polski, czy innego państwa członkowskiego UE.
Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Wnioskodawca nie jest i nie będzie importerem towaru ani na terytorium Polski, ani też na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w procedurze Import One-Stop Shop (IOSS) i nie planuje takiej rejestracji.
Zgodnie z informacjami widniejącymi na zagranicznych platformach sprzedażowych, część oferowanych tam towarów może być objęta systemem IOSS. Wnioskodawca nie ma jednak wpływu na sposób rozliczania podatku VAT z tytułu importu informacje te pochodzą wyłącznie z treści zamieszczonych na platformach sprzedażowych i nie są weryfikowane przez Wnioskodawcę.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
1. Jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: sprzedawcy z Chin, Pan oraz ostateczni klienci? Jeśli nie to należy wymienić podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią.
Odpowiedź:
Sprzedawca z Chin – sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego, sprzedaje towar, który Wnioskodawca zamawia u niego w imieniu ostatecznego klienta. Sprzedawca z Chin przygotowuje całe zamówienie i wysyła na wskazany przez Wnioskodawcę adres już do ostatecznego klienta. Chiński sprzedawca z Chin jest dostawcą towaru.
Wnioskodawca – z kolei rolą Wnioskodawcy jest zbieranie zamówień składanych przez Klientów, pobranie płatności, następnie zamówienie wskazanego towaru u sprzedawcy z Chin z podaniem adresu do wysyłki bezpośrednio do klienta ostatecznego, przekazanie środków do sprzedawcy (po potrąceniu swojej prowizji). Jak wcześniej wskazano prowizją Wnioskodawcy jest różnica między kwotą otrzymaną od klienta a kwotą płaconą do chińskiego sprzedawcy z Chin.
Klient (konsument) – Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje interesujący go towar i jest ostatnim odbiorcą w łańcuchu dostawy.
Reasumując, transakcja sprzedaży realnie odbywa się między 3 podmiotami: Chiński Sprzedawca, Wnioskodawca oraz Klient (konsument).
2. W jaki sposób nawiązuje Pan współpracę z chińskimi sprzedawcami? Czy współpraca nawiązywana jest bezpośrednio z chińskimi sprzedawcami, czy poprzez portal (...), bądź inny podobny portal? Proszę opisać okoliczności zdarzenia.
Odpowiedź:
Współpraca ze sprzedawcami z Chin nawiązywana jest przez Wnioskodawcę wyłącznie w celu realizacji indywidualnych zamówień Klientów, zgodnie z modelem dropshippingowym opisanym we wniosku.
Wnioskodawca nie posiada formalnych umów o współpracy (pisemnych ani długoterminowych) z chińskimi sprzedawcami. Relacja opiera się na bieżącej, jednostkowej realizacji zamówień składanych po otrzymaniu zamówienia i płatności od Klienta końcowego.
W praktyce współpraca z chińskimi sprzedawcami jest nawiązywana poprzez zagraniczne platformy sprzedażowe, takie jak (...) lub inne podobne portale umożliwiające zakup towarów od sprzedawców z państw trzecich. Są to standardowe, ogólnodostępne platformy e-commerce, z których Wnioskodawca korzysta w taki sam sposób, jak każdy nabywca detaliczny.
Nawiązanie współpracy następuje poprzez:
1. Wybór sprzedawcy na platformie na podstawie dostępnych publicznie informacji (opis towaru, oceny innych klientów, opinie, parametry dostawy).
2. Złożenie zamówienia na konkretny towar wyłącznie w celu jego dostawy bezpośrednio do Klienta – po uprzednim otrzymaniu zamówienia w sklepie prowadzonym przez Wnioskodawcę.
3. Przekazanie danych odbiorcy (Klienta) jako adresata przesyłki oraz dokonanie płatności na rzecz sprzedawcy.
4. Otrzymanie od sprzedawcy potwierdzenia zakupu (np. potwierdzenie zamówienia generowane przez platformę).
W związku z powyższym współpraca Wnioskodawcy ze sprzedawcami z Chin odbywa się za pośrednictwem zagranicznych portali sprzedażowych i dotyczy wyłącznie realizacji konkretnych zamówień, bez zawierania odrębnych umów.
3. Czy posiada Pan konto na portalu aukcyjnym, np. (...) lub innej platformie sprzedażowej za pomocą której dokonuje Pan zamówienia u chińskich sprzedawców? Proszę wyjaśnić.
Odpowiedź:
Wnioskodawca posiada konta użytkownika na zagranicznych platformach sprzedażowych, w tym m.in. na portalu (...) oraz innych podobnych platformach, które umożliwiają zakup towarów od sprzedawców z Chin.
Konta te służą wyłącznie do składania jednostkowych zamówień na towary po złożeniu i opłaceniu zamówienia przez Klienta w sklepie internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę.
Konta te nie są wykorzystywane w ramach żadnej formalnej, długoterminowej współpracy z chińskimi sprzedawcami – zakup odbywa się na takich samych zasadach, na jakich korzystają z platformy inni nabywcy detaliczni.
Z kont przeznaczonych do zakupów Wnioskodawca:
·składa zamówienia wyłącznie w celu przekierowania towaru bezpośrednio do Klienta,
·przekazuje dane Klienta jako adresata przesyłki,
·dokonuje płatności za zamówienie ze środków otrzymanych od Klienta (po potrąceniu prowizji),
·otrzymuje potwierdzenia zamówienia generowane przez platformę.
4. Czy składając zamówienie u sprzedawcy posługuje się Pan swoimi danymi, a oprócz tego wskazuje Pan dane adresowe klienta do wysyłki towaru?
Odpowiedź:
Składając zamówienie u sprzedawcy z Chin, Wnioskodawca nie posługuje się swoimi danymi adresowymi jako odbiorcy towaru.
Wnioskodawca używa swoich danych wyłącznie jako danych kupującego w sensie technicznym (tj. danych konta na platformie sprzedażowej, umożliwiających dokonanie zakupu oraz płatności).
Natomiast dane adresowe wskazywane w zamówieniu jako adres dostawy zawsze należą do Klienta, który uprzednio złożył zamówienie w sklepie internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę.
Wnioskodawca każdorazowo przekazuje sprzedawcy wyłącznie te dane Klienta, które są konieczne do realizacji wysyłki – tak aby towar został dostarczony bezpośrednio do odbiorcy końcowego, zgodnie z modelem dropshippingowym.
Wnioskodawca nie wskazuje nigdy własnego adresu do wysyłki, nie odbiera towaru i nie ma z nim fizycznego kontaktu. Cała logistyka odbywa się po stronie sprzedawcy, który wysyła towar bezpośrednio do Klienta.
5. Kto decyduje jakie towary będą oferowane przez Pana na stronie internetowej?
Odpowiedź:
Wyłącznie Wnioskodawca decyduje o tym jakie towary umieszczane są na stronie.
6. Czy klienci zlecają Panu jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci mogą zakupić jedynie towar który został już zamieszczony w Pana sklepie internetowym?
Odpowiedź:
Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na stronie Wnioskodawcy.
Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie.
7. Czy sprzedawcy mają prawo do dokonywania zmian w opisie towarów zamieszczonych w Pana sklepie internetowym lub do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu towaru w sklepie internetowym?
Odpowiedź:
Nie, sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie Wnioskodawcy, ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie odpowiada wyłącznie Wnioskodawca.
8. Czy nabycie towaru od sprzedawców z Chin odbywa się z wykorzystaniem Pana konta/rachunku bankowego?
Odpowiedź:
Tak.
9.W jaki sposób jest kalkulowane Pana wynagrodzenie z tytułu czynności polegających na nabywaniu towarów dla klientów oraz przeniesieniu procesu wysyłki na dostawcę? Proszę opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie.
Odpowiedź:
Wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu czynności polegających na nabywaniu towarów dla Klientów oraz organizacji procesu sprzedaży w modelu dropshippingowym kalkulowane jest jako różnica pomiędzy kwotą otrzymaną od Klienta, a kwotą zapłaconą sprzedawcy z Chin za zamówiony towar.
W praktyce:
1. Klient składa zamówienie w sklepie prowadzonym przez Wnioskodawcę oraz dokonuje płatności obejmującej pełną cenę towaru, tj. wartość produktu, koszt dostawy oraz ewentualne opłaty związane z realizacją transakcji.
2. Po zaksięgowaniu wpłaty Wnioskodawca składa zamówienie u zagranicznego sprzedawcy, przekazując mu dane Klienta jako odbiorcy przesyłki.
3. Wnioskodawca opłaca zamówienie u sprzedawcy ze środków otrzymanych od Klienta.
4. Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnica (marża/prowizja) pomiędzy:
• kwotą zapłaconą przez Klienta a kwotą faktycznie przekazaną sprzedawcy z Chin;
• kwota ta pozostaje u Wnioskodawcy jako jego wynagrodzenie za zorganizowanie procesu sprzedaży,
Wnioskodawca nie otrzymuje również żadnego wynagrodzenia od sprzedawców zagranicznych – całość wynagrodzenia wynika wyłącznie z relacji z Klientem, który zleca mu zakup towaru.
10. Czy chińscy sprzedawcy będą mieli świadomość, że Pan nie jest ostatecznym nabywcą towarów?
Odpowiedź:
Wnioskodawca składa zamówienie na określone towary i dokonuje za nie płatności.
Jednocześnie wskazuje Sprzedawcy adres ostatecznego klienta, na który towar ma zostać wysłany. Sprzedawca realizuje wysyłkę zgodnie z tą dyspozycją. Z tego względu Wnioskodawca występuje wobec Sprzedawcy w roli nabywcy towarów, jednak wskazuje dane do wysyłki dotyczące ostatecznego odbiorcy. W konsekwencji należy uznać, że Sprzedawcy z Chin mają pełną świadomość, iż faktycznym (końcowym) nabywcą towaru jest inny podmiot niż Wnioskodawca.
11.Kto ustala cenę oferowanych przez Pana towarów na stronie internetowej, jakie elementy cenotwórcze będą wchodziły w skład zapłaty za towar, którą Pan otrzymuje od klientów?
Odpowiedź:
Ceny oferowanych na stronie internetowej towarów są ustalane samodzielnie przez Wnioskodawcę. To Wnioskodawca decyduje o ostatecznej cenie sprzedaży, biorąc pod uwagę koszt zakupu towaru od Sprzedawcy z Chin oraz wysokość własnej marży/narzutu.
Chińscy sprzedawcy nie uczestniczą w ustalaniu cen i nie mają wpływu na wysokość ceny prezentowanej Klientom.
Kwota zapłaty otrzymywana od Klienta obejmuje:
1. wartość towaru,
2. koszty transportu, jeżeli są naliczane przez Sprzedawcę,
3. ewentualne należności podatkowe,
4. marżę Wnioskodawcy, która stanowi jego wynagrodzenie.
Klient przekazuje tę kwotę do Wnioskodawcy, który następnie – po potrąceniu swojej marży – opłaca zamówienie u Sprzedawcy. Wnioskodawca nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia od chińskich sprzedawców; jego wynagrodzenie wynika wyłącznie z relacji z Klientem i jest zawarte w cenie, którą Klient uiszcza przy zakupie.
12.Kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość, czy jest to Wnioskodawca czy Sprzedawca? Proszę krótko opisać okoliczności zdarzenia.
Odpowiedź:
Stroną umowy w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość jest Wnioskodawca. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawcy, który przyjmuje zwrot towaru i zwraca klientowi należne środki. Towar taki odsyłany jest bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
13.W jaki sposób Pana klienci reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób odbywa się rozpatrzenie reklamacji. Czy klient składa reklamację na uszkodzony towar do Pana? Proszę krótko opisać ten proces.
Odpowiedź:
Klient składa reklamację na uszkodzony towar bezpośrednio do Wnioskodawcy.
Reklamacja jest rozpatrywana przez Wnioskodawcę, który – w zależności od ustaleń – zwraca klientowi pieniądze lub wymienia towar na nowy. Towar w ramach reklamacji również trafia bezpośrednio do Wnioskodawcy lub wysłany jest bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
14.Kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość, Pan czy Sprzedawca? W przypadku odstąpienia od umowy zawartej na odległość, to czy jest Pan zobowiązany do zwrotu ewentualnie zapłaconej kwoty przez klienta z tytułu zakupu towaru? Jeśli nie to proszę wskazać kto dokonuje zwrotu tej kwoty i w jaki sposób się to odbywa.
Odpowiedź:
Stroną umowy w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość jest Wnioskodawca. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawcy, który przyjmuje zwrot towaru i zwraca klientowi należne środki. Towar taki odsyłany jest bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
15.W którym państwie odbywa się dopuszczenie towarów do obrotu w Unii Europejskiej, który kraj jest państwem importu i czy państwo importu jest państwem przeznaczenia, tj. państwem w którym dokonuje Pan dostawy towarów na rzecz ostatecznych klientów?
Odpowiedź:
Tak jak wskazano we wniosku, dopuszczenie towarów do obrotu na terenie Unii Europejskiej odbywa się albo w Polsce, albo w innym państwie członkowskim UE, w zależności od tego, którędy przebiega transport przesyłki wysyłanej przez chińskiego sprzedawcę.
W modelu działalności Wnioskodawcy import może przebiegać według dwóch wariantów
przedstawionych we wniosku:
1. Import w Polsce – towar jest importowany bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczany do Klienta zamieszkującego w Polsce.
2. Import w innym państwie członkowskim UE – towar jest importowany w innym kraju UE, po czym trafia do Klienta w Polsce.
Z tego też powodu Wnioskodawca zadał w tym zakresie dwa odrębne pytania nr 3 i 4
wniosku.
W każdym z tych wariantów:
• importerem jest Klient końcowy,
• Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszeń celnych i nie występuje jako przedstawiciel Klienta,
• Wnioskodawca nie jest importerem ani w Polsce, ani w żadnym innym państwie członkowskim UE.
Państwo importu w danej transakcji zależy wyłącznie od tego, gdzie przesyłka jest odprawiana przez operatorów logistycznych i służby celne – Wnioskodawca nie ma na to wpływu.
Natomiast państwem przeznaczenia każdej dostawy jest zawsze Polska, ponieważ to na terytorium Polski znajdują się ostateczni klienci, do których sprzedawca z Chin wysyła towar na podstawie danych przekazanych przez Wnioskodawcę.
Doprecyzował Pan również opis stanu faktycznego o następujące informacje:
Dla pełnego przedstawienia stanu faktycznego Wnioskodawca wskazuje, że poza modelem sprzedaży będącym przedmiotem złożonego wniosku, prowadzi również sprzedaż towarów realizowaną bezpośrednio z terytorium Polski do klientów krajowych. Sprzedaż ta jest opodatkowana stawką 23% VAT. Informacje te Wnioskodawca zamieszcza wyłącznie w celu zachowania kompletności opisu stanu faktycznego; nie formułuje jednak w tym zakresie odrębnego pytania, gdyż oczywistym jest, że sprzedaż krajowa (z Polski do Polski) podlega opodatkowaniu VAT w Polsce według właściwej stawki.
Pytania
1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów, czy też za odpłatne świadczenie usług?
2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca realizując sprzedaż towarów poprzez własne sklepy internetowe w opisanym modelu, nie będzie uznany za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT?
3. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska – czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?
4.W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE – czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny ?
5. Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 3 lub 4, czyli uznania dostawy na rzecz Klientów jako dostawy opodatkowanej poza terytorium Polski, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z taką sprzedażą posiadając status czynnego podatnika podatku VAT? (pytanie sformułowane w piśmie z 1 grudnia 2025 r.)
Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w piśmie z 1 grudnia 2025 r.)
Pana zdaniem:
Ad 1.
Zdaniem Wnioskodawcy, czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają znamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istota zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy).
Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu samego w sobie, klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
Przenosząc powyższe ustalenia na grunt analizowanej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz klientów, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
Ad 2.
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym modelu nie będzie on podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.
Fikcja prawna z tego artykułu dotyczy podmiotów (interfejsów elektronicznych), które ułatwiają transakcje SOTI (do 150 euro) bezpośrednio pomiędzy dostawcą bazowym a konsumentem.
Wnioskodawca natomiast sam uczestniczy w łańcuchu dostaw jako podmiot nabywający (prawo do rozporządzania) towar od Sprzedawcy (B2B) i dokonujący następnie jego dostawy na rzecz Klienta (B2C). Nie jest więc jedynie platformą łączącą strony w rozumieniu art. 7a ust. 1 w zw. z art. 5b rozporządzenia 282/2011.
Ad 3. i Ad 4.
Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku VAT dojdzie do dwóch dostaw:
1.Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;
2. Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
2)W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
2c. W przypadku, gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawca towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
W świetle art. 22 ust. 2e ustawy: w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
1)pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
2)ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.
W myśl art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
1)poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2)następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych towarów.
Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów.
Jednocześnie, przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), wiec tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy, miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku, mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca, Wnioskodawca oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji, towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej trafia bezpośrednio do Klienta.
W opisanym przypadku, mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).
Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium UE.
Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawcą a Klientem (B2C) nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski), ani też w innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim UE).
W takim przypadku, transakcje dostawy towaru na rzecz klienta, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce oraz w innych państwach członkowskich UE, niezależnie od państwa importu – nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym przypadku Chin.
Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa trzeciego (Chiny).
Ad 5.
Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku posiadania statusu podatnika VAT czynnego, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z dokonywaną dostawą poza terytorium kraju np. od kosztów reklamy, kosztów księgowości i innych związanych z tymi dostawami.
Powyższe wynika z konstrukcji art. 86 ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą:
1)dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami;
2)(uchylony);
3)dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.
Zatem, podatnik zachowuje prawo do odliczenia w przypadku nabycia towarów i usług, które dotyczą dostaw towarów dokonanych poza terytorium kraju (pkt 1), gdyby te kwoty mogły być odliczone, gdyby czynności były dokonane na terytorium kraju. Przedmiotem dostaw dokonywanych przez Wnioskodawcę są towary, których dostawa w Polsce podlegałaby opodatkowaniu stawką 23%.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2)eksport towarów;
3)import towarów na terytorium kraju;
4)wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5)wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej […].
Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel […].
Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Jak stanowi art. 5a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz.U. UE L 77 z 23 marca 2011, s. 1, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie 282/2011”):
Do celów stosowania art. 14 ust. 4 dyrektywy 2006/112/WE uznaje się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym gdy dostawca uczestniczy pośrednio w wysyłce lub transporcie towarów, w szczególności w następujących przypadkach:
a) w przypadku gdy dostawca zleca podwykonanie wysyłki lub transportu towarów osobie trzeciej, która dostarcza towary nabywcy;
b) w przypadku gdy wysyłka lub transport towarów dokonywane są przez osobę trzecią, ale dostawca ponosi całkowitą lub częściową odpowiedzialność za dostarczenie towarów nabywcy;
c) w przypadku gdy dostawca wystawia fakturę i pobiera od nabywcy opłaty za transport lub wysyłkę, a następnie przekazuje je osobie trzeciej, która organizuje wysyłkę lub transport towarów;
d) w przypadku gdy dostawca zachęca nabywcę w dowolny sposób do skorzystania z usług w zakresie dostarczania towarów świadczonych przez osobę trzecią, umożliwia kontakt nabywcy i osoby trzeciej lub przekazuje w inny sposób tej osobie informacje niezbędne do dostarczenia towarów nabywcy.
Towarów nie uważa się jednak za wysłane lub przetransportowane przez dostawcę lub na jego rzecz, w przypadku gdy nabywca transportuje te towary samodzielnie lub z udziałem osoby trzeciej organizuje dostarczanie tych towarów, a dostawca nie bierze udziału bezpośrednio ani pośrednio w organizacji lub pomocy w organizacji wysyłki lub transportu tych towarów.
Jak wynika z art. 7a ustawy:
1. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma, platforma handlowa, portal lub podobne środki, zwanego dalej „interfejsem elektronicznym”, sprzedaż na odległość towarów importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro, uznaje się, że podatnik ten samodzielnie otrzymał towary i dokonał ich dostawy.
2. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego, dokonanie na terytorium Unii Europejskiej przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub
2) dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem
- uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, samodzielnie otrzymał towary i dokonał ich dostawy.
3.Przez ułatwianie, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się ułatwianie w rozumieniu art. 5b rozporządzenia 282/2011.
W art. 7a ust. 1 i 2 ustawy zaimplementowano swego rodzaju fikcję prawną, która w istocie prowadzi do przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązanie VAT z tytułu określonych dostaw towarów na podatników prowadzących działalność gospodarczą związaną z posiadaniem, prowadzeniem czy zarządzaniem interfejsami elektronicznymi. Regulacje obejmują swoim zakresem operatorów interfejsów elektronicznych, którzy ułatwiają dokonywanie określonych dostaw towarów, niezależnie od tego czy posiadają oni siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium UE, czy na terytorium państwa trzeciego.
Powyższy przepis wprowadza fikcję prawną (wyłącznie na potrzeby podatku VAT), polegającą na przyjęciu, że podatnik ułatwiający za pomocą interfejsu elektronicznego wyżej wskazane dostawy towarów na rzecz konsumentów, dokonywane przez tzw. dostawców bazowych:
· samodzielnie otrzymał (nabył) te towary (fikcja prawna w postaci przyjęcia, że ma miejsce dostawa towarów B2B pomiędzy dostawcą bazowym a operatorem interfejsu elektronicznego) oraz
· dokonał dostawy tych towarów (fikcja prawna polegająca na przyjęciu, że dochodzi do dostawy towarów B2C pomiędzy operatorem interfejsu elektronicznego a ostatecznym nabywcą tych towarów, tj. konsumentem, który faktycznie nabywa te towary).
Jak wskazano w art. 5b rozporządzenia 282/2011:
Do celów stosowania art. 14a dyrektywy 2006/112/WE termin »ułatwia« oznacza korzystanie z interfejsu elektronicznego w celu umożliwienia nawiązania kontaktu pomiędzy nabywcą a dostawcą, który oferuje towary na sprzedaż poprzez interfejs elektroniczny, co skutkuje dostawą towarów poprzez ten interfejs elektroniczny.
Jednakże podatnik nie ułatwia dostawy towarów, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)podatnik ten nie określa, bezpośrednio ani pośrednio, żadnych warunków, na których dokonywana jest dostawa towarów;
b)podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani pośrednio, udziału w zatwierdzaniu obciążenia nabywcy w związku z dokonywaną płatnością;
c)podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani pośrednio, udziału w procesie zamawiania lub dostarczania towarów.
Art. 14a dyrektywy 2006/112/WE nie ma zastosowania do podatnika, który wykonuje tylko jedną z następujących czynności:
a) przetwarzanie płatności w związku z dostawą towarów;
b) oferowanie lub reklamowanie towarów;
c) przekierowywanie lub przenoszenie nabywców do innych interfejsów elektronicznych, poprzez które towary są oferowane na sprzedaż, bez jakiegokolwiek dalszego udziału w dostawie tych towarów.
Z opisu sprawy wynika, że zajmuje się Pan sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Model sprzedażowy realizowany przez Pana można przedstawić w następujący sposób:
1.Wyszukuje Pan towary oferowane przez sprzedawców, obecnie głównie za pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych, kierując się m.in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).
2.Informacje dotyczące towarów oferowanych przez sprzedawców (treść ofert) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Pana stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie spersonalizowanych opisów, edycje graficzną zdjęć produktowych, wszystko w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Będzie Pan samodzielnie i autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na Stronie internetowej oraz ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla klienta końcowego, uwzględniając koszt zakupu towaru od sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.
3.Klient odwiedza Pana stronę internetową, wybiera interesujący go towar, składa zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności. Przed złożeniem zamówienia Klient będzie zobowiązany do zapoznania się i zaakceptowania regulaminu prowadzonego przez Pana sklepu internetowego.
4.Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, zamawia Pan towar u sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe), przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta. Jednocześnie opłaca Pan zamówienie, potrącając swoja prowizję. U Pana pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną sprzedawcy.
5.Po opłaceniu przez Pana zamówienia, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Pana, wysyłka odbywa się bezpośrednio od sprzedawcy do Klienta.
Transakcja sprzedaży realnie odbywa się między 3 podmiotami: chiński sprzedawca, Pan oraz Klient (konsument). Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:
-import w Polsce – towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce.
-import w innym państwie członkowskim UE – towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.
Prowadzi Pan również sprzedaż towarów realizowaną bezpośrednio z terytorium Polski do klientów krajowych. Sprzedaż ta jest opodatkowana stawką 23% VAT.
Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług (pytanie oznaczone nr 1).
Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności wypełniają znamiona handlu towarami. Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez Klientów są konkretne towary oferowane w Pana sklepie internetowym, zatem posiada Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość dysponowania nimi jak właściciel. Bowiem to Pan wyszukuje i decyduje jakie towary zostaną zaoferowane do sprzedaży w Pana sklepie internetowym. Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został już zamieszczony w Pana sklepie. Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się w sklepie. Dodatkowo sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów w Pana sklepie internetowym ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony w sklepie internetowym odpowiada wyłącznie Pan. Co także istotne, Klient po zakupie wpłaca pieniądze bezpośrednio na Pana konto. Nie ma Pan podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania związane z dostawą i przyjmuje zwroty towarów bezpośrednio do siebie, jeżeli klient po zakupie decyduje się zwrócić towar. W takiej sytuacji zwraca Pan całą kwotę jaką Klient zapłacił za zamówienie. Zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że posiada Pan ekonomiczne władztwo nad towarami sprzedawanymi w swoim sklepie internetowym.
Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego w Pana sklepie internetowym, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientom (ostatecznym nabywcom), a Pan w ramach transakcji przenosi na Klienta prawo do dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku od towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Pana w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu prezentowanego na Pana stronie internetowej.
Jak już powyżej wskazałem, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Pan decyduje jakie towary są oferowane w Pana sklepie internetowym, tworzy Pan ofertę poprzez modyfikację ofert sprzedawców chińskich, decyduje za jaką cenę towary zostaną zaoferowane do sprzedaży w sklepie internetowym i zapłata za towar trafia na Pana konto bankowe oraz w przypadku odstąpienia klienta od umowy zwraca Pan pieniądze lub wymienia towar na nowy, a dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania związane z dostawą i przyjmuje zwroty towarów bezpośrednio do siebie to realizowane świadczenie należy uznać za dostawę towarów dokonaną przez Pana na rzecz Klientów. Z opisu sprawy wynika, że ma Pan możliwość dysponowania rzeczą pomimo braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonuje Pan sprzedaży (przenosi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz Klientów końcowych.
Zatem, w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów stanowią odpłatną dostawę towarów.
Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
Kolejne Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy w przedstawionych okolicznościach sprawy należy uznać Pana za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
Transakcja dostawy od sprzedawcy z krajów trzecich do Pana ma charakter relacji właściwej dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który sprzedaje na rzecz innego podatnika (B2B), a stroną transakcji jest Pan, a nie Pana klient. Zamówienie towarów u sprzedawcy z krajów trzecich składa Pan, a nie klient Pana firmy. Zatem te wzajemne relacje nie pozwalają uznać Pana za podmiot ułatwiający sprzedaż, tylko za podmiot, który dokonuje sprzedaży w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.
Mając zatem na uwadze zawarte w interpretacji wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcie w zakresie zadanego przez Pana pytania nr 1, zauważyć należy, że w przedstawionym stanie faktycznym nie znajdą zastosowania przepisy wynikające z art. 7a ustawy. Zatem nie można uznać Pana za podmiot ułatwiający dostawę towarów poprzez użycie interfejsu elektronicznego, w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w przedstawionych okolicznościach sprawy nie jest Pan podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.
Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
Ponadto Pana wątpliwości dotyczą wskazania miejsca opodatkowania dostaw w sytuacji gdy:
-państwem importu jest Polska a Klient posiada miejsce zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr 3),
-państwem importu jest inne państwo członkowskie UE a Klient posiada miejsce zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanych przez Pana transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
Miejscem dostawy towarów w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
2. W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
1)pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
2)ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.
W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
1)poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2)następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
Według art. 22 ust. 3b ustawy:
Przepisy ust. 2-2e nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika.
Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pana towar. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego sprzedawcy i zleca też temu sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta. Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński sprzedawca sprzedający towary przez platformę sprzedażową, Pan jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz ostateczni Klienci (konsumenci). Zamawia Pan towar u dostawcy poprzez platformę sprzedażową, a towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego od chińskiego sprzedawcy do ostatecznego Klienta w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), a Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.
Wskazał Pan we wniosku, że nie pełni Pan roli importera. Importerem jest ostateczny Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest ostateczny odbiorca nabywający od Pana towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
Podsumowując:
Ad 3.
W sytuacji, gdy państwem importu jest Polska a dostawy realizowane są na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem opodatkowania tych dostaw towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny.
Ad 4.
W sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE a dostawy realizowane są na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem opodatkowania tych dostaw towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny.
W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 jest prawidłowe.
Przedmiotem Pana wątpliwości jest także ustalenie, czy posiadając status czynnego podatnika podatku VAT ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku ze sprzedażą towarów na rzecz Klientów, która jest opodatkowana poza terytorium kraju.
W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca.
Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przy czym na mocy art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Podkreślić należy, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
Zauważyć również należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i w ramach działalności zajmuje się Pan sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Przy czym, jak powyżej ustaliłem, dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Z okoliczności sprawy wynika, że w związku z ww. dostawą towarów opodatkowaną poza terytorium kraju, ponosi Pan wydatki takie jak: koszty reklamy, księgowości. Ponadto, prowadzi Pan również sprzedaż towarów realizowaną bezpośrednio z terytorium Polski do klientów krajowych. Sprzedaż ta jest opodatkowana VAT w Polsce według właściwej stawki.
Zatem odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy. Odliczeniu podlega podatek VAT naliczony związany z zakupem towarów i usług wykorzystywanych następnie do czynności dostawy towarów na rzecz Klienta, której, jak wskazałem wcześniej, miejscem świadczenia jest terytorium kraju trzeciego, pod warunkiem, że będzie Pan posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.
W związku z powyższym, ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług na terytorium kraju, które będą związane z realizowaną sprzedażą towarów opodatkowaną poza terytorium kraju, na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
