Interpretacja indywidualna z dnia 12 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.1027.2025.1.DJ
Zwrot nienależnie pobranych środków z tytułu kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu, ponieważ nie prowadzi do trwałego przysporzenia majątkowego. Tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca, X wraz z mężem Y, posiadający ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej byli stroną umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem waluty obcej (CHF), zawartej z poprzednikiem prawnym obecnego Banku (…) (zwanym dalej „Bankiem”). Kredyt został zaciągnięty wyłącznie na cele mieszkaniowe (zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych) i nie miał związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca informuje, że:
1.Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
2.Kredyt udzielony został osobom fizycznym - konsumentom.
W dniu (…) 2025 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem zawarli z Bankiem ugodę pozasądową. Celem ugody było polubowne rozwiązanie sporu dotyczącego ważności i sposobu wykonywania wyżej wymienionej umowy kredytowej, ze względu na zawarte w niej klauzule abuzywne (niedozwolone). Na mocy ugody strony dokonały ostatecznego rozliczenia wzajemnych roszczeń. W ramach porozumienia Bank dokonał umorzenia pozostałej do spłaty części kapitału i odsetek (w zakresie tej kwoty Wnioskodawca spełnia przesłanki zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów) oraz wypłaty świadczenia pieniężnego w łącznej kwocie (…) PLN.
Wypłacona kwota ((…) PLN) stanowi w istocie zwrot części środków pieniężnych, które Wnioskodawca wraz z małżonkiem nadpłacili na rzecz Banku w toku wieloletniej spłaty kredytu ponad nominalną wartość udostępnionego kapitału. Nadpłata ta wynikała z zastosowania przez Bank mechanizmu indeksacji/denominacji, który w świetle orzecznictwa TSUE oraz sądów polskich jest wadliwy. Kwota ta nie stanowi odsetek za opóźnienie, odszkodowania, zadośćuczynienia ani żadnej innej formy gratyfikacji, lecz jest zwrotem nienależnie pobranego przez Bank świadczenia (zwrotem własnych środków Wnioskodawcy i jego małżonka).
Pytanie
Czy wypłacona przez Bank kwota (…) PLN, stanowiąca w sensie ekonomicznym i prawnym zwrot nienależnie pobranych od kredytobiorców świadczeń (nadpłaconego kapitału) w ramach rozliczenia kredytu hipotecznego, stanowi dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana kwota (…) PLN nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu.
Uzasadnienie prawne:
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT), opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody. Kluczowym pojęciem jest tu definicja „przychodu” zawarta w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którą przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne. Z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
Zgodnie z treścią ugody z bankiem, poza umorzeniem wierzytelności bank zwrócił środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez Wnioskodawców. Kwota ta została ustalona w wyniku rozliczenia kredytu po zawarciu ugody, tj. po porównaniu kwot udostępnionych przez bank oraz kwot faktycznie spłaconych. Zwrot ten ma charakter rozliczenia nadpłaty (korekty wcześniejszych świadczeń), a nie nowego przysporzenia. Należy jednak podkreślić, że aby dane przysporzenie mogło być uznane za przychód podatkowy, musi ono powodować realny wzrost majątku podatnika (przysporzenie majątkowe). O przychodzie można mówić tylko wtedy, gdy stan majątkowy podatnika ulega powiększeniu w stosunku do stanu sprzed uzyskania świadczenia.
W przedstawionym stanie faktycznym wypłata kwoty (…) PLN przez Bank nie generuje przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy i jego małżonka. Jest to jedynie zwrot ich własnych środków, które wcześniej zostały wpłacone do Banku jako nienależne świadczenie (w rozumieniu art. 410 Kodeksu cywilnego). Wnioskodawca w latach trwania kredytu, na skutek stosowania przez Bank klauzul niedozwolonych, przekazywał wraz z małżonkiem do Banku kwoty przewyższające rzeczywiste zobowiązanie. Ugoda sankcjonuje ten fakt i nakazuje zwrot nadpłaty. Zwrot pieniędzy, które wcześniej wypłynęły z majątku podatnika, jest zdarzeniem neutralnym podatkowo. Jest to jedynie restytucja (przywrócenie) stanu majątkowego sprzed dokonania nienależnej wpłaty, a nie uzyskanie nowej korzyści.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii interpretacyjnej organów podatkowych, a to m.in. w:
1.Piśmie z dnia 11 grudnia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0114-KDIP3-2.4011.804.2024.2.MN;
2.Piśmie z dnia 11 grudnia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0115-KDIT1.4011.679.2024.1.MST;
3.Piśmie z dnia 20 listopada 2025 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0112-KDIL2-1.4011.756.2025.3.MKA.
Fakt, że Bank w treści ugody lub w tytule przelewu może posługiwać się ogólnymi sformułowaniami typu „rozliczenie” czy „świadczenie”, nie zmienia ekonomicznego charakteru tej transakcji, którym jest zwrot nadpłaconego kapitału. Skoro Wnioskodawca wraz z małżonkiem odzyskują część własnych pieniędzy, nie uzyskują dochodu.
Konkludując, kwota (…) PLN nie mieści się w katalogu źródeł przychodów (w tym „innych źródeł” z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT), ponieważ brakuje tu elementu definicyjnego przychodu, jakim jest przyrost czystego składnika majątku. W związku z tym kwota ta nie powinna być wykazywana w zeznaniu rocznym PIT i nie podlega opodatkowaniu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
W treści wniosku wskazała Pani m.in., że: (…) Wypłacona kwota ((…) PLN) stanowi w istocie zwrot części środków pieniężnych, które Wnioskodawca wraz z małżonkiem nadpłacili na rzecz Banku w toku wieloletniej spłaty kredytu ponad nominalną wartość udostępnionego kapitału. (…) Kwota ta nie stanowi odsetek za opóźnienie, odszkodowania, zadośćuczynienia ani żadnej innej formy gratyfikacji, lecz jest zwrotem nienależnie pobranego przez Bank świadczenia (zwrotem własnych środków Wnioskodawcy i jego małżonka).
Wobec powyższego, wypłata na Pani rzecz kwoty stanowiącej zwrot nienależnie pobranych przez bank świadczeń (nadpłaconego kredytu) - nie spowoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Zatem, w związku z otrzymaniem od banku ww. kwoty nie powinna Pani wykazywać jej w rocznym zeznaniu podatkowym oraz dokonywać zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pani jest Wnioskodawczynią w sprawie. Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałego kredytobiorcy – Pani męża.
Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte zapadły w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
