Postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. II SA/Po 701/25
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Daniel Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Arkadiusz Skomra (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia 2026 r. w sprawie ze skargi W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 maja 2025 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako "Samorządowe Kolegium Odwoławcze" lub "organ") odmówiło zawieszenia postępowania w sprawie odwołania W. B. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 31 stycznia 2025 r., znak [...]
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła W. B. zarzucając mu naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez jego błędne niezastosowanie w sytuacji, kiedy właściwe załatwienie sprawy może nastąpić jedynie po uprzednim rozstrzygnięciu Sądu w przedmiocie skargi na uchwałe Rady Miasta i Gminy [...] nr [...] z dnia 24 stycznia 2024 r.
Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części oraz o zobowiązanie organu do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "P.p.s.a.").
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone skargą w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania nie jest ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty, ani postanowieniem kończącym postępowanie. Nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.
Jak wynika bowiem z art. 141 § ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 – dalej jako "K.p.a.") na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z kolei w myśl art. 101 § 3 K.p.a. zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania.
Treść art. 101 § 3 K.p.a. zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Natomiast na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje - patrz wyroki NSA: z dnia 28 czerwca 2022 r. II GSK 357/19, z dnia 8 maja 2013 r. sygn. akt I OSK 2148/11, z dnia 18 czerwca 2013 r. II OSK 2296/12. Również i w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych prezentuje się zbieżny z powyższym pogląd odnośnie sposobu odczytania art. 101 § 3 k.p.a. (por. postanowienia: WSA w Białymstoku z 21 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 513/11; WSA w Gdańsku z 30 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 112/12; wyrok WSA w Kielcach z 13 września 2012 r., sygn. akt II SA/Ke 464/12; postanowienia WSA w Gdańsku z: 19 września 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 715/11 i 22 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 208/12; wyroki: WSA w Poznaniu z 6 lutego 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 991/12; WSA w Gliwicach z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1165/12, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego przepis art. 101 § 3 K.p.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia (lub wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA: z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 2991/12; z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II OSK 1617/12; z dnia 18 października 2013 r. sygn. akt II OSK 1175/12; z dnia 31 marca 2015 r. sygn. akt II OSK 641/15, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skoro w świetle przepisu art. 101 § 3 K.p.a. na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie (lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy) nie przysługuje, tym samym postanowienie to nie należy do kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., a skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 2921/12, z dnia 25 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 172/13, z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt II OSK 826/13, z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 1590/13 publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jeśli zaś chodzi o zawarcie błędnego pouczenia w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego o przysługującej skardze, to wskazać należy, że w świetle art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Błędne pouczenie nie może jednak kreować nowych praw dla strony postępowania, które nie zostały przewidziane w obowiązujących przepisach, a co za tym idzie, nie stwarza dla strony skarżącej prawa do wniesienia skargi na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Okoliczność błędnego pouczenia Skarżącej przez SKO pozostaje bez wpływu na dokonaną ocenę dopuszczalności wniesienia skargi.
Na marginesie Sąd wskazuje, iż Skarżąca nie została pozbawiona możliwości poddania ocenie przedmiotowego postanowienia, gdyż do tutejszego Sądu wywiodła skargę na decyzję Kolegium z dnia 26 maja 2025 r., [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 31 stycznia 2025 r., znak [...]
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.
O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 P.p.s.a.
