Interpretacja indywidualna z dnia 13 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.807.2025.4.KK
Czynności polegające na organizowaniu i pośrednictwie w świadczeniu usług wirtualnego seksu przez prezenterki w ramach transmisji internetowych nie stanowią prostytucji i są legalną działalnością opodatkowaną VAT zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku od towarów i usług.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca – Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS, posiadająca status polskiego rezydenta podatkowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Spółka planuje prowadzić działalność gospodarczą polegającą na organizacji i komercyjnym udostępnianiu w Internecie transmisji audiowizualnych realizowanych w czasie rzeczywistym (tzw. kamerki-online), przy wykorzystaniu infrastruktury technicznej zapewnianej przez Spółkę. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zamierza nawiązać współpracę z osobami fizycznymi (dalej: „Prezenterki”), które będą uczestniczyć w transmisjach internetowych w charakterze wykonawców. Prezenterka będzie zajmować się tzw. „wirtualnym seksem”, polegającym na uczestnictwie w interaktywnych transmisjach z wykorzystaniem kamery internetowej.
W ramach transmisji Prezenterka będzie wykonywać czynności określone przez klienta, w tym prezentować zachowania, wypowiedzi lub reakcje zgodnie z jego sugestiami.
Treści prezentowane przez Prezenterkę mogą mieć charakter erotyczny, pornograficzny, rozrywkowy lub towarzyski, w zależności od zapotrzebowania i oczekiwań klienta.
Wszelkie działania Prezenterki będą odbywać się wyłącznie w przestrzeni wirtualnej, bez jakiegokolwiek kontaktu fizycznego, przy czym interakcja będzie odbywać się w czasie rzeczywistym, a klient będzie mógł kierować przebiegiem transmisji poprzez polecenia lub sugestie.
Czynności te będą miały charakter przedstawienia o interaktywnym przebiegu, którego „reżyserem” będzie klient.
Działania Prezenterki będą mieć na celu stworzenie wrażenia uczestnictwa w sytuacji intymnej, niemniej będą ograniczone do przekazu audiowizualnego.
Prezenterki będą osobami pełnoletnimi i będą zatrudnione na podstawie umowy zlecenia.
Każda z Prezenterek będzie otrzymywać wynagrodzenie godzinowe, z możliwością przyznania dodatkowej premii, w zależności od rodzaju i czasu świadczenia usług.
Spółka będzie zapewniać Prezenterkom odpowiednie zaplecze techniczne (sprzęt, oprogramowanie, obsługę płatności, wsparcie organizacyjne, marketingowe) oraz prowadzić rozliczenia z klientami.
Przychody uzyskiwane od klientów stanowić będą przychody Spółki z działalności gospodarczej.
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
Czy czynności opisane we wniosku, wykonywane przez pełnoletnie Prezenterki zatrudnione przez Spółkę w ramach interaktywnych transmisji internetowych o charakterze erotycznym, pornograficznym, rozrywkowym lub towarzyskim mogą stanowić przedmiot prawnie skutecznej umowy cywilnoprawnej zawieranej przez Spółkę, a tym samym generować przychody Spółki, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) zgodnie z obowiązującymi przepisami?
Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
Czynności opisane we wniosku mogą stanowić przedmiot prawnie skutecznej umowy cywilnoprawnej, a tym samym generować przychody Spółki, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).
Uzasadnienie
Jak wynika z utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych – Izba Skarbowa w Katowicach z dnia 7 stycznia 2015 r., IBPBI/1/415-1164/14/AP oraz – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2018 r., 0112-KDIL3-1.4011.99.2018.1.AN Prezenterka nie mieści się w definicji prostytutki, a wykonywanie przez nią usług wirtualnego seksu nie stanowi prostytucji i jest działalnością legalną.
Mając na względzie fakt, że Prezenterka nie mieści się w definicji prostytutki, a jej działalność jest legalna, należy stwierdzić, że czynności polegające na organizowaniu i pośrednictwie w świadczeniu przez nią usług wirtualnego seksu nie mogą być kwalifikowane jako sutenerstwo i również stanowią działalność legalną, a więc podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, o ile oczywiście nie są wykonywane w warunkach określonych w art. 202 Kodeksu karnego.
W konsekwencji Spółka może organizować i pośredniczyć w świadczeniu tych usług, przy czym osiągane przychody podlegają opodatkowaniu w ramach działalności gospodarczej, w tym podatkiem od towarów i usług (VAT).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z art. 6 pkt 2 ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.
O nieważności czynności prawnych sprzecznych z zasadami współżycia społecznego stanowi art. 58 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:
Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka planuje prowadzić działalność gospodarczą polegającą na organizacji i komercyjnym udostępnianiu w Internecie transmisji audiowizualnych realizowanych w czasie rzeczywistym (tzw. kamerki-online), przy wykorzystaniu infrastruktury technicznej zapewnianej przez Spółkę. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zamierza nawiązać współpracę z osobami fizycznymi - „Prezenterki” - które będą uczestniczyć w transmisjach internetowych w charakterze wykonawców. Prezenterka będzie zajmować się tzw. „wirtualnym seksem”, polegającym na uczestnictwie w interaktywnych transmisjach z wykorzystaniem kamery internetowej. W ramach transmisji Prezenterka będzie wykonywać czynności określone przez klienta, w tym prezentować zachowania, wypowiedzi lub reakcje zgodnie z jego sugestiami. Treści prezentowane przez Prezenterkę mogą mieć charakter erotyczny, pornograficzny, rozrywkowy lub towarzyski, w zależności od zapotrzebowania i oczekiwań klienta. Wszelkie działania Prezenterki będą odbywać się wyłącznie w przestrzeni wirtualnej, bez jakiegokolwiek kontaktu fizycznego, przy czym interakcja będzie odbywać się w czasie rzeczywistym, a klient będzie mógł kierować przebiegiem transmisji poprzez polecenia lub sugestie. Działania Prezenterki będą mieć na celu stworzenie wrażenia uczestnictwa w sytuacji intymnej, niemniej będą ograniczone do przekazu audiowizualnego. Prezenterki będą osobami pełnoletnimi i będą zatrudnione na podstawie umowy zlecenia.
W przepisach dot. podatku od towarów i usług nie istnieje legalna definicja prostytucji. Zgodnie natomiast z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Polskie Wydawnictwo Naukowe PWN), prostytucja to uprawianie seksu za pieniądze. Ponadto w literaturze przedmiotu istnieje wiele określeń dla zjawiska prostytucji, o czym świadczą różnorodne definicje. Termin „prostytucja” wywodzi się z języka łacińskiego od słowa prostitutio i oznacza nierząd uprawiany w celu osiągnięcia zysku. Według niektórych autorów, termin ten pochodzi również od łacińskiego czasownika „prostare” oznaczającego „stać przed czymś”, „wystawać”, „ofiarowywać się na sprzedaż”.
Z opisu sprawy wynika, że pomiędzy Prezenterkami a ich klientami nie dochodzi do kontaktu fizycznego (cielesnego), lecz wyłącznie wirtualnego. Ponadto z cyt. wyżej definicji prostytucji wynika, że prostytutka oddaje własne ciało do dyspozycji innych osób, w celu osiągnięcia przez nie zaspokojenia seksualnego. Natomiast w sytuacji przedstawionej we wniosku, działania Prezenterki będą mieć na celu stworzenie wrażenia uczestnictwa w sytuacji intymnej, niemniej jednak będą ograniczone do przekazu audiowizualnego. Zatem Prezenterki prezentują swoje ciało na ekranie monitora innej osobie (zgodnie z poleceniami lub sugestiami wskazanymi przez klienta) bez jakiegokolwiek kontaktu fizycznego.
Na gruncie podatku od towarów i usług szczególną uwagę należy zwrócić na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), które również potwierdza, że czynności jak opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
W dotychczasowym orzecznictwie TSUE tylko w dwóch przypadkach stwierdził, że pewne czynności są wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT. Po pierwsze, opodatkowaniu nie podlega nielegalny import narkotyków do Wspólnoty – sprawa C-294/82 Einberger. Po drugie, poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT pozostaje przywóz na terytorium Unii fałszywych pieniędzy – sprawa C-343/89 Witzemann.
Z orzecznictwa TSUE wypływa wniosek, że zakwalifikowanie danej czynności jako nieopodatkowanej na gruncie podatku VAT wymaga stwierdzenia, że owo zachowanie jest zabronione we wszystkich państwach członkowskich. Za okoliczność wskazującą na spełnienie tej przesłanki uznać należy istnienie umów międzynarodowych, które zobowiązują państwa członkowskie do zwalczania określonych rodzajów niepożądanej działalności.
Tym samym nie zachodzi wobec czynności opisanych we wniosku wskazywana przez TSUE w powołanych wyrokach przesłanka uzasadniająca wyłączenie określonych czynności spod opodatkowania VAT.
Wskazać też należy, że w swoich orzeczeniach TSUE uznał, że co do zasady opodatkowaniu podlegają takie czynności jak handel podrobionymi kosmetykami (sprawa C-3/97 Goodwin i inni), czy też import i dostawa przemyconego alkoholu (sprawa C-455/98 Salumets i inni). TSUE wywiódł zasadę opodatkowania tych czynności z zasady neutralności podatkowej oraz z zasady unikania jakichkolwiek zakłóceń konkurencji. W przypadku tych czynności nie można wprowadzać rozróżnienia pomiędzy czynnościami zgodnymi i niezgodnymi z prawem.
Tezy te TSUE powtórzył w pkt 49 orzeczenia w sprawach połączonych C-354/03, C-355/03 i C-84/03 Optigen i inni, gdzie stwierdził: „(...) zasada neutralności podatkowej sprzeciwia się powszechnemu zróżnicowaniu między transakcjami legalnymi a nielegalnymi. Wynika z tego, że sama kwalifikacja zachowania jako karalnego nie powoduje wyłączenia z opodatkowania. Wyłączenie takie ma miejsce jedynie w specyficznych sytuacjach, w których ze względu na szczególne cechy określonych towarów lub określonych usług wykluczona jest konkurencja między sektorem legalnym a nielegalnym (...).”.
Opodatkowaniu powinny zatem podlegać czynności, które co prawda są niezgodne z prawem, ale mogłyby być dokonane jako legalne. W kontekście powyższego należy również zauważyć, że w przedmiotowej sprawie istnieje ryzyko naruszenia zasad konkurencji – w przypadku świadczenia omawianych usług transgranicznie.
Interpretując zatem art. 6 pkt 2 ustawy przy zastosowaniu wykładni prounijnej uwzględniającej wypracowane w tym zakresie orzecznictwo TSUE, należy uznać, że przedmiotowe czynności podlegają opodatkowaniu (stosuje się wobec nich przepisy ustawy).
W ocenie tut. Organu, nie można a priori założyć, że w odniesieniu do wykonywanych przez Prezenterki czynności będzie zachodziła nieważność czynności prawnej, gdyż w praktyce o takiej nieważności będzie decydować sąd, uwzględniając okoliczności konkretnego przypadku.
Zatem opisane we wniosku usługi, wykonywane przez pełnoletnie Prezenterki zatrudnione przez Spółkę w ramach interaktywnych transmisji internetowych o charakterze erotycznym, pornograficznym, rozrywkowym lub towarzyskim nie są czynnościami, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy, niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym zastosowanie znajdzie przepis art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy.
A zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja została wydana w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
