Interpretacja indywidualna z dnia 21 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.751.2025.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłat pobieranych przez Spółdzielnię w przypadku, gdy w lokalu prowadzona jest działalność kawiarniana oraz działalność kościelna i programów ministerialnych.

Uzupełnili go Państwo pismem z 23 grudnia 2025 r. (wpływ 29 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu do wniosku)

Spółdzielnia jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W toku swojej działalności Spółdzielnia zarządza nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabytym na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych mieniem jej członków.

Spółdzielnia pobiera opłaty eksploatacyjne, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych. Opłaty wnoszone na pokrycie kosztów utrzymania (w tym opłaty eksploatacyjne) lokali użytkowych podlegają opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%. W większości pobierane opłaty są jednak związane z utrzymaniem i eksploatacją lokali mieszkalnych, które zaspokajają potrzeby mieszkaniowe członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych, lub właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni. Opłaty wnoszone na pokrycie kosztów utrzymania lokali mieszkalnych nie podlegają opodatkowaniu stawką podatku VAT, gdyż na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za które pobierane są opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych.

Właściciel jednego z lokali mieszkalnych złożył do Spółdzielni (…), w którym oświadcza, iż przedmiotowy lokal wykorzystywany jest do celów statutowych Fundacji i jest użytkowany zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta (…) jako kawiarnia, dołączając następujące dokumenty: (…).

W związku z powyższym, Spółdzielnia zaczęła naliczać podatek VAT w opłatach za użytkowanie lokalu. Po czasie właściciel lokalu domaga się korekty naliczeń o podatek VAT, argumentując, iż w Księdze Wieczystej widnieje informacja, iż przedmiotowy lokal jest lokalem mieszkalnym i utrzymuje, że lokal wykorzystywany jest tylko częściowo na działalność kawiarnianą, natomiast pozostałe pomieszczenia tego lokalu służą celom działalności kościelnej i programów ministerialnych. Właściciel lokalu ma status Fundacji, która nie figuruje w rejestrze kościołów i innych związków wyznaniowych. Według KRS celem działania organizacji jest między innymi (…).

Przedmiotowy lokal nie jest wykorzystywany do celów mieszkaniowych, natomiast dokładny sposób wykorzystywania części lokalu, w której pomieszczenia lokalu służą celom działalności kościelnej i programów ministerialnych na chwilę obecną jest Spółdzielni nieznany. W tej sprawie Spółdzielnia wystąpiła z pisemnym zapytaniem do właściciela lokalu.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

Czy Spółdzielnia postępuje prawidłowo naliczając podatek VAT w opłatach za użytkowanie lokalu, w którym prowadzona jest opisana w stanie faktycznym działalność kawiarniana, jeśli wydane zostały przez Prezydenta Miasta (…) decyzje (…)?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

Spółdzielnia stoi na stanowisku, iż nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia od podatku dla opłat pobieranych przez Spółdzielnię na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT w przypadku, kiedy nastąpiła zmiana sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na kawiarnię na skutek decyzji Prezydenta Miasta (…). Otrzymane dokumenty świadczą o zmianie statusu mieszkania. Zmiana sposobu użytkowania obiektu, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, spowoduje zastosowanie odpowiedniej stawki podatku od towarów i usług w naliczanych opłatach eksploatacyjnych, zgodnie z zasadą: lokal mieszkalny, co do którego zgodnie z art. 71 Prawa budowlanego dokonano zmiany sposobu użytkowania nie korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Taki lokal jest tylko formalnie mieszkalny (zapis w Księdze Wieczystej), de facto przeznaczony na prowadzenie działalności gospodarczej nie będzie uznawany za zasób mieszkaniowy.

Zmiana w naliczeniach opłat musi być poparta dokumentami, z których wynika zmiana sposobu użytkowania obiektu z mieszkaniowego na użytkowy. Spółdzielnia stoi na stanowisku, iż takim dokumentem jest decyzja wydana przez Prezydenta Miasta (…) zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na wykonanie robót budowlanych: (…). Wydanie decyzji Prezydenta Miasta (…) jest potwierdzeniem zmiany sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal prowadzący działalność gospodarczą i podstawą do naliczania podatku VAT w opłatach eksploatacyjnych, mimo iż w Księdze Wieczystej przedmiotowy lokal widnieje wciąż jako lokal mieszkalny, gdyż nie nastąpiło przekwalifikowanie na lokal użytkowy.

W interpretacji indywidualnej z dnia 6 grudnia 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.629.2024.1.IK wyraził pogląd, iż trudno uznać, że przeznaczenie lokali ma cel mieszkaniowy, jeśli właściciele nie zamieszkują lokali, ale prowadzą w nich działalność gospodarczą. Również w interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2009 r. (IBPP1/443-1629/08/AW) Izba Skarbowa w Katowicach stanęła na stanowisku, iż opłaty eksploatacyjne z tytułu korzystania z lokali, które nie mają charakteru mieszkalnego i nie służą zaspokajaniu potrzeb mieszkalnych, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT. Natomiast zgodnie z interpretacją indywidualną z dnia 2 marca 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że pobierane opłaty eksploatacyjne związane z utrzymaniem lokalu przeznaczonego na działalność gospodarczą, nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy. Tym samym, pobierane opłaty eksploatacyjne za użytkowanie lokalu mieszkalnego wykorzystywanego na cele działalności gospodarczej będą podlegały opodatkowaniu zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Zaznacza się, że w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy:

Powołany wyżej przepis art. 4 ust. 1, 2 i 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 558 ze zm.) stanowi, że:

Z powołanych przepisów wynika, że zwolnienie od podatku odnosi się do czynności wykonywanych na rzecz członków spółdzielni mieszkaniowych, a także osób niebędących członkami spółdzielni. Muszą być oni właścicielami lokali mieszkalnych, a w przypadku członka spółdzielni może przysługiwać mu spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. Rodzaje opłat wymienione w prawie spółdzielczym dotyczą opłat, związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego i nieruchomości wspólnych.

Zatem zwolnienie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy, jest związane z czynnościami, za które Spółdzielnia pobiera opłaty, a które dotyczą lokali mieszkalnych lub spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego. Zwolnienie dotyczy wyłącznie czynności (za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych), związanych z lokalami mieszkalnymi, nie dotyczy natomiast czynności związanych z lokalami użytkowymi.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali (Dz. U. z 2021 r., poz. 1048):

W tym miejscu należy ponownie podkreślić, że zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy, odnosi się do czynności związanych z lokalami mieszkalnymi. Zwolnienie dotyczy wyłącznie czynności – za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – związanych z lokalami mieszkalnymi, nie dotyczy zaś czynności związanych z lokalami użytkowymi.

Z opisu sprawy wynika, że Spółdzielnia jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W toku swojej działalności Spółdzielnia zarządza nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabytym na podstawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych mieniem jej członków. Spółdzielnia pobiera opłaty eksploatacyjne, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Właściciel jednego z lokali mieszkalnych złożył do Spółdzielni (…), w którym oświadcza, iż przedmiotowy lokal wykorzystywany jest do celów statutowych Fundacji i jest użytkowany jako kawiarnia, dołączając następujące dokumenty: (…). W związku z powyższym, Spółdzielnia zaczęła naliczać podatek VAT w opłatach za użytkowanie lokalu. Po czasie właściciel lokalu domaga się korekty naliczeń o podatek VAT, argumentując, iż w Księdze Wieczystej widnieje informacja, iż przedmiotowy lokal jest lokalem mieszkalnym i utrzymuje, że lokal wykorzystywany jest tylko częściowo na działalność kawiarnianą, natomiast pozostałe pomieszczenia tego lokalu służą celom działalności kościelnej i programów ministerialnych.

Przedmiotowy lokal nie jest wykorzystywany do celów mieszkaniowych, natomiast dokładny sposób wykorzystywania części lokalu, w której pomieszczenia lokalu służą celom działalności kościelnej i programów ministerialnych na chwilę obecną jest Spółdzielni nieznany.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółdzielnia postępuje prawidłowo naliczając podatek VAT w opłatach za użytkowanie lokalu, w którym prowadzona jest opisana w stanie faktycznym działalność kawiarniana, jeśli wydane zostały decyzje (…).

Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie nie można zastosować zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy do opłat pobieranych przez Państwa od właściciela lokalu mieszkalnego, który wykorzystywany jest częściowo na działalność kawiarnianą, natomiast pozostałe pomieszczenia tego lokalu służą celom działalności kościelnej i programów ministerialnych. Jak wynika z treści wniosku, lokal nie jest wykorzystywany do celów mieszkaniowych.

Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie doszło do zmiany funkcji (przeznaczenia) lokalu mieszkalnego na działalność gospodarczą. Zostało to potwierdzone w złożonym przez właściciela lokalu do Spółdzielni (…), w którym oświadcza, iż przedmiotowy lokal wykorzystywany jest do celów statutowych Fundacji i jest użytkowany zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta jako kawiarnia, dołączając następujące dokumenty: (…). Okoliczność ta, spowodowała, że lokal mieszkalny przestał służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych właściciela lokalu.

Sam fakt, że w księdze wieczystej widnieje informacja, że przedmiotowy lokal jest lokalem mieszkalnym, nie powoduje automatycznie, że opłaty pobierane przez Państwa mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy. Istotne jest w przedmiotowej sprawie, że właściciel lokalu, o którym mowa we wniosku, nie zamieszkuje lokalu mieszkalnego, ale wykorzystuje go do prowadzenia działalności kawiarnianej oraz działalności kościelnej i programów ministerialnych. Zatem, w odniesieniu do okoliczności sprawy nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie powołanego art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy z uwagi na fakt, że ww. opłaty dotyczą w istocie lokalu przeznaczonego w całości na cele inne niż mieszkaniowe.

Podsumowując, stwierdzam, że pobierane przez Spółdzielnię opłaty za użytkowanie lokalu, który wykorzystywany jest w działalności kawiarnianej oraz działalności kościelnej i programów ministerialnych, nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy. Zatem, są opodatkowane właściwą stawką podatku.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Należy wskazać, że wydana interpretacja nie rozstrzyga, czy pobierane opłaty za użytkowanie lokalu, który wykorzystywany jest w działalności kawiarnianej oraz działalności kościelnej i programów ministerialnych są opodatkowane stawką podatku w wysokości 23%. Na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podatnik może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług. Kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania Wiążącej Informacji Stawkowej określonej w art. 42a ustawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.