Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-2.4015.204.2025.2.PB
Nabycie darowizny pieniężnej przez osobę fizyczną, która nie jest obywatelem polskim ani nie posiada miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, co wyklucza możliwość zgłoszenia formularza SD-Z2 celem uzyskania zwolnienia przewidzianego w art. 4a tejże ustawy.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny środków pieniężnych od matki. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem 15 stycznia 2026 r. (wpływ 15 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Nazywa się Pani (…), jest Pani obywatelką Białorusi i od 2022 r. przebywa Pani w Polsce na podstawie czasowego zezwolenia na pobyt (karta pobytu nr …). Posiada Pani numer PESEL (…) oraz NIP (…). Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, jest Pani rezydentem podatkowym Rzeczypospolitej Polskiej od czterech lat, na stałe mieszka Pani w Polsce i posiada tu centrum interesów życiowych. Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest Pani polskim rezydentem podatkowym.
W dniach 29 maja 2025 r. oraz 4 czerwca 2025 r. otrzymała Pani od matki — obywatelki i rezydentki podatkowej Białorusi — dwa przelewy bankowe na łączną kwotę (…) EUR. Środki pochodziły ze sprzedaży jej mieszkania (potwierdzone notarialną umową wraz z tłumaczeniem przysięgłym) i zostały przelane z jej konta w Białorusi na Pani konto w Polsce.
Pani matka należy do I grupy podatkowej (potwierdzone aktem urodzenia). Zamierzała Pani złożyć zgłoszenie SD-Z2 w ustawowym 6-miesięcznym terminie, aby skorzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, jako osoba będąca rezydentem podatkowym Polski, posiadająca stałe miejsce pobytu na terytorium RP oraz centrum interesów życiowych w Polsce.
Jednak Urząd Skarbowy odmówił przyjęcia formularza SD-Z2, argumentując to brakiem obywatelstwa i brakiem karty stałego pobytu, powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1) Czy jako osoba będąca rezydentem podatkowym oraz mająca stałe miejsce pobytu w Polsce w chwili otrzymania darowizny od matki (obywatelki Białorusi) na kwotę (…) EUR przelaną na konto w Polsce, miała Pani obowiązek złożenia SD-Z2 w celu skorzystania ze zwolnienia podatkowego z art. 4a?
2)Czy odmowa przyjęcia zgłoszenia SD-Z2 przez Urząd Skarbowy (…) była prawidłowa?
Pani stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Pani zdaniem, obowiązek złożenia formularza SD-Z2 w opisanym stanie faktycznym istnieje, ponieważ zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, dla objęcia darowizny podatkiem wystarczające jest, aby osoba obdarowana posiadała w chwili darowizny stałe miejsce pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten nie uzależnia powstania obowiązku podatkowego od posiadania obywatelstwa polskiego ani karty pobytu stałego.
Od 2022 r. nieprzerwanie mieszka Pani w Polsce, prowadzi tu jednoosobową działalność gospodarczą, posiada numer PESEL, centrum interesów życiowych oraz status rezydenta podatkowego Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. Tym samym spełnia Pani przesłanki uznania Pani za osobę mającą stałe miejsce pobytu w Polsce w rozumieniu ww. przepisu.
W Pani ocenie, prawidłowe zastosowanie art. 2 ust. 1 prowadzi do wniosku, że darowizna od matki – obywatelki Białorusi – w wysokości (…) EUR, przelana na konto bankowe w Polsce, podlegała obowiązkowi zgłoszenia na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia jej otrzymania. W związku z powyższym, stanowisko Urzędu Skarbowego (…) odmawiające przyjęcia formularza SD-Z2 wyłącznie z powodu braku obywatelstwa polskiego i karty stałego pobytu, w Pani ocenie, jest nieprawidłowe i sprzeczne z literalnym brzmieniem oraz celem regulacji zawartej w art. 2 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
Podatkowi nie podlega: nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
- nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub
- nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.
Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pani obywatelką Białorusi i od 2022 r. przebywa Pani w Polsce na podstawie czasowego zezwolenia na pobyt. W dniach 29 maja 2025 r. oraz 4 czerwca 2025 r. otrzymała Pani od matki — obywatelki i rezydentki podatkowej Białorusi — dwa przelewy bankowe na łączną kwotę (…) EUR. Środki pochodziły ze sprzedaży jej mieszkania i zostały przelane z jej konta w Białorusi na Pani konto w Polsce. Zamierzała Pani złożyć zgłoszenie SD-Z2 w ustawowym 6-miesięcznym terminie, aby skorzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który stanowiły środki pieniężne, w chwili zawarcia umowy darowizny nie znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z wniosku wynika, że środki pieniężne zostały przelane z konta Pani matki w Białorusi na Pani konto w Polsce.
Zgodnie z przywołanym powyżej art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak wskazała Pani we wniosku, jest Pani obywatelką Białorusi i od 2022 r. przebywa Pani w Polsce na podstawie czasowego zezwolenia na pobyt.
Zatem, nie można zgodzić się z Panią, że spełnia Pani przesłanki uznania Pani za osobę mającą stałe miejsce pobytu w Polsce (posiada Pani kartę czasowego pobytu).
Podkreślić bowiem należy, iż przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.
Kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079). Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.
Zgodnie natomiast z art. 98 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach:
Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Tym samym skoro – jak wynika z wniosku – nie jest Pani obywatelem polskim i nie ma Pani miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, to nabycie przez Panią w darowiźnie od matki środków pieniężnych nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Skoro opisane we wniosku nabycie środków pieniężnych nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, to nie mogło mieć do niego zastosowania zwolnienie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Żeby bowiem dane nabycie korzystało z ulgi w postaci zwolnienia, to musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jak wynika z wyżej przedstawionej argumentacji, opisane nabycie nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W związku z tym nie jest Pani zobowiązana do dokonania zgłoszenia otrzymanej darowizny do właściwego urzędu skarbowego.
Pani stanowisko, zgodnie z którym obowiązek złożenia formularza SD-Z2 w opisanym stanie faktycznym istnieje, jest więc nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska wyłącznie w zakresie pierwszego pytania. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym drugiego pytania, tj. czy odmowa przyjęcia zgłoszenia SD-Z2 przez Urząd Skarbowy (…) była prawidłowa, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
