Interpretacja indywidualna z dnia 21 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.769.2025.1.GK
Spółka, która dokonuje wstecznej rejestracji dla celów VAT w Polsce, jest zobowiązana do korekty wcześniejszych rozliczeń, nawet jeśli były one pierwotnie objęte mechanizmem odwrotnego obciążenia; wsteczna rejestracja zmienia bowiem obowiązki podatkowe przewidziane pierwotnie dla nabywcy.
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący obowiązku skorygowania rozliczenia z tytułu realizacji dostawy krajowej z uwagi na rejestrację dla celów VAT w Polsce.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. GmbH (zwana dalej „Wnioskodawcą” lub „Spółką”) jest spółką z siedzibą w Austrii, należącą do grupy (…), specjalizującej się w dostarczaniu rozwiązań do obsługi towarów w (…). Spółka prowadzi działalność gospodarczą w wielu krajach, w tym w Polsce. W Polsce działalność Spółki koncentruje się na dostawie sprzętu z portfolio grupy kontrahentom na terytorium Polski lub do innych państw członkowskich.
W okresie (…) maja 2018 r. - (…) września 2021 r. Spółka była zarejestrowana jako podatnik VAT w Polsce, ale została wyrejestrowana z dniem (…) września 2021 r. Obecnie Spółka wystąpiła z wnioskiem o rejestrację dla celów VAT w Polsce.
W okresie 2022 - 2024 Spółka, będąc podmiotem niezarejestrowanym dla celów VAT w Polsce, dokonywała dostaw towarów w ramach transakcji łańcuchowych.
W latach 2022-2024 Spółka uczestniczyła w transakcjach łańcuchowych, w których towary były transportowane wyłącznie na terytorium Polski, bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu. Łańcuch obejmował 4 podmioty, a Spółka była trzecim w kolejności uczestnikiem, nabywającym towary od drugiego podmiotu w łańcuchu i sprzedającym je bezpośrednio do ostatniego podmiotu w łańcuchu. Pierwszy i czwarty podmiot w łańcuchu miał siedzibę w Polsce, natomiast drugim podmiotem była zagraniczna spółka zarejestrowana do VAT w Polsce.
Wnioskodawca, będący spółką zagraniczną i nieposiadający w Polsce statusu czynnego podatnika VAT ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, posługiwał się dla celów ww. transakcji swoim austriackim numerem VAT. Spółka dokumentowała dostawy na rzecz ostatniego podmiotu w łańcuchu fakturami wystawionymi z austriackim numerem VAT Spółki, wskazując wyłącznie kwotę netto dostarczanych towarów. Faktury nie zawierały polskiego podatku VAT należnego - podatek VAT był rozliczany przez ostatni podmiot w łańcuchu, na zasadzie odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT.
W ostatnim czasie Spółka zidentyfikowała okoliczności, wskutek zaistnienia których Spółka była zobowiązana do zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT w Polsce w okresie, w którym miały miejsce ww. transakcje.
Spółka powzięła wątpliwość czy wskutek rejestracji dla celów VAT w Polsce z dniem (…) października 2025 r. i wskazaniem w zgłoszeniu aktualizacyjnym VAT-R luty 2023 r. jako pierwszego okresu, za który Spółka winna była złożyć deklarację miesięczną JPK_V7M (wskutek dokonania pierwszej czynności opodatkowanej w Polsce z dniem (…) lutego 2023 r.), Spółka jest obowiązana do korekty sposobu opodatkowania dostaw, dokonanych do bezpośredniego kontrahenta Spółki (będącego ostatnim podmiotem w łańcuchu), które zostały rozliczone przez kontrahenta Spółki w oparciu o mechanizm odwrotnego obciążenia.
Pytanie
Czy w związku z dokonaniem rejestracji jako podatnik VAT czynny w Polsce oraz w związku ze złożeniem zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R z wykazaną datą rozpoczęcia działalności opodatkowanej w przeszłości (poprzez wykazanie lutego 2023 r. jako pierwszego okresu rozliczeniowego, za który Spółka winna była złożyć deklarację JPK_V7M), w odniesieniu do dostaw towarów dokonanych do bezpośredniego kontrahenta Spółki, które zostały wcześniej rozliczone przez tego kontrahenta w oparciu o mechanizm odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, Spółka jest zobowiązana do wystawienia faktur dokumentujących te dostawy z polskiego numeru VAT, naliczenia polskiego VAT oraz wykazania tych faktur w pliku JPK_V7M, w okresie od daty wskazanej w aktualizacji VAT-R jako daty rozpoczęcia działalności opodatkowanej w Polsce do faktycznego momentu złożenia VAT-R?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Spółki, w związku z dokonaniem rejestracji jako podatnik VAT czynny w Polsce oraz w związku ze złożeniem zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R z wykazaną datą rozpoczęcia działalności opodatkowanej w przeszłości (poprzez wykazanie lutego 2023 r. jako pierwszego okresu rozliczeniowego, za który Spółka winna była złożyć deklarację JPK_V7M), w odniesieniu do dostaw towarów dokonanych do bezpośredniego kontrahenta Spółki, które zostały wcześniej rozliczone przez tego kontrahenta w oparciu o mechanizm odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT Spółka nie będzie zobowiązana do wystawienia faktur dokumentujących te dostawy z polskiego numeru VAT, naliczenia polskiego VAT oraz wykazania tych faktur w pliku JPK_V7M, w okresie od wystąpienia obowiązku rejestracji Spółki jako podatnika VAT w Polsce do faktycznego jej dokonania przez Spółkę.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a)dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:
‒innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,
‒innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b)nabywcą jest:
‒w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej- podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4, - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju- podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
‒w pozostałych przypadkach- podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,
‒dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub sprzedaży na odległość towarów importowanych rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.
Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
Zatem dla uznania nabywcy towarów za podatnika (w przypadku dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej, oraz innych niż transfer bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju) wprowadzono wymóg, aby zagraniczny dostawca towarów nie był zarejestrowany w Polsce dla celów VAT.
Zdaniem Spółki powyższe warunki uprawniające do rozliczenia dostawy towarów w ramach odwrotnego obciążenia były w momencie powstania obowiązku podatkowego spełnione. Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f ustawy o VAT, które zdaniem Spółki nie mają w niniejszej sprawie zastosowania.
W okresach, w których miały miejsce transakcje rozliczone przez nabywcę zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, Spółka nie posiadała w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i nie była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a kontrahent Spółki był podatnikiem posiadającym siedzibę działalności gospodarczej w Polsce.
Co więcej, należy również zauważyć, iż w treści art. 17 ust. 1 pkt. 5 ustawy o VAT ustawodawca posłużył się zwrotem „podatnik nie jest zarejestrowany”, a nie zwrotem „podatnik nie jest obowiązany do rejestracji” co oznacza, że dla celów rozliczenia podatku VAT przez nabywcę dostawca, w momencie dostawy, nie może być faktycznie zarejestrowany dla celów VAT w Polsce. Innymi słowy, w sytuacji, w której dostawca był obowiązany się zarejestrować dla celów podatku VAT w Polsce, ale faktycznie zarejestrowany nie był, przedmiotowy warunek jest spełniony a obowiązek rozliczenia podatku VAT spoczywa na nabywcy.
W związku z powyższym Spółka nie ma obowiązku korygowania rozliczenia VAT, bowiem rozliczenie nabycia towarów przez kontrahenta Spółki w ramach odwrotnego obciążenia jest prawidłowe i nastąpiło w zgodzie z przepisami warunkującymi stosowanie tego mechanizmu. Rejestracja na cele polskiego podatku VAT dokonywana obecnie w oparciu o art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, będzie miała skutek materialnoprawny jedynie na przyszłość (od dnia złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R) i nie odniesie ona takiego skutku od określonego dnia w przeszłości. W związku z tym faktem należy uznać, że w okresach, w których dostawy zostały rozliczone przez nabywcę spełnione była przesłanka określona w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT polegająca na braku rejestracji dostawcy do polskiego VAT.
Spółka pragnie wskazać, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, m.in. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2022 r. (sygn. I FSK 95/19), zwolnienie dostawcy z obowiązku rozliczenia podatku należnego wynikające z zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia ma charakter definitywny i nie ulega zmianie w wyniku późniejszej rejestracji dla celów VAT, nawet jeżeli zostanie ona dokonana z datą wsteczną:
„Zarejestrowanie, o czym mowa w art. 96 ust. 4 u.p.t.u. jest czynnością techniczną, polegającą na wpisie podatnika do odpowiedniego rejestru, to jest rejestru podatników VAT czynnych (lub zwolnionych). Zarejestrowanie odbywa się na podstawie zgłoszenia rejestracyjnego. Ustawa podatkowa nie określa chwili, z jaką powstaje skutek zarejestrowania. Jednakże dopóki podatnik nie złoży zgłoszenia rejestracyjnego, w oparciu o które naczelnik urzędu skarbowego odnotuje dane podatnika w rejestrze, to nie można utrzymywać, że podatnik jest (był) zarejestrowany. Czynność rejestracji wywiera więc skutek na przyszłość (ex nunc). Za takim podejściem przemawia również wzgląd na potrzebę zachowania pewności prawa, to jest tworzenia warunków przewidywalności prawa dla jego adresatów. Dotyczy to nie tylko rozliczenia podatku przez jedną ze stron transakcji, podpadających (transakcji) pod mechanizm odwrotnego obciążenia, ale wszędzie tam, gdzie zarejestrowanie podatnika uczyniono warunkiem rzutującym na zakres opodatkowania (obok odwrotnego obciążenia w omawianym zakresie warto przykładowo wskazać możliwość rezygnacji ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 (por. art. 43 ust. 10 u.p.t.u., określający wymóg zarejestrowania stron transakcji dostawy budynków, budowli lub ich części). W orzecznictwie utrzymywane jest zasadne stanowisko, że termin do dokonania zgłoszenia rejestracyjnego jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu (por. wyrok NSA z dnia 7 października 1999 r., sygn. akt I SA/Po 2497/98). Podatnik składając zgłoszenie rejestracyjne już po rozpoczęciu dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu, nie może żądać przywrócenia terminu ze skutkiem od dnia poprzedzającego rozpoczęcie działalności gospodarczej (por. wyrok NSA z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt 1 FSK 1757/09). W świetle tego nie można było za prawidłowe uznać stanowiska przedstawionego w zaskarżonym wyroku, że na skutek podania w zgłoszeniu rejestracyjnym daty przeszłej, dochodzi do wstecznej rejestracji podatnika i obowiązku (z tego powodu) skorygowania rozliczenia podatku dokonanego na zasadzie odwrotnego obciążenia”. (...)
„Należy dalej zauważyć, że według art. 17 ust. 2 u.p.t.u., w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego. W sytuacji zatem, kiedy przy zaistnieniu określonych warunków, zobowiązanym do rozliczenia podatku, na zasadzie odwrotnego obciążenia, jest usługobiorca bądź nabywca towarów, to w sposób wyraźny z obowiązku rozliczenia podatku należnego zwolniony zostaje usługodawca, bądź dostawca towarów („nie rozlicza podatku należnego”), który wszakże - co do zasady - jako wykonujący czynności podlegające opodatkowaniu, podpada w myśl zasady ogólnej (art. 19a ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u.) pod obowiązek podatkowy, a w konsekwencji zobowiązany byłyby do zapłaty (rozliczenia) podatku należnego. Zwolnienie podmiotu dokonującego czynności podlegającej opodatkowaniu z rozliczenia podatku należnego, jeżeli miało miejsce na skutek wypełnienia warunków odwrotnego obciążenia, ma charakter definitywny i brak jest unormowania, z którego wynikałoby, że na skutek określonych zdarzeń o charakterze następczym, w tym w wyniku późniejszego zarejestrowania z określeniem daty wstecznej, wskazującej na wykonanie (innej) czynności podlegającej opodatkowaniu w kraju przed powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu transakcji rozliczanej na zasadzie odwrotnego obciążenia, usługodawca bądź dostawca towarów, zostaje jednak zobowiązany do rozliczenia podatku należnego”.
Podobne stanowisko prezentują też organy podatkowe w wydawanych interpretacjach. Przykładowo:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 18 kwietnia 2023 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.261.2017.11.RD, podkreślił, że późniejsze zarejestrowanie się przez podatnika z datą wsteczną nie rodzi obowiązku skorygowania rozliczeń VAT od transakcji, które miały miejsce w okresie, gdy podatnik nie był jeszcze zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT w Polsce, o ile spełnione były warunki dla zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT.
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 8 kwietnia 2015 r. znak: IPPP3/4512-2/15-4/ISZ, podkreślił, że: „Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w powołanym art. 17 ust. 1 pkt 5 lit. a, posługują się pojęciem „podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4”. Zatem z literalnej wykładni tego przepisu wynika, że odnosi się on do wykonania przez podatnika czynności rejestracji, zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy, a nie wyłącznie do podlegania jej obowiązkowi. Na moment dokonywanych dostaw w okresie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do momentu dokonania rejestracji Wnioskodawcy jako podatnika VAT Wnioskodawca nie był podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby podatku od towarów i usług.
Tym samym, zostały spełnione przesłanki o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy. W okresie od 1 kwietnia 2013 r. do momentu zarejestrowania się Wnioskodawcy jako czynny podatnik VAT w Polsce, Wnioskodawca jako dokonujący sprzedaży Towarów na terytorium kraju był podatnikiem nieposiadającym siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w Polsce. Natomiast nabywca Towarów był podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski.
Zatem, w analizowanej sprawie, podatek od towarów i usług z tytułu dostaw Towarów realizowanych przez Wnioskodawcę na terytorium kraju na rzecz Nabywcy w okresie od 1 kwietnia 2013 r. do momentu zarejestrowania się Wnioskodawcy jako czynny podatnik VAT w Polsce powinien być rozliczany przez Nabywcę w oparciu o tzw. mechanizm odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT”.
Podobnie wskazano w m.in.: interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 czerwca 2018 r. (znak: 0114-KDIP1-2.4012.144.2018.1.JŻ) oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 lutego 2017 r. (znak: 1462-IPPP3.4512.874.2016. 2.ISK).
W związku z powyższym, zdaniem Spółki nie zachodzi obowiązek korekty sposobu opodatkowania dostaw towarów dokonanych w okresie od lutego 2023 r. do września 2025 r., które zostały rozliczone zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt. 5 ustawy o VAT, pomimo późniejszego złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R z wykazaną datą rozpoczęcia działalności opodatkowanej w przeszłości i wykazania lutego 2023 r. jako pierwszego okresu rozliczeniowego, za który Spółka winna była złożyć deklarację JPK_V7M. Spółka uważa, że ww. transakcje zostały prawidłowo rozliczone przez jej kontrahenta na zasadzie mechanizmu odwrotnego obciążenia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT i tym samym Spółka nie powinna dokonywać korekty sposobu ich rozliczenia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
Przez terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:
- innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,
- innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia,
- podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b) nabywcą jest:
- w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,
- w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
- w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,
c) dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub sprzedaży na odległość towarów importowanych rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.
W myśl art. 17 ust. 2 ustawy:
W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
Powołany art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca towarów, które podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu dostawy towarów przez nabywcę towarów. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy ma zastosowanie gdy miejscem dostawy a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy względem dostawy towarów jest spełnienie warunków dotyczących dokonującego dostawy towarów oraz nabywcy towarów. Dla uznania nabywcy towarów (w przypadku dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej) za podatnika - wprowadzono wymóg, aby zagraniczny dostawca towarów nie był zarejestrowany w Polsce dla celów VAT. Jeśli zatem towary, z miejscem dostawy w Polsce, dostarcza podmiot niemający siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, lecz zarejestrowany w Polsce, to nabywca tych towarów nie jest podatnikiem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy, tj. zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego lecz obowiązek ten ciąży na dostawcy towaru.
Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
W myśl art. 96 ust. 4 ustawy
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Należy także wskazać, że zgodnie z art. 51 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.
Na podstawie art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej:
Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.
Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Zatem w sytuacji wystąpienia zaległości podatkowej Wnioskodawca zobowiązany jest do zapłaty kwoty tej zaległości wraz z odsetkami.
Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo spółką z siedzibą w Austrii. Specjalizujecie się Państwo w dostarczaniu rozwiązań do obsługi towarów w (…). W Polsce Państwa działalność koncentruje się na dostawie sprzętu portfolio grupy kontrahentom z terytorium Polski lub do innych państw członkowskich. W 2022 - 2024 r. będąc podmiotem niezarejestrowanym dla celów VAT w Polsce, dokonywaliście Państwo dostaw towarów, które transportowane były wyłącznie na terytorium Polski, bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu. Państwo nabywaliście towar od zagranicznej Spółki zarejestrowanej w Polsce, która to Spółka nabywała ten towar od podmiotu z siedzibą w Polsce. Państwo następnie dokonywaliście sprzedaży tego towaru na rzecz podmiotu z siedzibą w Polsce. Państwo będąc spółką zagraniczną i nieposiadającą w Polsce statusu czynnego podatnika VAT ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, posługiwaliście się dla celów ww. transakcji austriackim numer VAT. Państwo dokumentowaliście dostawy na rzecz ostatniego podmiotu w transakcji fakturami wykazując wyłącznie kwotę netto dostarczonych towarów (nie zawierały polskiego podatku VAT należnego). Podatek był rozliczany przez ostatni podmiot na zasadzie odwrotnego obciążenia.
Państwa wątpliwości dotyczą wskazania czy w związku z dokonaniem rejestracji jako podatnik VAT czynny w Polsce oraz w związku ze złożeniem zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R z wykazaną datą rozpoczęcia działalności opodatkowanej w przeszłości (poprzez wykazanie lutego 2023 r. jako pierwszego okresu rozliczeniowego, za który powinniście byli Państwo złożyć deklarację JPK_V7M), w odniesieniu do dostaw towarów dokonanych do bezpośredniego kontrahenta, które zostały wcześniej rozliczone przez tego kontrahenta w oparciu o mechanizm odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, jesteście Państwo zobowiązani do wystawienia faktur dokumentujących te dostawy z polskiego numeru VAT, naliczenia polskiego VAT oraz wykazania tych faktur w pliku JPK_V7M, w okresie od daty wskazanej w aktualizacji VAT-R jako daty rozpoczęcia działalności opodatkowanej w Polsce do faktycznego momentu złożenia VAT-R.
W przedstawionej sprawie w 2022 - 2024 r. dokonywaliście Państwo dostawy towarów (sprzętu) na terytorium Polski na rzecz podmiotu z siedzibą w Polsce, który jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Jednocześnie posiadacie Państwo siedzibę w Austrii i w momencie fizycznego dokonywania transakcji do dnia złożenia dokumentów rejestracyjnych nie byliście Państwo zarejestrowani dla celów VAT w Polsce. Ponadto z wniosku nie wynika, abyście posiadali Państwo w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym nie byliście Państwo zobowiązani do rozliczania podatku należnego w Polsce. Do rozliczenia podatku należnego od przedmiotowych dostaw zobowiązany był nabywca towarów (podmiot z siedzibą w Polsce).
Jednakże (…) października 2025 r. zostaliście Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny w Polsce wskazując luty 2023 r. jako moment rozpoczęcia wykonywania pierwszej czynności opodatkowanej w Polsce. Dokonując rejestracji jako podatnik podatku od towarów i usług wykazując datę wykonania pierwszej czynności opodatkowanej jako luty 2023 r. staliście się Państwo podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego od dokonywanych dostaw krajowych. W związku z tym w przedmiotowej sprawie nie są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy. Wskazać bowiem należy, że dla uznania nabywcy za podatnika na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy wprowadzono wymóg, aby poza brakiem posiadania siedziby oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski zagraniczny dostawca towarów nie był zarejestrowany w Polsce dla celów VAT (przy dostawie towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej). Jeśli zatem towary dostarcza podmiot niemający siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, lecz zarejestrowany w Polsce dla celów VAT, to nabywca tych towarów nie jest podatnikiem, tj. zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego lecz obowiązek ten ciąży na dostawcy towaru. Tym samym w sytuacji gdy dokonaliście Państwo rejestracji jako podatnik podatku od towarów i usług wskazując luty 2023 r. jako moment rozpoczęcia w przeszłości wykonywania czynności opodatkowanych mimo nieposiadania siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju jesteście Państwo podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego od dostaw na rzecz Nabywcy na terytorium kraju.
W kontekście powyższych ustaleń nie można zgodzić się z Państwem, że w analizowanym przypadku fakt rejestracji jako podatnik podatku od towarów i usług ze wskazaniem lutego 2023 r. jako daty wykonania pierwszej czynności opodatkowanej będzie miała skutek materialnoprawny jedynie na przyszłość (od dnia złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R) i nie odniesie ona takiego skutku od określonego dnia w przeszłości. W przedstawionych okolicznościach w odniesieniu do realizowanych dostaw towarów na terytorium Polski należy raz jeszcze podkreślić, że w zakresie kryterium spełnienia warunków dotyczących dostawcy nie jest spełniona przesłanka, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy. Państwo dokonując rejestracji jako podatnik podatku od towarów i usług ze wskazaniem lutego 2023 r. jako daty wykonania pierwszej czynności opodatkowanej staliście się podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego z tytułu realizowanych dostaw na terytorium Polski.
Zatem odpowiadając na Państwa wątpliwości należy wskazać, że w związku z dokonaniem rejestracji jako podatnik VAT czynny w Polsce oraz w związku ze złożeniem zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R z wykazaną datą rozpoczęcia działalności opodatkowanej w przeszłości (poprzez wykazanie lutego 2023 r. jako pierwszego okresu rozliczeniowego, za który powinniście Państwo złożyć deklarację JPK_V7M) towarów dokonanych do bezpośredniego kontrahenta, które zostały wcześniej rozliczone przez tego kontrahenta w oparciu o mechanizm odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, jesteście Państwo zobowiązani do skorygowania rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług poprzez wystawienie faktur dokumentujących te dostawy z polskim numer VAT, naliczenia polskiego VAT oraz wykazania tych faktur w pliku JPK_V7M, w okresie od daty wskazanej w aktualizacji VAT-R jako daty rozpoczęcia działalności opodatkowanej w Polsce.
Zatem Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
Odnosząc się do powołanego przez Państwa we wniosku wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 listopada 2022 r. sygn. I FSK 95/19, w którym przytaczany był również wyrok z dnia 7 października 1999 r. I SA/Po 2497/98 wyjaśnić należy, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element Państwa argumentacji. Niemniej jednak rozstrzygnięcia te odnoszą się do indywidualnych spraw i co do zasady, wiążą one strony postępowania w konkretnych, indywidualnych sprawach. W związku z tym nie mogą stanowić podstawy przy rozstrzygnięciu w przedmiotowym stanie faktycznym opisanym przez Wnioskodawcę.
Natomiast odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy wskazać, że interpretacja jest wydawana po analizie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i może różnić się w zależności od przedstawionych okoliczności. Interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie. To Wnioskodawca składający wniosek przedstawia opis sprawy wskazując na dokonywane transakcje, ja wydając interpretację indywidualną opieram się na tym co zostało przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku. Nie mogę ingerować w opis stanu faktycznego ani dokonywać własnych ustaleń. Moje zadanie ograniczone jest do analizy okoliczności podanych w złożonym wniosku i dokonaniu oceny przedstawionego stanowiska. Podkreślić należy, że interpretacja indywidualna z 18 kwietnia 2023 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.261.2017.11.RD została wydana z uwzględnieniem wyroków sądów administracyjnych, a orzeczenia sądów podejmowane są w oparciu o zebrany w danej sprawie materiał dowodowy i dotyczą tylko danej sprawy. Z kolei zaś przywołana interpretacja indywidualna z 8 kwietnia 2015 r. znak IPPP3/4512-2/15-4/ISZ dotyczy rozliczenia dostaw towarów realizowanych przez Wnioskodawcę na terytorium kraju na rzecz Nabywcy w okresie od 1 kwietnia 2013 r. do momentu zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT. Dotyczy sytuacji gdzie podatnik dokonywał dostaw towarów nie będąc zarejestrowanym czynny podatnikiem podatku VAT, a nie wstecznej rejestracji.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
