Interpretacja indywidualna z dnia 9 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.449.2025.2.AD
Zagraniczna darowizna pieniężna, otrzymana przez polskiego rezydenta, wymaga spełnienia krajowych wymogów dokumentacyjnych (art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn) dla zwolnienia z podatku. W przeciwnym razie podlega ona ogólnym zasadom opodatkowania.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania darowizny. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 stycznia 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) 2025 r. otrzymał Pan od matki, (…), darowiznę środków pieniężnych w wysokości (…) USD. Darowizna została dokonana na terytorium Białorusi w formie aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza białoruskiego. Posiada Pan oryginał aktu notarialnego oraz jego tłumaczenie na język polski.
Po otrzymaniu darowizny wymienił Pan część środków na euro. Do Polski wwiózł Pan legalnie środki w wysokości:
-(…) USD,
-(…) EUR,
-(…) PLN.
Kwoty te zostały zgłoszone w ramach deklaracji celnej przy wjeździe do Polski, co potwierdza posiadane przez Pana zgłoszenie celne.
Jest Pan rezydentem podatkowym Polski, posiada Pan kartę stałego pobytu i mieszka na stałe w Polsce. Darowizna pochodzi od Pana matki, a więc od osoby należącej do tzw. grupy zerowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Chce Pan ustalić czy w opisanej sytuacji powstaje obowiązek podatkowy, czy istnieje obowiązek zgłoszenia darowizny na formularzu SD-Z2 oraz czy środki te mogą być legalnie wpłacone na Pana rachunek bankowy w Polsce bez dodatkowych obowiązków podatkowych.
Pytania
1.Czy w opisanym stanie faktycznym powstaje obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn?
2.Czy darowizna dokonana w formie aktu notarialnego sporządzonego za granicą wymaga zgłoszenia na formularzu SD-Z2?
3.Czy akt notarialny darowizny sporządzony na Białorusi oraz deklaracja celna są wystarczającymi dowodami do zastosowania zwolnienia z art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
4.Czy środki z darowizny mogą zostać wpłacone na Pana rachunek bankowy w Polsce bez powstania dodatkowych obowiązków zgłoszeniowych lub podatkowych?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, w opisanym stanie faktycznym nie powstaje obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Darowizna została dokonana na podstawie aktu notarialnego sporządzonego za granicą, co zgodnie z art. 4a ust. 4 ustawy wyłącza obowiązek zgłoszenia darowizny na formularzu SD-Z2.
Darowizna pochodzi od matki, a więc od osoby należącej do tzw. grupy zerowej, co oznacza możliwość zastosowania pełnego zwolnienia podatkowego. Akt notarialny darowizny oraz zgłoszenie celne potwierdzające legalny wwóz środków pieniężnych stanowią wystarczające udokumentowanie nabycia środków.
W konsekwencji środki pieniężne otrzymane tytułem darowizny mogą zostać wpłacone na Pana rachunek bankowy w Polsce bez powstania jakichkolwiek dodatkowych obowiązków podatkowych lub zgłoszeniowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze m.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
W myśl art. 2 ww. ustawy:
Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
-nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
-nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Wysokość podatku od spadków i darowizn ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do jednej z trzech grup podatkowych odbywa się w zależności od jego stopnia pokrewieństwa albo powinowactwa z osobą, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
Z kolei, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
W rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy:
Do I grupy podatkowej zalicza się małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
Stosownie do treści art. 17 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.
Obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika.
Zeznanie o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych należy złożyć na formularzu SD-3 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu w sprawie zeznania podatkowego składanego przez podatników podatku od spadków i darowizn w terminie miesiąca od daty powstania obowiązku podatkowego.
W myśl art. 18 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Notariusze są płatnikami podatku od dokonanej w formie aktu notarialnego darowizny.
Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 1 ww. ustawy:
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
1)zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a–2 , a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2)przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych dokonać należy na formularzu SD-Z2, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych.
W myśl art. 4a ust. 3 ww. ustawy:
W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy:
Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
1)wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2)nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
Zgodnie z art. 4 ust. 4 ww. ustawy:
Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium takiego państwa.
Z zacytowanego powyżej art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że podstawowym kryterium uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia, jeżeli przedmiotem darowizny są środki pieniężne, poza zgłoszeniem nabytych środków pieniężnych naczelnikowi urzędu skarbowego (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 4a ust. 4 cyt. ustawy) jest udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Z przedstawionego zdarzenia wynika, że (…) r. otrzymał Pan od matki darowiznę środków pieniężnych w wysokości (…) USD. Darowizna została dokonana na terytorium Białorusi w formie aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza białoruskiego. Do Polski wwiózł Pan legalnie środki, które zostały zgłoszone w ramach deklaracji celnej przy wjeździe do Polski, co potwierdza posiadane przez Pana zgłoszenie celne. Posiada Pan kartę stałego pobytu i mieszka na stałe w Polsce.
Ma Pan wątpliwości w opisanej sytuacji powstaje obowiązek podatkowy, czy istnieje obowiązek zgłoszenia darowizny oraz czy środki te mogą być legalnie wpłacone na Pana rachunek bankowy w Polsce bez dodatkowych obowiązków podatkowych.
Skoro posiada Pan kartę stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nabycie środków pieniężnych z Białorusi tytułem darowizny – jak wyjaśniono powyżej – podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Z uwagi na fakt, że w chwili nabycia darowizny od Pana matki miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to w powyższej sprawie spełnia Pan warunki określone w treści art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. To oznacza, że – w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek ze zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn – zwolnienie mogłoby zostać wobec Pana zastosowane.
Jednakże w opisanej sytuacji warunki do zwolnienia nie zostały spełnione.
Z treści przepisu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że w przypadku, gdy przedmiotem darowizny są środki pieniężne, dla skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania konieczne jest spełnienie trzech warunków:
-otrzymanie darowizny od jednej z osób wymienionych w tym przepisie;
-złożenie – w terminie określonym w ustawie – zgłoszenia o nabyciu własności środków pieniężnych (poza sytuacją przewidzianą w zacytowanym art. 4a ust. 4 ustawy);
-udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
W przypadku darowizny środków pieniężnych warunkiem niezbędnym do skorzystania z omawianego zwolnienia – jak już wyżej wskazano – jest m.in. fakt udokumentowania przez obdarowanego ich otrzymania dowodem przekazania na swój rachunek bankowy albo rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.
Zapis ten należy rozumieć w ten sposób, że warunkiem wystarczającym do skorzystania ze zwolnienia podatkowego uregulowanego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn jest udokumentowanie przekazania środków pieniężnych we wskazany w tym przepisie sposób przez darczyńcę na rzecz obdarowanego. Tym samym, podejmowanie innych czynności w celu udokumentowania otrzymania środków pieniężnych tytułem darowizny jest niewystarczające albo zbędne.
Z opisu zdarzenia wynika, że darowane środki pieniężne zostały Panu przekazane w gotówce, w takiej formie wwiózł je Pan na terytorium RP. Środki te zgłosił Pan w ramach deklaracji celnej przy wjeździe do Polski, co potwierdza posiadane przez Pana zgłoszenie celne. Z wniosku wynika także, że ma Pan zamiar ww. środki wpłacić na Pana rachunek bankowy w Polsce.
Taki sposób działania nie wyczerpuje norm ww. przepisu. Nie otrzymał Pan bowiem darowizny w sposób wskazany w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Nie można uznać, że zagraniczny akt notarialny oraz zgłoszenie celne stanowią wystarczające udokumentowanie nabycia środków. Ustawodawca bowiem jasno wskazał, jakie dokumenty są niezbędne w celu skorzystania ze zwolnienia.
Podkreślenia wymaga, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
W konsekwencji, otrzymana od matki darowizna środków pieniężnych nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zatem otrzymana przez Pana darowizna podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
Jak już wyżej wspomniano – zgodnie z art. 17a ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika. Płatnikami – w myśl ustawy o podatku od spadków i darowizn – są wyłącznie notariusze.
Kwestie prawne związane z działalnością notariuszy reguluje ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1001 ze zm.).
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy Prawo o notariacie:
Notariusz jest powołany do dokonywania czynności, którym strony są obowiązane lub pragną nadać formę notarialną (czynności notarialnych).
W myśl art. 7 § 1 ww. ustawy:
Notariusz jako płatnik na podstawie odrębnych przepisów pobiera podatki.
Stosownie do art. 10 § 1 ustawy Prawo o notariacie:
Notariusza powołuje i wyznacza siedzibę jego kancelarii Minister Sprawiedliwości, na wniosek osoby zainteresowanej, po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby notarialnej.
W myśl art. 11 cyt. ustawy:
Notariuszem może być powołany ten, kto:
1)posiada obywatelstwo polskie, obywatelstwo innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, albo obywatelstwo innego państwa, jeżeli na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej przysługuje mu prawo podjęcia zatrudnienia lub samozatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w tych przepisach,
1a) korzysta w pełni z praw publicznych i ma pełną zdolność do czynności prawnych;
2)jest nieskazitelnego charakteru i daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu notariusza,
3)ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej,
4)odbył aplikację notarialną w Rzeczypospolitej Polskiej,
5)złożył egzamin notarialny w Rzeczypospolitej Polskiej,
6)(uchylony)
7)ukończył 26 lat.
Z powyższych przepisów jasno wynika, kto – w świetle polskich przepisów – jest uznawany za notariusza mającego uprawnienia do poboru podatku (wykonywania funkcji płatnika podatku).
Notariusz w Białorusi nie jest polskim płatnikiem i tym samym nie mógł odprowadzić podatku od spadków i darowizn do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w Polsce. Przepisy zawarte w ustawie o podatku od spadków i darowizn dotyczące płatników (notariuszy) nie odnoszą się bowiem do zagranicznych notariuszy (płatników).
Zatem fakt zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego na Białorusi, nie zwolnił Pana z obowiązku złożenia do właściwego urzędu skarbowego w Polsce zeznania o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych na formularzu SD-3 i wykazania w nim nabycia w drodze darowizny środków pieniężnych.
Końcowo, odnosząc się do pytania dotyczącego konsekwencji wpłacenia środków pieniężnych na Pana rachunek bankowy w Polsce – w świetle przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn – należy podkreślić, że sama czynność techniczna dokonania wpłaty tych środków jest neutralna podatkowo. Obowiązek zgłoszenia tych środków nie wynika bowiem z faktu ich wpłaty na Pana konto bankowe, a wynika z tytułu i sposobu ich nabycia przez Pana.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?