Interpretacja indywidualna z dnia 23 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.860.2025.6.KK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek wspólny z 31 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług.

Uzupełniła go Pani pismem z 2 grudnia 2025 r. (data wpływu 2 grudnia) oraz - w odpowiedzi na wezwania - pismem z 13 stycznia 2026 r. (data wpływu 13 stycznia 2026 r.), pismem z 14 stycznia 2026 r. (data wpływu 14 stycznia 2026 r.) oraz pismami z 10 grudnia 2025 r. (data wpływu 21 stycznia 2026 r. i 16 lutego 2026 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:

(…)

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

(…)

3. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

(…);

4. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

(…).

Opis stanu faktycznego

Przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie wspólnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest potwierdzenie konsekwencji podatkowych umowy sprzedaży niezabudowanego gruntu na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług i ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Umowa sprzedaży została zawarta w dniu (…) r. W ramach tej umowy sprzedaży (…) (dalej łącznie: „Sprzedający”) sprzedali (…) Sp. z o.o. (dalej także: „Zainteresowana”, „Kupująca”) niezabudowaną działkę numer (…) (dalej: „Nieruchomość”) za cenę (…) zł (dalej: „Umowa Sprzedaży”). Przy czym, w dniu zawarcia umowy notariusz dokonał polecenia przelewu kwoty (…) zł na rzecz (…)  oraz po (…) zł na rzecz (…) oraz (…).

Notariusz z tytułu Umowy Sprzedaży pobrał podatek od czynności cywilnoprawnych w stawce 2%, w kwocie (…) zł. W Umowie Sprzedaży Strony zobowiązały się wystąpić o interpretację indywidualną. W Umowie Sprzedaży wskazano, iż w przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że czynność sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości w całości lub części podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT strony zobowiązują się w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji zawrzeć aneks do Umowy Sprzedaży, na podstawie którego dokonają zmiany ceny w ten sposób, że zostanie do niej odpowiednio doliczony podatek od towarów i usług VAT w stawce przewidzianej obowiązującym przepisami prawa oraz zgodnie z treścią uzyskanej interpretacji.

Sprzedający są polskimi rezydentami podatkowymi i podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych.

(…) i (…) nie prowadzą działalności gospodarczej, nie są też czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług (dalej odpowiednio: „Sprzedająca 1” i „Sprzedający 2”).

(…) prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku VAT. Przeważająca działalność gospodarcza to PKD (…) (dalej: „Sprzedająca 3”). Sprzedająca 3 nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nieruchomość w części przypadającej na Sprzedającą 3 nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej.

Kupująca jest spółką prawa polskiego i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącą działalność gospodarczą w branży nieruchomościowej.

Na moment zawarcia Umowy Sprzedaży Sprzedający byli współwłaścicielami Nieruchomości, tj. działki położonej w (…), stanowiącej działkę numer (…) o łącznym obszarze (…) ha, oznaczonej jako grunty orne i grunty rolne zabudowane, dla której Sąd Rejonowy w (…) Wydział (…) Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (…). Z księgi wieczystej odłączono działki (…) i (…). Działki te nie były objęte Umową Sprzedaży.

Przedmiotowa Nieruchomość jest niezabudowana, posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwalą Rady Gminy (…) z dnia (…) r., numer (…), stanowi teren zabudowy usługowo-produkcyjnej o symbolu „UP”, teren komunikacji - droga dojazdowa o symbolu „1KUD” oraz zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwalą Rady Gminy (…) z dnia (…) r., numer (…) stanowi teren usług i produkcji nieuciążliwej o symbolu „3U/P”, teren komunikacji przeznaczenie na poszerzenie drogi lokalnej o symbolu „2KD-L”. Nieruchomość jest oznaczona w księdze wieczystej jako grunt rolny - symbol RIVa, RIVb, RV. W okresie do (…) r. Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie do produkcji rolnej i stanowiła część gospodarstwa rolnego. Nieruchomość nie była przedmiotem umowy dzierżawy, najmu ani innych umów o podobnym charakterze na rzecz osób trzecich.

Sprzedający w przeszłości nie dokonywali sprzedaży innych nieruchomości. W celu sprzedaży Nieruchomości, Sprzedający nie podejmowali żadnych działań mających na celu jej sprzedaż w tym nie dokonywali żadnych ulepszeń Nieruchomości oraz nie prowadzili działań mających na celu uatrakcyjnienie jej dla potencjalnego nabywcy. Nie dokonywali uzbrojenia Nieruchomości, np. wydzielenia lub budowy drogi, wyposażenia w urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne. Na Nieruchomości nie były prowadzone żadne prace budowlane czy inwestycyjne. W celu sprzedaży Nieruchomości Sprzedający zlecili jedynie sprzedaż agencji nieruchomości, która postawiła tablice informacyjne na Nieruchomości. Nieruchomość stanowiła majątek prywatny Sprzedających. Sprzedaż Nieruchomości była związana z podziałem i częściowym rozliczeniem spadku. Środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości nie zostały dotychczas wydane.

Kupująca nabyła natomiast Nieruchomość do działalności opodatkowanej VAT.

Ze względu na to, że Kupująca i Sprzedający uczestniczyli wspólnie w Umowie Sprzedaży zgodnie z art. 14b § 1 w związku z art. 14r § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa występują o wydanie interpretacji we wniosku wspólnym. Określenie, czy Umowa Sprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też podatkiem od czynności cywilnoprawnych ma istotne znaczenie dla obowiązków podatkowych obu Stron Umowy Sprzedaży. Stąd każda ze Stron ma interes prawny w tym, aby wystąpić z wnioskiem wspólnym o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, dotyczącej tego stanu faktycznego.

W uzupełnieniu udzieliła Pani następujących wyjaśnień:

Na pytanie Organu „Czy Sprzedający nabyli działkę nr (…) w ramach czynności:

- opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

- zwolnionych od podatku od towarów i usług,

- niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”,

odpowiedziała Pani „Niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Na pytanie Organu „Czy nabycie działki nr (…) zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?”, odpowiedziała Pani „Nie była udokumentowana fakturą (nabycie przez (…) i (…) w drodze dziedziczenia po ojcu, natomiast przez (…) częściowo w drodze dziedziczenia, a częściowo w drodze nabycie od osoby fizycznej (umowa sprzedaży w formie aktu notarialnego)”.

Na pytanie Organu „Czy z tytułu nabycia działki nr (…) Sprzedającym przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (jeżeli nie, proszę wskazać z jakiego powodu)?”, odpowiedziała Pani „Nie przysługiwało prawo odliczenia VAT ze względów wymienionych w pkt 1 i 2”.

Na pytanie Organu „W jaki sposób Sprzedający wykorzystywali działkę nr (…) przez cały okres jej posiadania, tj. od momentu nabycia nieruchomości aż do momentu planowanej sprzedaży, w szczególności:

- czy Sprzedający korzystali z niej dla swoich celów osobistych (proszę wskazać w jaki sposób)?

- czy Sprzedający korzystali z niej dla celów prowadzenia działalności gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie lub okresach i w jaki sposób Sprzedający z niej korzystali?”, odpowiedziała Pani „Działka była wykorzystywana do uprawy zboża na potrzeby gospodarstwa rolno-hodowlanego (hodowla kur niosek). Płody rolne były przeznaczane na paszę dla kur utrzymywanych w ramach gospodarstwa”.

Na pytanie Organu „Czy Sprzedający są rolnikami ryczałtowymi w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?”, odpowiedziała Pani „Rolnikiem ryczałtowym jest tylko (…)”.

Na pytanie Organu „(…) Kto wykorzystywał działkę nr (…) do produkcji rolnej? Czy Sprzedający wykorzystywali działkę nr (…) do działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług? Czy Sprzedający sprzedawali płody rolne z działki, które pochodziły z ich własnej działalności rolniczej (jeśli tak, proszę wskazać: jakie to były płody rolne, kiedy Sprzedający je sprzedawali, czy sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT, kto odprowadzał podatek VAT od tej sprzedaży)?”, odpowiedziała Pani „Pani (…) wykorzystywała działkę do uprawy zboża na potrzeby gospodarstwa rolno-hodowlanego (hodowla kur niosek). Pozostali Sprzedający jej w tym pomagali (wspólnie wykonywali prace związane z uprawą ziemi). Płody rolne były przeznaczane na paszę dla kur utrzymywanych w ramach gospodarstwa. Płody te nie były sprzedawane. Sprzedająca (…) zajmowała się sprzedażą jaj od hodowanych przez siebie kur do hurtowni. Ze względu na to, że Sprzedająca (…) jest rolnikiem ryczałtowym, sprzedaż jaj do hurtowni odbywała się na zasadzie faktur VAT RR, wystawianych przez hurtownię. Podatek VAT odliczany był przez hurtownię”.

Na pytanie Organu „Czy Sprzedający prowadzili jakieś działania, poza opisanymi we wniosku, żeby uatrakcyjnić działkę nr (…) dla celów sprzedaży lub podnieść jej wartość? W szczególności, czy Sprzedający:

- ogrodzili działkę,

- wydzielili albo podzielili nieruchomość (działkę)?

Jeżeli tak, proszę wskazać jakie to były działania oraz kiedy Sprzedający prowadzili te działania?”, odpowiedziała Pani „Sprzedający nie prowadzili działań w celu uatrakcyjnienia działki”.

Na pytanie Organu „Czy Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, którym objęta jest działka nr (…), został ustalony na wniosek Sprzedających?”, odpowiedziała Pani „Nie”.

Na pytanie Organu „Czy Sprzedający występowali o zmianę przeznaczenia terenu dla działki nr (…)?”, odpowiedziała Pani „Nie”.

Na pytanie Organu „W jaki sposób Sprzedający nawiązali kontakt z Kupującym? Czy Sprzedający ogłaszali sprzedaż działki nr (…) w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu bądź podejmowali inne działania marketingowe w stosunku do przedmiotowej nieruchomości? Jeżeli tak, to prosimy wskazać jakie.”, odpowiedziała Pani „Sprzedający podpisali umowę z Agencją Sprzedaży Nieruchomości. Na działce była tablica informacyjna postawiona przez agencję i ogłoszenie internetowe (działania tylko Agencji)”.

Na pytanie Organu „Jakie okoliczności wpłynęły na decyzję Sprzedających o sprzedaży działki nr (…)?”, odpowiedziała Pani „Decyzja o sprzedaży działki została podjęta ze względu na brak planów jej dalszego wykorzystywania oraz potrzebę uporządkowania majątku Sprzedających (nabytego w drodze dziedziczenia)”.

Na pytanie Organu „Na jakie cele Sprzedający zamierzają przeznaczyć środki ze sprzedaży działki nr (…)?”, odpowiedziała Pani „Środki uzyskane ze sprzedaży działki, Sprzedający zamierzają przeznaczyć na bieżące potrzeby oraz cele prywatne”.

Na pytanie Organu „Czy Sprzedający zamierzają w przyszłości nabywać inne nieruchomości w celu ich sprzedaży?”, odpowiedziała Pani „Sprzedający nie planują nabywania nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży”.

Na pytanie Organu „Czy Kupująca będzie wykorzystywała nabytą Nieruchomość (działkę nr (…)) wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług niekorzystającej ze zwolnienia od tego podatku?”, odpowiedziała Pani „Kupująca będzie wykorzystywała nabytą Nieruchomość (działkę nr (…)) wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług niekorzystającej ze zwolnienia od tego podatku”.

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)

1. Czy w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji Sprzedająca 1 i Sprzedający 2 występują w charakterze podatnika VAT i czy sprzedaż Nieruchomości objęta Umową Sprzedaży podlega przepisom ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2. Czy w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji Sprzedająca 3 występuje w charakterze podatnika VAT i czy sprzedaż Nieruchomości w części przypadającej na Sprzedającą 3, objęta Umową Sprzedaży podlega przepisom ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

3. Czy w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji Kupująca będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu Nieruchomości objętej Umową Sprzedaży?

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawców, w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji, Sprzedająca 1 i Sprzedający 2, nie występują w charakterze podatnika VAT, a sprzedaż Nieruchomości objęta Umową Sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 2

W stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji, Sprzedająca 3 nie występuje w charakterze podatnika VAT, a sprzedaż Nieruchomości w części przypadającej na Sprzedającą 3, objęta Umową Sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 3

W stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji Kupująca będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu Nieruchomości objętej Umową Sprzedaży.

Uzasadnienie

Ad. 1.

W stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji, Sprzedająca 1 i Sprzedający 2 nie występują w charakterze podatnika VAT, a sprzedaż Nieruchomości objęta Umową Sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Wobec powyższego, w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji, Sprzedająca 1 i Sprzedający 2 nie występują w charakterze podatnika VAT, a sprzedaż Nieruchomości objęta Umową Sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które przesądzają, że sprzedaż Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedająca 1 i Sprzedający 2 nie podjęli żadnych aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. W okresie do (…) r. Nieruchomość była wykorzystywana do produkcji rolnej i stanowiła część gospodarstwa rolnego. Nieruchomość nie była przedmiotem umowy dzierżawy, najmu ani innych umów o podobnym charakterze na rzecz osób trzecich. Sprzedająca 1 i Sprzedający 2 w przeszłości nie dokonywali sprzedaży innych nieruchomości. W celu sprzedaży Nieruchomości, Sprzedająca 1 i Sprzedający 2 nie podejmowali żadnych działań mających na celu jej sprzedaż w tym nie dokonywali żadnych ulepszeń Nieruchomości oraz nie prowadzili działań mających na celu uatrakcyjnienie jej dla potencjalnego nabywcy. Nie dokonywali uzbrojenia Nieruchomości, np. wydzielenia lub budowy drogi, wyposażenia w urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne. Na Nieruchomości nie były prowadzone żadne prace budowlane czy inwestycyjne. W celu sprzedaży Nieruchomości Sprzedająca 1 i Sprzedający 2 zlecili jedynie sprzedaż Agencji Nieruchomości, która postawiła tablice informacyjne na Nieruchomości. Dokonując sprzedaży Nieruchomości Sprzedająca 1 i Sprzedający 2 korzystali z przysługującego im prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak tego statusu pozbawia Sprzedającą 1 i Sprzedającego 2 cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedająca 1 i Sprzedającego 2 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24 października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

Ad. 2.

W stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji, Sprzedająca 3 nie występuje w charakterze podatnika VAT, a sprzedaż Nieruchomości w części przypadającej na Sprzedającą 3, objęta Umową Sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Sprzedająca 3 pomimo tego, że prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku VAT w ramach przedmiotowej Umowy Sprzedaży nie działała jako podatnik VAT. Po pierwsze, Sprzedająca 3 prowadzi działalność gospodarczą w zakresie PKD 18.12.Z - Pozostałe drukowanie. Sprzedająca 3 nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nieruchomość w części przypadającej na Sprzedającą 3 nie była nigdy wykorzystywana w działalności gospodarczej. Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które przesądzają, że sprzedaż Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedająca 3 nie podjęła żadnych aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. W okresie do (…) r. Nieruchomość była wykorzystywana do produkcji rolnej i stanowiła część gospodarstwa rolnego. Nieruchomość nie była przedmiotem umowy dzierżawy, najmu ani innych umów o podobnym charakterze na rzecz osób trzecich. Sprzedająca 3 w przeszłości nie dokonywała sprzedaży innych nieruchomości. W celu sprzedaży Nieruchomości, Sprzedająca 3 nie podejmowała żadnych działań mających na celu jej sprzedaż, w tym nie dokonywała żadnych ulepszeń Nieruchomości oraz nie prowadziła działań mających na celu uatrakcyjnienie jej dla potencjalnego nabywcy. Nie dokonywała uzbrojenia Nieruchomości, np. wydzielenia lub budowy drogi, wyposażenia w urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne. Na Nieruchomości nie były prowadzone żadne prace budowlane czy inwestycyjne. W celu sprzedaży Nieruchomości 3 wraz ze Sprzedająca 1 i Sprzedającym 2 zlecili jedynie sprzedaż Agencji Nieruchomości, która postawiła tablice informacyjne na Nieruchomości. Dokonując sprzedaży Nieruchomości Sprzedająca 3 korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak tego statusu pozbawia Sprzedającą 3 cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT w odniesieniu to Umowy Sprzedaży Nieruchomości.

W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającą 3 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24 października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

Ad. 3.

W stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji Kupująca będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu Nieruchomości objętej Umową Sprzedaży.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak podnosi się w piśmiennictwie, przepis ten nakłada więc na nabywcę obowiązek „czuwania”, czy faktura wystawiona przez sprzedawcę:

1) w ogóle dokumentuje czynność opodatkowaną VAT (ewentualnie opodatkowaną VAT w Polsce ze względu na miejsce świadczenia);

2) nie dokumentuje w rzeczywistości świadczenia usługi/dostawy zwolnionych z VAT (Matarewicz Jacek, Ustawa o podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany, Opublikowano: LEX/el. 2023).

Z powyższego wynika, że jeśli dostawa towarów nie podlega opodatkowaniu VAT, to nabywcy nie przysługuje prawo odliczenia. Dlatego też, w stanie faktycznym opisanym we wniosku, skoro Sprzedający nie występują w charakterze podatnika VAT, a sprzedaż Nieruchomości objęta Umową Sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to Kupującej nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy:

W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.

W myśl art. 15 ust. 5 ustawy:

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym - rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.

Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.

Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.

Wskazać należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży Sprzedający podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Sprzedających za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne - jak wskazał TSUE - dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE, sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT.

W tym miejscu podkreślić należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający (…) r. zawarli umowę sprzedaży Nieruchomości składającej się z niezabudowanej działki numer (…). (…) i (…) nie prowadzą działalności gospodarczej, nie są też czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług (dalej odpowiednio: „Sprzedająca 1” i „Sprzedający 2”). (…) prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku VAT. Przeważająca działalność gospodarcza to (…) (dalej: „Sprzedająca 3”). Sprzedająca 3 nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nieruchomość w części przypadającej na Sprzedającą 3 nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Nabycie Nieruchomości nastąpiło w wyniku czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie udokumentowane fakturą (nabycie przez Sprzedającego 2 i Sprzedającą 3 nastąpiło w drodze dziedziczenia po ojcu, natomiast przez Sprzedającą 1 częściowo w drodze dziedziczenia, a częściowo w drodze nabycie od osoby fizycznej (umowa sprzedaży w formie aktu notarialnego). Kupująca jest spółką prawa polskiego i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącą działalność gospodarczą w branży nieruchomościowej.

Przedmiotowa Nieruchomość jest niezabudowana, posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej i jest oznaczona w księdze wieczystej jako grunt rolny - symbol RIVa, RIVb, RV. W okresie do (…) r. Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie do produkcji rolnej i stanowiła część gospodarstwa rolnego. Sprzedająca 1 wykorzystywała działkę do uprawy zboża na potrzeby gospodarstwa rolno-hodowlanego (hodowla kur niosek). Pozostali Sprzedający jej w tym pomagali (wspólnie wykonywali prace związane z uprawą ziemi). Płody rolne były przeznaczane na paszę dla kur utrzymywanych w ramach gospodarstwa. Płody te nie były sprzedawane. Sprzedająca 1 zajmowała się sprzedażą jaj od hodowanych przez siebie kur do hurtowni. Ze względu na to, że Sprzedająca 1 jest rolnikiem ryczałtowym, sprzedaż jaj do hurtowni odbywała się na zasadzie faktur VAT RR, wystawianych przez hurtownię.

Nieruchomość nie była przedmiotem umowy dzierżawy, najmu ani innych umów o podobnym charakterze na rzecz osób trzecich.

Sprzedający w przeszłości nie dokonywali sprzedaży innych nieruchomości. W celu sprzedaży Nieruchomości, Sprzedający nie podejmowali żadnych działań mających na celu jej sprzedaż w tym nie dokonywali żadnych ulepszeń Nieruchomości oraz nie prowadzili działań mających na celu uatrakcyjnienie jej dla potencjalnego nabywcy. Nie dokonywali uzbrojenia Nieruchomości, np. wydzielenia lub budowy drogi, wyposażenia w urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne. Na Nieruchomości nie były prowadzone żadne prace budowlane czy inwestycyjne. W celu sprzedaży Nieruchomości Sprzedający zlecili jedynie sprzedaż agencji nieruchomości, która postawiła tablice informacyjne na Nieruchomości. Nieruchomość stanowiła majątek prywatny Sprzedających. Sprzedaż Nieruchomości była związana z podziałem i częściowym rozliczeniem spadku. Środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości nie zostały dotychczas wydane.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii ustalenia czy Sprzedająca 1, Sprzedający 2 i Sprzedająca 3 występują w charakterze podatnika VAT i czy sprzedaż Nieruchomości objęta Umową Sprzedaży podlega przepisom ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności, Sprzedający spełniali przesłanki do uznania ich za podatników podatku od towarów i usług, należy przeanalizować całokształt działań, jakie Sprzedający podjęli w odniesieniu do Nieruchomości, która była przedmiotem sprzedaży w ramach zawartej Umowy Sprzedaży.

Należy zauważyć, że z okoliczności sprawy nie wynika taka aktywność Sprzedających, która wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności Nieruchomości, będącej we współwłasności Sprzedających. Sprzedający nie podjęli działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. W celu sprzedaży Nieruchomości, Sprzedający nie podejmowali żadnych działań mających na celu jej sprzedaż w tym nie dokonywali żadnych ulepszeń Nieruchomości oraz nie prowadzili działań mających na celu uatrakcyjnienie jej dla potencjalnego nabywcy. Nie dokonywali uzbrojenia Nieruchomości, np. wydzielenia lub budowy drogi, wyposażenia w urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne. Na Nieruchomości nie były prowadzone żadne prace budowlane czy inwestycyjne. W celu sprzedaży Nieruchomości Sprzedający zlecili jedynie sprzedaż Agencji Sprzedaży Nieruchomości, która postawiła tablice informacyjne na Nieruchomości i wstawiła ogłoszenie internetowe. Nieruchomość nie była również przedmiotem umowy dzierżawy, najmu ani innych umów o podobnym charakterze na rzecz osób trzecich.

Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo zawarcie umowy z Agencją Sprzedaży Nieruchomości nie powoduje, że Sprzedający zostaną z tego powodu uznani za podatników prowadzących działalność gospodarczą.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości wypełniała przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedający nie podjęli takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność Sprzedających w pełni mieściła się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C‑181/10.

Jednocześnie bez wpływu na powyższe pozostaje fakt, że działka była wykorzystywana do produkcji rolnej. Jak bowiem wskazano we wniosku, Sprzedająca 1 jest rolnikiem ryczałtowym i wykorzystywała działkę do uprawy zboża na potrzeby gospodarstwa rolno-hodowlanego (hodowla kur niosek). Płody rolne były przeznaczane na paszę dla kur utrzymywanych w ramach gospodarstwa. Płody te nie były sprzedawane. Sprzedająca 1 zajmowała się sprzedażą jaj od hodowanych przez siebie kur do hurtowni. Ze względu na to, że Sprzedająca (…) jest rolnikiem ryczałtowym, sprzedaż jaj do hurtowni odbywała się na zasadzie faktur VAT RR, wystawianych przez hurtownię.

W związku z tym, dokonując sprzedaży Nieruchomości, Sprzedający korzystali z przysługującego im prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Sprzedających cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, w świetle opisanego we wniosku stanu faktycznego, dostawa Nieruchomości została dokona w ramach zarządu majątkiem prywatnym Sprzedających, w związku z czym Sprzedająca 1, Sprzedający 2 oraz Sprzedająca 3 nie działali w charakterze podatników podatku VAT. W rezultacie sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 i 2 jest prawidłowe.

Odnosząc się z kolei do kwestii dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego, należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak wskazano wyżej, z tytułu dostawy Nieruchomości Sprzedająca 1, Sprzedający 2 oraz Sprzedająca 3 nie działali w charakterze podatników podatku VAT, a sprzedaż Nieruchomości nie była czynnością opodatkowaną podatkiem VAT. Zatem Kupującej nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na fakt, iż zbycie Nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania oznaczonego nr 3 jest zatem prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Zainteresowanych, którzy zastosują się do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

(…) (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.