Interpretacja indywidualna z dnia 23 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.581.2025.4.ED
Sprzedaż produktów przez polski magazyn włoskiej spółki A nie stanowi powstania zakładu podatkowego w Polsce na cele CIT, gdyż działalność pomocnicza prowadzona przez niezależnego agenta nie spełnia warunków do uznania za zakład zgodnie z umową polsko-włoską o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 grudnia 2025 r. za pośrednictwem e-Doręczeń wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy sprzedaż (...) przez polski magazyn będzie konstytuować powstanie zakładu podatkowego A w Polsce dla celów CIT.
Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29 stycznia 2026 r. (data wpływu tego samego dnia).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A jest spółką prawa włoskiego z branży (…), zajmującą się produkcją (…). Są one przeznaczone dla różnych sektorów gospodarki: (…). A jest zarejestrowana na VAT w Polsce.
A korzysta w Polsce z bazy magazynowej dla swoich produktów, którymi są (...) sprzedawane na polskim rynku. W procesie sprzedaży (...) na polskim rynku A korzysta z usług B sp. j. (B), która obsługuje kilku kluczowych klientów w Polsce.
Usługi B dla A opierają się na Umowie Agencyjnej oraz aneksie do niej.
Zgodnie z postanowieniami Umowy Agencyjnej B jest jedynym agentem A w Polsce i posiada wyłączność terytorialną.
Zadania B w zakresie pełnienia funkcji agenta A wynikające z Umowy Agencyjnej ograniczają się do prowadzenia działań prospekcyjnych na polskim rynku oraz przekazywania aktualnym i potencjalnym klientom informacji dotyczących produktów oferowanych przez A, utrzymywaniu kontaktów z klientami, niezwłocznym informowaniu A o wszelkich istotnych informacjach dotyczących projektu lub dostawy, pomaganiu personelowi A w przypadku wizyt w zakładach klienta lub odwrotnie, w przypadku sporów lub sporów z klientem przed, w trakcie lub po dostawie, z handlowego i jakościowego punktu widzenia.
Zgodnie z treścią Umowy Agencyjnej, w wyniku jej zawarcia nie powstaje żaden związek podporządkowania, stowarzyszenia lub zależności hierarchicznej między B a A. B nie reprezentuje A przed osobami trzecimi w żadnym przypadku poza tym, co jest wymagane od niego na mocy niniejszej Umowy.
W szczególności, B w żadnym wypadku nie może:
(i)żądać płatności w imieniu A,
(ii)zapewniać warunków lub gwarancji,
(iii)składać jakichkolwiek oświadczeń w imieniu A,
(iv)angażować A w jakiekolwiek ustalenia przedumowne lub kontrakty, składać jakichkolwiek obietnic lub udzielać gwarancji dotyczących (...) oprócz tego, co jest zawarte w jakichkolwiek materiałach informacyjnych dostarczonych przez A,
(v)przyjmować odpowiedzialności w imieniu i na rzecz A.
Oznacza to, że B nie jest uprawniony do prowadzenia negocjacji ani zawierania umów w imieniu A, jak również do podejmowania jakichkolwiek decyzji wiążących dla A.
Ze względu na polskie uwarunkowania prawno-gospodarcze, B formalnie uczestniczy w składaniu oferty przez włoską (…) A (z reguły są to przetargi publiczne), ale to A uzgadnia warunki umowy, negocjuje ją i podpisuje. B jest zatem agentem doradcą a nie decydentem.
Dodatkowo, zgodnie z aneksem do Umowy Agencyjnej, B świadczy na rzecz A (jako Podwykonawca) kompleksowe usługi logistyczne w ramach realizacji Zamówień na (...).
Kompleksowa obsługa logistyczna obejmuje:
a)rozładunek (...),
b)składowanie (...),
c)załadunek niezgrzewanych (...),
d)zgrzewanie (...),
e)załadunek zgrzanych (...),
f)transport (...),
g)rozładunek (...).
Oznacza to, że B nie jest uprawniony do prowadzenia negocjacji ani zawierania umów w imieniu A, jak również do podejmowania jakichkolwiek decyzji wiążących dla A.
Ze względu na polskie uwarunkowania prawno-gospodarcze, B formalnie uczestniczy w składaniu oferty przez A (z reguły są to przetargi publiczne), ale to A uzgadnia warunki umowy, negocjuje ją i podpisuje. B jest zatem agentem doradcą a nie decydentem.
Sam proces sprzedaży (...) odbywa się w ten sposób, że produkty (...) są wytwarzane we Włoszech, w zakładach produkcyjnych należących do A, a następnie są transportowane do Polski z Włoch. Organizacją transportu (...) z A we Włoszech do magazynu w Polsce zajmuje się C (C), spółka wchodząca w skład grupy kapitałowej A.
Umowy na magazyny ma B. Magazyn jest własnością podmiotu trzeciego, który jest podwykonawcą B. Z reguły są to place należące do D (D) albo do podmiotów z grupy D.
A nie ma w Polsce pracowników zajmujących się funkcjonowaniem magazynu, czy jakimikolwiek czynnościami związanymi z towarami w nim składowanymi. Zamówienia, fakturowanie, monitorowanie dostaw, postępowania reklamacyjne, rozliczenia finansowe i wszelkie inne potencjalnie mogące wystąpić czynności związane z towarami w magazynie w Polsce są wykonywane w Polsce przez pracowników i podwykonawców B.
Po transporcie (...) z Włoch do polskiego magazynu, B wykonuje takie czynności jak: rozładunek w magazynie, składowanie (czasem zgrzewanie (...)), przeładunek, transport do klienta finalnego w Polsce, rozładunek u klienta według wskazanego miejsca. Kontrola jakości i reklamacje są poza B, tj. są wykonywane przez A.
Oprócz sprzedaży (...) z polskiego magazynu, A sprzedaje je także bezpośrednio z Włoch, bez udziału B. W przypadku dostaw bezpośrednio z A do klienta, B czuwa/nadzoruje czy dostawa odbywa się prawidłowo.
Pracownicy A będą mieli prawo do przeprowadzania okazjonalnych kontroli w celu weryfikacji prawidłowego funkcjonowania magazynu oraz zgodności jego działania z warunkami określonymi w zawartej umowie. Kontrole te obejmują również sprawdzenie przestrzegania obowiązujących instrukcji dotyczących składowania towarów przez B i będą realizowane jako działania o charakterze nadzorczym.
B wystawia na A faktury za swoje usługi z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia (reverse charge), zarówno za usługi wynikające z umowy na wyłączność, jak i za usługi logistyczne.
W przyszłości, planowane jest rozszerzenie usług świadczonych przez B na rzecz Wnioskodawcy o transport (...) z Włoch do Polski. Te czynności byłyby wykonywane przez B za pomocą podwykonawców. Ponadto, ze względu na wzrost zamówień na produkty Wnioskodawcy, planowane jest także wynajęcie przez B nowego placu składowego w (…). Ponieważ na placu tym nie będzie zgrzewalni (...), może być konieczne przewiezienie niezgrzewanych (...) z nowego placu składowego do zgrzewalni znajdującej się w już istniejącym magazynie w (…).
Wnioskodawca zaznacza w tym miejscu, że organizacja transportu przez B, będąca obecnie przedmiotem negocjacji, nie będzie stanowiła usługi na wyłączność, co oznacza, że usługi B w zakresie transportu mogą być dla Wnioskodawcy dodatkowym, a nie jedynym kanałem transportu jej produktów. Jeśli usługi te będą świadczone przez B, to zwiększy się zakres przedmiotowy całości usług świadczonych przez B na rzecz Wnioskodawcy, ale nie zmienią się zasady funkcjonowania Wnioskodawcy w Polsce.
Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 29 stycznia 2026 r. wskazali Państwo, że:
1. Umowa między Spółką a B sp. j. (B) obowiązywała w okresie od 2022 do końca 2025 roku, przy czym rozszerzenie zakresu umowy na usługi logistyczne nastąpiło na mocy aneksu do umowy z (...) 2024 r. Umowa została przedłużona na okres do końca 2030 roku, a w zakresie usług logistycznych aneks został odnowiony na rok 2026 i ma być w przyszłości przedłużany na okresy roczne.
2. Spółka i B są niezależnymi podmiotami – nie istnieją miedzy Spółką a B powiazania kapitałowe, nie ma również związków personalnych między udziałowcami i osobami zarządzającymi Spółką i wspólnikami i osobami zarządzającymi B.
3. Spółka nie ma na terytorium Polski żadnego zaplecza technicznego/rzeczowego lub personalnego.
4. B jest dla Spółki usługodawcą i wyłącznym agentem handlowym w Polsce. Zgodnie z zawartą Umową, B jest zobowiązana do świadczenia usług według swojej najlepszej wiedzy, z należytą starannością i przy użyciu najlepszych zawodowych kompetencji. Świadczenie usług z naruszeniem powyższych zasad stanowi podstawę dla Spółki do rozwiązania umowy z B i dochodzenia odszkodowania za szkody i straty poniesione z tytułu wad świadczonych przez B usług. Zasady powyższe znajdują odzwierciedlenie w postanowieniach umownych łączących Spółkę z B - zgodnie z § 8 aneksu do umowy dotyczącego usług logistycznych, B ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom i rzeczom, zarówno w odniesieniu do swoich pracowników i materiałów, jak i osób trzecich, w wyniku wykonywania prac i związanych z nimi czynności, zwalniając Spółkę z wszelkiej odpowiedzialności i składa do umowy oświadczenie o posiadaniu ważnej polisy ubezpieczeniowej (…) dla działań objętych umową.
5.Jak wskazano we wniosku B jest wyłącznym agentem Spółki w Polsce, ale swoje działania w tym zakresie wykonuje jako niezależny podmiot. B działa na polskim rynku od wielu lat i ma ugruntowaną pozycję wśród przedsiębiorstw polskich i zagranicznych z sektora (…). Spółka nie jest jedynym partnerem handlowym B, który nie podlega kontroli przez Spółkę.
Według wiedzy Spółki, B pracuje również dla innych klientów z branży (…), dla których także świadczy usługi agencyjne czy usługi przechowywania (...).
Spółka nie ma prawa wydawać B wiążących poleceń co do sposobu wykonywania usług agencyjnych czy wyboru używanych w tym celu środków. Z drugiej strony, Spółka nie jest w żaden sposób związana rezultatami działań B, która nie jest upoważniona do podejmowania jakichkolwiek decyzji w imieniu Spółki.
B nie może być w konsekwencji uznana za agenta zależnego Spółki a działania B nie mogą być utożsamiane z działaniami Spółki.
W konsekwencji, zdaniem Spółki, ze względu na brak jakiejkolwiek zależności B od Spółki i fakt, że B wykonuje swe usługi w ramach prowadzonej przez siebie podstawowej działalności gospodarczej, wykonywanej nie tylko na rzecz Spółki ale także na rzecz innych podmiotów nie należących do tej samej grupy kapitałowej co Spółka ani nie mających ze Spółką żadnych powiazań kapitałowych, personalnych czy nawet biznesowych działania B nie mogą być utożsamiane z działaniami Spółki. W konsekwencji działania B nie stanowią czynności o charakterze reklamowym, informacyjnym, prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo pomocniczym podejmowanych przez Spółkę.
6.B nie świadczy na rzecz Spółki usług innych, niż objęte umową agencyjną i załącznikiem do niej dotyczącym kompleksowych usług logistycznych.
7. Stwierdzenie, że Pracownicy A będą mieli prawo do przeprowadzania okazjonalnych kontroli w celu weryfikacji prawidłowego funkcjonowania magazynu oraz zgodności jego działania z warunkami określonymi w zawartej umowie ma na celu umożliwienie Spółce weryfikację, czy umowa jest wykonywana prawidłowo i z należytą starannością. Spółka powierza B swoje wyroby – do przechowywania i obróbki – i chce mieć możliwość zweryfikowania, czy B prawidłowo wywiązuje się ze swoich obowiązków. Przy czym, zgodnie z umową agencyjną, Spółka nie ma możliwości nakazywania B określonego zachowania czy określonego sposobu świadczenia usług – w razie ewentualnego stwierdzenia, że jakość usług nie odpowiada oczekiwaniom Spółki, Spółka ma jedynie prawo rozwiązać umowę i dochodzić odszkodowania.
8. Spółka nie ma nieograniczonego wstępu do magazynu, w którym są składowane towary (...). Spółka ma jedynie prawo do okazjonalnych kontroli magazynu, w celu weryfikacji stanu składowanych tam towarów i jakości usług związanych z ich obróbką.
9. Ponieważ Spółka nie ma w Polsce żadnych zasobów osobowych i korzysta z usług niezależnego podmiotu, jakim jest B, Spółka nie ma możliwości decydowania o rozmieszczeniu towarów (...) w przestrzeni magazynowej, którą dysponuje B. Decyduje o tym B, jako usługodawca i podmiot posiadający tytuł prawny do magazynu i zgrzewalni, to jest umowę zawartą z właścicielem magazynu, który uzgadnia te kwestie ze swoimi podwykonawcami. Wnioskodawca nadmienia, że zgodnie z jego wiedzą, nie jest jedynym podmiotem, którego produkty są przechowywane w przestrzeni magazynowej, którą dysponuje B – tego typu usługi są świadczone także dla innych podmiotów. Zgoda A jest wymagana jedynie w przypadku zmiany miejsca składowania (...).
10.Spółka nie posiada stałej struktury organizacyjnej w zakresie zaplecza personalnego na terytorium Polski.
11.Spółka jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT – wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą we Włoszech i jest tam zidentyfikowana dla celów podatku od wartości dodanej.
12.Spółka potwierdza, że kompleksowe usługi logistyczne, w tym usługi zgrzewania (...) wynikające z faktur wystawianych przez B są/będą przez Spółkę wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT – (...) będące przedmiotem usług logistycznych świadczonych na rzecz Spółki przez B są sprzedawane przez Spółkę na rzecz polskich odbiorców takich jak np. D. Sprzedaż ta jest opodatkowana VAT w Polsce.
13.Spółka nie ma siedziby działalności gospodarczej w Polsce – nie dysponuje w Polsce przestrzenią biurową czy inną przestrzenią dla celów gospodarczych, nie ma w Polsce pracowników ani nie ma osoby (podmiotu), który mógłby być uznany za jej agenta zależnego, to znaczy podmiotu uprawnionego do Podejmowania w imieniu Spółki wiążących decyzji i wykonującego to uprawnienie.
Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
Czy sprzedaż (...) przez polski magazyn będzie konstytuować powstanie zakładu podatkowego A w Polsce dla celów CIT? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 6)
Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 29 stycznia 2026 r.)
Sprzedaż (...) przez polski magazyn nie będzie konstytuować powstania zakładu podatkowego A w Polsce dla celów CIT.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, cyt.: „Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”
Natomiast w myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, cyt.: „Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład. ”
Stosownie do art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, cyt.:
„Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to:
a)stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje
- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.”
Powyższe oznacza, że definicja zagranicznego zakładu z ustawy o CIT ma zastosowanie tylko wtedy gdy umowa u unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, sporządzona w Rzymie 21 czerwca 1985 r. (UPO) cyt.: „Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.”
Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 UPO, cyt.: „W rozumieniu niniejszej konwencji, określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. ”
Jak stanowi art. 5 ust. 2 UPO, w rozumieniu niniejszej umowy określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
-miejsce zarządzania;
-filię;
-biuro;
-zakład fabryczny;
-warsztat;
-kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych;
-budowę albo montaż, których okres prowadzenia przekracza 12 miesięcy.
Zgodnie z art. 5 ust.4 UPO - Osoba działająca w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa inna aniżeli niezależny przedstawiciel w rozumieniu ustępu 5 będzie uważana za posiadającą zakład w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli posiada ona i zwyczajowo wykonuje w tym Państwie pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa, chyba że czynności tej osoby ograniczają się do zakupu dóbr lub towarów dla przedsiębiorstwa.
Natomiast według art. 5 ust.5 UPO nie będzie uważać się, że przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada zakład w drugim Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że wykonuje ono w tym drugim Państwie czynności przez maklera, komisanta albo każdego innego niezależnego przedstawiciela, jeżeli te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.
Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO, określenie "zakład" nie będzie obejmowało:
-użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
-zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie dla składowania, wystawiania lub wydawania;
-zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
-stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstwa;
-stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu reklamowym, informacyjnym, prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo pomocniczym dla przedsiębiorstwa.
Jak wynika z przytoczonych przepisów zagraniczny zakład może powstać poprzez istnienie na terytorium Polski:
1.stałej placówki poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa;
2.agenta zależnego;
3.zakładu budowlanego.
W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż przez niego (...) sprowadzanych z Włoch i składowanych w mieszczącym się w Polsce magazynie, będącym własnością prowadzonym przez podmiot trzeci nie oznacza powstania dla Wnioskodawcy zagranicznego zakładu w postaci stałej placówki.
W świetle treści art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 2 i 3 UPO należy zwrócić uwagę, że Wnioskodawca w Polsce nie posiada oddziału, przedstawicielstwa, zarządu, filii, biura, fabryki, warsztatu ani kopalni, źródła ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołomu, innego miejsca wydobywania zasobów naturalnych czy innego miejsca przez które prowadziłby w Polsce całkowicie lub częściowo działalność gospodarczą.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca nie wynajmuje, nie posiada, ani nie dzierżawi żadnych pomieszczeń w Polsce przeznaczonych na potrzeby realizacji transakcji sprzedaży (...) w Polsce.
Wnioskodawca nie ma nieograniczonego wstępu do magazynu, w którym są składowane towary (...) - ma jedynie prawo do okazjonalnych kontroli magazynu, w celu weryfikacji stanu składowanych tam towarów i jakości usług związanych z ich obróbką. Wnioskodawca nie ma możliwości decydowania o rozmieszczeniu towarów (...) w przestrzeni magazynowej, którą dysponuje B. Decyduje o tym B, jako usługodawca i podmiot posiadający tytuł prawny do magazynu i zgrzewalni, to jest umowę zawartą z właścicielem magazynu, który uzgadnia te kwestie ze swoimi podwykonawcami. Zgoda A jest wymagana jedynie w przypadku zmiany miejsca składowania (...).Wnioskodawca nadmienia, że zgodnie z jego wiedzą, nie jest jedynym podmiotem, którego produkty są przechowywane w przestrzeni magazynowej, którą dysponuje B – tego typu usługi są świadczone także dla innych podmiotów.
Ponadto, jak opisano w stanie faktycznym wprawdzie A ma w Polsce agenta w postaci B, ale prace wykonywane przez B ograniczają się wyłącznie do prowadzenia działań prospekcyjnych na polskim rynku oraz przekazywania aktualnym i potencjalnym klientom informacji dotyczących produktów oferowanych przez A. B nie jest uprawniona do prowadzenia negocjacji ani zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy jak również do podejmowania jakichkolwiek decyzji wiążących dla Wnioskodawcy.
B nie uczestniczy fizycznie w żadnych czynnościach związanych z obsługą, składowaniem ani wydawaniem towarów z magazynu zlokalizowanego w Polsce - czynności te są wykonywane przez podwykonawców B, zgodnie z ustaleniami miedzy B a tymi podwykonawcami, bez ingerencji Wnioskodawcy. Nie ma czynności, co do których B czy jej podwykonawcy mogliby być uznani za podmioty działające w sposób zależny od Wnioskodawcy. Należy w tym miejscu podkreślić, że B wykonuje na rzecz Wnioskodawcy czynności wynikające z umowy usługowej w ramach swojej zwykle prowadzonej działalności gospodarczej, w sposób niezależny, a Wnioskodawca nie jest jedynym klientem/kontrahentem B, dla którego B świadczy tego typu usługi agencyjne czy logistyczne. Ponadto, Wnioskodawca nie ma prawa wydawać B wiążących poleceń co do sposobu wykonywania usług agencyjnych i logistycznych czy wyboru używanych w tym celu środków. Z drugiej strony, Wnioskodawca nie jest w żaden sposób związany rezultatami działań B, która nie jest upoważniona do podejmowania jakichkolwiek decyzji w imieniu Wnioskodawcy. B nie może być w konsekwencji uznana za agenta zależnego Wnioskodawcy a działania B nie mogą być utożsamiane z działaniami Spółki.
Dlatego, zdaniem Spółki, ze względu na brak jakiejkolwiek zależności B od Spółki i fakt, że B wykonuje swe usługi w ramach prowadzonej przez siebie podstawowej działalności gospodarczej, wykonywanej nie tylko na rzecz Spółki ale także na rzecz innych podmiotów nie należących do tej samej grupy kapitałowej co Spółka ani nie mających ze Spółką żadnych powiazań kapitałowych, personalnych czy nawet biznesowych, działania B nie mogą być utożsamiane z działaniami Spółki. Nawet, gdyby uznać, że magazyn prowadzony dla Wnioskodawcy przez B stanowi placówkę Wnioskodawcy, to spełnione są zdaniem Wnioskodawcy warunki do uznania tej placówki magazynowej w Polsce za taką, która nie prowadzi do powstania zakładu podatkowego dla celów CIT, gdyż wypełniającą przesłanki wskazane w art. 5 ust. 3 UPO w związku z tym, że w placówce tej nie są wykonywane przez Wnioskodawcę żadne czynności, które mogłyby być uznane za tożsame z jej główną działalnością - jakiekolwiek czynności w magazynie są wykonywane przez B, a precyzyjniej przez podwykonawców B. W konsekwencji nawet jeśli działania B stanowią czynności o charakterze reklamowym, informacyjnym, prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo pomocniczym, o której mowa w art. 5 ust 3 UPO, to nie są one podejmowane przez Spółkę ani przez jej zależnego agenta, tylko przez niezależny podmiot trzeci, co oznacza, że nie można mówić, że w Polsce istnieje stała placówka Wnioskodawcy stanowiąca jego zakład podatkowy w rozumieniu przepisów CIT.
Zgodnie z wyrokiem NSA z 16 listopada 2022 r., sygn. akt. II FSK 549/20, (…) „nie stanowi stałej placówki kontrolowana przez polską spółkę powierzchnia magazynowa, wytyczona na potrzeby świadczenia usług na rzecz jej zagranicznej spółki powiązanej. O powstaniu zakładu decydować powinno faktyczne dysponowanie pomieszczeniami. Magazyn polskiego podmiotu mógłby stanowić zakład Spółki w świetle art. 5 ust. 2 UPO, gdyby doszło do faktycznego przekazania jej nad nim pieczy i kontroli, np. poprzez wpuszczenie tam pracowników, aby wykonywali czynności magazynowe i logistyczne, zaś Spółka miałaby stały dostęp do przydzielonych jej pomieszczeń” (…).
Wobec powyższego należy uznać, że Wnioskodawca nie posiada w Polsce stałej placówki, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza Wnioskodawcy, ani nie posiada zakładu podatkowego poprzez istnienie w Polsce zależnego agenta.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie postawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Natomiast art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Natomiast zgonie z art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
Z kolei art. 4a pkt 11 ustawy o CIT stanowi, że:
Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to
a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje
- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie należy odnieść się do uregulowań znajdujących się w umowie zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, podpisaną w Rzymie dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. Nr 62 poz. 374, dalej: „umowa polsko-włoska”) zmieniona Obwieszczeniem Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 14 lipca 2022 r. o sprostowaniu błędów (Dz. U. z 2022 r. poz. 1572).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 umowy polsko-włoskiej:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład" oznacza stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.
Z kolei w myśl art. 5 ust. 2 umowy polsko-włoskiej:
Określenie „zakład" obejmuje w szczególności:
a)miejsce zarządzania,
b)filię,
c)biuro,
d)zakład fabryczny,
e)warsztat;
f)kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych;
g)budowę albo montaż, których okres przekracza 12 miesięcy.
Na podstawie art. 5 ust. 3 umowy polsko-włoskiej:
Określenie "zakład" nie będzie obejmowało:
a)użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
b)zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie dla składowania, wystawiania lub wydawania;
c)zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
d)stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstwa;
e)stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu reklamowym, informacyjnym, prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo pomocniczym dla przedsiębiorstwa.
Art. 5 ust. 4 umowy polsko-włoskiej stanowi, że:
Osoba działająca w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa inna aniżeli niezależny przedstawiciel w rozumieniu ustępu 5 będzie uważana za posiadającą zakład w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli posiada ona i zwyczajowo wykonuje w tym Państwie pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa, chyba że czynności tej osoby ograniczają się do zakupu dóbr lub towarów dla przedsiębiorstwa.
Zgodnie z art. 5 ust. 5 umowy polsko-włoskiej:
Nie będzie uważać się, że przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada zakład w drugim Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że wykonuje ono w tym drugim Państwie czynności przez maklera, komisanta albo każdego innego niezależnego przedstawiciela, jeżeli te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.
Jak stanowi art. 5 ust. 6 umowy polsko-włoskiej:
Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.
Dokonując interpretacji postanowień umowy polsko-włoskiej należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.
Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku oraz poglądami doktryny prawa określenie „placówka” obejmuje każde pomieszczenie, środki lub urządzenia wykorzystywane do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane wyłącznie w tym celu. Sam fakt, że przedsiębiorstwo ma do dyspozycji pewną przestrzeń służącą jego działalności gospodarczej, wystarczy do zaistnienia stałej placówki gospodarczej (placówka może istnieć również wtedy, gdy nie ma żadnych pomieszczeń). Placówka może być także usytuowana w pomieszczeniach innego przedsiębiorstwa. Nie ma znaczenia, czy przedsiębiorstwo jest właścicielem czy najemcą lokalu, środków lub urządzeń, czy dysponuje nimi w inny sposób. Nie wymaga się aby przedsiębiorstwo posiadało formalne prawo do dysponowania taką placówką. Dysponowanie nie należy zatem rozumieć w sensie prawnym, ale czysto faktycznym.
Aby placówka stała się zagranicznym zakładem przedsiębiorstwo musi prowadzić działalność całkowicie lub częściowo za pośrednictwem tej (stałej) placówki. Słowo „przez którą” należy rozumieć szeroko i odnosić je do działalności gospodarczej wykonywanej w określonej lokalizacji, będącej do dyspozycji przedsiębiorstwa.
Zgodnie z Komentarzem, prowadzenie działalności poprzez placówkę oznacza, że osoby w określony sposób zależne od przedsiębiorstwa, prowadzą działalność gospodarczą w państwie, w którym stała placówka jest położona (pkt 2, Komentarz do art. 5).
Działalność przedsiębiorstwa może być prowadzona przez samego przedsiębiorcę lub osoby zatrudnione przez przedsiębiorstwo na podstawie płatnego stosunku pracy. Personel obejmuje pracowników i inne osoby otrzymujące instrukcje z przedsiębiorstwa, tzw. osoby zależne (pkt 10, Komentarz do art. 5).
Zgodnie z definicją placówka musi być „stała”; musi zatem istnieć więź między placówką a określonym punktem geograficznym. Ponieważ placówka musi być stała, zakład może istnieć tylko wówczas, gdy placówka ma określony stopień trwałości, tzn. nie ma charakteru tymczasowego. Stałość nie oznacza jednakże, że placówka musi funkcjonować długotrwale, choć tak jest zazwyczaj. Placówka może stanowić zakład nawet wówczas, gdy w rzeczywistości istnieje przez krótki okres, jeśli ze względu na szczególny rodzaj działalności jest prowadzona tylko przez bardzo krótki okres (pkt 6, Komentarz do art. 5).
Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w przypadku, gdy stała placówka jest wykorzystywana zarówno dla działalności w ramach wyłączeń, jak i dla innej działalności, uznaje się ją za zakład, który podlega opodatkowaniu z tytułu obu rodzajów działalności (np. gdy magazyn jest utrzymywany w celu wydawania towarów oraz zajmuje się sprzedażą). Innymi słowy, zakład powstanie, jeżeli oprócz czynności przygotowawczych lub pomocniczych wykonywana jest działalność zasadnicza, nawet w relatywnie niewielkim zakresie.
Z Komentarza do art. 5 Modelowej Konwencji wynika, że często trudno jest odróżnić działalność mającą charakter przygotowawczy lub pomocniczy od działalności, która takiego charakteru nie ma. Wskazuje się w tym zakresie m.in., że działalność placówki nie posiada charakteru przygotowawczego lub pomocniczego, gdy stanowi istotną i znaczącą część działalności przedsiębiorstwa jako całości, gdy istnieje znaczący związek między prowadzoną przez tę placówkę działalnością a uzyskiwanymi przez przedsiębiorstwo dochodami. Ponadto, działalność przygotowawcza lub pomocnicza zagranicznego przedsiębiorstwa prowadzona za pośrednictwem stałej placówki, aby nie była uznana za zakład, musi być wykonywana wyłącznie dla przedsiębiorstwa macierzystego, a także nie ma charakteru przygotowawczego lub pomocniczego jakakolwiek działalność zagranicznego przedsiębiorstwa prowadzona w drugim państwie za pośrednictwem stałej placówki, której cel jest identyczny z celem przedsiębiorstwa jako całości.
Reasumując, z ogólnej regulacji zawartej w art. 5 Umowy polsko-włoskiej wynika, że dla uznania, że przedsiębiorstwo prowadzi swoją działalność w formie zakładu winny wystąpić łącznie trzy następujące przesłanki:
- istnienie miejsca gdzie działalność jest prowadzona (placówka),
- stały charakter takiej placówki,
- wykonywanie za pośrednictwem placówki działalności gospodarczej, która nie jest utrzymywana wyłącznie w celu reklamowym, informacyjnym, prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo pomocniczym dla przedsiębiorstwa.
Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo spółką prawa włoskiego z branży (…), zajmującą się produkcją (…). W Polsce dla swoich produktów, którymi są (...)sprzedawane na polskim rynku korzystają Państwo z bazy magazynowej oraz usług B, która w zakresie swoich usług obsługuje kilku kluczowych klientów w Polsce. Zadania B w zakresie pełnienia funkcji Państwa agenta wynikają z Umowy Agencyjnej i ograniczają się do prowadzenia działań prospekcyjnych na polskim rynku oraz przekazywania aktualnym i potencjalnym klientom informacji dotyczących produktów oferowanych przez Państwa, utrzymywania kontaktów z klientami, niezwłocznego informowania Państwa o wszelkich istotnych informacjach dotyczących projektu lub dostawy, pomagania Państwa personelowi w przypadku wizyt w zakładach klienta lub odwrotnie, w przypadku sporów lub sporów z klientem przed, w trakcie lub po dostawie, z handlowego i jakościowego punktu widzenia.
B nie jest uprawniony do prowadzenia negocjacji ani zawierania umów w Państwa imieniu, jak również do podejmowania jakichkolwiek decyzji wiążących dla Państwa.
Ze względu na polskie uwarunkowania prawno-gospodarcze, B formalnie uczestniczy w składaniu oferty przez włoską (…) A (z reguły są to przetargi publiczne), ale to Państwo uzgadniają warunki umowy, negocjują i ją podpisują. B jest zatem agentem doradcą a nie decydentem.
Dodatkowo, zgodnie z aneksem do Umowy Agencyjnej, B świadczy na Państwa rzecz (jako Podwykonawca) kompleksowe usługi logistyczne w ramach realizacji Zamówień na (...).
Kompleksowa obsługa logistyczna obejmuje:
a)rozładunek (...),
b)składowanie (...),
c)załadunek niezgrzewanych (...),
d)zgrzewanie (...),
e)załadunek zgrzanych (...),
f)transport (...),
g)rozładunek (...).
Sam proces sprzedaży (...) odbywa się w ten sposób, że produkty (...) są wytwarzane we Włoszech, w zakładach produkcyjnych należących do Państwa, a następnie są transportowane do Polski z Włoch. Organizacją transportu (...) od Państwa (z Włoch) do magazynu w Polsce zajmuje się C (C), spółka wchodząca w skład grupy kapitałowej A.
Po transporcie (...) z Włoch do polskiego magazynu, B wykonuje takie czynności jak: rozładunek w magazynie, składowanie ((...)), przeładunek, transport do klienta finalnego w Polsce, rozładunek u klienta według wskazanego miejsca. Kontrola jakości i reklamacje są poza B, tj. są wykonywane przez Państwa.
Nie mają Państwo w Polsce pracowników zajmujących się funkcjonowaniem magazynu, czy jakimikolwiek czynnościami związanymi z towarami w nim składowanymi. Zamówienia, fakturowanie, monitorowanie dostaw, postępowania reklamacyjne, rozliczenia finansowe i wszelkie inne potencjalnie mogące wystąpić czynności związane z towarami w magazynie w Polsce są wykonywane w Polsce przez pracowników i podwykonawców B.
Pracownicy będą mieli prawo do przeprowadzania okazjonalnych kontroli w celu weryfikacji prawidłowego funkcjonowania magazynu oraz zgodności jego działania z warunkami określonymi w zawartej umowie. Kontrole te mają na celu umożliwienie Państwu weryfikacji, czy umowa jest wykonywana prawidłowo i z należytą starannością. Przy czym, zgodnie z umową agencyjną, nie mają Państwo możliwości nakazywania B określonego zachowania, czy określonego sposobu świadczenia usług. Nie mają Państwo nieograniczonego wstępu do magazynu, w którym są składowane towary (...), mają Państwo jedynie prawo do okazjonalnych kontroli magazynu, w celu weryfikacji stanu składowanych tam towarów i jakości usług związanych z ich obróbką. Nie mają Państwo również możliwości decydowania o rozmieszczeniu towarów (...) w przestrzeni magazynowej, którą dysponuje B.
Ponadto, wskazali Państwo, że są Państwo niezależnymi podmiotami – nie istnieją miedzy Państwem a B powiązania kapitałowe, nie ma również związków personalnych między udziałowcami i osobami zarządzającymi Spółką, wspólnikami i osobami zarządzającymi B. Nie mają Państwo na terytorium Polski żadnego zaplecza technicznego/rzeczowego, ani personalnego. B nie jest uprawniony do prowadzenia negocjacji ani zawierania umów w Państwa imieniu, jak również do podejmowania jakichkolwiek decyzji wiążących dla Państwa.
W przyszłości, planowane jest rozszerzenie usług świadczonych przez B na Państwa rzecz o transport (...) z Włoch do Polski. Te czynności byłyby wykonywane przez B za pomocą podwykonawców. Ponadto, ze względu na wzrost zamówień na Państwa produkty, planowane jest także wynajęcie przez B nowego placu składowego w (…). Ponieważ na placu tym nie będzie zgrzewalni (...), może być konieczne przewiezienie niezgrzewanych (...) z nowego placu składowego do zgrzewalni znajdującej się w już istniejącym magazynie w (…).
Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że nie posiadają Państwo w Polsce miejsca zarządzania, filii, biura, zakładu fabrycznego, warsztatu ani kopalni, kamieniołomu, innego miejsca wydobywania zasobów naturalnych czy budowy albo montażu, których okres prowadzenia przekracza 12 miesięcy. Ponadto nie wynajmą, nie posiadają, ani nie dzierżawią Państwo żadnych pomieszczeń w Polsce przeznaczonych na potrzeby realizacji transakcji sprzedaży (...) w Polsce. Co prawda mają Państwo w Polsce agenta w postaci B, ale prace wykonywane przez B ograniczają się wyłącznie do prowadzenia działań prospekcyjnych na polskim rynku oraz przekazywania aktualnym i potencjalnym klientom informacji dotyczących produktów oferowanych przez Państwa. B nie jest uprawniona do prowadzenia negocjacji ani zawierania umów w Państwa imieniu jak również do podejmowania jakichkolwiek decyzji wiążących dla Państwa.
W analizowanej sprawie, dla uznania, że przedsiębiorstwo prowadzi swoją działalność w formie zakładu winny wystąpić łącznie trzy przesłanki:
- istnienie miejsca gdzie działalność jest prowadzona (placówka),
- stały charakter takiej placówki,
- wykonywanie za pośrednictwem placówki działalności gospodarczej, która nie jest utrzymywana wyłącznie w celu reklamowym, informacyjnym, prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo pomocniczym dla przedsiębiorstwa.
Zatem biorąc pod uwagę opis sprawy można mówić o przygotowawczym lub pomocniczym charakterze Państwa działalności na terytorium Polski za pośrednictwem B w odniesieniu do Państwa działalności. Bowiem usługi świadczone przez B w Polsce nie będą stanowiły Państwa zasadniczej działalności gospodarczej, a jedynie kompleksowe usługi logistyczne w ramach realizacji zamówień na (...), będące w istocie czynnościami pomocniczymi w stosunku do Państwa działalności zasadniczej.
Skoro działalność placówki posiada charakter przygotowawczy lub pomocniczy oraz nie stanowi istotnej i znaczącej części działalności Państwa przedsiębiorstwa jako całości, a ponadto usługi realizowane przez B nie są wykonywane wyłącznie na rzecz Państwa przedsiębiorstwa to stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie dojdzie do powstania na terytorium Polski zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 umowy polsko-włoskiej. W związku z powyższym, osiągane przez Państwa w ramach opisanej we wniosku działalności dochody nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce.
Tym samym Państwa stanowisko zgodnie z którym, Sprzedaż (...) przez polski magazyn nie będzie konstytuować powstania zakładu podatkowego A w Polsce dla celów CIT, należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa we wniosku i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku Nr 6 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług zostało/zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
