Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.16.2026.2.MD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 7 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zwiększenia udziałów w spółce jawnej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 lutego 2026 r. (wpływ 20 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Małżeństwo (...) (Wspólnik 1 i Wspólnik 2) oraz ich zięć (...) (Wnioskodawca) prowadzą wspólnie spółkę jawną (Spółka). Udział procentowy wspólników wynosi: (...) – 45%, (...) – 15%, (...) (winno być: (...) – wyjaśnione w uzupełnieniu wniosku) – 40%. Spółka prowadzi działalność produkcyjną, a jednocześnie wynajmuje nieruchomości (hala produkcyjno-magazynowa wraz z gruntami i zabudowaniami) od Wspólników 1 i 2, którzy są właścicielami tych nieruchomości.

W związku z rozwojem Spółki i wdrażaniem nowych rozwiązań oraz osiągnięciem wieku emerytalnego przez Wspólników 1 i 2, od pewnego czasu główne ciężary zarządcze i operacyjne przejął z czasem (...) (Wnioskodawca). Niemniej Spółka w dalszym ciągu ponosi znaczące koszty najmu nieruchomości należących do Wspólnika 1 i 2 oraz związane z nimi opłaty (np. podatek od nieruchomości). Łącznie wydatki te wynoszą około (...) zł rocznie i są pokrywane przez Spółkę od początku jej istnienia (tj. od (...) roku). W efekcie, na przestrzeni lat suma czynszów i nakładów poniesionych przez Spółkę stanowi już istotny procent wartości tych nieruchomości. Spółka dokonała na nieruchomościach szereg nakładów i ulepszeń. Spółka jako najemca czyniąc ww. nakłady doprowadziła do podniesienia standardu i wartości nieruchomości, przy czym ma prawo domagać się zwrotu nakładów od Wspólników 1 i 2 w razie zakończenia stosunku najmu.

Wnioskodawca angażuje się w rozwój Spółki, wnosząc swoje know-how, kontakty, kontrakty biznesowe, a także wdrażając nowe technologie, za co przysługuje mu niewypłacone wynagrodzenie.

Planowane działania:

1.Aport nieruchomości do Spółki. Wspólnicy uzgodnili, że dla dalszego stabilnego rozwoju firmy korzystne będzie przeniesienie własności nieruchomości do Spółki jawnej. Plan zakłada, że Wspólnicy 1 i 2 wniosą posiadane nieruchomości (hale, grunty) tytułem wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki. W rezultacie Spółka jawna stałaby się właścicielem tych nieruchomości, co wyeliminuje konieczność dalszego opłacania czynszów najmu i przeniesie ciężar podatków od nieruchomości bezpośrednio na Spółkę. Wniesienie nieruchomości aportem wymagać będzie zmiany umowy spółki (aktualizacja zapisów o wkładach) i dopełnienia formy aktu notarialnego przenoszącego własność (zgodnie z Kodeksem cywilnym i Kodeksem spółek handlowych). Po wniesieniu aportu majątek Spółki zwiększy się, co podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5% wartości wniesionych wkładów zwiększających majątek Spółki.

2.Równocześnie planowane jest podwyższenie wkładu przez Wnioskodawcę, poprzez wniesienie przez niego wkładu niepieniężnego w postaci know-how, m.in. poprzez:

·opracowanie i wdrożenie nowych usprawnień technicznych w produkcji (m.in. nowa technologia przygotowania powierzchni, uruchomienie drugiej linii procesu zanurzeniowego),

·pozyskanie nowych dużych partnerów biznesowych i kontraktów, co zaowocowało realizacją kilku znaczących finansowo projektów dla Spółki,

·prowadzenie działań w zakresie pozyskiwania dofinansowań publicznych (dotacji unijnych) oraz przygotowania Spółki do certyfikacji jakości ISO,

·usprawnienie organizacyjne i zarządcze Spółki,

·zamiana wierzytelności z tytułu niewypłaconego wynagrodzenia za dotychczas wniesione know- how i technologie.

Wiedza, kontakty i rozwiązania wypracowane przez Wnioskodawcę stanowią dla Spółki cenny know-how o wymiernej wartości rynkowej, przekładającej się na przewagę konkurencyjną i wymierne korzyści finansowe. Know-how taki może być uznany za aport – prawo majątkowe nadające się do wyceny i wykorzystania w działalności Spółki. Wniesienie go jako wkładu niepieniężnego Wnioskodawcy ma zrekompensować przejęcie przez Spółkę własności nieruchomości oraz uzasadnić zmianę proporcji udziałów. W praktyce są to działania konieczne do zapewnienia dalszego funkcjonowania i rozwoju Spółki.

Zmiana struktury udziałów w Spółce:

Po dokonaniu powyższych aportów (nieruchomości przez Wspólnika 1 i 2 oraz know-how przez Wnioskodawcę) planowana jest odpowiednia zmiana umowy Spółki jawnej w zakresie udziałów wspólników. Proporcje udziału w zyskach i stratach ulegną zmianie – celem jest, aby wspólnik Wnioskodawca stał się wspólnikiem większościowym (posiadającym ponad 50% udziałów w zyskach i stratach – szczegółowa wartość zostanie wyliczona). W praktyce oznacza to, że wartość przypisana aportowi Wnioskodawcy (know-how) będzie istotna w relacji do wartości wniesionych nieruchomości, tak aby uzasadnić przyznanie mu dominującego udziału. Wspólnicy 1 i 2, pomimo wniesienia cennych aktywów rzeczowych, godzą się na mniejszościowe udziały w zyskach, traktując to jako element planu sukcesji firmy na młodsze pokolenie (Wnioskodawca kontynuuje rozwój przedsiębiorstwa rodzinnego). Dodatkowo teoretycznie mniejszy udział procentowy nie oznacza mniejszych wpływów – rozwój Spółki i realizacja założonych celów mają skutkować utrzymaniem lub zwiększeniem dotychczasowych kwot uzyskiwanych ze Spółki przez Wspólnika 1 i 2, pomimo zmian proporcji.

Dodatkowo wspólnicy zamierzają umówić się, że w razie rozwiązania (likwidacji) Spółki majątek dzielony będzie proporcjonalnie do udziałów, bez szczególnego uprzywilejowania zwrotu konkretnego wkładu pierwotnie wniesionego przez danego wspólnika. Innymi słowy, odstąpią od zasady wydawania wspólnikom dokładnie tych składników, które wnieśli (np. nieruchomości wracające do Wspólników 1 i 2). Zamiast tego cały majątek pozostały po spłacie długów Spółki byłby dzielony pomiędzy wspólników zgodnie z aktualnymi udziałami w Spółce (co oznacza, że Wnioskodawca partycypowałby również w wartości nieruchomości, które wcześniej należały do teściów, a jednocześnie mieliby oni prawa do wniesionych przez Wnioskodawcę wartości niematerialnych). Taki zapis w umowie ma zapewnić, że wkłady wniesione do Spółki przestaną być traktowane jako odrębne „własności” poszczególnych wspólników, a staną się trwałą własnością spółki jawnej i pośrednio wszystkich wspólników według ich udziałów.

Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w opisanej sytuacji – tj. przy wniesieniu aportem nieruchomości przez Wspólników 1 i 2 oraz aportem know-how oraz wierzytelności przez Wnioskodawcę, skutkującym znacznym zwiększeniem udziału Wnioskodawcy kosztem udziałów Wspólnika 1 i 2 zastosowanie będzie miał art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Pana stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

W Pana ocenie, planowana operacja nie stanowi darowizny na Pana rzecz i nie będzie rodzić obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn. Wniesienie opisanych wkładów niepieniężnych oraz odpowiednia zmiana umowy Spółki jawnej jest normalną czynnością restrukturyzacyjną w ramach sukcesji przedsiębiorstwa, dokonywaną odpłatnie (za ekwiwalentem), a nie nieodpłatnym przysporzeniem dla któregoś ze wspólników.

Kluczową cechą darowizny jest nieodpłatność świadczenia darczyńcy, czyli dokonanie przysporzenia majątkowego bez otrzymania czegokolwiek w zamian. Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, darczyńca zobowiązuje się do świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku, przy czym obdarowany nie daje żadnego ekwiwalentu (ani w chwili darowizny, ani w przyszłości). W opisanym zdarzeniu takiej sytuacji nie ma – Wnioskodawca nie otrzyma zwiększonego udziału za darmo, lecz wniesie do Spółki wkład (know-how) o znacznej wartości rynkowej jako świadczenie wzajemne oraz wierzytelność. W efekcie nie dochodzi tu do jednostronnego, nieodpłatnego przysporzenia kosztem majątku Wspólników 1 i 2. Przeciwnie, każdy ze wspólników wnosi określone aktywa do Spółki (nieruchomości albo wiedzę i innowacje), a następnie proporcje ich udziałów w Spółce zostają dostosowane do łącznej wartości tych wkładów. W konsekwencji żaden ze wspólników nie zostaje jednostronnie obdarowany kosztem majątku innego – zmiana udziałów wynika z wkładów wniesionych przez wszystkich trzech wspólników, a więc ma charakter odpłatny (ekwiwalentny), nie zaś darowizny.

Wnioskodawca podkreśla, że know-how wniesiony przez niego ma charakter prawa majątkowego przedstawiającego wymierną wartość ekonomiczną dla Spółki. Jest on wynikiem wieloletniego doświadczenia, unikalnej wiedzy technicznej i kontaktów biznesowych, które już przełożyły się na zwiększenie przychodów i usprawnienie działalności Spółki. Tego rodzaju niematerialne aktywa (know-how) mogą stanowić przedmiot wkładu niepieniężnego do spółki prawa handlowego, w szczególności w spółce osobowej takiej jak spółka jawna – oczywiście pod warunkiem, że dają się określić i wycenić z należytą starannością. W literaturze i praktyce przyjmuje się, że wkładem do spółki osobowej może być praktycznie każdy wnoszony aport, który ma dla spółki wartość i da się gospodarczo wykorzystać, w tym wiedza, doświadczenie czy usprawnienia technologiczne.

Wnioskodawca spełnia ten warunek – jego wkład w postaci know-how (część, którą dotychczas ujawnił) został już wykorzystany w działalności (przynosząc firmie nowych klientów, oszczędności i zwiększenie mocy produkcyjnych), zatem bez wątpienia posiada realną, dodatnią wartość rynkową. W umowie Spółki i towarzyszącej dokumentacji zostanie dokonany opis i wycena tego wkładu. W rezultacie Wnioskodawca uzyska większy udział w Spółce jako ekwiwalent za przeniesienie tego cennego know-how do majątku Spółki. Taka transakcja nie ma cech darowizny, ponieważ Wnioskodawca wnosi do Spółki prawo odpowiadające (wartościowo) w znacznej mierze uzyskanemu udziałowi. Wniesienie nieruchomości przez Wspólników 1 i 2 dokonuje się na rzecz Spółki, a nie bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy. W sensie prawnym, to spółka jawna (jako odrębny organizm gospodarczy, choć nieposiadający osobowości prawnej) nabywa własność nieruchomości, a nie Wnioskodawca indywidualnie.

Co prawda, wskutek wniesienia aportu nieruchomość wejdzie do wspólnego majątku Spółki, w którym Wnioskodawca ma swój udział (po podwyższeniu – większościowy). Jednakże Wspólnicy 1 i 2 otrzymują w zamian określone korzyści, a nie zrzekają się majątku wyłącznie na rzecz zięcia. Po pierwsze, ich Spółka zostaje dekapitalizowana nieruchomościami, co zwiększa wartość udziałów (choć ich procentowy udział spadnie, to nominalnie nadal posiadają udziały o dużej wartości). Po drugie, Spółka przestanie generować uciążliwe koszty czynszu, co poprawi jej wyniki finansowe, na czym także skorzystają. Po trzecie, Wnioskodawca wnosi własny wkład (know-how), który z kolei pomnaża wartość przedsiębiorstwa, co również pośrednio przysparza korzyści wszystkim wspólnikom, a także wierzytelność, co stanowi realne przysporzenie dla Spółki. Z punktu widzenia Wspólników 1 i 2 nie mamy zatem do czynienia z czystą darowizną, gdzie nic by w zamian nie otrzymali. Godzą się oni co prawda na zmniejszenie swojego procentowego udziału, ale w zamian za rozwój firmy i zachowanie ciągłości działania przedsiębiorstwa rodzinnego – można to traktować jako formę odpłatności/ekwiwalentu, choć nie w postaci bezpośredniej zapłaty pieniężnej od Wnioskodawcy, lecz w postaci zwiększenia wartości Spółki i przejęcia przez nią kosztów utrzymania nieruchomości. Powstanie zatem efekt synergii, w którym każda ze stron transakcji finalnie osiągnie większe korzyści, niż gdyby zachować stan obecny.

Reasumując, nie występuje tu sytuacja, w której Wspólnicy 1 i 2 dokonują na rzecz Wnioskodawcy przysporzenia kosztem swojego prywatnego majątku bez jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Świadczeniem tym jest bowiem wzrost wartości Spółki, poprawa jej płynności finansowej oraz odciążenie Spółki od konieczności ponoszenia kosztów związanych z korzystaniem nieruchomości, co pozwoli przeznaczyć dodatkowe, zaoszczędzone w ten sposób środki na dalszy rozwój i zwiększenie dochodów. Finalnie zatem, założeniem Wspólników jest, aby kwoty/dochody uzyskiwane od Spółki były wyższe dla każdego wspólnika.

Warto zauważyć formalną różnicę między planowaną operacją a ewentualną darowizną. Tutaj odbędzie się to poprzez zmianę postanowień umowy Spółki – podwyższenie wkładów i kapitału Spółki. Taka czynność jest traktowana przez prawo podatkowe jako zmiana umowy spółki i podlega opodatkowaniu symbolicznie niskim podatkiem od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5% wartości wniesionych dodatkowych wkładów. Podatek od czynności cywilnoprawnych obciąża spółkę a nie wspólnika i w tym przypadku wyniesie 0,5% od wartości aportu nieruchomości plus aportu know-how (pomniejszonej ewentualnie o koszty notarialne). Zapłata podatku od czynności cywilnoprawnych potwierdza, że mamy do czynienia z dokapitalizowaniem spółki (zmianą umowy), analogicznie jak przy podwyższeniu kapitału – nie jest to czynność nieodpłatna. Gdyby natomiast Wspólnicy 1 i 2 chcieli przekazać nieruchomość do Spółki w formie darowizny (poza aportem), to formalnie nie doszłoby do zwiększenia ich wkładów w umowie spółki, a Spółka otrzymałaby majątek bez zmiany umowy. Taka sytuacja jednak nie ma miejsca – wspólnicy jednoznacznie wskazują, że nieruchomości będą wniesione właśnie aportem (zwiększając wkłady każdego z nich), a nie podarowane bez zmiany udziału. Tym samym wszelkie czynności zostaną dokonane odpłatnie w ramach umowy spółki, a nie na podstawie odrębnej umowy darowizny.

Planowana transakcja jest neutralna lub zwyczajowa w ramach obowiązujących przepisów podatkowych innych niż podatek od darowizn, co również potwierdza jej charakter niedarowizny. W szczególności:

1.Podatek dochodowy (PIT) – wniesienie wkładów do spółki osobowej nie generuje przychodu do opodatkowania ani dla wnoszących, ani dla pozostałych wspólników. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia od podatku dochodowego przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku w formie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej. Wniesienie aportu nie jest traktowane jak sprzedaż – wnoszący nie otrzymuje bowiem ceny, a jedynie udział w spółce (prawa do udziału w zyskach), które same w sobie nie stanowią zapłaty ani przysporzenia majątkowego w rozumieniu dochodu. Organy podatkowe wskazują, że aport do spółki osobowej nie powoduje przyrostu majątku po stronie wnoszącego, bo w zamian za przekazany składnik majątku uzyskuje on tylko prawa wspólnika, a nie świadczenie pieniężne. To samo podejście dotyczy innych wspólników – nie powstaje u nich opodatkowany przychód z tytułu objęcia nowych aktywów przez spółkę, o ile odbywa się to aportem z zachowaniem ekwiwalentności. Gdyby organy próbowały kwalifikować tę sytuację jako nieodpłatne świadczenie na rzecz Wnioskodawcy (lub Spółki), miałoby to swoje odzwierciedlenie w przepisach o przychodach z nieodpłatnych świadczeń. Tymczasem poprawnie przeprowadzony aport nie jest traktowany jako nieodpłatne świadczenie, tylko jako zwiększenie majątku spółki w zamian za odpowiednie prawa dla wnoszących.

2.Podatek od spadków i darowizn – zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu tym podatkiem podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem darowizny. W omawianym zdarzeniu Wnioskodawca nie nabywa praw tytułem darowizny, lecz tytułem zmiany umowy spółki (podwyższenia swojego udziału za wkład). Skoro brak umowy darowizny i brak nieodpłatnego nabycia, to przepis ten nie znajdzie zastosowania. W rezultacie nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od darowizn. Warto nadmienić, że nawet organy podatkowe w interpretacjach uznają, iż jeżeli dochodzi do nabycia ogółu praw i obowiązków w spółce w drodze darowizny, to wtedy co prawda powstaje obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn (a nie w podatku dochodowym od osób fizycznych). Jednak ta reguła ma zastosowanie wyłącznie, gdy rzeczywiście występuje nieodpłatne nabycie na podstawie umowy darowizny. W tym przypadku nie zachodzi taka sytuacja – nie zmienia się skład osobowy wspólników (Wnioskodawca nie nabywa od nikogo ogółu praw i obowiązków, bo już jest wspólnikiem), a sama zmiana wielkości udziału wynika z wniesienia wkładu, nie z jednostronnego przysporzenia od teściów.

Reasumując, opisane wniesienie nieruchomości i know-how do Spółki jawnej oraz zmiana udziałów wspólników jest neutralne na gruncie podatku od spadków i darowizn, gdyż nie dochodzi do nabycia przez Wnioskodawcę żadnych praw majątkowych tytułem darowizny. Zwiększenie jego udziału w Spółce nastąpi tytułem aportu (wkładu niepieniężnego) wniesionego przez niego, za zgodą wszystkich wspólników i z zachowaniem ekwiwalentności świadczeń. W konsekwencji organy podatkowe nie powinny kwalifikować tej czynności jako darowizny, a co za tym idzie – nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od darowizn. Stanowisko to znajduje oparcie w przytoczonych przepisach i interpretacjach.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Jak z powyższego wynika, ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ww. ustawy ma charakter zamknięty. Zatem opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wraz z teściami prowadzi Pan Spółkę jawną. Wspólnicy 1 i 2 wniosą posiadane nieruchomości (hale, grunty) tytułem wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki. Wniesienie nieruchomości aportem wymagać będzie zmiany umowy spółki (aktualizacja zapisów o wkładach) i dopełnienia formy aktu notarialnego przenoszącego własność. Po wniesieniu aportu majątek Spółki zwiększy się, co podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5% wartości wniesionych wkładów zwiększających majątek Spółki. Równocześnie planowane jest podwyższenie wkładu przez Pana, poprzez wniesienie przez Pana wkładu niepieniężnego w postaci know-how. Po dokonaniu powyższych aportów (nieruchomości przez Wspólnika 1 i 2 oraz know-how przez Pana) planowana jest odpowiednia zmiana umowy Spółki jawnej w zakresie udziałów wspólników.

Chciałby się Pan dowiedzieć, czy przy wniesieniu aportem nieruchomości przez Wspólników 1 i 2 oraz aportem know-how oraz wierzytelności przez Pana, skutkującym znacznym zwiększeniem Pana udziału kosztem udziałów Wspólnika 1 i 2 zastosowanie będzie miał art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że czynność zwiększenia udziału kapitałowego w spółce jawnej poprzez zmianę dotychczasowej umowy Spółki jawnej, nie została wymieniona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wskazane we wniosku zwiększenie udziału kapitałowego w Spółce jawnej nie będzie stanowić po Pana stronie nabycia na podstawie któregokolwiek z tytułów określonych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jak wskazał Pan we wniosku, dojdzie do wniesienia wkładów ze strony wszystkich wspólników na rzecz majątku Spółki, nie otrzyma Pan niczego do majątku osobistego, a ponadto Pan również ze swojej strony dokona wkładu, a więc nie może być mowy o nieodpłatności.

Zatem, powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – na wniosek zainteresowanego – wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Ta interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem – została wydana wyłącznie dla Pana i tylko Pan może czerpać z niej ochronę. Gdyby pozostali wspólnicy chcieli uzyskać interpretację w zakresie swoich praw i/lub obowiązków podatkowych, powinni wystąpić z odrębnym wnioskiem/wnioskami.

Ta interpretacja – zgodnie z oznaczeniem podatku, którego oczekuje Pan interpretacji, wskazanych przepisów i zakresem zadanego pytania – dotyczy podatku od spadków i darowizn. Element Pana stanowiska dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych nie został poddany ocenie; został przyjęty jako element uzasadnienia do stanowiska w zakresie podatku od spadków i darowizn.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.