Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.1221.2025.4.ALN
Osoba fizyczna sprzedająca udział w prawie własności nieruchomości, niewykorzystanej na cele działalności gospodarczej, działa w sferze prywatnej i nie podlega opodatkowaniu VAT, o ile brak jest profesjonalnej aktywności handlowej właściwej dla działalności gospodarczej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług, w związku z planowaną sprzedażą udziału w prawie własności nieruchomości jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 19 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych w związku ze sprzedażą udziału w prawie własności nieruchomości oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 10 lutego 2026 r. (wpływ 16 lutego 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Pani A - dalej również jako Wnioskodawca - jest obywatelką polską, rezydentką polską, posiadającą w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.
W wyniku postanowienia Sądu Rejonowego w (…) z dnia 28 stycznia 2009 r. A 1/2 części i jej syn B w 1/2 części nabyli spadek po jej zmarłym mężu.
W skład spadku wchodziło prawo użytkowania wieczystego, w (...) przy ul. (...), objętego KW nr (...), składającego się z działki 1. Działka ta jest zabudowana - budynkiem usługowym, wiatą magazynową, murowanymi boksami na węgiel, wagą wozową, utwardzonym placem z płyt betonowych oraz jest ogrodzona.
B za zgodą matki, w oparciu o art. 206 kodeksu cywilnego, od 2020 r. korzysta z nieruchomości w całości na potrzeby własnej działalności gospodarczej - tj. wynajmował ją i dzierżawił podmiotowi trzeciemu.
Natomiast A nie prowadziła działalności gospodarczej ani nie prowadzi i nie wykorzystywała nieruchomości na potrzeby jakiejkolwiek działalności gospodarczej, nie uzyskiwała z niej nigdy żadnych przychodów ani korzyści.
Decyzją z dnia 21 listopada 2012 r. prawo użytkowania wieczystego zostało przekształcone w prawo własności działki oznaczonej nr 1.
Dnia 30 czerwca 2021 r. współwłaściciele w postaci B i jego matki A, zawarli formalną umowę na piśmie określającą sposób korzystania z nieruchomości (umowa quoad usum). Na podstawie umowy B otrzymał na czas nieokreślony do wyłącznego korzystania z całości nieruchomości w (...) przy ul. (...), objętej KW nr (...), składającej się z działki 1, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej z prawem jej wynajmu lub wydzierżawienia w całości lub w części, a wszelki uzyskane pożytki lub dochody z nieruchomości przypadają wyłącznie B. Wcześniej taka zgoda A miała postać zgody ustnej.
Jednocześnie Wnioskodawczyni nigdy nie zgłaszała roszczeń wynikających z przepisu art. 206 kodeksu cywilnego, nigdy nie wynajmowała ani nie dzierżawiła nieruchomości.
W 2026 r. A i B - jako współwłaściciele w częściach ułamkowych wynoszących po % udziału w nieruchomości - planują sprzedać nieruchomość w (...) przy ul. (...), objętą KW nr (...), składającej się z działki 1.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:
a) Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Odpowiedzi należy udzielić dla każdej budowli i każdego budynku odrębnie.
Budynek usługowy - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez syna Wnioskodawczyni B, który w ramach te działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy przez syna Wnioskodawczyni (jej części różnym podmiotom).
Wiata magazynowa - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez syna Wnioskodawczyni B, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy przez syna Wnioskodawczyni (jej części różnym podmiotom).
Murowane boksy na węgiel - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez syna Wnioskodawczyni B, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy przez syna Wnioskodawczyni (jej części różnym podmiotom).
Waga wozowa - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez syna Wnioskodawczyni B, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy przez syna Wnioskodawczyni (jej części różnym podmiotom).
Utwardzony plac z płyt betonowych - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez syna Wnioskodawczyni B, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy przez syna Wnioskodawczyni (jej części różnym podmiotom).
Ogrodzenie - Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) nastąpiło dnia 15 stycznia 2009 r. tj. w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej przez syna Wnioskodawczyni B, który w ramach tej działalności rozpoczął użytkowanie. Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy przez syna Wnioskodawczyni (jej części różnym podmiotom).
b) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata? Odpowiedzi należy udzielić dla każdej budowli i każdego budynku odrębnie.
Budynek usługowy - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Wiata magazynowa - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Murowane boksy na węgiel - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Waga wozowa - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Utwardzony plac z płyt betonowych - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków I budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Ogrodzenie - pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli, a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
c) W jaki sposób wykorzystywała Pani budynki i budowle, które znajdują się na działce, w całym okresie posiadania, tj.:
•od dnia nabycia spadku w 2009 r. do 30 czerwca 2021 r., tj. dnia zawarcia umowy określającej sposób korzystania z nieruchomości przez Pani syna?
Podatniczka od dnia nabycia spadku w 2009 r. do 30 czerwca 2021 r. budynki i budowle, które znajdują się na działce, w całym okresie posiadania nie wykorzystywała ich dla celów prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast jej syn (B) wykorzystywał powyższe składniki w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, tj. od 15 stycznia 2009 r.
Od 2020 r. nieruchomość była przedmiotem najmów i dzierżawy (jej części różnym podmiotom) przez jej syna, a od 30 czerwca 2021 r. A zawarła formalną umowę określającą sposób korzystania z synem.
•od 30 czerwca 2021 r., tj. od dnia zawarcia umowy określającej sposób korzystania z nieruchomości przez Pani syna, do dnia sprzedaży nieruchomości?
Podatniczka od dnia 30 czerwca 2021 r. do dnia sprzedaży nieruchomości nie korzystała ani nie korzysta z nieruchomości w całości, w tym z budynków i budowli znajdujących się na nieruchomości. Jej syn (B) wykorzystuje wyłącznie nieruchomość w całości, w tym z budynków i budowli znajdujących się na nieruchomości, na potrzeby działalności gospodarczej.
d) W jaki sposób Pani szukała nabywców Nieruchomości?
Wnioskodawczyni nie szukała nabywców. Udział w Nieruchomości chce sprzedać spółce, która jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości. Przedstawiciel tej spółki zapytał Wnioskodawczynię czy chce sprzedać nieruchomość i ten po rozważeniu wskazał, że jest skłonny sprzedać.
e) Jakie działania Pani podejmowała by sprzedać Nieruchomość?
Kontakt z przedstawicielami spółki korzystającej z sąsiedniej nieruchomości.
f) Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:
•kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?
•w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią?
•w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
•kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
•ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
•czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzała Pani podatek VAT, składała deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?
•na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?
Podatniczka dokonała wcześniej sprzedaży nieruchomości, nabytej w spadku po swojej mamie (...). Spadek został nabyty z chwilą śmierci (...), co miało miejsce w dniu 31 marca 2000 r. W skład spadku wchodził udział (1/9) w nieruchomości niezabudowanej (… składającej z działki o pow. 0,2036 ha nr 2, położona w (...)). Udział w tej nieruchomości został sprzedany w dniu 17 czerwca 2015 r. Wnioskodawczyni nie odprowadzała z tego tytułu VAT ani nie składała VAT-R. Sprzedaż nastąpiła w związku z decyzją innych współwłaścicieli o chęci spieniężenia majątku prywatnego. Uzyskane środki w wysokości (…) zostały przez Wnioskodawczynię spożytkowane na bieżące potrzeby. Działka nie była przez Wnioskodawczynię wykorzystywana.
Podatniczka dokonała jeszcze jednej sprzedaży nieruchomości niezabudowanej odziedziczonej po zmarłym mężu (udział 3/64) objętej KW nr (…), położona przy ul. (…) w B(…)). Działka o powierzchni 0,0786 ha. Udział w tej nieruchomości został sprzedany w dniu 09 grudnia 2016 r. Wnioskodawczyni nie odprowadzała z tego tytułu VAT ani nie składała VAT-R. Sprzedaż nastąpiła w związku z decyzją innych współwłaścicieli o chęci spieniężenia majątku prywatnego. Uzyskane środki w wysokości (…) zostały przez Wnioskodawczynię spożytkowane na bieżące potrzeby. Działka nie była przez Wnioskodawczynię wykorzystywana.
g) Czy posiada Pani inne działki, które w przyszłości zamierza Pani sprzedać?
Podatnik posiada inne działki, ale na dzień dzisiejszy nie zamierza ich sprzedawać
h) Czy budynek usługowy, wiata magazynowa, murowane boksy na węgiel, waga wozowa, utwardzony plac z płyt betonowych, ogrodzenie są trwale związane z gruntem?
Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla budynku usługowego, wiaty magazynowej, murowanych boksów na węgiel, wagi wozowej, utwardzonego placu z płyt betonowych, ogrodzenia.
Budynek usługowy - jest trwale związane z gruntem.
Wiata magazynowa - jest trwale związane z gruntem.
Murowane boksy na węgiel - są trwale związana z gruntem.
Waga wozowa - jest trwale związana z gruntem.
Utwardzony plac z płyt betonowych - jest trwale związane z gruntem.
Ogrodzenie - jest trwale związane z gruntem.
i) Czy budynek usługowy, wiata magazynowa, murowane boksy na węgiel, waga wozowa, utwardzony plac z płyt betonowych, ogrodzenie, znajdujące się na działce będą stanowiły na moment sprzedaży budynki lub budowle lub ich części w rozumieniu przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)? Jeżeli nie, to należy wskazać czym są zgodnie z Prawem budowlanym? Jeżeli ww. obiekty stanowią urządzenia budowlane, o którym mowa w art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, to należy wskazać z którym obiektem budowlanym jest związane, zapewniając tym samym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem?
Odpowiedzi należy udzielić dla każdej budowli i każdego budynku odrębnie.
Budynek usługowy - na moment sprzedaży będzie stanowić budynek w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
Wiata magazynowa - na moment sprzedaży będzie stanowić budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
Murowane boksy na węgiel - na moment sprzedaży będzie stanowić budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
Waga wozowa - na moment sprzedaży będzie stanowić budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
Utwardzony plac z płyt betonowych - na moment sprzedaży będzie stanowić urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Jest związane z budynkiem usługowym, z wagą wozową, z murowanymi boksami na węgiel, zapewniając tym samym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.
Ogrodzenie - na moment sprzedaży będzie stanowić urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Jest związane z budynkiem usługowym, z wagą wozową, z murowanymi boksami na węgiel, zapewniając tym samym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.
j) Czy do momentu planowanej dostawy ponosi/będzie Pani ponosiła nakłady na ulepszenie budynków i budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% tych budowli? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
•czy w stosunku do wydatków na ulepszenie budynku/budowli przysługiwało/będzie przysługiwało Pani prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony?
•kiedy ponosiła Pani/będzie Pani ponosiła wydatki na budynek/budowlę (proszę podać dzień, miesiąc i rok)?
•czy i kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania budynku/budowli po ulepszeniu?
•czy po zakończonym ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku/budowli, jeżeli tak, to należy wskazać miesiąc i rok?
•czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ulepszonego budynku/budowli a sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
Odpowiedzi należy udzielić dla każdej budowli i każdego budynku odrębnie.
Budynek usługowy - Podatniczka do momentu planowanej dostawy nie ponosiła i nie będzie ponosić nakłady na ulepszenie budynków i budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% tych budowli.
Wiata magazynowa - Podatniczka do momentu planowanej dostawy nie ponosiła i nie będzie ponosić nakłady na ulepszenie budynków i budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% tych budowli.
Murowane boksy na węgiel - Podatniczka do momentu planowanej dostawy nie ponosiła i nie będzie ponosić nakłady na ulepszenie budynków i budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% tych budowli.
Waga wozowa - Podatniczka do momentu planowanej dostawy nie ponosiła i nie będzie ponosić nakłady na ulepszenie budynków i budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% tych budowli.
Utwardzony plac z płyt betonowych - Podatniczka do momentu planowanej dostawy nie ponosiła i nie będzie ponosić nakłady na ulepszenie budynków i budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% tych budowli.
Ogrodzenie - Podatniczka do momentu planowanej dostawy nie ponosiła i nie będzie ponosić nakłady na ulepszenie budynków i budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości co najmniej 30% tych budowli.
k) Czy budynki, budowle były/są wykorzystywane przez Panią wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku (należy wskazać przepis, na podstawie którego działalność korzystała ze zwolnienia)?
Odpowiedzi należy udzielić dla każdej budowli i każdego budynku odrębnie.
Budynek usługowy - nie był wykorzystywany przez Podatniczkę. Budynek usługowy jest wykorzystywany wyłącznie przez jej syna (B) na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej przez niego.
Wiata magazynowa - nie była wykorzystywana przez Podatniczkę. Wiata magazynowa jest wykorzystywana wyłącznie przez jej syna (B) na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej przez niego.
Murowane boksy na węgiel - nie były wykorzystywane przez Podatniczkę. Murowane boksy na węgiel są wykorzystywane wyłącznie przez jej syna (B) na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej przez niego.
Waga wozowa - nie była wykorzystywana przez Podatniczkę. Waga wozowa jest wykorzystywana wyłącznie przez jej syna (B) na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej przez niego. Murowane boksy na węgiel-nie jest trwale związana z gruntem.
Utwardzony plac z płyt betonowych - nie był wykorzystywany przez Podatniczkę. Utwardzony plac z płyt betonowych jest wykorzystywany wyłącznie przez jej syna (B) na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej przez niego.
Ogrodzenie - nie było wykorzystywane przez Podatniczkę. Ogrodzenie jest wykorzystywane wyłącznie przez jej syna (B) na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej przez niego.
Pytanie
1)Czy A będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, w związku z planowaną sprzedażą udziału A w prawie własności nieruchomości? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)
2)W przypadku uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku od towarów i usług, to czy planowana sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3)
3)W przypadku uznania, że czynność sprzedaży przez A udziału w prawie własności nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, to czy sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomość będzie podlegała zwolnieniu z podatku od towarów i usług? pytanie oznaczone we wniosku jako nr 4)
Pani stanowisko
Stanowisko oznaczone we wniosku jako Ad. 2
Zdaniem Wnioskodawczyni w związku z planowaną sprzedażą udziału A w prawie własności nieruchomości nie będzie ona podatnikiem podatku od towarów i usług.
Uzasadnienie
Na podstawie przepisu art. 15 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Jednocześnie zgodnie z przepisem art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie wynajmowała i nie dzierżawiła nieruchomości, w związku z czym nie uzyskiwała z niej żadnych przychodów. Nie podejmowała również żadnych czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Wobec powyższego Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, ponieważ nie podejmuje aktywności gospodarczych wymienionych w przepisie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a planowana sprzedaż udziału Wnioskodawczyni w prawie własności nieruchomości będzie miała charakter sprzedaży prywatnej niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wnioskodawczyni faktycznie zbywa towar, w postaci sprzedaży swojego udziału w prawie własności do nieruchomości i wypełnia przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, dzięki czemu wypełnia przedmiotową klasyfikację. Natomiast Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie wynajmowała i nie dzierżawiła nieruchomości, w związku z czym nie uzyskiwała z niej żadnych przychodów. Nie podejmowała również żadnych czynności polegających na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Cały jej udział w prawie nieruchomości stanowi jej majątek prywatny. W związku z czym Wnioskodawczyni nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ze względu na to, iż nie jest podatnikiem w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, ponieważ nie podejmuje aktywności gospodarczych wymienionych w przepisie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a planowana sprzedaż udziału Wnioskodawczyni w prawie własności nieruchomości będzie miała charakter sprzedaży prywatnej niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Stanowisko oznaczone we wniosku jako Ad. 3
Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku od towarów i usług, to planowana sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Uzasadnienie
W oparciu o przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jednocześnie na podstawie przepisu art. 7 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W związku z powyższym, jeśli uznamy Wnioskodawczynię za podatnika podatku od towarów i usług, należy przyjąć, że powyższa sprzedaż udziału podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, mając na uwadze kryterium przedmiotowe wyrażone w przytoczonych przepisach.
Stanowisko oznaczone we wniosku jako Ad. 4
Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku uznania, że czynność sprzedaży przez A udziału w prawie własności nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, to sprzedaż udziału A w prawie własności nieruchomość będzie podlegała zwolnieniu z podatku od towarów i usług
Uzasadnienie
Mając na względzie przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, iż zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części o ile dostawa nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, ani pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części nie upłynął okres krótszy niż 2 lata.
W konsekwencji, nawet przy uznaniu, że sprzedaż udziału w nieruchomości podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, to spełnione są wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 tej ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
1)określone udziały w nieruchomości,
2)prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3)udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej „Kodeks cywilny”.
Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w prawie własności działki zabudowanej nr 1 istotne jest, czy w celu dokonania jego sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z opisu sprawy wynika, że w spadku po mężu nabyła Pani ½ prawa własności działki zabudowanej nr 1. Działka ta jest zabudowana - budynkiem usługowym, wiatą magazynową, murowanymi boksami na węgiel, wagą wozową, utwardzonym placem z płyt betonowych oraz jest ogrodzona. Współwłaścicielem działki jest Pani syn, który wykorzystywał powyższe składniki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej od 15 stycznia 2009 r. Natomiast Pani nie prowadziła działalności gospodarczej ani nie prowadzi i nie wykorzystywała nieruchomości na potrzeby jakiejkolwiek działalności gospodarczej, nie uzyskiwała z niej nigdy żadnych przychodów ani korzyści.
Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziału w prawie własności działki zabudowanej nr 1 nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym.
Dokonując sprzedaży udziału w prawie własności działki zabudowanej nr 1, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w prawie własności działki zabudowanej nr 1 będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako nr 2 jest prawidłowe.
Pytania oznaczone we wniosku jako nr 3 i nr 4 uzależniła Pani od negatywnej odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2, tj. w przypadku, gdy Organ uzna Panią za podatnika z tytułu sprzedaży udziału w prawie własności działki zabudowanej nr 1. Ponieważ uznałem, że z tytułu sprzedaży udziału w prawie własności działki zabudowanej nr 1 nie będzie Pani występowała jako podatnik, to na pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3 i nr 4 nie udzielam odpowiedzi.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis stanu faktycznego będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Należy również zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków podatkowych dla Współwłaściciela.
Interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
