Interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.160.2026.1.PRP

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku złożenia VAT-23 i zapłaty podatku VAT w związku z nabyciem ciągnika rolniczego.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Podatnik w 2025 r. dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia używanego środka trwałego w postaci ciągnika rolniczego.

Na gruncie dyspozycji art. 103 ust. 4 i 5, w zw. z art. 10 punkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, w zw. z treścią art. 2 punkt 33 ustawy z dnia z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym uznał, iż w zakresie rzeczonego wyżej nabycia nie zachodzą okoliczności skutkujące powstaniem obowiązku złożenia deklaracji VAT-23 w zakresie tego wewnątrzwspólnotowego nabycia. Przedmiotowe dla sprawy wewnątrzwspólnotowe nabycie opisanej wyżej rzeczy ruchomej nie obejmowało nabycie środka transportu w rozumieniu art. 103 ust. 4, w zw. z art. 10 punkt 10 powołanej wyżej ustawy. Należy podnieść, iż w ramach powołanego wyżej stanu prawnego, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika. Rzeczona wyżej ustawa z dnia 11 marca 2004 roku w art. 10 punkt 10 litera a definiuje środek transportu jako w szczególności pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata. Powołana wyżej ustawa nie zawiera definicji „pojazdu lądowego". W tym stanie rzeczy należy posiłkowo użyć definicji zawartych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym. Przywołana ustawa określa, iż środek transportu oznacza pojazd przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch, przy czym ciągnik rolniczy wobec dyspozycji art. 2 punkt 32 - 34 tej ustawy, nie jest określony jako pojazd.

Jednocześnie Podatnik podkreśla, iż opisany wyżej przedmiot - ciągnik rolniczy nabył celem jego dalszej odsprzedaży lub leasingu w ramach umowy leasingu operacyjnego lub finansowego, co mieści się w przedmiocie jego działalności. Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym nakłada obowiązek rejestracji bez względu na dalsze przeznaczenie tej rzeczy. Ze względu na powyższe Podatnik dokonał rejestracji rzeczonego wyżej ciągnika rolniczego.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż:

1.Na dzień sporządzenia niniejszego pisma Wnioskodawca - Podatnik pozostaje czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT;

2.Przedmiotowy dla sprawy ciągnik rolniczy został nabyty w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3.Ww. ciągnik rolniczy jest napędzany silnikiem o pojemności pow. 48 cm³ i mocy pow. 7,2 kw.;

4.Ww. ciągnik rolniczy w dacie nabycia nie pozostawał pojazdem nowym w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług;

5.Podstawowym przeznaczeniem ww. ciągnika w przedsiębiorstwie Podatnika jest jego długoterminowy wynajem na rzecz osób trzecich;

6.Ww. ciągnik nie podlega obowiązkowemu badaniu technicznemu w sytuacji, w której nie porusza się po drogach publicznych;

7.Ww. ciągnik posiada miejsce dla kierowcy;

8.Podatnik składał deklaracje dt. podatku od towarów i usług i wykazał transakcje nabycia;

9.Ww. ciągnik rolniczy przeznaczony jest do prac polowych.

Pytanie

Czy wewnątrzwspólnotowe nabycie ciągnika rolniczego, w ocenie Podatnika niestanowiącego środka transportu w rozumieniu ustawy, rodzi obowiązek w zakresie dyspozycji art. 103 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Na gruncie powołanego wyżej stanu prawnego Podatnik - Wnioskodawca w sprawie uznaje, iż w zakresie rzeczonego wyżej nabycia nie zachodzą okoliczności skutkujące powstaniem obowiązku przewidzianego normą art. 103 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

Jak Podatnik uprzednio podnosił w zakresie sprawy, przedmiotowe dla sprawy wewnątrzwspólnotowe nabycie opisanej wyżej rzeczy ruchomej nie obejmowało nabycie środka transportu w rozumieniu art. 103 ust. 4, w zw. z art. 10 punkt 10 powołanej wyżej ustawy.

Należy podnieść, iż w ramach powołanego wyżej stanu prawnego, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika. Rzeczona wyżej ustawa z dnia 11 marca 2004 roku w art. 10 punkt 10 litera a definiuje środek transportu jako w szczególności pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata.

Powołana wyżej ustawa nie zawiera definicji „pojazdu lądowego".

W tym stanie rzeczy należy posiłkowo użyć definicji zawartych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym. Przywołana ustawa określa, iż środek transportu oznacza pojazd przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch, przy czym ciągnik rolniczy wobec dyspozycji art. 2 punkt 32 - 34 tej ustawy, nie jest określony jako pojazd.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przepis art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że:

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy:

Zatem transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów pod warunkiem, że nabywcą tych towarów jest podatnik o którym mowa w art. 15 lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, natomiast dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 lub podatnikiem podatku od wartości dodanej. W sytuacji gdy spełnione zostaną powyższe warunki transakcję uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.

Przy tym, z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT. 21.02.2025 r. dokonał Pan wewnątrzwspólnotowego nabycia używanego środka trwałego w postaci ciągnika rolniczego. Ww. ciągnik rolniczy jest napędzany silnikiem o pojemności pow. 48 cm³ i mocy pow. 7,2 kw. Podstawowym przeznaczeniem ww. ciągnika w Pana przedsiębiorstwie jest jego długoterminowy wynajem na rzecz osób trzecich. Ww. ciągnik nie podlega obowiązkowemu badaniu technicznemu w sytuacji, w której nie porusza się po drogach publicznych. Ww. ciągnik posiada miejsce dla kierowcy. Ww. ciągnik rolniczy przeznaczony jest do prac polowych. Dokonał Pan rejestracji ww. ciągnika rolniczego.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii obowiązku złożenia VAT-23 i zapłaty podatku VAT w związku z nabyciem ciągnika rolniczego.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że w myśl art. 99 ust. 10 ustawy:

Zgodnie z art. 103 ust. 3 ustawy:

Na podstawie art. 103 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 103 ust. 5 ustawy:

Zgodnie z art. 103 ust. 7 ustawy:

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 103 ust. 7 ustawy, Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie wzoru informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1007) określił wzór informacji i jest to druk VAT-23, stanowiący załącznik do ww. rozporządzenia.

Wymienione przepisy ustawy, zobowiązują podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu do przedłożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o takim nabyciu oraz do zapłaty podatku z tego tytułu. Przy czym informacja i zapłata podatku dotyczy zarówno „nowych środków transportu” jak i „innych środków transportu”.

Pojęcie nowego środka transportu zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy, gdzie stwierdza się, że:

Powołując się na definicję zawartą w ww. przepisie ustawy, za „nowe środki transportu” mogą być uznane pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób lub towarów, które spełniają określone warunki dotyczące mocy silnika bądź jego pojemności skokowej oraz dotyczące dotychczasowej długości ich używania (mierzonej czasem używania oraz przebiegiem). Natomiast przez „inne środki transportu”, o których mowa w art. 103 ust. 4 ustawy należy rozumieć środki transportu tożsame z nowymi, jednak nie spełniające warunku uznania ich za „nowe środki transportu” w postaci przebiegu lub okresu, który upłynął od dopuszczenia ich do użytku.

Aby można uznać jakąkolwiek maszynę, urządzenie czy pojazd za „nowy środek transportu” lub „inny środek transportu”, należy przede wszystkim ustalić, czy będzie się ona zawierała w zakresie pojęciowym „środka transportu”.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że z chwilą przystąpienia do Unii Europejskiej, państwa członkowskie zobowiązały się do wykonywania i stosowania prawa wspólnotowego. Treść przepisu art. 249 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/2 ze zm.) stanowi, że:

I tak, zgodnie z art. 38 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:

Przepis art. 38 ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawiera niewyłączną, przykładową listę środków transportu. Zgodnie z tym przepisem:

Natomiast stosownie do art. 38 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

Analiza art. 38 rozporządzenia 282/2011 wskazuje, że elementem przesądzającym o uznaniu danej maszyny, urządzenia czy pojazdu za środek transportu jest jej przeznaczenie, tzn. przewóz osób lub rzeczy z miejsca na miejsce. Zwrot użyty w definicji „środka transportu” dotyczący przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, dotyczy zarówno pojazdów, jak i innego rodzaju wyposażenia i urządzeń.

Dla oceny Pana stanowiska, związanego z przedstawionym opisem sprawy i wyrażonymi wątpliwościami, kluczowe znaczenie ma rozstrzygnięcie, czy nabyty ciągnik rolniczy jest środkiem transportu. Przepis art. 2 pkt 10 lit. a ustawy zawiera definicję pojęcia „nowy środek transportu” w odniesieniu do pojazdu lądowego. Natomiast ustawa o VAT nie definiuje jako takiego pojęcia „środek transportu”. Zatem wyłączając z definicji „nowego środka transportu” (w odniesieniu do pojazdu lądowego) te elementy, które wskazują na jego status jako przedmiotu nowego (przejechany dystans nie większy niż 6000 kilometrów lub czas jaki upłynął od momentu dopuszczenia do użytku nie dłuższy niż 6 miesięcy) o uznaniu danego pojazdu za środek transportu decyduje jego przeznaczenie do przewozu osób lub towarów.

Definicja „środka transportu” zawarta została natomiast w art. 38 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 282/2011, wskazując, że objęte nią są pojazdy, mechaniczne lub inne, a także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy, i zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystania w celu transportu. Użyty w tej definicji zwrot, wskazujący na przewóz osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, należy odczytywać dokładnie w kontekście przykładowego katalogu pojazdów, zawartego w art. 38 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 282/2011.

Przechodząc na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że ciągnik rolniczy został wymieniony wprost w art. 38 ust. 2 rozporządzenia 282/2011, a zatem stanowi środek transportu. W konsekwencji, należy uznać, że ciągnik rolniczy, który Pan nabył jest środkiem transportu i do czynności wewnątrzwspólnotowego nabycia ciągnika rolniczego znajdują zastosowanie art. 103 ust. 4 i 5 ustawy, co oznacza, że ma Pan obowiązek przedłożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o nabyciu środka transportu (VAT-23) oraz zapłaty podatku od towarów i usług w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego, na podstawie art. 103 ust. 3 i 4 ustawy.

Wobec powyższego, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek prawny wyłącznie dla Pana.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.