Interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.35.2026.4.LM
Darowizna środków pieniężnych przekazana z Ukrainy na rzecz osoby nieposiadającej obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu w Polsce, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce, w świetle art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny środków pieniężnych od ojca. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - w piśmie z 24 lutego 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W marcu 2025 r. na Ukrainie została zawarta umowa darowizny środków pieniężnych pomiędzy ojcem a córką. Darczyńca: ojciec, obywatel Ukrainy, nieposiadający obywatelstwa polskiego, mieszkający na stałe na Ukrainie. Obdarowana: córka, obywatelka Ukrainy, posiadająca kartę pobytu czasowego w Polsce (osoba składająca wniosek). Umowa darowizny środków pieniężnych została zawarta jako zwykła umowa pisemna, bez notarialnego poświadczenia. Środki pieniężne będą przekazywane w gotówce na terytorium Ukrainy, co jest zgodne z obowiązującym prawem tego kraju.
Pochodzenie środków darczyńcy zostało potwierdzone odpowiednimi dokumentami - deklaracjami podatkowymi składanymi na Ukrainie oraz dowodami zapłaty podatku dochodowego w tym kraju.
Na moment otrzymania środków pieniężnych obdarowana nie będzie posiadała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Obdarowana pracowała w Polsce do grudnia 2024 r. W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że darowizna ma zostać przekazana jednorazowo. Na moment przekazania darowizny Obdarowana będzie obywatelką Ukrainy, nie będzie posiadała obywatelstwa polskiego oraz będzie zamieszkiwać na terytorium Austrii.
Pytania w zakresie podatku od spadków i darowizn
1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym (powinno być: zdarzeniu przyszłym) darowizna podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn?
2. Czy w opisanej sytuacji, mimo że przekazanie środków nastąpi na terytorium Ukrainy w formie gotówki, darowizna będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce?
3. Czy w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn pojęcie „miejsce stałego pobytu” należy rozumieć jako faktyczne centrum interesów życiowych podatnika?
4. Czy na gruncie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn sposób przekazania środków pieniężnych w formie darowizny (wręczenie gotówki za granicą, a następnie wpłata na rachunek bankowy obdarowanej w Polsce) ma wpływ na możliwość zastosowania zwolnienia od podatku, czy też pozostaje bez znaczenia dla opodatkowania tej darowizny?
5. Czy w przypadku, gdy umowa darowizny środków pieniężnych została zawarta na terytorium Ukrainy, a obdarowana nie posiada miejsca stałego pobytu w Polsce, darowizna ta podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
6. Czy w świetle art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz przy uwzględnieniu Konwencji między Polską a Ukrainą w sprawie unikania podwójnego opodatkowania darowizna środków pieniężnych przekazanych z Ukrainy osobie nieposiadającej miejsca stałego pobytu w Polsce podlega opodatkowaniu w Polsce, czy też zastosowanie Konwencji wyłącza obowiązek podatkowy?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem:
Ad. 1
W przedstawionym stanie faktycznym (powinno być: zdarzeniu przyszłym) darowizna nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn, ponieważ w 2025 r. nie posiadała Pani miejsca zamieszkania ani centrum interesów życiowych na terytorium RP.
Ad. 2
Darowizna przekazana w gotówce na terytorium Ukrainy osobie niemającej miejsca zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Ad. 3
Pojęcie „miejsce stałego pobytu” użyte w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn oznacza faktyczne centrum interesów życiowych podatnika.
Ad. 4
Sposób przekazania środków pieniężnych (wręczenie gotówki za granicą i późniejsza wpłata na rachunek bankowy w Polsce) nie wpływa na powstanie obowiązku podatkowego ani na możliwość zastosowania zwolnienia, jeżeli obdarowana nie ma miejsca zamieszkania w Polsce.
Ad. 5
Darowizna zawarta na terytorium Ukrainy na rzecz osoby niemającej miejsca stałego pobytu w Polsce nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.
Ad. 6
Darowizna środków pieniężnych przekazanych z Ukrainy osobie niemającej miejsca stałego pobytu w Polsce nie podlega opodatkowaniu w Polsce, a Konwencja między Polską a Ukrainą nie znajduje w tym zakresie zastosowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn - co do zasady - podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.
W myśl art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Stosownie natomiast do art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
- nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - z wyjątkiem wskazanym powyżej w art. 3 pkt 1 cyt. ustawy, lub
- nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą - jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił bowiem dwa samoistne stany prawne - normujące odmienne zdarzenia - w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.
Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej (wyjątek od tej zasady - jak wyżej wskazano - został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy).
Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania przez nabywcę obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Stosownie natomiast do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy posiadającą kartę pobytu czasowego w Polsce. W marcu 2025 r. na Ukrainie zawarła Pani z ojcem obywatelem Ukrainy (nieposiadającym obywatelstwa polskiego) pisemną umowę darowizny środków pieniężnych (bez notarialnego poświadczenia). Środki pieniężne będą przekazane w gotówce na terytorium Ukrainy. Darowizna ma zostać przekazana jednorazowo. Na moment otrzymania środków pieniężnych tytułem darowizny nie będzie Pani: posiadała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, nie będzie posiadała obywatelstwa polskiego oraz będzie zamieszkiwać na terytorium Austrii.
Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny (środki pieniężne od ojca), w chwili dokonania darowizny (która została sporządzona w formie pisemnej, bez aktu notarialnego) a więc spełnienia przyrzeczonego świadczenia, nie będzie znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z wniosku wynika, że otrzyma Pani środki pieniężne od ojca w gotówce na terytorium Ukrainy, w tym czasie będzie natomiast mieszkać w Austrii.
Zgodnie z przywołanym powyżej art. 2 ww. ustawy, przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera w swych przepisach definicji miejsca stałego pobytu, dlatego też w przypadku cudzoziemców należy sięgnąć do odpowiednich uregulowań.
Kwestie stałego/czasowego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.).
Zgodnie z art. 98 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach:
Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ww. ustawy o cudzoziemcach.
I tak, zgodnie z art. 195 ust. 1 ww. ustawy:
Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli: (…).
W myśl art. 210 ust. 1 ww. ustawy:
Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w terminie 6miesięcy.
Zatem przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu, o którym mowa w ustawie o podatku od spadków i darowizn, w tym także rozumianego także jako centrum interesów życiowych. Okoliczność przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy oznacza również, że nie jest Pani obywatelem Polski.
Zgodnie bowiem z art. 102 ww. ustawy:
Zezwolenie na pobyt czasowy wygasa z mocy prawa z dniem uzyskania przez cudzoziemca kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub obywatelstwa polskiego.
Jak wskazała Pani we wniosku, posiada Pani tymczasowe zezwolenie na pobyt w Polsce, w czasie dokonania darowizny (przekazania środków pieniężnych) będzie Pani mieszkać w Austrii.
Tym samym skoro - jak wynika z wniosku - nie jest Pani obywatelem polskim i nie ma miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu wyżej przywołanych przepisów, to - bez względu na to czy według odrębnych uregulowań miałaby Pani w Polsce centrum interesów życiowych czy też nie - nabycie przez Panią w darowiźnie od ojca środków pieniężnych (przekazanych w gotówce na terytorium Ukrainy) nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Jak wynika z przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn powstanie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn w przypadku darowizny, która nie została zawarta w formie aktu notarialnego należy ustalić na moment spełnienia świadczenia, a więc w opisanej sytuacji - przekazania środków pieniężnych.
Z treści wniosku jednoznacznie wynika, że na moment ich otrzymania będzie Pani mieszkać w Austrii. Ewentualna ich późniejsza wpłata na rachunek bankowy w Polsce nie ma zatem znaczenia dla powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Tak samo nie ma ona wpływu na zastosowanie zwolnienia.
Żeby bowiem dane nabycie korzystało z ulgi w postaci zwolnienia, to musi ono podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jak wynika z wyżej przedstawionej argumentacji, opisane nabycie w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Stosownie do art. 2 ust. 1 Konwencji z 12 stycznia 1993 r. (Dz.U. z 1994 r. Nr 63, poz. 269 ze zm.) między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, do której się Pani odwołuje:
Niniejsza konwencja dotyczy, bez względu na sposób poboru, podatków od dochodu i majątku, które pobiera się na rzecz każdego Umawiającego się Państwa, jego jednostek terytorialnych lub władz lokalnych.
Według zapisów art. 2 ust. 2-4 ww. Konwencji:
Za podatki od dochodu i od majątku uważa się wszystkie podatki, które pobiera się od całego dochodu, od całego majątku albo od części dochodu lub majątku, włączając podatki od zysku z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego lub nieruchomego i podatki od ogólnych kwot wynagrodzeń wypłaconych przez przedsiębiorstwa.
Do aktualnie istniejących podatków, których dotyczy konwencja, należą w szczególności:
a) w Polsce:
1) podatek dochodowy od osób prawnych,
2) podatek dochodowy od osób fizycznych,
3) podatek rolny,
zwane dalej: „podatkami polskimi”,
b) w Ukrainie:
1) podatek od zysku (dochodu) przedsiębiorstw (podatok na pribytok (dohodi) pridpriemstw); i
2) podatek dochodowy od obywateli Ukrainy, cudzoziemców i osób nie posiadających obywatelstwa (pribytkovyj podatok z gromadjan Ukrainy, inoziemnih gromadjan ta osib biez gromadjanstva);
zwane dalej: „podatkami ukraińskimi”.
Niniejsza konwencja będzie miała także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego lub podobnego rodzaju, które po podpisaniu niniejszej konwencji będą wprowadzone obok istniejących podatków lub w ich miejsce. Właściwe władze Umawiających się Państw będą informowały się wzajemnie o zasadniczych zmianach, jakie zaszły w ich ustawodawstwach podatkowych.
Zgodzić się zatem należy z Panią, że do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn opisanej darowizny Konwencja między Polską a Ukrainą w sprawie podwójnego opodatkowania nie ma zastosowania, dlatego że przepisy ww. Konwencji zawartej między Rzeczpospolitą Polska a Rządem Ukrainy nie dotyczą podatku od spadków i darowizn.
Pani stanowisko uznaje więc za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?