Interpretacja indywidualna z dnia 24 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.58.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usługjest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy dostawa paliwa gazowego dokonywana w oparciu o Umowę kompleksową rodzi po stronie Zainteresowanej niebędącej stroną postepowania, tj. „B” obowiązek naliczenia VAT należnego i jednocześnie do tej dostawy nie znajduje zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia wskazany w art. 145e ust. 1-2 ustawy oraz czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury VAT wystawionej przez ww. Spółkę, dokumentującej dostawę paliwa gazowego w ramach Umowy kompleksowej.

Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:

„A”

2.Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

„B”

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

„B” (dalej „Zainteresowany”) jest podatnikiem zarejestrowanym zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT jako podatnik VAT czynny, a jego jednym z głównych obszarów działalności była dotychczas sprzedaż oraz dostawa paliwa gazowego do odbiorców komercyjnych na podstawie zawieranych z nimi umów kompleksowych.

W ramach tej działalności Zainteresowany nabywał paliwo gazowe we własnym imieniu i na własny rachunek w celu realizacji zobowiązań wynikających z zawartych umów sprzedaży paliwa gazowego, a nabycie to było dokonywane w szczególności poprzez zawieranie na (...) (dalej „X”) kontraktów terminowych typu forward na zakup paliwa gazowego z fizyczną dostawą. Kontrakty miały charakter instrumentów zabezpieczających przyszłe zapotrzebowanie portfela sprzedażowego Zainteresowanego i były otwierane zgodnie z prognozowanym zapotrzebowaniem klientów, z którymi zawarte były umowy kompleksowe.

Wykonanie kontraktów terminowych zawieranych przez Zainteresowanego na X następowało poprzez rozliczenie dostawy paliwa gazowego w wirtualnym punkcie obrotu funkcjonującym w ramach krajowego systemu przesyłowego. Wirtualny punkt stanowi umowne, niemające fizycznej lokalizacji miejsce rozliczeniowe w systemie gazowym, w którym następuje bilansowe ujęcie wolumenów paliwa gazowego, a rozliczenie to skutkuje odpowiednim skorygowaniem pozycji bilansowej Zainteresowanego w systemie gazowym prowadzonym przez operatora systemu przesyłowego, tj. spółkę „C”. Przypisanie wolumenów paliwa gazowego do Zainteresowanego miało charakter wyłącznie bilansowy, bez możliwości identyfikacji fizycznych cząsteczek paliwa gazowego przypisanych do danego podmiotu, co wynika z samej natury funkcjonowania systemu gazowego jako systemu sieciowego opartego na bilansowaniu, a nie na fizycznej alokacji towaru.

W ramach reorganizacji działalności w Grupie Kapitałowej, do której należy Zainteresowany, podjęto decyzję o skoncentrowaniu działalności w zakresie sprzedaży paliwa gazowego do odbiorców komercyjnych w „A” (dalej „Wnioskodawca”), będący podmiotem powiązanym z Zainteresowanym. W związku z powyższym Zainteresowany zaprzestał bezpośredniej sprzedaży paliwa gazowego na rzecz odbiorców komercyjnych, pozostając jednocześnie stroną wcześniej zawartych kontraktów terminowych na X oraz pozostając członkiem obrotu Rynku Towarów Giełdowych prowadzonego przez X. W praktyce spowodowało to, że przy dalszym wykonywaniu przez Zainteresowanego kontraktów nabycia paliwa gazowego we własnym imieniu i na własny rachunek oraz przy jednoczesnym zaprzestaniu sprzedaży tego paliwa do odbiorców końcowych, po stronie Zainteresowanego powstała i utrzymuje się dodatnia pozycja bilansowa w systemie gazowym, wynikająca z przewagi wolumenów nabywanego paliwa gazowego nad wolumenami jego sprzedaży.

W konsekwencji zmiany profilu działalności Zainteresowanego, strony zawarły więc umowę kompleksową sprzedaży paliwa gazowego, wzorowaną na standardzie EFET Gas Master Agreement, na podstawie której Zainteresowany rozpoczął dostawy paliwa gazowego na rzecz Wnioskodawcy (dalej: „Umowa kompleksowa”). Jednocześnie Wnioskodawca, przejmując obsługę dotychczasowych odbiorców Zainteresowanego, występuje wobec operatora systemu jako podmiot zgłaszający zapotrzebowanie na paliwo gazowe oraz realizujący obowiązki nominacyjne i bilansowe w celu zaopatrzenia odbiorców komercyjnych.

Zawarcie Umowy kompleksowej i jej realizacja następuje w formule OTC (over-the-counter), tj. strony na zasadzie swobody umów negocjują indywidualnie, między sobą (tj. między Wnioskodawcą i Zainteresowanym) wszystkie podstawowe parametry dokonywanych dostaw paliwa (m.in. wolumen, cenę, termin płatność, termin dostawy), nie korzystając w tym zakresie z jakichkolwiek standaryzowanych instrumentów giełdowych. Również składanie zleceń kupna i sprzedaży paliwa gazowego w ramach Umowy kompleksowej nie następuje za pośrednictwem systemów X.

Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnia, że EFET Gas Master Agreement to europejski standard kontraktowy opracowany przez European Federation of Energy Traders, służący do regulowania hurtowego obrotu gazem ziemnym pomiędzy profesjonalnymi uczestnikami rynku. Umowa kompleksowa sprzedaży paliwa gazowego wzorowana na standardach EFET ma charakter umowy ramowej regulującej zasady współpracy pomiędzy stronami w zakresie obrotu, dostawy oraz rozliczania paliwa gazowego. Na jej podstawie strony zawierają w okresie obowiązywania umowy kolejne transakcje sprzedaży paliwa gazowego, określające w szczególności wolumen, cenę, okres dostawy oraz punkt dostawy paliwa gazowego, przy czym poszczególne transakcje są zawierane i potwierdzane w formie odrębnych potwierdzeń transakcyjnych. Umowa obejmuje jednocześnie sprzedaż paliwa gazowego, organizację jego fizycznej dostawy do wskazanego punktu w systemie przesyłowym lub dystrybucyjnym, realizację obowiązków nominacyjnych i bilansowych wobec operatorów systemów, a także rozliczanie ilości rzeczywiście dostarczonego paliwa gazowego na podstawie danych pomiarowych. W ramach umowy sprzedawca zobowiązuje się do zapewnienia dostępności paliwa gazowego oraz do dokonywania wymaganych zgłoszeń handlowych i technicznych, natomiast odbiorca zobowiązuje się do odbioru paliwa gazowego oraz do zapłaty wynagrodzenia ustalonego w poszczególnych transakcjach.

Po zmianie zakresu działalności Zainteresowanego, polegającej na zaprzestaniu bezpośredniej sprzedaży paliwa gazowego na rzecz odbiorców komercyjnych, przy jednoczesnym utrzymaniu aktywności w zakresie obrotu hurtowego paliwem gazowym oraz realizacji wcześniej zawartych kontraktów zabezpieczających, dalsze operacje związane z obrotem paliwem gazowym przebiegają więc w następujący sposób:

a)Zainteresowany realizuje zawarte uprzednio na X kontrakty terminowe typu forward na zakup paliwa gazowego z fizyczną dostawą, które zostały pierwotnie otwarte przez Zainteresowanego we własnym imieniu i na własny rachunek jako instrumenty zabezpieczające przyszłe zapotrzebowanie jego portfela sprzedażowego. W momencie zawierania tych kontraktów Zainteresowany zakładał, że nabyte w ten sposób wolumeny paliwa gazowego będą przeznaczone do realizacji dostaw na rzecz jego odbiorców końcowych. Zmiana modelu działalności nie powoduje wygaśnięcia ani rozwiązania tych kontraktów, wobec czego Zainteresowany pozostaje zobowiązany do ich wykonania poprzez odbiór zakontraktowanych wolumenów paliwa gazowego;

b)wykonanie kontraktów terminowych zawartych na X następuje poprzez rozliczenie dostawy paliwa gazowego w wirtualnym punkcie obrotu funkcjonującym w ramach krajowego systemu przesyłowego, na jednostce bilansującej Zainteresowanego. W sensie operacyjnym oznacza to, że odpowiednie wolumeny paliwa gazowego są uwzględniane w rozliczeniu bilansowym prowadzonym przez operatora systemu przesyłowego – „C” – na rzecz Zainteresowanego, co skutkuje odpowiednim skorygowaniem jego pozycji bilansowej w danym okresie rozliczeniowym. Tym samym Zainteresowany uzyskuje dodatnią pozycję bilansową odpowiadającą wolumenom paliwa gazowego nabytym w wykonaniu kontraktów zabezpieczających;

c)w oparciu o odrębną, indywidualnie negocjowaną Umowę kompleksową, Zainteresowany sprzedaje paliwo gazowe na rzecz Wnioskodawcy w punkcie wirtualnym w uzgodnionych terminach. Strony składają odpowiednie nominacje dotyczące sprzedaży i zakupu określonych wolumenów paliwa gazowego, a operator systemu przesyłowego dokonuje ich weryfikacji oraz potwierdzenia zgodności. W następstwie tego procesu następuje przypisanie Wnioskodawcy określonego wolumenu paliwa gazowego w sensie bilansowym, poprzez uwzględnienie tego wolumenu w rozliczeniu bilansowym Wnioskodawcy oraz odpowiednie skorygowanie jego pozycji bilansowej w systemie gazowym. Nominacja stanowi wyłącznie zgłoszenie planowanych wolumenów dostaw i odbioru paliwa gazowego do operatora systemu przesyłowego w celu prawidłowego prowadzenia bilansowania systemu oraz rozliczeń bilansowych i nie służy zawieraniu transakcji kupna i sprzedaży ani kształtowaniu ich warunków handlowych (sama transakcja kupna i sprzedaży realizowana jest bowiem w oparciu o zapisy Umowy kompleksowej). System nominacyjny pełni wyłącznie funkcję techniczno-bilansową, polegającą na umożliwieniu operatorowi systemu weryfikacji zgodności zgłoszeń stron oraz zapewnieniu fizycznej równowagi systemu gazowego;

d)powyższe przypisanie wolumenów paliwa gazowego do Wnioskodawcy ma wyłącznie charakter bilansowy, albowiem w systemie gazowym nie istnieje możliwość identyfikacji ani przypisania konkretnych, fizycznych cząsteczek paliwa gazowego do poszczególnych uczestników rynku. Obrót paliwem gazowym ma zatem charakter obrotu prawami do określonych wolumenów paliwa gazowego, które są rozliczane pomiędzy uczestnikami rynku poprzez mechanizmy bilansowania prowadzone przez operatora systemu przesyłowego „C”;

e)sprzedaż paliwa gazowego dokonywana przez Zainteresowanego na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy kompleksowej następuje w uzgodnionych terminach oraz wolumenach w punkcie wirtualnym;

f)realizacja transakcji sprzedaży paliwa gazowego pomiędzy Zainteresowanym a Wnioskodawcą nie następuje poprzez składanie zlecenia kupna i sprzedaży na jakiejkolwiek zorganizowanej platformie obrotu (OTF), którą dla rynku gazowego prowadzi X, lecz ma charakter transakcji OTC, zawieranej bezpośrednio pomiędzy stronami w drodze indywidualnych uzgodnień kontraktowych. Parametry tych transakcji, w szczególności wolumen, cena, termin dostawy, terminy rozliczeń oraz pozostałe warunki handlowe, są każdorazowo negocjowane pomiędzy stronami w ramach swobody kontraktowej. X nie uczestniczy w transakcji pomiędzy Zainteresowanym i Wnioskodawcą ani jako podmiot kojarzący oferty stron, ani jako podmiot zapewniający infrastrukturę transakcyjną lub rozliczeniową. Strony nie składają zleceń kupna ani sprzedaży za pośrednictwem jakiegokolwiek systemu kojarzącego oferty kupujących i sprzedających w sposób wielostronny oraz nie korzystają z żadnej platformy organizującej obrót;

g)strony nie korzystają z żadnej platformy umożliwiającej dostęp innych uczestników rynku do ofert ani informacji o cenach i wolumenach stosowanych w ramach Umowy kompleksowej – cena oraz pozostałe warunki handlowe ustalone w ramach Umowy kompleksowej mają charakter poufny i niedostępny dla innych podmiotów.

Wnioskodawca wyjaśnia, iż podstawowym przedmiotem jego działalności jest sprzedaż paliw gazowych oraz energii elektrycznej do klientów komercyjnych oraz detalicznych. Ponadto, Wnioskodawca jest podatnikiem zarejestrowanym zgodnie z art. 96 ust. 4 jako podatnik VAT czynny, którego główna działalność w odniesieniu do nabywania gazu polega na jego odprzedaży i którego własne zużycie tego towaru jest nieznaczne. Dodatkowo, Wnioskodawca posiada koncesję wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, umożliwiającą obrót paliwami gazowymi.

Dostawa paliwa gazowego przez Zainteresowanego w ramach Umowy kompleksowej nie podlega zwolnieniu z VAT. Zainteresowany dokumentuje dostawę paliwa gazowego fakturami VAT.

Wnioskodawca wykorzystuje nabyte w ramach Umowy kompleksowej paliwo gazowe wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, niepodlegających zwolnieniu z VAT.

Pytania

1.Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, dostawa paliwa gazowego dokonywana w oparciu o Umowę kompleksową rodzi po stronie Zainteresowanego obowiązek naliczenia VAT należnego i jednocześnie do tej dostawy nie znajduje zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia wskazany w art. 145e ust. 1-2 ustawy o VAT?

2.Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury VAT wystawionej przez Zainteresowanego, dokumentującej dostawę paliwa gazowego w ramach Umowy kompleksowej?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych:

Ad 1.

W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, dostawa paliwa gazowego dokonywana w oparciu o Umowę kompleksową rodzi po stronie Zainteresowanego obowiązek naliczenia VAT należnego i jednocześnie do tej dostawy nie znajduje zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia wskazany w art. 145e ust. 1-2 ustawy o VAT.

Ad 2.

W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury VAT wystawionej przez Zainteresowanego, dokumentującej dostawę paliwa gazowego w ramach Umowy kompleksowej.

Uzasadnienie wezwania

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, przy czym przez dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 tej ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Paliwo gazowe, jako energia w postaci gazowej, stanowi towar w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, co oznacza, że jego sprzedaż co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według zasad ogólnych, chyba że spełnione zostaną szczególne przesłanki przewidziane w ustawie, w tym w szczególności przesłanki zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia określonego w art. 145e ustawy. W myśl art. 145e ust. 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 kwietnia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. w przypadku m.in. dostawy gazu w systemie gazowym, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące nabywcą tego gazu, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1)w przypadku dostawy tego gazu lub tej energii – nabywcą jest podatnik zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 jako podatnik VAT czynny, którego główna działalność w odniesieniu do nabywania gazu lub energii elektrycznej polega na ich odprzedaży i którego własne zużycie tych towarów jest nieznaczne;

2)w przypadku świadczenia tych usług – usługobiorcą jest podatnik zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 jako podatnik VAT czynny;

3)dostawa tych towarów lub świadczenie tych usług są dokonywane w ramach transakcji zawartej bezpośrednio lub za pośrednictwem uprawnionego podmiotu na:

a)giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych,

b)rynku regulowanym lub OTF w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

4)dostawcą lub usługodawcą jest podatnik zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1.

Zgodnie z art. 145e ust. 2 ustawy o VAT, za nabywcę lub usługobiorcę, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, uważa się w szczególności podatnika zarejestrowanego zgodnie z art. 96 ust. 4:

1)będącego spółką prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych;

2)będącego towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych;

3)będącego spółką prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych, Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych S.A. lub spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

4)będącego spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

5)posiadającego koncesję wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, umożliwiającą obrót towarami wskazanymi w ust. 1 lub posiadającego rachunek w rejestrze Unii, o którym mowa w art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

Stosownie do art. 145e ust. 1 ustawy o VAT, jednym z warunków do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia jest, aby dostawa paliwa gazowego została dokonana na giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych, rynku regulowanym lub rynku OTF w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (dalej „ustawa OIF”), przy czym taka transakcja może być dokonana na powyższych rynkach bezpośrednio przez podatnika, jako uczestnika danego rynku, lub za pośrednictwem innego podmiotu (np. biura maklerskiego). Mechanizm odwrotnego obciążenia nie znajduje natomiast zastosowania do transakcji dokonywanych bezpośrednio pomiędzy podatnikami poza wskazanymi powyżej rynkami.

Powyższy przepis wprowadza zatem wyjątek od zasady ogólnej, zgodnie z którą podatnikiem podatku należnego jest dostawca, a jako wyjątek powinien podlegać wykładni ścisłej. Warunkiem koniecznym do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia nie jest zatem spełnienie wyłącznie kryterium przedmiotu dostawy (tutaj paliwa gazowego), lecz również forma i miejsce zawarcia transakcji (transakcja musi być zawarta na jednym ze wskazanych rynków, tj. dostawa musi być dokonana w ramach obrotu prowadzonego na rynku regulowanym, w alternatywnym systemie obrotu albo w zorganizowanej platformie obrotu). Użyte w tym przepisie sformułowanie odnoszące się do dokonywania dostawy w ramach obrotu prowadzonego na określonych rynkach oznacza, że transakcja musi być zawarta bezpośrednio albo pośrednio na takim rynku, to jest w ramach infrastruktury i zasad funkcjonowania tego rynku albo z udziałem podmiotu organizującego ten rynek, a nie jedynie pozostawać w jakimkolwiek luźnym związku funkcjonalnym z działalnością prowadzoną na tym rynku.

W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, transakcje sprzedaży paliwa gazowego pomiędzy Zainteresowanym a Wnioskodawcą nie spełniają powyższej przesłanki, albowiem nie są zawierane ani na giełdzie towarowej, ani na rynku regulowanym, ani na zorganizowanej platformie obrotu (OTF).

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że transakcje pomiędzy stronami nie są zawierane na X, gdyż X była wykorzystywana wyłącznie do zawierania przez Zainteresowanego kontraktów terminowych zabezpieczających nabycie paliwa gazowego, natomiast sprzedaż paliwa gazowego na rzecz Wnioskodawcy następuje już po wprowadzeniu tego paliwa do systemu gazowego i jest realizowana wyłącznie na podstawie odrębnej umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy stronami.

X nie uczestniczy w tych transakcjach ani jako organizator obrotu, ani jako podmiot kojarzący oferty stron, ani jako podmiot zapewniający infrastrukturę transakcyjną lub rozliczeniową, a transakcje te nie są przedmiotem notowań giełdowych, nie są zawierane w systemach transakcyjnych X, nie podlegają regulaminom giełdowym ani procedurom zawierania transakcji właściwym dla obrotu giełdowego, lecz są zawierane wyłącznie w drodze dwustronnych uzgodnień pomiędzy stronami poza jakimkolwiek zorganizowanym rynkiem, bez jakiegokolwiek udziału X w zawarciu lub realizacji tych transakcji.

Po drugie, transakcje te nie są zawierane na zorganizowanej platformie obrotu w rozumieniu ustawy OIF, przez którą rozumie się wielostronny system kojarzący w sposób uznaniowy składane przez podmioty trzecie oferty kupna i sprzedaży instrumentów finansowych lub produktów energetycznych będących przedmiotem obrotu hurtowego, które muszą być wykonywane przez dostawcę, niebędący rynkiem regulowanym ani alternatywnym systemem obrotu.

W złożonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym strony nie składają zleceń kupna ani sprzedaży za pośrednictwem jakiegokolwiek systemu kojarzącego oferty kupujących i sprzedających w sposób wielostronny, nie korzystają z żadnej platformy organizującej obrót ani nie uczestniczą w żadnym systemie umożliwiającym wielostronne zawieranie transakcji, a zawarcie każdej transakcji następuje wyłącznie w drodze dwustronnych uzgodnień pomiędzy stronami poza jakimkolwiek zorganizowanym rynkiem.

W złożonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, strony nie korzystają z żadnej platformy umożliwiającej dostęp innych uczestników rynku do ofert ani informacji o cenach i wolumenach stosowanych w ramach Umowy kompleksowej, a zawarcie każdej transakcji następuje wyłącznie w drodze indywidualnych uzgodnień pomiędzy stronami, przy czym cena oraz pozostałe warunki handlowe mają charakter poufny i niedostępny dla innych podmiotów, co wyklucza spełnienie przesłanek transparentności, wielostronności oraz kojarzenia ofert konstytutywnych dla OTF. System nominacyjny operatora systemu przesyłowego służy wyłącznie celom techniczno-bilansowym związanym z zapewnieniem równowagi systemu gazowego i rozliczeń bilansowych oraz w żadnym zakresie nie pełni funkcji rynku, platformy obrotu ani systemu kojarzącego oferty handlowe.

Nie jest również spełniona definicja rynku regulowanego, albowiem transakcje sprzedaży paliwa gazowego pomiędzy stronami nie są dokonywane w ramach działającego w sposób stały, wielostronnego systemu zawierania transakcji, których przedmiotem byłyby instrumenty finansowe dopuszczone do obrotu w tym systemie, ani nie są realizowane przy stosowaniu jednej, jednolitej platformy obrotu zapewniającej powszechny i równy dostęp uczestnikom rynku do informacji rynkowej i możliwości składania ofert nabycia i zbycia, ani też nie podlegają regulacjom i nadzorowi właściwych organów w sposób określony w przepisach dotyczących rynku regulowanego.

Zgodnie ze swoją definicją ustawową rynek regulowany oznacza stały, zorganizowany system zawierania transakcji, które mają charakter obrotu instrumentami finansowymi dopuszczonymi do obrotu w takim systemie oraz wspierają mechanizmy kojarzenia ofert nabycia i sprzedaży w warunkach jednakowego dostępu i transparentności, funkcjonujący pod nadzorem właściwego organu i wskazany Komisji Europejskiej jako rynek regulowany, co stanowi fundamentalny warunek odróżniający rynek regulowany od obrotu pozagiełdowego i swobodnych transakcji cywilnoprawnych zawieranych bezpośrednio pomiędzy stronami kontraktu.

W analizowanym stanie faktycznym dostawy paliwa gazowego pomiędzy Zainteresowanym a Wnioskodawcą nie są zawierane w takim systemie, ani też nie spełniają warunków charakterystycznych dla transakcji na rynku regulowanym, gdyż brak jest elementów właściwych dla rynku regulowanego, takich jak prowadzenie jednolitego systemu notowań czy obowiązek raportowania warunków i cen transakcji uczestnikom rynku w czasie rzeczywistym, ani też transakcje te nie są realizowane za pośrednictwem nadzorowanej giełdy towarowej czy innego rynku regulowanego, lecz stanowią indywidualne, dwustronne umowy negocjowane pomiędzy kontrahentami, wobec czego brak jest cech i mechanizmów, które zgodnie z ustawą i regulacjami nadzorczymi konstytuują rynek regulowany. Co więcej, transakcje te nie są przeprowadzane w modelu, w którym możliwe byłoby jednolite kojarzenie wielu ofert nabycia i sprzedaży cechujące rynki regulowane, lecz mają charakter bezpośredni, prywatny i negocjowany odmiennie dla każdej dostawy paliwa gazowego, zatem nie spełniają konstytutywnego warunku działania jako wielostronny system obrotu ani wymogu zapewnienia jednakowego dostępu uczestnikom do informacji o ofertach, co jest zasadniczym elementem rynku regulowanego w rozumieniu ustawy OIF.

W konsekwencji, skoro dostawy paliwa gazowego pomiędzy Zainteresowanym a Wnioskodawcą nie są dokonywane na X, w ramach obrotu prowadzonego na rynku regulowanym, ani w zorganizowanej platformie obrotu, nie znajduje do nich zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia przewidziany w art. 145e ustawy o VAT, a tym samym Zainteresowany jest zobowiązany do naliczenia podatku należnego od dostawy paliwa gazowego i udokumentowania tej dostawy fakturą VAT zgodnie z art. 106b ustawy o VAT.

Ad 2.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek są następnie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Należy przy tym zaznaczyć, iż powyższe uwarunkowane jest niezaistnieniem m.in. przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Okoliczności opisu sprawy wskazują, że Wnioskodawca na dzień dokonania transakcji będzie czynnym podatnikiem podatku VAT, jednocześnie po nabyciu paliwa gazowego intencją Wnioskodawcy jest zaś wykorzystanie paliwa gazowego do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Jednocześnie jak wykazano w uzasadnieniu do pytania pierwszego, planowana transakcja, w świetle przedstawionych we wniosku okoliczności, nie będzie podlegała odwrotnemu obciążeniu na podstawie art. 145e ust. 1-2 ustawy o VAT.

Ponadto, dostawa paliwa gazowego nie będzie zwolniona z VAT.

W rozważanym zdarzeniu przyszłym u Wnioskodawcy nie znajdzie zatem zastosowania cytowane wyłączenie prawa do odliczenia zawarte w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę paliwa gazowego w ramach Umowy kompleksowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W odniesieniu do art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl z art. 145e ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 145e ust. 2 ustawy:

Przepisy art. 145e–145k zostały wprowadzone ustawą z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 556) – art. 4, którym dodano do ustawy Rozdział 1c. Czasowe odwrotne obciążenie podatkiem gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym i usług w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych.

Zgodnie z ww. art. 145e ust. 1 ustawy, mechanizm odwrotnego obciążenia znajduje zastosowanie w odniesieniu m.in. do dostawy gazu w systemie gazowym i dostawy energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym dokonywanych bezpośrednio lub za pośrednictwem uprawnionego podmiotu na: na giełdzie towarowej, rynku regulowanym lub OTF w okresie od dnia 1 kwietnia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. W przypadku dostaw gazu w systemie gazowym i energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, do rozliczenia podatku należnego obowiązane są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące nabywcą gazu lub energii elektrycznej.

Wprowadzając powyższe przepisy ustawodawca skorzystał z przysługujących uprawnień wskazanych w Dyrektywie Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE.

Zgodnie z art. 199a Dyrektywy 2006/112/WE:

W myśl art. 38 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE:

Wskazanymi powyżej przepisami ustawodawca wprowadził do ustawy mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia (reverse charge mechanism), który w uproszczeniu sprowadza się do tego, że podatnikiem – a zatem podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku wynikającego z określonej transakcji – jest nabywca towaru lub usługi. Mechanizm ten został zastosowany do przypadku czynności opodatkowanych wykonywanych przez podatnika mającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa, na którym znajduje się także miejsce świadczenia usługi lub miejsce dostawy towarów. Mechanizm odwrotnego obciążenia jest odstępstwem od generalnych reguł rozliczenia transakcji krajowych (czyli transakcji, w których miejsca siedziby świadczącego i nabywcy znajdują się na terytorium tego samego państwa członkowskiego, i na terytorium tym znajduje się miejsce świadczenia usług lub dostawy towarów), w związku z tym, w tym przypadku Dyrektywa 2006/112/WE wprowadza zamknięty katalog towarów i usług, który może być przedmiotem tego mechanizmu (w pewnych określonych przypadkach katalog ten może zostać czasowo rozszerzony).

Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowana niebędąca stroną postępowania, tj. „B” dalej: Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Głównym obszarem jej działalności była dotychczas sprzedaż oraz dostawa paliwa gazowego do odbiorców komercyjnych na podstawie zawieranych z nimi umów kompleksowych. W ramach tej działalności Spółka nabywała paliwo gazowe we własnym imieniu i na własny rachunek w celu realizacji zobowiązań wynikających z zawartych umów sprzedaży paliwa gazowego, a nabycie to było dokonywane w szczególności poprzez zawieranie na X kontraktów terminowych typu forward na zakup paliwa gazowego z fizyczną dostawą. W ramach reorganizacji działalności w Grupie Kapitałowej, do której należy Spółka, podjęto decyzję o skoncentrowaniu działalności w zakresie sprzedaży paliwa gazowego do odbiorców komercyjnych w „A” (dalej „Wnioskodawca”), będącego podmiotem powiązanym ze Spółką. W związku z powyższym Spółka zaprzestała bezpośredniej sprzedaży paliwa gazowego na rzecz odbiorców komercyjnych, pozostając jednocześnie stroną wcześniej zawartych kontraktów terminowych na X oraz pozostając członkiem obrotu Rynku Towarów Giełdowych prowadzonego przez X. W konsekwencji zmiany profilu działalności Spółki, strony zawarły więc umowę kompleksową sprzedaży paliwa gazowego, wzorowaną na standardzie EFET Gas Master Agreement, na podstawie której Spółka rozpoczęła dostawy paliwa gazowego na rzecz Wnioskodawcy (dalej: „Umowa kompleksowa”). Zawarcie Umowy kompleksowej i jej realizacja następuje w formule OTC (over-the-counter), tj. strony na zasadzie swobody umów negocjują indywidualnie, między sobą (tj. między Wnioskodawcą i Spółką) wszystkie podstawowe parametry dokonywanych dostaw paliwa (m.in. wolumen, cenę, termin płatność, termin dostawy), nie korzystając w tym zakresie z jakichkolwiek standaryzowanych instrumentów giełdowych. Również składanie zleceń kupna i sprzedaży paliwa gazowego w ramach Umowy kompleksowej nie następuje za pośrednictwem systemów X. X nie uczestniczy w transakcji pomiędzy Spółką i Wnioskodawcą ani jako podmiot kojarzący oferty stron, ani jako podmiot zapewniający infrastrukturę transakcyjną lub rozliczeniową. Strony nie składają zleceń kupna ani sprzedaży za pośrednictwem jakiegokolwiek systemu kojarzącego oferty kupujących i sprzedających w sposób wielostronny oraz nie korzystają z żadnej platformy organizującej obrót, strony nie korzystają z żadnej platformy umożliwiającej dostęp innych uczestników rynku do ofert ani informacji o cenach i wolumenach stosowanych w ramach Umowy kompleksowej. Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż paliw gazowych oraz energii elektrycznej do klientów komercyjnych oraz detalicznych. Ponadto, Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym, którego główna działalność w odniesieniu do nabywania gazu polega na jego odprzedaży i którego własne zużycie tego towaru jest nieznaczne. Dodatkowo, Wnioskodawca posiada koncesję wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, umożliwiającą obrót paliwami gazowymi. Dostawa paliwa gazowego przez Spółkę w ramach Umowy kompleksowej nie podlega zwolnieniu z VAT. Spółka dokumentuje dostawę paliwa gazowego fakturami VAT. Wnioskodawca wykorzystuje nabyte w ramach Umowy kompleksowej paliwo gazowe wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, niepodlegających zwolnieniu z VAT.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy dostawa paliwa gazowego dokonywana w oparciu o Umowę kompleksową rodzi po stronie Spółki obowiązek naliczenia VAT należnego i jednocześnie do tej dostawy nie znajduje zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia wskazany w art. 145e ust. 1-2 ustawy.

Art. 145e ust. 1 ustawy zawiera warunki, których łączne spełnienie umożliwia stosowanie do dostaw energii i gazu mechanizmu odwrotnego obciążenia, tj.:

-dostawa tych towarów lub świadczenie tych usług są dokonywane w ramach transakcji zawartej bezpośrednio lub za pośrednictwem uprawnionego podmiotu na:

·giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych,

·rynku regulowanym lub OTF w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

-dostawcą lub usługodawcą jest podatnik zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Przedmiotowy przepis zawiera także dodatkowy warunek dla zastosowania odwrotnego obciążenia, tj. aby nabywcą był podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, którego główna działalność w odniesieniu do nabywania gazu lub energii elektrycznej polega na ich odsprzedaży i którego własne zużycie tych towarów jest nieznaczne.

Jest to warunek wywodzący się z wskazanych powyżej przepisów art. 38 ust. 2 w związku z art. 199a ust. 1 lit. e Dyrektywy 2006/112/WE, gdzie zdefiniowano w ten sposób podatnika-pośrednika. W ślad za regulacjami Dyrektywy 2006/112/WE przewidziano wskazany powyżej warunek.

Analizując konieczność zastosowania w przypadku danej transakcji mechanizmu odwrotnego obciążenia należy również zwrócić uwagę na regulację zawartą w art. 145e ust. 2 ustawy. Przepis ten należy interpretować jako rozwiązanie ułatwiające zdefiniowanie, w jaki sposób powinno dojść do rozliczenia podatku. Jak wynika z brzmienia wskazanej regulacji, wymienione w art. 145e ust. 2 ustawy podmioty spełniają warunek bycia podatnikiem, o którym mowa w art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy. Należy to wiązać z uznaniem, że wyszczególnione tam kategorie podmiotów spełniają warunek posiadania statusu podatnika-pośrednika, o którym mowa w art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy.

Należy wskazać, że art. 145e ust. 2 ustawy stanowi regulację szczegółową względem normy głównej jaką jest art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy. Stosując zatem regułę kolizyjną lex specialis derogat legi generali (tj. prawo o większym stopniu szczegółowości należy stosować przed prawem ogólniejszym) w przypadku spełnienia przez nabywcę przesłanek zawartych w art. 145e ust. 2 ustawy podmiot ten nie musi spełniać warunków określonych w art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy. Odwołując się do reguł wykładni systemowej, tj. wykładając dany przepis prawa należy brać pod uwagę również jego relacje do innych przepisów danego aktu normatywnego oraz do przepisów zawartych w innych ustawach, należy wskazać, że intepretowane przepisy zostały zamieszczone w jednym artykule, jednak regulacja odwołująca się do posiadania koncesji znajduje się po regulacji odwołującej się do poziomu zużycia energii i gazu. Stanowi to bardzo istotną przesłankę dla uznania art. 145e ust. 2 ustawy jako lex specialis.

A zatem posiadanie koncesji wydanej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, umożliwiającej obrót towarami, których obrót został objęty czasowym odwrotnym obciążeniem podatkiem, stanowi o spełnieniu wymogu bycia podatnikiem-pośrednikiem na potrzeby stosowania tego mechanizmu. Oznacza to, że nabywca gazu lub energii elektrycznej, posiadający taką koncesję, wypełnia warunki bycia podatnikiem, o którym mowa w art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, skoro Spółka sprzedaje gaz w oparciu o Umowę kompleksową – na rzecz Wnioskodawcy, który jest podmiotem, o którym mowa w art. 145e ust. 2 pkt 5 ustawy, to sprzedaż ta podlega/będzie podlegać mechanizmowi odwrotnego obciążenia. Podmioty wymienione w art. 145e ust. 2 pkt 5 ustawy spełniają bowiem warunek bycia podatnikami, o których mowa w art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy. Inaczej rzecz ujmując, skoro Wnioskodawca jest podmiotem, o którym mowa w art. 145e ust. 2 pkt 5 ustawy, to oznacza, że spełnia warunki określone w art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem obowiązek zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w tej sytuacji wynika z faktu, że Wnioskodawca, tj. „A” jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i posiada koncesję wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, umożliwiającą obrót paliwami gazowymi, co wypełnia przesłanki zawarte w art. 145e ust. 2 pkt 5 ustawy i na tej podstawie należy uznać, że Wnioskodawca jest/będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 145e ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, stwierdzić należy, że dostawa paliwa gazowego dokonywana w oparciu o Umowę kompleksową nie rodzi po stronie Spółki, tj. „B” obowiązku naliczenia VAT należnego i jednocześnie do tej dostawy znajduje zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia wskazany w art. 145e ust. 1-2 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest nieprawidłowe.

Następne Państwa wątpliwości dotyczą czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury VAT wystawionej przez Spółkę, dokumentującej dostawę paliwa gazowego w ramach Umowy kompleksowej.

Jak wynika z art. 145g ustawy:

Gdy podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, wówczas podatnik dokonujący dostaw lub świadczący usługę wystawia na rzecz tego nabywcy fakturę, która nie uwzględnia stawki i kwoty podatku oraz sumy sprzedaży netto, powinna być jednak opatrzona adnotacją „odwrotne obciążenie”.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:

·odliczenia dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług,

·towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – czyli gdy są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto, w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 145e ust. 1 ustawy, zastosowanie znajduje art. 145f ustawy, z którego wynika, że dostawca (usługodawca) nie rozlicza podatku należnego, a kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:

•spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz

•nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.

Treść art. 88 ustawy określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy:

Nabywane przez Wnioskodawcę paliwo gazowe w ramach Umowy kompleksowej Wnioskodawca wykorzystuje wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, nie korzystających ze zwolnienia z VAT – zatem spełnione są przesłanki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy – świadczenia nabywane przez Wnioskodawcę są związane z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Wnioskodawcę.

W analizowanej sprawie znajdzie jednak zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy. W związku z tym, że Wnioskodawca powinien stosować odwrotne obciążenie, to podatnik, w tym przypadku Spółka dokonująca dostawy paliwa gazowego wystawia na rzecz tego nabywcy (Wnioskodawcy) fakturę, która nie uwzględnia stawki i kwoty podatku oraz sumy sprzedaży netto, powinna być jednak opatrzona adnotacją „odwrotne obciążenie”.

Faktura, która wystawiona jest w sposób nieuwzględniający mechanizmu odwrotnego obciążenia, nie jest fakturą, która prawidłowo dokumentuje przebieg zdarzenia gospodarczego.

Z Państwa wniosku wynika, że nabywane paliwo gazowe przez Wnioskodawcę jest dokumentowane fakturą VAT, gdzie na fakturach będzie wskazana kwota VAT i tym samym Wnioskodawca nie stosuje mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Zatem, Wnioskodawcy nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury VAT wystawionej przez Spółkę, dokumentującej dostawę paliwa gazowego w ramach Umowy kompleksowej.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

„A” (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.