Interpretacja indywidualna z dnia 9 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.114.2026.2.KC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 marca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Państwa pracownik 22 lipca 2025 r. złożył do zakładu pracy pismo o rozwiązanie umowy o pracę z dniem 29 września 2025 r. za porozumieniem stron (ukończenie 60 lat) w związku z przejściem na emeryturę.

1 października 2025 r. pracownik został zatrudniony na umowę o pracę na czas nieokreślony.

Przed terminem wypłaty pracownik złożył do zakładu pracy PIT-2 i zaznaczył w części G polu 14 – art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy (ulga dla pracujących seniorów).

29 września 2025 r. pracownik złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych świadectwo pracy z wnioskiem na formularzu EMP wraz z załącznikiem ERP-6 o przyznanie emerytury.

Pracodawca uznał, że ze względu na przekroczenie na koniec sierpnia 2025 r. progu podatkowego z 12% na 32% oraz przekroczenie kwoty przychodu tj.: 115 528 zł pracownik nie może skorzystać z ulgi dla seniora, a pracodawca ma obowiązek naliczyć i odprowadzić podatek dochodowy od osób fizycznych.

26 września 2025 r. zakład pracy wypłacił pracownikowi należną odprawę emerytalną oraz wynagrodzenie za wrzesień 2025 r., ogółem w kwocie 35 613,84 zł, jednocześnie potrącając od tych składników wynagrodzenia podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 17 044 zł.

Pracownik pierwszą emeryturę otrzymał na rachunek bankowy 27 października 2025 r.

Pracownik zgłosił do zakładu pracy, że nie może skorzystać w zeznaniu rocznym PIT za 2025 r. z ulgi dla seniora, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ze względu na błędną interpretację przepisów przez pracodawcę.

Po ponownej analizie przepisów pracodawca uznał, że pracownik miał prawo skorzystać z ulgi dla seniora w momencie wypłaty wynagrodzenia i odprawy za wrzesień 2025 r.

Problem polega na tym, że zakład pracy wypłacił należne wynagrodzenie potrącając podatek dochodowy od osób fizycznych z tych składników przed nabyciem praw do emerytury, tj. 26 września 2025 r. przed ukończeniem 60 lat przez pracownika, tj. 29 września 2025 r.

Pytania

1)Czy pracodawca był zobowiązany – zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaty wynagrodzenia wraz z odprawą emerytalną w miesiącu wrześniu 2025 r.? (mimo, iż pracownik złożył PIT-2 w celu skorzystania z ulgi dla seniora, a pracodawca źle zinterpretował przepisy podatkowe i potrącił podatek dochodowy od wynagrodzenia wraz z odprawą emerytalną za wrzesień w kwocie 17 044 zł i przekazał 26 września 2025 r. należne wynagrodzenie na rachunek bankowy pracownika. Pracownik w okresie od 16 do 29 września 2025 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym).

2)Czy jednak pracodawca – jako płatnik – zobowiązany był do zastosowania zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3)Czy pracownik może rozliczyć ulgę dla seniora w zeznaniu PIT za 2025 r.?

4)Czy pracodawca powinien dokonać korekty naliczonego i potrąconego podatku dochodowego za miesiąc wrzesień 2025 r.?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, pracodawca nie był zobowiązany – zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaty wynagrodzenia wraz z odprawą emerytalną w miesiącu wrześniu 2025 r.

W Państwa ocenie, w odniesieniu do pytania nr 2, pracodawca – jako płatnik – zobowiązany był do zastosowania zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W Państwa ocenie, w odniesieniu do pytania nr 3, pracownik może rozliczyć ulgę dla seniora w zeznaniu PIT za 2025 r.

W Państwa ocenie, w odniesieniu do pytania nr 4, pracodawca powinien dokonać korekty naliczonego i potrąconego podatku dochodowego za miesiąc wrzesień 2025 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Z kolei stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 12 ust. 4 omawianej ustawy:

Przepis art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia jedynie przykładowo przychody ze stosunku pracy. Świadczy o tym użycie słowa „w szczególności” co oznacza, że wymienione kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Zatem, przychodami ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz świadczenia nieodpłatne, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podmiocie dokonującym wypłaty świadczeń ze stosunku pracy (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

W katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w art. 21 ww. ustawy, ustawodawca zawarł ulgę zwaną potocznie „ulgą dla pracujących seniorów”.

Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 154 omawianej ustawy:

W myśl art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Z art. 21 ust. 44 tej ustawy wynika zaś, że:

W ramach „Polskiego Ładu” wprowadzono przepisy dla osób, które pomimo osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego nadal pozostają aktywne zawodowo i nie pobierają świadczeń emerytalno-rentowych. Ulga ta zapisana została w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uprawnionymi do korzystania z tego przywileju podatkowego są kobiety po ukończeniu 60. roku życia i mężczyźni po ukończeniu 65. roku życia pod warunkiem podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu uzyskania objętych zwolnieniem przychodów.

Analizowany przepis przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów osiągniętych przez te osoby ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ww. ustawy, z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27 (opodatkowanie według skali podatkowej), art. 30c (tzw. podatek liniowy, w wysokości 19%) albo art. 30ca (opodatkowanie stawką 5%, ulga IP Box) albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zwolnienie to jest limitowane – dotyczy bowiem przychodów w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Aby korzystać z omawianego zwolnienia, podatnik nie może również otrzymywać, mimo nabycia uprawnienia, świadczeń wymienionych enumeratywnie w art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wyjaśniam że z literalnego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych wynika wprost, że z ww. zwolnienia korzystają m.in. przychody ze stosunku pracy, otrzymane przez podatnika po ukończeniu 60. roku życia w przypadku kobiety i 65. roku życia w przypadku mężczyzny – przy spełnieniu pozostałych warunków uregulowanych w przepisach dotyczących ww. zwolnienia.

Użycie przez ustawodawcę sformułowania „przychody (…) otrzymane po ukończeniu 60. roku życia w przypadku kobiety i 65. roku życia w przypadku mężczyzny” oznacza, że ze zwolnienia nie korzystają przychody otrzymane przed tym zdarzeniem.

Skoro wypłacili Państwo 26 września 2025 r. wynagrodzenie za wrzesień wraz z należną odprawą emerytalną, pracownikowi przed ukończeniem 60. roku życia, tj. przed dniem 29 września 2025 r., to przychód uzyskany z ww. świadczeń nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, od wypłaconego 26 września 2025 r. wynagrodzenia za wrzesień i odprawy emerytalnej, ciążył na Państwu obowiązek – zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Powyższe oznacza, że nie byli Państwo zobowiązani do zastosowania zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ww. ustawy z tytułu wypłaty ww. świadczeń. Nie powinna być dokonana korekta naliczonego i potrąconego podatku dochodowego za miesiąc wrzesień 2025 r. w związku z wypłatą wynagrodzenia oraz odprawy emerytalnej. W składanym zeznaniu podatkowym za 2025 r. świadczenia te również nie mogą korzystać z „ulgi dla pracującego seniora”, bowiem – jak już wyżej wyjaśniono – zostały wypłacone pracownikowi przed ukończeniem przez niego 60. roku życia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.