Interpretacja indywidualna z dnia 22 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4015.3.2026.3.ZK; 0113-KDIPT2-3.4011.81.2026.4.GG
Przekazywanie przez spółkę prezentów w postaci voucherów dzieciom pracowników z okazji Dnia Dziecka stanowi darowiznę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, wyłączając jednocześnie możliwość uznania tego za przychód ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
28 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania przez Państwa Spółkę prezentów (upominków w postaci voucherów) dzieciom pracowników z okazji Dnia Dziecka. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie -pismem z 2 kwietnia 2026 r. oraz pismem z 10 kwietnia 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
X Sp. z o.o. (dalej: „X sp. z o.o.” lub „Spółka”) jest spółką z siedzibą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, zarejestrowaną dla celów VAT w Polsce, wykonującą samodzielnie działalność gospodarczą polegającą m.in. na (…).
Spółka w ramach prowadzonej polityki kadrowej nieustannie podnosi standardy zatrudnienia i rozwoju pracowników. Czynnikami decydującymi o atrakcyjności firmy dla aktualnych, jak i potencjalnych pracowników są nie tylko innowacyjne rozwiązania kadrowe, ale również przyznawane przez Spółkę benefity pracownicze, wpływające na efektywność funkcjonowania firmy oraz na pomyślny rozwój jej pracowników. Spółka, chcąc budować wizerunek konkurencyjnego i atrakcyjnego pracodawcy, organizuje na rzecz dzieci swoich pracowników dodatkowe świadczenia, tj. przekazuje dzieciom swoich pracowników drobne prezenty (upominki w postaci voucherów) z okazji Dnia Dziecka. Vouchery te uprawniają do skorzystania z usług rekreacyjno-rozrywkowych np.: kino, park rozrywki, kręgielnia, itp., zapewnionych przez wybranych dostawców.
Upominki mają charakter powszechny – przysługują wszystkim dzieciom pracowników spełniającym kryterium wieku. Otrzymanie upominku nie zależy od wykonywanej przez pracownika pracy, jej wyników czy oceny. Otrzymanie upominku nie wynika z zawartych umów o pracę, regulaminów ani innych aktów wewnętrznych funkcjonujących w Spółce. Nie stanowi też wynagrodzenia za świadczoną pracę. Wydatki na nabycie upominków finansowane są ze środków obrotowych Spółki. Spółka dokonuje bezpłatnego świadczenia kosztem swojego majątku oraz nie oczekuje jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego ze strony obdarowanego pracownika.
Upominki mają charakter okolicznościowy i socjalny. Rodzic/przedstawiciel ustawowy dziecka potwierdza odbiór vouchera podpisem na liście imiennej, jednak potwierdzenie odbioru vouchera nie oznacza skorzystania ze świadczenia. Realizacja voucherów jest dobrowolna. Vouchery nie podlegają wymianie na ekwiwalenty pieniężne ani inne świadczenia.
Przekazywane vouchery można zrealizować u kilku wybranych przez X Sp. z o.o. dostawców w okresie od czerwca do maja roku następnego. Spółka zawiera porozumienia z dostawcami usług, których wybiera na postawie zapytania ofertowego na realizację voucherów (m.in. wspomniane wcześniej kino, kręgielnia, parki rozrywki, itp.).
Spółka rozlicza się z dostawcami na podstawie liczby zrealizowanych usług.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Nie istnieje regulamin przyznawania voucherów. Każdy pracownik posiadający dzieci może otrzymać voucher, a jego dziecko może skorzystać z rozrywek oferowanych przez jednego z partnerów akcji do wartości przekazanego vouchera. Partnerami akcji są obiekty świadczące usługi rekreacyjne dla dzieci i młodzieży.
Przekazanie vouchera nie wiąże się z jakimkolwiek działaniem przez pracownika na rzecz Spółki. Bony przekazywane są wszystkim pracownikom posiadającym dzieci w wieku od 0 do 18 lat.
Przekazanie vouchera nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika.
Pytanie
Czy z tytułu przekazania przez X Sp. z o.o. prezentów (upominków w postaci voucherów) dzieciom pracowników z okazji Dnia Dziecka, Spółka zobowiązana jest do rozpoznania po stronie pracowników (rodziców lub opiekunów obdarowanych dzieci) przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT i czy w związku z powyższym na Spółce jako płatniku podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży obowiązek pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o PIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Przekazanie upominków dzieciom pracowników stanowi nieodpłatne świadczenie na rzecz osób trzecich, kwalifikowane jako darowizna w rozumieniu prawa cywilnego. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, przysporzenia podlegające ustawie o podatku od spadków i darowizn są wyłączone z opodatkowania PIT. W konsekwencji, po stronie pracowników nie powstaje przychód ze stosunku pracy, a na X sp. z o.o. nie będą ciążyły obowiązki płatnika PIT z tytułu przekazania wskazanych upominków. Ewentualne obowiązki w zakresie podatku od spadków i darowizn ciążą na obdarowanych.
Uzasadnienie:
Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W celu ustalenia dochodu, konieczne jest zdefiniowanie przychodu podatkowego. W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 tejże ustawy w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Ustawa o PIT określa źródła przychodów. Kwalifikacja przychodu do danego źródła będzie miała wpływ na prawidłowe ustalenie dochodu i wynikającego z tego podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1-2 ustawy o PIT, źródłami przychodów są m.in. stosunek pracy oraz działalność wykonywana osobiście.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
W oparciu o art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, stanowi, że przepisów ustawy o PIT, nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Zgodnie z art. 888 § 1 k.c., przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Istotą darowizny jest bezpłatne świadczenie na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Nieodpłatność świadczeń oznacza, że darczyńca, w zamian za uczynioną darowiznę, nie może uzyskiwać od obdarowanego jakiegokolwiek ekwiwalentu, ani w chwili dokonania darowizny, ani w przyszłości. Przekazanie dzieciom pracowników upominków nie następuje w związku ze stosunkiem pracy lub innym łączącym strony stosunkiem cywilnoprawnym (gdyż pomiędzy Spółką a dziećmi pracowników takie stosunki nie występują), to przekazanie to należy rozpatrywać jako darowiznę podlegającą przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn i jako taką wyłączoną z zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z powyższym, otrzymane dodatkowe świadczenia w postaci przekazywanych dzieciom pracowników drobnych prezentów (upominków w postaci voucherów) z okazji Dnia Dziecka, nie będą stanowiły dla pracowników przychodu ze stosunku pracy, zaś na X sp. z o.o. nie będzie spoczywać obowiązek obliczenia oraz pobrania zaliczek na podatek dochodowy stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualne
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 478):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
W myśl art. 890 § 1 ww. ustawy:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny; umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas, gdy darowizna została spełniona.
Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Państwa Spółka, chcąc budować wizerunek konkurencyjnego i atrakcyjnego pracodawcy, organizuje na rzecz dzieci swoich pracowników dodatkowe świadczenia, tj. przekazuje dzieciom swoich pracowników drobne prezenty (upominki w postaci voucherów) z okazji Dnia Dziecka. Bony przekazywane są wszystkim pracownikom posiadającym dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Vouchery te uprawniają do skorzystania z usług rekreacyjno-rozrywkowych np.: kino, park rozrywki, kręgielnia, itp., zapewnionych przez wybranych dostawców.
Upominki mają charakter powszechny – przysługują wszystkim dzieciom pracowników spełniającym kryterium wieku. Otrzymanie upominku nie zależy od wykonywanej przez pracownika pracy, jej wyników czy oceny. Otrzymanie upominku nie wynika z zawartych umów o pracę, regulaminów ani innych aktów wewnętrznych funkcjonujących w Spółce. Nie stanowi też wynagrodzenia za świadczoną pracę. Wydatki na nabycie upominków finansowane są ze środków obrotowych Spółki. Spółka dokonuje bezpłatnego świadczenia kosztem swojego majątku oraz nie oczekuje jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego ze strony obdarowanego pracownika. Przekazanie vouchera nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika.
Upominki mają charakter okolicznościowy i socjalny. Rodzic/przedstawiciel ustawowy dziecka potwierdza odbiór vouchera podpisem na liście imiennej, jednak potwierdzenie odbioru vouchera nie oznacza skorzystania ze świadczenia. Realizacja voucherów jest dobrowolna. Vouchery nie podlegają wymianie na ekwiwalenty pieniężne ani inne świadczenia.
Z opisu wynika zatem, że ww. przekazywane przez Państwa Spółkę, prezenty (upominki w postaci voucherów) dzieciom pracowników z okazji Dnia Dziecka, przekazywane będą pracownikom tytułem darowizny.
Podatkiem od spadków i darowizn objęte są nabycia tytułem darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia. Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z ustawy.
Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że przekazywanie prezentów (upominków w postaci voucherów) dzieciom pracowników z okazji Dnia Dziecka, które nie będą dodatkową formą gratyfikacji za wykonaną pracę, co do zasady będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
W myśl natomiast art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
Obowiązek podatkowy z tytułu przekazania prezentów dzieciom swoich pracowników drobne prezenty (upominki w postaci voucherów) z okazji Dnia Dziecka będzie zatem ciążył na pracownikach (obdarowanych).
Jako darczyńca nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty tego podatku.
Przechodząc na grunt uregulowań ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) należy wyjaśnić, że podstawową zasadą obowiązującą w jej przepisach jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź, od których zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu, jako definitywnego przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw danej czynności.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m. in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 1:
Stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Jak natomiast stanowi art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi, bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
W myśl zaś art. 32 ust. 1 ww. ustawy:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego. Przy czym zaznaczyć należy, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, które faktycznie miało miejsce.
W realiach opisanej przez Państwa sprawy upominki przekazywane dzieciom pracowników w postaci voucherów z okazji Dnia Dziecka, będą przekazywane tytułem darowizny i będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będą one stanowić przychodu dla Państwa pracowników w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z uwagi na powyższe Państwo, jako płatnik nie będą zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja ta została wydana dla Państwa i w Państwa indywidualnej sprawie zgodnie z dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Pracownicy chcący uzyskać interpretację indywidualną w zakresie skutków podatkowych otrzymania prezentów (upominków w postaci voucherów), winni wystąpić z odrębnymi wnioskami i uiścić stosowną opłatę.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
