Interpretacja indywidualna z dnia 27 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.226.2026.2.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełniła Pani wniosek – na wezwanie – pismem z 30 marca 2026 r. (data wpływu 30 marca 2026 r.) oraz pismem z 30 marca 2026 r. (data wpływu 21 kwietnia 2026 r.).

 Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Dnia 13 lipca 2007 zawarła Pani umowę nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych waloryzowany kursem CHF, na której podstawie bank wypłacił Pani kwotę 255.000 PLN, co stanowiło równowartość 114.591,29 CHF. Celem kredytu był zakup lokalu mieszkalnego numeru (…) położonego w (…). Mieszkanie jest i było wykorzystywane do celów prywatnych. Nigdy nie było wynajmowane i nie było w nim zarejestrowanej działalności gospodarczej. Umowa nie została uznana w ugodzie za nieważną.

Dnia 6 lutego 2026 r. zawarła Pani ugodę z Bankiem nr (…) do umowy nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych waloryzowany kursem CHF („Ugoda”). Bank w ugodzie potwierdził, że spełniła Pani następujące świadczenia w wykonaniu umowy:

• 302.181,44 PLN tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
• 1.728,30 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
• 510 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
• 3.060 PLN tytułem opłat i prowizji związanych z pożyczką;
• 56.514,17 PLN tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do banku (tj. 2 maja 2023 r.) do dnia 12 grudnia 2025 r. Kwota 56.5140,17 PLN to kwota części należnych odsetek ustawowych, które ma wypłacić bank za opóźnienie liczone od kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconych przez Panią bankowi kwot.

Tym samym, suma Pani świadczeń wynosi 363.993,91 PLN.

W związku z wykonaniem umowy, bank wypłacił Pani kapitał kredytu, w kwocie 255.000,00 PLN. Różnica pomiędzy Pani świadczeniem w wysokości 363.993,91 PLN, a świadczeniem banku w wysokości 255.000,00 PLN, wynosi 108.993,90 PLN.

W związku z tym bank zobowiązany jest do zapłaty na Pani rzecz pozostałej kwoty, tj. 108.993,90 PLN.

Bank dodatkowo w ramach ugody zobowiązał się dokonać zwrotu na Pani rzecz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 18.900,00 PLN.

Uzupełnienie sprawy

Ugoda była ugodą pozasądową.

W stanie faktycznym wystąpiła pomyłka. W punkcie dotyczącym opłat i prowizji zamiast słowa pożyczka powinno być słowo kredyt. W Ugodzie jest zapis, cyt.: „3060 PLN tytułem opłat i prowizje związanej z kredytem.”

Pomimo, że umowa kredytu nie została uznana w ugodzie za nieważną – celem ugody było rozwiązanie sporu pomiędzy Panią a bankiem w temacie nieważności umowy kredytowej. Cytuje Pani: „Zamiarem Banku i Klienta jest: Polubownie rozstrzygnąć spór między stronami …. I w konsekwencji zakończenie Umowy oraz sporów sądowych w sposób definitywny…..”.

W ugodzie bank uznał Pani roszczenia o zwrot świadczeń, które zrealizowała Pani na rzecz banku. Bank zobowiązał się do zapłaty na Pani rzecz sumę powyższych świadczeń + odsetki w wysokości 56.514,17 zł ( po odjęciu kwoty 255.000,01 zł będą kapitałem kredytu), co daje łączną kwotę 108.993,90 zł. Treść Ugody przewidywała potrącenie wzajemnych roszczeń i wypłatę przez Bank na Pani rzecz różnicy wynikającej z tego, że Pani roszczenia przewyższały roszczenie Banku.

Bank w ugodzie uznał Pani roszczenie o wypłatę 56.514,17 PLN tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie w wypłacie roszczeń zgłoszonych przez Panią w pozwie przeciwko bankowi, wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do banku (tj. 2 maja 2023 r.) do dnia 12 grudnia 2025 r.

Są to odsetki, cytuje Pani z Ugody: „56.514,17 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do banku (tj. 2 maja 2023 r.) do dnia 12 grudnia 2025 r.” Kwota 56.514,17 PLN to według Pani kwota części należnych odsetek ustawowych, które ma wypłacić bank za opóźnienie liczone od kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconych przez Panią bankowi kwot.

W ugodzie uznała Pani roszczenie banku wobec Pani, tj. roszczenie o zwrot na rzecz banku kwoty wypłaconej Pani przez bank tytułem kwoty kredytu w wysokości 255.000 PLN. Cytuje Pani paragraf 1 punkt 2: „Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem umowy Bank, wypłacił kapitał kredytu w kwocie 255.000 PLN”.

W ugodzie doszło do potrącenia wierzytelności Pani wobec banku i banku wobec Pani w rozumieniu art. 498 Kodeksu cywilnego. Wypłacana kwota 108.993,90 zł jest różnicą pomiędzy świadczeniem Klienta, czyli Pani oraz świadczeniem Banku.

Wskazana w opisie sprawy kwota 108.993,90 zł, którą otrzyma Pani od banku jest w zwrotem środków pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłat rat kapitałowo – odsetkowych oraz wypłatą części odsetek ustawowych za opóźnienie banku liczonych od dnia wpływu pozwu do banku do dnia 12 grudnia 2025 r.

Pytanie

Czy od kwoty 108.993,90 PLN, którą bank w ugodzie zobowiązuje się do zapłaty na Pani rzecz, zapłaci Pani podatek dochodowy od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, kwota, którą bank wypłacił na podstawie podpisanej ugody, stanowi zwrot środków i jest wynikiem polubownego rozstrzygnięcia sporu między stronami w zakresie wzajemnie przysługujących stronom roszczeń, które były przedmiotem sporów sądowych, w których rozpatrywane było powództwo główne Zainteresowanych oraz powództwo wzajemne banku.

Wobec powyższego, skoro kwota, którą otrzymała Pani od banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu hipotecznego, jej otrzymanie nie powoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo, dlatego wypłacona przez bank w ramach ugody kwota nie będzie stanowiła dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od tej kwoty.

Ponadto w zaistniałym stanie faktycznym nie dochodzi do umorzenia osobom fizycznym żadnych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Kwota określona w ugodzie uwzględnia interesy zarówno banku, jak i Pani, zamykając się w kwotach rozliczenia należności objętych procesem.

Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu przez bank stanowi jedynie zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy kwestionowanej umowy przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo – odsetkowych – nie będzie więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Kwota wypłacona przez bank na mocy ugody stanowi zwrot środków wcześniej wpłaconych na rzecz Banku w związku z kwestionowaną umową kredytu, na podstawie kwestionowanych postanowień, w których istniały podstawy ustalenia nieważności umowy kredytu i rozliczenia sald wpłaconych wzajemnie kwot. Mocą ugody bank zwrócił część kwoty wpłaconej przez Panią – wypłata miała w całości charakter zwrotu kwot pobranych wcześniej na podstawie kwestionowanej ugody. Otrzymana na mocy ugody kwota stanowi zatem zwrot własnych pieniędzy. Wobec powyższego wypłata przez bank takiego zwrotu jest dla Pani neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnęła Pani bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, nie będzie ciążyć na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Powyższe stanowisko jest zbieżne z wnioskami organów skarbowych przedstawionymi w interpretacji indywidualnej z 27 lutego 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.65.2025.2.MKA oraz z 16 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1078.2023.2.AC, w której wskazano wprost, że po stronie kredytobiorców nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu otrzymanego zwrotu nadpłaconego zobowiązania kredytowego. W konsekwencji taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Podobne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej z 5 września 2025 r., 0114-KDIP3-2.4011.561.2025.2.BM.

Ponadto, Bank poinformował, że uzyskał interpretację indywidualną od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zgodnie z którą po stronie klienta Banku nie powstaje przychód podatkowy w wyniku zawarcia ugody pozasądowej, a tym samym na Banku nie ciąży obowiązek sporządzenia informacji PIT-11. Nie udostępniono Pani jednak treści tej interpretacji.

W kontekście otrzymanej kwoty w części stanowiącej odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie, wyliczone od dnia wpływu pozwu do Banku, należy podkreślić, że nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu PIT. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach możliwość zwolnienia ich od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy PIT, wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak wynika z brzmienia tego przepisu, zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki:

1)są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,

2)świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.

Skoro jak wykazano wyżej, zwrot rat kapitałowo-odsetkowych, które otrzymała Pani od Banku, nie podlega opodatkowaniu PIT, to wypłacone Pani odsetki ustawowe za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z PIT na podstawie przywołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy PIT. Powyższe potwierdza interpretacja Dyrektora KIS z dnia 25 lipca 2025 r., znak 0113-KDIPT2-2.4011.547. 2025.3.DA, odnosząca się do analogicznego stanu faktycznego: „Skoro zwrot rat kapitałowo – odsetkowych, które Pani otrzymała, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone Pani odsetki ustawowe za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Skutki podatkowe zwrotu rat kapitałowo – odsetkowych

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. W ugodzie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Jednakże ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W przypadku otrzymania zwrotu ustalonej w ugodzie kwoty, za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Zauważyć należy, że w sytuacji, w której w wyniku zawarcia ugody powstaje nadpłata należności kredytowych, która podlega zwrotowi na rzecz kredytobiorcy, to – co do zasady – zwrot przez bank takich kwot wcześniej wpłaconych mu przez kredytobiorcę i nieprzekraczających różnicy pomiędzy należnością wobec banku sprzed przewalutowania albo ponownego przeliczenia kredytu, a należnością wobec banku po przewalutowaniu albo ponownym przeliczeniu kredytu, jest neutralny podatkowo (nie jest przychodem kredytobiorcy). Zwrot takich środków ma charakter zwrotu środków nienależnych bankowi – nadpłaconych ponad należną kwotę kredytu i odsetek.

Jedynie w sytuacji, gdy na podstawie ugody kredytobiorca otrzyma od banku środki pieniężne, których wysokość będzie wykraczała poza ww. różnicę, kwota tych środków będzie przychodem kredytobiorcy. Będzie wtedy podlegała opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z informacji przedstawionych w opisie sprawy wynika, że 6 lutego 2026 r. zawarła Pani ugodę pozasądową z bankiem dotyczącą zawartego w 2007 r. kredytu hipotecznego. Treść ugody przewidywała potrącenie wzajemnych roszczeń i wypłatę przez Bank na Pani rzecz różnicy wynikającej z tego, że Pani roszczenia przewyższały roszczenie Banku. Wskazała Pani, że Bank w ugodzie potwierdził, że spełniła Pani następujące świadczenia w wykonaniu umowy:

• 302.181,44 PLN tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
• 1.728,30 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
• 510 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
• 3.060 PLN tytułem opłat i prowizji związanych z pożyczką;
• 6.514,17 PLN tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do banku (tj. 2 maja 2023 r.) do dnia 12 grudnia 2025 r. Kwota 56.5140,17 PLN to kwota części należnych odsetek ustawowych, które ma wypłacić bank za opóźnienie liczone od kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconych przez Panią bankowi kwot. Tym samym, suma Pani świadczeń wynosi 363.993,91 PLN.

W związku z wykonaniem umowy kredytu, Bank wypłacił Pani kapitał kredytu, w kwocie 255.000,00 PLN. Różnica pomiędzy Pani świadczeniem w wysokości 363.993,91 PLN, a świadczeniem Banku w wysokości 255.000,00 PLN, wynosi 108.993,90 PLN.

W związku z tym, w ramach ugody bank zobowiązał się zwrócić Pani środki pieniężne, które wcześniej przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłat rat kapitałowo – odsetkowych oraz wypłacić na Pani rzecz części odsetek ustawowych za opóźnienie banku liczonych od dnia wpływu pozwu do banku do dnia 12 grudnia 2025 r. liczone od kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconych przez Panią bankowi kwot, w łącznej wysokości 108.993,90 PLN.,

W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych – taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzymała Pani od Banku zwrot środków pieniężnych z tytułu wpłaconych przez Panią rat kapitałowo-odsetkowych, to otrzymany przez Panią zwrot nie stanowi przychodu w rozumieniu o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji nie wystąpi również obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Skutki podatkowe wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie, liczonych od dnia wpływu pozwu do Banku.

Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki:

1)są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,

2)świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.

Skoro zwrot rat kapitałowo-odsetkowych, które Pani otrzyma, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to odsetki ustawowe za opóźnienie, które zostaną Pani wypłacone korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, od kwoty stanowiącej nadpłatę z tytułu rat kapitałowo – odsetkowych oraz odsetki ustawowe za opóźnienie, którą bank w ugodzie zobowiązuje się do zapłaty na Pani rzecz nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będzie Pani mogła skorzystać jeżeli zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.  

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.