Interpretacja indywidualna z dnia 29 kwietnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.171.2026.2.KS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz korekty podatku naliczonego z tytułu nieodpłatne przeniesienie Nieruchomości z majątku Spółki do majątku wspólnika/wspólników.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie pismem (wpływ 2 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka jest spółką komandytową z siedzibą w Polsce, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka jest producentem (...).

Wspólnikami w Spółce są dwie osoby fizyczne – komandytariusze („Wspólnik A” i „Wspólnik B”) oraz spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – komplementariusz („Wspólnik C”).

W październiku 2015 roku Wspólnik A wniósł do Spółki wkład w postaci lokalu niemieszkalnego (użytkowego) o powierzchni użytkowej 130,39 m² oraz związany z nim udział 13039/1792183 w użytkowaniu wieczystym gruntu i udział 2/89 we własności garażu wielostanowiskowego (dalej: „Nieruchomość”).

Nieruchomość została nabyta przez Wspólnika A we wrześniu 2015 r. w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej za cenę 734.240,03 zł netto, 897.535,00 zł brutto, po czym była przez jeden miesiąc przez niego amortyzowana. Na dzień jej wniesienia do Spółki i obecnie była/jest wynajmowana (sklep „(…)”). Nabycie Nieruchomości przez Wspólnika A udokumentowane zostało aktem notarialnym oraz fakturą zakupu, z wykazanym na niej 23% podatkiem VAT.

Wniesienie Nieruchomości aportem do Spółki zostało opodatkowane podatkiem VAT wg stawki 23%, wartość Nieruchomości wynosiła 729.703,25 zł netto, 897.535,00 zł brutto. Podatek naliczony z tego tytułu został przez Spółkę odliczony od podatku należnego.

Po dokonaniu wniesienia Nieruchomości do Spółki wkłady poszczególnych wspólników przedstawiały się następująco:

a)wkład Wspólnika A: 1.000 zł w pieniądzu oraz 897.535,00 zł w postaci Nieruchomości,

b)wkład Wspólnika B: 1.000 zł w pieniądzu,

c)wkład Wspólnika C: 1.000 zł w pieniądzu oraz 4.000.000 zł w postaci nieruchomości gruntowej.

Na Nieruchomość nie były dokonywane w ciągu ostatnich trzech lat nakłady przekraczające 30% jej wartości początkowej. Nieruchomość była od momentu jej wniesienia do Spółki wykorzystywana w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej (działalności opodatkowanej podatkiem VAT – najem na cele prowadzenia sklepu), stanowiąc środek trwały podlegający amortyzacji podatkowej, wprowadzony do ewidencji środków trwałych niezwłocznie po wniesieniu nieruchomości do Spółki.

Z tytułu najmu były wystawiane faktury z wykazanym w nich 23% podatkiem VAT.

Zgodnie z postanowieniami umowy Spółki, wkłady wspólników nie podlegają oprocentowaniu, wspólnicy nie mają prawa żądać odsetek od przysługujących im udziałów kapitałowych.

Wspólnicy uczestniczą w zyskach i stratach Spółki w następujący sposób: Wspólnik A – 90%, Wspólnicy B i C – po 5%. Wspólnicy A i B nie pozostają w związku małżeńskim. Rokiem obrachunkowym i podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy.

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wspólnik A, który wniósł Nieruchomość do Spółki, ma obecnie zawieszoną działalność gospodarczą, której przedmiotem jest PKD 68.20.Z – „Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi”.

Planowane jest nieodpłatne przeniesienie udziału w Nieruchomości przez Spółkę na Wspólnika A, z pominięciem Wspólników B i C („Wariant I”).

Przeniesienie Nieruchomości do majątku wspólnika nastąpi na podstawie uchwały wspólników podjętej w formie aktu notarialnego o przekazaniu Nieruchomości na rzecz Wspólnika A do jego majątku osobistego oraz notarialnego oświadczenia wspólnika o przyjęciu Nieruchomości do swojego majątku osobistego.

Podstawą prawną dokonania tej czynności prawnej będzie art. 8 § 1 w zw. z art. 103 § 1 Kodeksu spółek handlowych i art. 353¹ Kodeksu cywilnego.

Spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych z tytułu dokonania tej czynności. Wspólnicy nie przewidują likwidacji Spółki, będzie ona nadal prowadziła działalność w oparciu o pozostały majątek.

Wycofanie Nieruchomości z majątku Spółki nie nastąpi tytułem wypłaty zysku w Spółce. W wyniku planowanej czynności udziały Wspólników A, B i C w zyskach i stratach w Spółce nie ulegną zmianie, a wspólnicy nie przewidują wystąpienia ze Spółki. Jako drugi wariant rozważane jest przeniesienie udziałów w Nieruchomości na wszystkich trzech wspólników, proporcjonalnie do ich udziału w zyskach i stratach Spółki („Wariant II”).

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Spółka informuje, że jej wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą wyłącznie korekty podatku VAT odliczonego przy wniesieniu Nieruchomości do Spółki.

Pytania

1)Czy nieodpłatne przeniesienie Nieruchomości z majątku Spółki do majątku wspólnika spowoduje po stronie Spółki powstanie obowiązku podatkowego w podatku VAT?

2) Czy nieodpłatne przeniesienie Nieruchomości z majątku Spółki do majątku wspólnika spowoduje konieczność dokonania w Spółce korekty podatku naliczonego VAT, odliczonego przy otrzymaniu Nieruchomości jako wkładu?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Przeniesienie Nieruchomości na wspólnika/wspólników będzie czynnością zwolnioną z podatku od towarów i usług zarówno w Wariancie I, jak i w Wariancie II.

Ad 2

Przeniesienie Nieruchomości na wspólnika/wspólników, nie spowoduje obowiązku korekty podatku naliczonego, odliczonego przez Spółkę przy wniesieniu do niej Nieruchomości ani w Wariancie I, ani w Wariancie II.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie znajdzie tu zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich zaistniało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.

Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)wybudowaniu lub

b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika, czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Ponieważ:

a) przy wniesieniu Nieruchomości do Spółki odliczony został podatek naliczony VAT;

b) Nieruchomość wykorzystywana była przez Spółkę do działalności opodatkowanej;

c)miało miejsce pierwsze zasiedlenie, rozumiane jako opodatkowana VAT transakcja nabycia Nieruchomości przez Wspólnika A, a następnie kolejne czynności opodatkowane VAT (wniesienie Nieruchomości do Spółki i jej wynajem);

d) planowane przeniesienie Nieruchomości na Wspólnika/wspólników nastąpi po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia

- wobec powyższego przeniesienie Nieruchomości na Wspólnika/wspólników będzie podlegać zwolnieniu z podatku VAT.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 16 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.81.2025.2.MC.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 2.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania, zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych podlegających amortyzacji, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty podatnik dokonuje w ciągu 10 kolejnych lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku, gdy w okresie korekty nastąpi sprzedaż środka trwałego korzystająca ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż.

Jak stanowi bowiem art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku, gdy towary środek trwały zostanie:

a)opodatkowany - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze jego wykorzystanie jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

b)zwolniony od podatku - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego środka trwałego jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku.

Tak więc przepis art. 91 ust. 5 ustawy, wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty.

Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.

Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres, towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlegała opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

Zdaniem Spółki, nie będzie na niej ciążył obowiązek dokonania przedmiotowej korekty podatku naliczonego, odliczonego przy wniesieniu Nieruchomości jako wkładu do Spółki, ponieważ jej przeniesienie na Wspólnika A (Wariant I) albo Wspólników A, B, C (Wariant II) nastąpi po upływie okresu korekty, a więc po upływie 10 lat od roku, w którym Spółka oddała Nieruchomość jako środek trwały do używania i jednocześnie roku, w którym dokonała ona odliczenia podatku naliczonego.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:

Należy zauważyć, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do właściciela.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu). W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ustawodawca przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Zatem aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

• nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
• przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
• przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów bądź świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany, co do zasady, za podatnika podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że wspólnikami w Spółce komandytowej są dwie osoby fizyczne – komandytariusze („Wspólnik A” i „Wspólnik B”) oraz spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – komplementariusz („Wspólnik C”). W październiku roku 2015 Wspólnik A wniósł do Spółki wkład w postaci lokalu niemieszkalnego (użytkowego) oraz związany z nim udział w użytkowaniu wieczystym gruntu i udział we własności garażu wielostanowiskowego (dalej: „Nieruchomość”). Wniesienie Nieruchomości aportem do Spółki zostało opodatkowane podatkiem VAT. Podatek naliczony z tego tytułu został przez Spółkę odliczony od podatku należnego. Na Nieruchomość nie były dokonywane w ciągu ostatnich trzech lat nakłady przekraczające 30% jej wartości początkowej. Nieruchomość była od momentu jej wniesienia do Spółki wykorzystywana w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej (działalności opodatkowanej podatkiem VAT – najem na cele prowadzenia sklepu), stanowiąc środek trwały podlegający amortyzacji podatkowej, wprowadzony do ewidencji środków trwałych niezwłocznie po wniesieniu nieruchomości do Spółki. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Planowane jest nieodpłatne przeniesienie udziału w Nieruchomości przez Spółkę na Wspólnika A, z pominięciem Wspólników B i C („Wariant I”). Spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych z tytułu dokonania tej czynności. Wycofanie Nieruchomości z majątku Spółki nie nastąpi tytułem wypłaty zysku w Spółce. Jako drugi wariant rozważane jest przeniesienie udziałów w Nieruchomości na wszystkich trzech wspólników, proporcjonalnie do ich udziału w zyskach i stratach Spółki („Wariant II”).

Państwa wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz korekty podatku naliczonego z tytułu nieodpłatnego przeniesienia Nieruchomości z majątku Spółki do majątku wspólnika/wspólników.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów dokonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z powołanego art. 7 ust. 2 ustawy, wynika że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, ale wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie ww. warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że podatek naliczony z tytułu wniesienia Nieruchomości aportem do Spółki został przez Spółkę odliczony od podatku należnego.

W świetle powyższego, w przypadku ww. Nieruchomości zostaną spełnione warunki do uznania tej czynności za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy. Tym samym, wycofanie ww. Nieruchomości z majątku Spółki komandytowej i przekazanie jej do majątku prywatnego Wspólnika/Wspólników będzie odpłatną dostawą składnika majątku Spółki, która będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy.

Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów mogące mieć zastosowanie w przedmiotowej sprawie, a więc dot. zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 2, 10 i 10a ustawy.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z powołanych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków czy budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków/budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, staje się bezzasadne.

Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powołanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W analizowanej sprawie należy również przywołać art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług, na tych samych zasadach jak opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku. Jednocześnie przepis ten ma zastosowanie również do dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem nieodpłatnego przeniesienia z majątku Spółki do majątku Wspólnika/Wspólników będzie lokal niemieszkalny (użytkowy) oraz związany z nim udział w użytkowaniu wieczystym gruntu i udział we własności garażu wielostanowiskowego.

Aby ustalić, czy dla ww. dostawy znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy i kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

W Państwa sytuacji, w przypadku przekazania Wspólnikowi/Wspólnikom ww. lokalu i udziału we własności garażu wielostanowiskowego, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata, ponieważ nabycie przez Spółkę ww. Nieruchomości nastąpiło w 2015 r. Ponadto jak Państwo wskazali, na Nieruchomość nie były dokonywane w ciągu ostatnich trzech lat nakłady przekraczające 30% jej wartości początkowej.

Wobec tego, dla planowanej transakcji wycofania ze Spółki komandytowej do majątku prywatnego Wspólnika/Wspólników ww. składników majątku, zostaną spełnione przesłanki do zastosowania do tej dostawy zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano powyżej, w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

W związku z powyższym, planowana dostawa Nieruchomości, tj. lokalu niemieszkalnego (użytkowego) oraz związanego z nim udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu i udziału we własności garażu wielostanowiskowego, będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Z uwagi na fakt, że dostawa ww. nieruchomości w powyższych przypadkach będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Przy czym, jeżeli strony transakcji wybiorą opcję opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy w związku z art. 43 ust. 11 ustawy (po spełnieniu warunków określonych w tych przepisach) to dostawa Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W odniesieniu do kwestii dokonania korekty w związku z wycofaniem ww. Nieruchomości wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:

Na podstawie z art. 91 ust. 4 ustawy:

Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:

Jak wynika z art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany.

Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.

Podali Państwo, że Nieruchomość była od momentu jej wniesienia do Spółki wykorzystywana w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, stanowiąc środek trwały podlegający amortyzacji, wprowadzony do ewidencji środków trwałych niezwłocznie po wniesieniu Nieruchomości do Spółki.

W rozpatrywanej sprawie, na moment planowanego przeniesienia na rzecz Wspólnika/Wspólników Nieruchomości (w postaci lokalu niemieszkalnego oraz związanego z nim udział w użytkowaniu wieczystym gruntu i udziału we własności garażu wielostanowiskowego), nabytej przez Państwa w październiku 2015 r., upłynie 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym, skoro upłynie 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy, nie będą Państwo zobowiązani do dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego przy wniesieniu Nieruchomości do Spółki.

W konsekwencji, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

Zatem, wydając ww. interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.