Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.250.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

7 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.Zainteresowany będący stroną postępowania: A.A;

2.Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B.A, ul. (...).

Opis stanu faktycznego

B.A oraz A.A zawarli z X z siedzibą w (...) (KRS: (...)) umowę kredytu hipotecznego nr (...) z (...) 2006 roku. Następcą prawnym X z siedzibą w (...) (KRS: (...)) (wobec przejęć majątku oraz łączenia banków) jest obecnie Y siedzibą w (...) (KRS: (...)). Wobec zawarcia przywołanej umowy kredytu na rzecz B.A oraz A.A wypłacono kwotę 1.155.400 złotych. Kwota kredytu finansowała w całości zakup domu jednorodzinnego, w którym zamieszkali wymienieni kredytobiorcy. Kredytobiorcy spłacali wskazaną umowę kredytu zgodnie z harmonogramem właściwym dla jej wykonania.

(...) 2023 roku B.A oraz A.A skierowali wobec banku Y siedzibą w (...) (KRS: (...)) powództwo obejmujące żądania: ustalenie nieistnienia pomiędzy stronami postępowania stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu hipotecznego nr (...) z (...) 2006 roku – zawartej pomiędzy powodami B.A oraz A.A a X z siedzibą w (...) (KRS: (...)) – obecnie działającym jako Y z siedzibą w (...) (KRS: (...)) z uwagi na nieważność wskazanej umowy kredytowej ze skutkiem ex tunc. Postępowanie zarejestrowano do sygnatury (...). (...) 2024 roku Sąd Okręgowy w (...) w sprawie powyższej wydał postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia nakazując pozwanemu bankowi Y siedzibą w (...) (KRS: (...)) powstrzymanie się od pobierania rat przywołanego wyżej kredytu.

(...) 2025 roku przed Sądem Okręgowym w (...) w sprawie powyższej zawarto ugodę, w której ustalono, że strony umowy kredytu utrzymają w mocy stosunek prawny wynikający z umowy kredytu hipotecznego nr (...) z (...) 2006 roku z modyfikacjami w zakresie rozliczania kredytu oraz przewalutowania zobowiązania. Mocą modyfikacji zasad rozliczania kredytu, po ponownym przeliczeniu wzajemnych zobowiązań, w księgach banku odnotowano zadłużenie w kwocie 158.017,16 złotych na dzień zawarcia ugody. Bank zwolnił z tego długu (punkt 3.1 ugody) B.A oraz A.A. Dla wskazywanego zwolnienia z długu (punkt 3.1. ugody) B.A oraz A.A złożyli oświadczenie o spełnieniu warunków rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, z późn. zmianami, umożliwiające zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych. W istocie bowiem jako kredytobiorcy B.A oraz A.A spełniali te warunki.

Poza powyższym przedmiotem ugody pozostawało rozliczenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym w wysokości 15.000 złotych (jako stawka minimalna z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie) oraz 500 złotych tytułem połowy opłaty od pozwu.

Poza powyższym – co dotyczy przedmiotu zapytania niniejszej interpretacji – strony ugody postanowiły, że bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 872.000 PLN w związku z rozliczeniem Umowy w ten sposób, że wypłaci na rachunek bankowy należący do B.A kwotę 436.000 złotych oraz na rachunek należący do A.A kwotę 436.000 złotych w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody. Kwoty te faktycznie wypłacono 24 stycznia 2025 roku.

W ugodzie opisano następujące ustalenia:

STRONY USTALAJĄ, co następuje:

1. UTRZYMANIE UMOWY W MOCY I CAŁKOWITE ROZLICZENIE UMOWY

Strony potwierdzają, że miały wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia oraz oświadczają, że mają wolę utrzymania jej w mocy przez cały okres kredytowania, z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej Ugody, w tym do jej całkowitego rozliczenia zgodnie z niniejszą Ugodą.

2. ZMIANA WALUTY I SALDA KREDYTU

2.1 Strony zgodnie postanawiają, że kwota zadłużenia z tytułu Umowy wynosząca 35.156,33 CHF będzie przeliczona na walutę polską (PLN) po średnim kursie walut obcych ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia Ugody.

2.2 Strony zgodnie postanawiają, że po przewalutowaniu zostanie dokonane umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu, o którym mowa w ppkt 2.1.

2.3 Nazwa Umowy otrzymuje brzmienie: „Umowa nr (...) kredytu hipotecznego w złotych”.

3. ZWOLNIENIE Z DŁUGU

3.1 Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty 158.017,16 PLN - na ww. kwotę składa się kwota 158.017,16 PLN kapitału bieżącego (niewymagalnego), kwota 0 PLN kapitału przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0 PLN odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota 0 PLN odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych). Kredytobiorca oświadcza, że to ww. zwolnienie z długu przyjmuje.

3.2 Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 872.000 PLN w związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr (...) należący do B.A w kwocie 436.000 PLN oraz na rachunek nr (...) należący do A.A w kwocie 436.000 PLN w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody.

3.3 Bank w związku z procesem toczącym się pod sygn. akt (...) oświadcza, że zwróci na rzecz Kredytobiorcy koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego w wysokości 15.000 PLN oraz 500 PLN tytułem połowy opłaty od pozwu. Strony postanawiają, że Bank wypłaci ww. kwoty na rachunek bankowy: nr (...), właściciel rachunku: A.A.

4. ZRZECZENIE SIĘ ROSZCZEŃ

Strony zgodnie oświadczają, że Ugoda prowadzi do definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności Umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z treści postanowień Umowy lub z wykonania świadczeń z Umowy - w brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą. W związku z tym Strony nie będą występować względem siebie z takimi roszczeniami, a przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym w szczególności zwolnienie Kredytobiorcy z długu, o którym mowa w pkt 3 Ugody, w pełni wyczerpują wzajemne roszczenia Stron w tym zakresie.

5. ZBYCIE WIERZYTELNOŚCI

Kredytobiorca oświadcza, że przed zawarciem Ugody nie przeniósł ani nie zobowiązał się do przeniesienia na rzecz jakiejkolwiek osoby trzeciej jakiegokolwiek roszczenia lub prawa dotyczącego Umowy lub związanego z nią.

6. PRZYCHÓD PODATKOWY

6.1 Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku, i otrzymania kwoty, o której mowa w pkt 3.2 Ugody, u Kredytobiorcy powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, a Bank będzie zobowiązany do wypełniania ciążących na nim obowiązków informacyjnych (tj. sporządzenie informacji PIT-11).

6.2 Od kwoty zwolnienia z długu (umorzenia wierzytelności) z tytułu zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku może zostać zaniechany pobór podatku jeśli: (i) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (ii) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz (iii) Kredytobiorca nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

6.3 W przypadku gdy umowa kredytowa przewidywała, iż kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub kredyt został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie poboru podatku obejmuje kwotę wierzytelności: (i) z tytułu kredytu w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (ii) z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Bank będzie zobowiązany do wystawienia PIT-11 na część umorzonej wierzytelności nieobjętą zaniechaniem poboru podatku.

6.4 Jednocześnie Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu skorzystania z zaniechania poboru podatku powinien złożyć oświadczenie potwierdzające, iż Kredytobiorca spełnia warunki wskazane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 592). Oświadczenie takie stanowi załącznik do niniejszej Ugody.

6.5 Kredytobiorca jest świadomy, iż zaniechanie poboru podatku może obejmować jedynie dochód (przychód) uzyskany z tytułu zwolnienia z części długu (umorzenia wierzytelności) wynikającego z umowy kredytu mieszkaniowego/kredytów mieszkaniowych zaciągniętego/zaciągniętych na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.

7. PROWIZJA OD UGODY

Bank nie pobiera prowizji ani opłat za czynności związane z zawarciem niniejszej Ugody.

8. REGUŁY INTERTEMPORALNE

Niniejsza Ugoda wchodzi w życie z dniem jej zawarcia.

9. POSTANOWIENIA KOŃCOWE

9.1 Umowa w pozostałym zakresie nieopisanym w niniejszej Ugodzie nie ulega zmianie.

9.2 Niniejszą Ugodę sporządzono w trzech egzemplarzach, po jednym dla każdej ze Stron oraz po jednym egzemplarzu dla Sądu Powszechnego jako załącznik do akt. Kredytobiorca potwierdza odbiór jednego egzemplarza Ugody wraz z załącznikami, których lista znajduje się w pkt 10 poniżej.

9.3 Wszelkie zmiany lub uzupełnienia niniejszej Ugody wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności.

9.4 W przypadku gdy Ugoda przewiduje pisemne zawiadomienie Kredytobiorcy Bank może przesłać powiadomienie na wskazany przez Kredytobiorcę adres poczty elektronicznej.

Uzupełnienie wniosku

Kwota 872.000 złotych wynika bezpośrednio z rozliczenia podstawowych świadczeń stron umowy kredytu, tj. rozliczenia należności wnioskodawców jako kredytobiorców wobec banku (spłata kredytu i odsetek) i banku wobec wnioskodawców jako kredytobiorców (wypłata kredytu) – na podstawie umowy kredytowej, w jej wersji zmodyfikowanej ugodą.

Wypłata wskazywanej kwoty w żadnym wypadku nie jest odrębną (dodatkową) wypłatą, która nie wynika wprost z wzajemnego rozliczenia należności wnioskodawców jako kredytobiorców wobec banku (spłata kredytu i odsetek) i banku wobec wnioskodawców jako kredytobiorców (wypłata kredytu) na podstawie umowy kredytowej, w jej wersji zmodyfikowanej ugodą.

O powyższym w szczególności świadczą następujące fragmenty ugody:

1.Strony potwierdzają, że miały wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia oraz oświadczają, że mają wolę utrzymania jej w mocy przez cały okres kredytowania, z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej Ugody, w tym do jej całkowitego rozliczenia zgodnie z niniejszą Ugodą.

3.2. Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 872.000 PLN, w związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr (...) należący do B.A w kwocie 436.000 PLN oraz na rachunek nr (...) należący do A.A w kwocie 436.000 PLN w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody.

Wnioskodawca wskazuje na charakter wypłaty kwoty 872.000 złotych jako zwrot środków, które zostały przez wnioskodawców wpłacone do banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, a które w wyniku przewalutowania i ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według zasad przyjętych w ugodzie zostały uznane za nadpłatę kredytu (czyli uznane za środki wpłacone do banku ponad wartość spłat należnych bankowi z tytułu ważnej umowy kredytu).

Wypłata kwoty 872.000 złotych nie wynika ze stwierdzenia nieważności umowy kredytu, o czym świadczą następujące fragmenty ugody:

1. Strony potwierdzają, że miały wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia, oraz oświadczają, że mają wolę utrzymania jej w mocy przez cały okres kredytowania, z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej Ugody, w tym do jej całkowitego rozliczenia zgodnie z niniejszą Ugodą.

Wypłata kwoty 872.000 złotych stanowi zwrot środków uprzednio wpłaconych przez wnioskodawców do banku tytułem spłat rat kapitałowo-odsetkowych. W wyniku modyfikacji umowy zasadami przyjętymi w Ugodzie środki te zostały uznane za nadpłatę kredytu (wpłaty ponad wartość spłat należnych bankowi z tytułu ważnej, zmodyfikowanej umowy).

W ocenie Wnioskodawcy wypłata kwoty 872.000 złotych nie została wypłacona w zamian za odstąpienie od dochodzenia roszczeń, lecz jest to wynik rachunkowego przeliczenia salda kredytu. Wypłata tej kwoty wyczerpuje roszczenia rachunkowe stron i w ocenie Wnioskodawcy nie stanowi wynagrodzenia w zamian za odstąpienie od dochodzenia roszczeń, o czym w szczególności świadczą następujące fragmenty ugody:

3.2. Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 872.000 PLN, w związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr (...) należący do B.A w kwocie 436.000 PLN oraz na rachunek nr (...) należący do A.A w kwocie 436.000 PLN w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody.

4. Strony zgodnie oświadczają, że Ugoda prowadzi do definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności Umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z treści postanowień Umowy lub z wykonania świadczeń z Umowy – w brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą. W związku z tym Strony nie będą występować względem siebie z takimi roszczeniami, a przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym w szczególności zwolnienie Kredytobiorcy z długu, o którym mowa w pkt 3 Ugody, w pełni wyczerpują wzajemne roszczenia Stron w tym zakresie.

Wnioskodawca wyjaśnia, że ugoda nazywa kwotę 872.000 zł świadczeniem „w związku z rozliczeniem umowy kredytu”. Potwierdza to wprost następujący fragment ugody:

3.2. Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 872.000 PLN, w związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr (...) należący do B.A w kwocie 436.000 PLN oraz na rachunek nr (...) należący do A.A w kwocie 436.000 PLN w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody.

Tym samym jest to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej Wnioskodawcy przekazali na rzecz banku. Celem postępowania sądowego było bowiem unieważnienie umowy oraz rozliczenie stron tej umowy. Rozliczenie to miałoby oznaczać zwrot wzajemnych świadczeń (kredytobiorcy zwracają niegdyś udzielony kapitał do banku, a bank zwraca sumę wpłat rat wykonanych przez kredytobiorców w toku wykonywania umowy w pełnej wysokości). Postępowanie zakończyło się jednak ugodą, która utrzymała w mocy umowę kredytu, dokonują tylko stosownego rozliczenia umowy kredytu na warunkach ugody. Nie dochodzi więc do powstania innych świadczeń – innego rodzaju rozliczeń między stronami – aniżeli nadal rozliczeń wzajemnych świadczeń (kredytobiorcy zwracają niegdyś udzielony kapitał do banku, a bank zwraca sumę wpłat rat wykonanych przez kredytobiorców w toku wykonywania umowy, ale na warunkach ograniczonych w swej wysokości ugodą).

Wnioskodawca wyjaśnia, że w ugodzie bank informował wnioskodawców, że w wyniku wypłaty kwoty 872.000 złotych po stronie wnioskodawców powstanie przychód podlegający opodatkowaniu. Wnioskodawcy uważają, że przychód ten nie powstaje, a jeżeli nawet wypłatę traktować jak przychód, to korzysta ona z zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 592).

O powyższym w szczególności świadczą następujące fragmenty ugody:

6.1. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku i otrzymania kwoty, o której mowa w pkt 3.2 Ugody, u Kredytobiorcy powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, a Bank będzie zobowiązany do wypełniania ciążących na nim obowiązków informacyjnych (tj. sporządzenie informacji PIT-11).

6.2. Od kwoty zwolnienia z długu (umorzenia wierzytelności) z tytułu zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku może zostać zaniechany pobór podatku jeśli: (i) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (ii) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz (iii) Kredytobiorca nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

6.3. W przypadku gdy umowa kredytowa przewidywała, iż kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub kredyt został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie poboru podatku obejmuje kwotę wierzytelności: (i) z tytułu kredytu w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (ii) z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Bank będzie zobowiązany do wystawienia PIT-11 na część umorzonej wierzytelności nie objętą zaniechaniem poboru podatku.

6.4. Jednocześnie Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu skorzystania z zaniechania poboru podatku powinien złożyć oświadczenie potwierdzające, iż Kredytobiorca spełnia warunki wskazane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 592). Oświadczenie takie stanowi załącznik do niniejszej Ugody.

6.5. Kredytobiorca jest świadomy, iż zaniechanie poboru podatku może obejmować jedynie dochód (przychód) uzyskany z tytułu zwolnienia z części długu (umorzenia wierzytelności) wynikającego z umowy kredytu mieszkaniowego/kredytów mieszkaniowych, zaciągniętego/zaciągniętych na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.

Pytanie

Czy kwota 872.000 złotych – wypłacona w ramach opisanej ugody z bankiem na rachunek bankowy należący do B.A w kwocie 436.000 złotych oraz na rachunek należący do A.A w kwocie 436.000 – stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, czy też jest neutralna podatkowo jako zwrot nadpłaconych wcześniej środków własnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Kwota 872.000 PLN wypłacona w ramach opisanej ugody z bankiem na rachunek bankowy należący do B.A w kwocie 436.000 złotych oraz na rachunek należący do A.A w kwocie 436.000 stanowi nadpłatę środków wypłaconych w toku wykonywania spornej umowy kredytu za cały okres od dnia jej podpisania do dnia zawarcia opisanej ugody. Środki te, zdaniem B.A oraz A.A, nie stanowią ich przychodu, a ich wypłata pozostaje neutralna z perspektywy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z interpretacją indywidualną z 1 marca 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.75.2024.1.MKA – w sytuacji rozliczenia analogicznego jak w sprawie niniejszej – zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podkreślił, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

W sprawie B.A oraz A.A nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymali oni zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazali na rzecz banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu. Zatem otrzymali oni środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z ich własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w ich majątku. Wypłata ta będzie dla nich neutralna podatkowo. Sytuacje analogiczne dla niniejszej sprawy rozstrzygano w ten sam sposób – uznając neutralność podatkową dla tego rodzaju rozliczenia – m.in. w interpretacji indywidualnej z 31 lipca 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.411.2024.3.KF, interpretacji indywidualnej z 29 lipca 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ oraz interpretacji indywidualnej z 1 sierpnia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ.

W utrwalonej linii orzeczniczej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza się, że zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (tj. kwoty dodatkowej) nie będzie stanowił przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie ma obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej przez bank tzw. kwoty dodatkowej.

Kwota 872.000 PLN, wypłacona na rachunek bankowy należący do B.A w kwocie 436.000 złotych oraz na rachunek należący do A.A w kwocie 436.000 nie stanowiła żadnego wynagrodzenia za jakiekolwiek działania lub zaniechania tych osób. O tym też, że kwota wypłacona nie stanowi żadnego wynagrodzenia świadczy sformułowane w ugodzie stwierdzenie, że jest to wypłata „w związku z rozliczeniem umowy”, a zdanie to pada w ramach wykonania ugody. Oznacza to bez wątpliwości, że wypłata ta stanowi zwrot środków wcześniej wpłacanych przez kredytobiorców (tytułem rat), która to kwota jest zwracana wobec zawarcia ugody jako „rozliczenie umowy”, którą skorygowano ugodą. Przy tym kwota wypłacona w żadnym wypadku nie przekracza sumy kwot wpłaconych przez kredytobiorców tytułem wykonania umowy.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 3 marca 2022 r., sygn. 0113- KDIPT2-1.4011.905.2021.5.MAP wskazał, że: „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. (...) Wobec tego do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów nakładów własnych poczynionych za inny podmiot (...)”.

Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 listopada 2024 r., 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR: Podkreślenia wymaga, że wypłata świadczenia z tytułu dodatkowej kwoty stanowi w rzeczywistości zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego, klient przekazał na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania. Dodatkowa kwota – bez względu na to, jak jest określana w przepisach wewnętrznych banku, czy ugodzie – jest w swej istocie zwrotem wpłat dokonanych przez klienta, podobnie jak takim zwrotem są świadczenia wynikające ze zmiany waluty zadłużenia. Potwierdzeniem tego jest to, że przyjęty w banku sposób ustalania wysokości wypłacanej klientowi dodatkowej kwoty nigdy nie doprowadzi do sytuacji, w której na skutek zawarcia ugody klient uiściłby na rzecz banku kwotę niższą aniżeli otrzymana od banku kwota finansowania. Strony negocjując warunki ugody określają akceptowalne przez nich warunki, co nie zmienia faktu, że dopóki wypłacana kwota mieści się w wartościach wpłat dokonanych uprzednio przez klienta, w ujęciu ekonomicznym i faktycznym stanowi dla tego Klienta zwrot kwot zapłaconych w związku z daną umową finansowania hipoteczne walutowego, która jest zmieniana Ugodą. W konsekwencji należy uznać, że w związku z wypłatą dodatkowej kwoty klient otrzymuje środki będące ekwiwalentem części wydatków, które były uprzednio poniesione z jego własnych środków. Kwoty te nie powodują faktycznego przyrostu w jego majątku, a jedynie "wyrównanie" wcześniejszego zmniejszenia w jego majątku. W konsekwencji wypłata dodatkowej kwoty nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów.

W interpretacji z 14 października 2022 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.699.2022.1.MKA, DKIS wskazał, że: „(...) w związku z zawarciem ugody kredytobiorca otrzymuje niejako ekwiwalent środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy klient przekazał na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego kredytu. Klient otrzymuje środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z jego własnych środków. Zatem kwoty te nie powodują faktycznego przyrostu w jego majątku, a jedynie "wyrównanie" wcześniejszego zmniejszenia w jego majątku. W konsekwencji można uznać za Państwem, że taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Zatem należy zgodzić się z Państwem, że w związku z zawarciem ugody i otrzymaniem zwrotu po stronie Kredytobiorcy nie powstaje przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), który wyraża zasadę powszechności opodatkowania:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu, który definiowany jest w art. 11 ust. 1 jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty (o czym świadczy użycie przez ustawodawcę sformułowania „w szczególności”), tak więc nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W odniesieniu do Państwa sprawy, skoro zgodnie z zapisami umieszczonymi w ugodzie Bank wypłacił Państwu kwotę 872.000 PLN będącą zwrotem wpłaconych przez Państwa środków (stanowi nadpłatę środków wpłaconych w toku wykonywania spornej umowy) to jej otrzymanie nie powoduje po Państwa stronie przysporzenia majątkowego. Nie powstał po Państwa stronie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta jest neutralna podatkowo.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Państwa wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.