Interpretacja indywidualna z dnia 18 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.210.2026.2.AK
Sprzedaż nieruchomości gruntowych, dokonywana w ramach zarządu majątkiem prywatnym przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej w obrocie nieruchomościami, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
18 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 18 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
·braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2;
·ustalenia, kto będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.
Uzupełnili go Państwo pismem z 23 kwietnia 2026 r. (wpływ 23 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1)Zainteresowany będący stroną postępowania:
A;
2)Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
B.
Opis zdarzenia przyszłego
A („Wnioskodawca 1”) oraz B („Wnioskodawca 2”) są małżonkami. Wnioskodawca 1 i Wnioskodawca 2 (dalej „Wnioskodawcy”) w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej są wyłącznymi właścicielami:
a)niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości (…) (obręb (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…)), stanowiącej działkę gruntu numer 1, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej „Nieruchomość 1”);
b)niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości (…) (obręb (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…)), stanowiącej działkę gruntu numer 2, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…), niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości (…) (obręb (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…)), stanowiącej działkę gruntu numer 3, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej „Nieruchomość 2”).
Wnioskodawcy stali się wyłącznymi właścicielami Nieruchomości 1 w następujący sposób.
Wnioskodawcy kupili w 1999 r. udział we własności nieruchomości stanowiącej m.in. działkę 1. Udział w nieruchomości stanowił majątek wspólny małżeński.
W 2005 r. Wnioskodawcy nabyli na wyłączną własność (do majątku wspólnego małżeńskiego) działkę numer 1 – podstawą była umowa zniesienia współwłasności nieruchomości kupionej w 1999 r. Wnioskodawcy stali się wyłącznymi właścicielami Nieruchomości 2 w następujący sposób.
Wnioskodawcy kupili w 1999 r. udział we własności nieruchomości stanowiącej m.in. działki składające się na Nieruchomość 2. Udział w nieruchomości stanowił majątek wspólny małżeński.
W 2005 r. Wnioskodawcy nabyli na wyłączną własność (do majątku wspólnego małżeńskiego) działki składające się na Nieruchomość 2 – podstawą była umowa zniesienia współwłasności nieruchomości kupionej w 1999 r.
Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 (dalej określane łącznie jako „Nieruchomości”) zostały nabyte w celu długoterminowego zabezpieczenia posiadanych środków finansowych przed inflacją na przyszłe potrzeby rodziny.
W 2023 r. Wnioskodawcy podpisali z podmiotem gospodarczym (dalej „Kupujący”) przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości.
W 2025 r., w związku z konieczną zmianą niektórych zapisów, Wnioskodawcy podpisali ponowną umowę przedwstępną regulującą zasady sprzedaży Nieruchomości.
W 2026 r. lub 2027 r. Wnioskodawcy dokonają sprzedaży Nieruchomości.
Sprzedaż następuje w celu pozyskania środków finansowych na potrzeby własne i rodziny.
Wnioskodawca 1 prowadzi działalność gospodarczą, ale nie jest ona związana z obrotem nieruchomościami. Nieruchomości nie są w żaden sposób związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Wnioskodawca 2 nie prowadzi działalności gospodarczej.
W stosunku do sprzedawanych Nieruchomości Wnioskodawcy nie ponosili jakichkolwiek nakładów w celu ich uatrakcyjnienia.
Dla pełnego obrazu sytuacji Wnioskodawcy wyjaśniają, że po zawarciu umowy przedwstępnej w 2023 r. Nieruchomości zostały objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Z treści umowy przedwstępnej wynika, że to ta planowana zmiana spowodowała, że Kupujący zainteresował się zakupem Nieruchomości.
W uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo następujące informacje:
Na wstępie należy podkreślić, że Wniosek dotyczy (co wynika z jego treści) dwóch nieruchomości składających się z trzech działek ewidencyjnych:
a)niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości (…) (obręb (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…)), stanowiącej działkę gruntu numer 1, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej „Nieruchomość 1”);
b)niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości (…) (obręb (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…)), stanowiącej działkę gruntu numer 2, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…), niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości (…) (obręb (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…)), stanowiącej działkę gruntu numer 3, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej „Nieruchomość 2”).
Wnioskodawca zaznacza, że wszystkie odpowiedzi udzielone dla działek 1 oraz 3 pozostają aktualne dla działki 2.
1.Czy nabycie przez Pana oraz Panią B niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 3 zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę jednoznacznie określić, czy była to czynność opodatkowana, tj. czy został naliczony podatek VAT, czy zwolniona lub niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT)?
Odp.: Nabycie niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 3 nie zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Była to czynność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT.
2.Czy z tytułu nabycia niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 3 otrzymał Pan wraz z Panią B fakturę z wykazaną stawką podatku VAT? Jeśli tak, proszę wskazać, na kogo została wystawiona faktura?
Odp.: Z tytułu nabycia niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 3 nie była wystawiona faktura z wykazaną stawką podatku VAT. Transakcje te nie były dokumentowane fakturami.
3.Czy w związku z nabyciem niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 3 przysługiwało Panu oraz/lub Pani B prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeśli nie, to należy wskazać przyczyny. Jeśli tak, proszę wskazać, komu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Odp.: W związku z nabyciem niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 3 żadnemu z Wnioskodawców nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
4.Czy jest Pan oraz/lub Pani B czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to od kiedy i z tytułu prowadzenia jakiej dokładnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., zwanej dalej „ustawą”)?
Odp.: Wnioskodawca 1 (A) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od (…) kwietnia 2025 r. (NIP (…)). Wnioskodawca 1 prowadzi działalność gospodarczą w następującym zakresie:
·(…).
Wnioskodawca 2 nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
5.Czy posiadał/posiada Pan oraz/lub Pani B status rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, czyli rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych? Jeżeli tak, to proszę wskazać, w jakim okresie.
Odp.: Wnioskodawca 1 nie posiada statusu rolnika ryczałtowego.
Wnioskodawca 2 posiada status rolnika ryczałtowego. Wnioskodawca 2 prowadzi gospodarstwo rolne, przy czym ze względu na wiek w ostatnich latach stopniowo ogranicza jego działalność.
6.Czy niezabudowane działki nr 1 oraz nr 3 były/są/będą wykorzystywane przez Pana oraz/lub Panią B w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy? Jeżeli tak, to proszę wskazać przez kogo konkretnie.
Odp.: Wnioskodawca 1 nie wykorzystywał, nie wykorzystuje oraz nie będzie wykorzystywał żadnej z działek w działalności rolniczej.
Wnioskodawca 2 wykorzystywał i nadal wykorzystuje wskazane działki w działalności rolniczej.
7.Czy z niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 3 były/są/będą sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów i usług? Czy też produkty rolne były wykorzystywane na własne potrzeby? Jeżeli tak, to proszę wskazać przez kogo.
Odp.: Wnioskodawca 1 nie sprzedawał, nie sprzedaje i nie będzie sprzedać płodów rolnych. Płody rolne nie były wykorzystywane na własne potrzeby (Wnioskodawcy nie uzyskiwali płodów rolnych). Odpowiedź dotyczy obu działek.
Wnioskodawca 2 sprzedawał płody rolne w ramach procedury przewidzianej dla rolnika ryczałtowego.
8.W jaki konkretnie sposób niezabudowane działki nr 1 oraz nr 3 były/są/będą wykorzystywane przez Pana oraz/lub Panią B od chwili wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży, tj. do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług)?
Odp.: Wnioskodawca 1 nie wykorzystywał ww. działek.
Wnioskodawca 2 wykorzystywał ww. działki w działalności rolniczej.
9.Czy niezabudowane działki nr 1 oraz nr 3 były/są/będą wykorzystywane przez Pana oraz/lub Panią B przez cały okres ich posiadania, tj. od momentu ich nabycia do momentu planowanej dostawy, na cele prywatne (osobiste)? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne zaspokajały i w jakim okresie.
Odp.: Wskazane działki nie były i nie będą wykorzystywane do celów prywatnych przez żadnego z Wnioskodawców.
Wnioskodawca 1 nie wykorzystywał ww. działek.
Wnioskodawca 2 wykorzystywał ww. działki do celów działalności rolniczej.
10.Czy niezabudowane działki nr 1 oraz nr 3 były/są/będą wykorzystywane przez Pana oraz/lub Panią B wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT? Jeżeli tak, to proszę wskazać, do jakiej działalności zwolnionej były/są/będą wykorzystywane przez Pana oraz/lub Panią B ww. działki.
Odp.: Wyżej wymienione działki były wykorzystywane przez Wnioskodawcę 2 wyłącznie na cele działalności rolniczej zwolnionej z VAT (rolnik ryczałtowy).
11.Czy udzielił/zamierza udzielić Pan oraz/lub Pani B innemu niż Kupujący podmiotowi/osobie pełnomocnictwa? Jeśli tak, to proszę wskazać, jakiemu podmiotowi udzieli Pan oraz/lub Pani B pełnomocnictwa i do podjęcia jakich konkretnie działań ten podmiot był/będzie zobowiązany do działania w Pana oraz/lub Pani B imieniu (np. występowanie przed organami administracji publicznej, podejmowanie działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składanie wniosków, odbiór decyzji i postanowień itp.)? Proszę opisać.
Odp.: Wnioskodawca 1 oraz Wnioskodawca 2 udzielili pełnomocnictwa dwóm osobom fizycznym do reprezentowania ich przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz innymi instytucjami w sprawach dotyczących działki nr 1 oraz nr 3, w szczególności przed (…) do:
1)występowania w Państwa imieniu na rzecz wskazanego w pełnomocnictwie podmiotu z wnioskami o wydanie decyzji administracyjnych, uzyskiwania postanowień, opinii, uzgodnień i zaświadczeń,
2)złożenia wniosku oraz prowadzenia całego postępowania administracyjnego w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, w tym składania wyjaśnień, uzupełnień, odwołań i wniosków dowodowych,
3)wnoszenia i odbioru wszelkiej korespondencji i decyzji administracyjnych, oświadczenia o dysponowaniu na cele budowy oraz o braku wniesienia sprzeciwu (zrzeczeniu się prawa do odwołania) do decyzji oraz wnioskowaniu o przybicie ostateczności i prawomocności.
W pełnomocnictwie tym Wnioskodawcy wyrazili zgodę na:
•wyłączenie ww. nieruchomości (w całości lub w części) z produkcji leśnej,
•realizację inwestycji, dla której to wyłączenie jest niezbędne.
W pełnomocnictwie Wnioskodawcy oświadczyli, że:
•akceptują skutki prawne, finansowe i administracyjne wynikające z decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej,
•wyrażają zgodę na ustalenie oraz poniesienie należności i opłat, o których mowa w ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
12.Czy przed dniem sprzedaży działek zamierza Pan oraz/lub Pani B dokonywać jakichkolwiek czynności (ponosić nakłady) w celu przygotowania działek do sprzedaży, np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wytyczenie dróg dojazdowych do działek, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, inne działania marketingowe itp.? Jeśli tak, to jakie były/będą to czynności (nakłady)?
Odp.: Wnioskodawca 1 nie zamierza dokonywać jakichkolwiek czynności (ponosić nakładów) w celu przygotowania działek do sprzedaży, np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wytyczenie dróg dojazdowych do działek, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, inne działania marketingowe np.
Wnioskodawca 2 nie zamierza dokonywać jakichkolwiek czynności (ponosić nakładów) w celu przygotowania działek do sprzedaży, np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wytyczenie dróg dojazdowych do działek, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, inne działania marketingowe np.
Dla pełnego obrazu sytuacji należy zaznaczyć, że w umowie przedwstępnej strony wskazały, iż zawrą przyrzeczoną umowę sprzedaży pod warunkami w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego umożliwiającego realizację planowanej nabywcę inwestycji, nie później niż w terminie jednego miesiąca od uzyskania przez stronę sprzedającą ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany przygotowany wcześniej na zlecenie strony kupującej. Należy podkreślić, że w praktyce ani Wnioskodawca 1, ani Wnioskodawca 2 nie podejmowali działań w celu uzyskania pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany.
Wszelkie działania związane z planowaniem/przygotowywaniem inwestycji były realizowane przez kupującego lub osoby przez niego wskazane (np. na podstawie opisanego w odpowiedzi na pytanie 12 pełnomocnictwa).
13.Czy ogłaszał/będzie ogłaszał Pan oraz/lub Pani B sprzedaż działek w środkach masowego przekazu, tj. sieci internetowej, prasie, radiu bądź podejmował/będzie podejmował Pan oraz/lub Pani B inne działania marketingowe? Jeżeli tak, to jakie?
Odp.: Kupujący zgłosił się do Wnioskodawców z ofertą zakupu. Wnioskodawcy nie ogłaszali sprzedaży działek w środkach masowego przekazu, tj. sieci internetowej, prasie, radiu.
W stosunku do działek będących przedmiotem wniosku Wnioskodawcy nie będą podejmować takich działań w przyszłości.
Odpowiedź dotyczy obu działek.
14.Czy działki będące przedmiotem sprzedaży były/są/będą oddawane przez Pana oraz/lub Panią B w najem, dzierżawę lub do używania na podstawie innych umów cywilnoprawnych? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
a)czy udostępniał/udostępnia/będzie udostępniał Pan oraz/lub Pani B ww. działki odpłatnie, czy bezpłatnie?
b)kto był/jest/będzie stroną umowy?
c)kto uzyskiwał/uzyskuje/będzie uzyskiwał korzyści z czynszu z tytułu dzierżawy/wynajmu ww. działek?
d)czy wystąpił podatek należny z tytułu umowy wynajmu/dzierżawy? Jeśli tak:
·kto rozliczał/rozlicza podatek należny z tytułu wynajmu/dzierżawy ww. działek? Gdy podatek należny z tytułu wynajmu/dzierżawy nie był/nie jest rozliczany, proszę wskazać, z jakiego powodu ten podatek nie był/nie jest rozliczany.
·kto i w jaki sposób dokumentował umowę? Czy czynsz z tytułu dzierżawy/wynajmu działek był/jest dokumentowany fakturami VAT? Jeśli tak, to kto wystawiał/wystawia faktury?
Odp.: Działki nie były i nie będą oddawane przez Wnioskodawców w najem, dzierżawę lub do używania na podstawie innych umów cywilnoprawnych.
15.Kto i z czyjej inicjatywy wystąpił o uchwalanie ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek będących przedmiotem wniosku?
Odp.: Wnioskodawcy nie występowali o uchwalanie ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek będących przedmiotem wniosku. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z inicjatywy kupującego.
16.Jeżeli została/zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, proszę wskazać, kto o nią wystąpił/wystąpi oraz jakie przeznaczenie dla działek wynika z tej decyzji.
Odp.: Nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Taka decyzja nie będzie wydana do momentu sprzedaży działek.
17.Czy dla przedmiotowych działek będzie wydane pozwolenie na budowę albo pozwolenie takie będzie wydane do momentu planowanej sprzedaży? Jeśli tak, to kto wystąpił albo wystąpi o to pozwolenie?
Odp.: Dla przedmiotowych działek nie było wydane pozwolenie na budowę.
Dla przedmiotowych działek pozwolenie takie będzie wydane do momentu planowanej sprzedaży. Pozwolenie na budowę będzie wydane na Kupującego i uzyskane jego staraniem.
18.Czy posiada Pan oraz/lub Pani B inne nieruchomości (działki)? Jeśli tak, proszę podać ile nieruchomości (działek) Pan oraz/lub Pani B posiada, jakiego rodzaju i wskazać odrębnie dla każdej z tych nieruchomości (działki):
a)kiedy (data), w jaki sposób i w jakim celu nabył Pan oraz/lub Pani B tą nieruchomość (działkę)?
b)w jaki sposób wykorzystywał/wykorzystuje Pan oraz/lub Pani B tą nieruchomość (działkę)?
c)czy nieruchomość (działka) była/jest niezabudowana czy zabudowana? Jeśli jest zabudowana – czy zabudowa ma charakter mieszkalny, czy użytkowy?
d)czy zamierza Pan oraz/lub Pani B sprzedać pozostałe nieruchomości (działki)?
Odp.: (…)
Posiadanie przez Wnioskodawców stosunkowo dużej liczby działek wynika z faktu, że:
·Wnioskodawca 2 jest rolnikiem ryczałtowym wykorzystującym działki w gospodarstwie rolnym; przy czym ze względu na wiek i stan zdrowia Wnioskodawca 2 stopniowo ogranicza zakres gospodarstwa;
·w kilku przypadkach jedna księga wieczysta obejmuje wiele działek, np. księgą (…) objętych jest (…) działek;
·działki ewidencyjne mają stosunkowo małą powierzchnię;
·część działek to drogi, w których Wnioskodawcy posiadają tylko udział procentowy we własności.
19.Czy wcześniej sprzedawał Pan oraz/lub Pani B inne nieruchomości (działki)? Jeśli tak, proszę wskazać:
a)kiedy i w jaki sposób wszedł Pan oraz/lub Pani B w posiadanie tych działek?
b)w jakim celu działki te zostały przez Pana oraz/lub Panią B nabyte?
c)w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Pana oraz/lub Panią B od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
d)kiedy dokonał Pan oraz/lub Pani B ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
e)ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne, czy użytkowe)?
f)czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek działki (należy wskazać której) był Pan oraz/lub Pani B zobowiązani zarejestrować się jako czynni podatnicy VAT i wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży?
Odp.: (…)
Wnioskodawca 1 wyjaśnia, że z tytułu wyżej wymienionych transakcji nie był zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży.
Wnioskodawca 2 wyjaśnia, że z tytułu wyżej wymienionych transakcji nie był zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży.
Wnioskodawca zaznacza, że znaczną część nieruchomości stanowią nieruchomości rolne przekazane Wnioskodawcom w darowiźnie w celu kontynuowania prowadzenia gospodarstwa rolnego. Nastąpiło to w styczniu 1998 r., czyli ponad 28 lat temu.
Nabycie nieruchomości w 2006 r. (20 lat temu) również nastąpiło w celu wykorzystywania ich w gospodarstwie rolnym (celem było rozszerzenie zakresu gospodarstwa o działki sąsiednie).
Od 2020 r. Wnioskodawca 2, ze względu na wiek i stan zdrowia, stopniowo ogranicza zakres gospodarstwa oraz jego powierzchnię. Spowodowało to dokonanie wskazanych wyżej transakcji sprzedaży. Należy zaznaczyć, że oboje Wnioskodawcy są już w wieku emerytalnym, co wyjaśnia ograniczanie ich działalności zawodowej.
Pytania
1.Czy sprzedaż Nieruchomości przez Wnioskodawców będzie podlegać opodatkowaniu VAT?
2.Jeśli sprzedaż Nieruchomości podlega VAT, to kto jest podatnikiem z tego tytułu?
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie:
1.Sprzedaż Nieruchomości przez Wnioskodawców nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
2.W przypadku uznania, że sprzedaż podlega VAT, podatnikiem z tytułu sprzedaży Nieruchomości (który wykaże w fakturze całą cenę Nieruchomości otrzymaną wspólnie przez Wnioskodawców) może być jeden z Wnioskodawców, który zarejestruje się jako podatnik VAT czynny.
Uzasadnienie stanowiska
Ad. 1
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm. – dalej „Ustawa o VAT”): „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.
Zgodnie z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.
Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT. Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2O06 r. str. 1 ze zm. – dalej „Dyrektywa VAT”), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
·„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
·„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
·po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
·po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów Ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży. Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
W analizowanym przypadku, Wnioskodawcy nie podejmowali działań, którym można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej. W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości przez Wnioskodawców nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
Ad. 2
Kwestia sprzedaży gruntów przez małżonków była przedmiotem rozważań TSUE w wyroku z 3 kwietnia 2025 r. (C-213/24). Podkreślić trzeba, że istotą orzecznictwa TSUE jest wskazywanie prawidłowych kierunków wykładni norm prawa, na podstawie których ustawodawca krajowy, jeżeli uzna za zasadne, może dokonać zmian obowiązujących przepisów prawa. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) dokonuje wykładni prawa unijnego, aby zapewnić jego stosowanie w taki sam sposób we wszystkich krajach UE. Rozstrzyga też spory prawne między rządami krajów Unii a jej instytucjami. TSUE może także podejmować regulacje niemające wpływu na system podatkowy w sposób bezpośredni, ale stanowiące o podejmowaniu nowego kierunku orzeczniczego.
We wskazanym wyroku z 3 kwietnia 2025 r. sprawa dotyczyła sprzedaży przez małżonków nieprowadzących działalności gospodarczej, gruntów należących do majątku wspólnego. TSUE orzekł, że art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT nie stoi na przeszkodzie uznaniu za podatnika prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą wspólnoty ustawowej istniejącej między małżonkami będącymi współwłaścicielami, jeżeli małżonkowie ci jawią się względem osób trzecich jako dokonujący razem transakcji sprzedaży gruntów należących do tej wspólności, a rzeczona wspólność ponosi ryzyko gospodarcze związane z wykonywaniem tej działalności. Przedstawione w omawianym wyroku stanowisko TSUE nie przesądza zatem o tym, jak z perspektywy VAT traktować małżonków działających wspólnie w ramach transakcji sprzedaży nieruchomości znajdującej się we wspólności majątkowej małżeńskiej.
Trzeba również uwzględnić, że polskie przepisy wciąż nie pozwalają zarejestrować jako podatnika VAT czynnego małżeństwa/wspólnoty majątkowej małżeńskiej (ani Ustawa o VAT, ani Ordynacja podatkowa nie przewiduje uznania za podatnika tych instytucji). W tej sytuacji, zgodnym z wyrokiem TSUE z 3 kwietnia 2025 r. (C-213/24) będzie rozwiązanie polegające na tym, że sprzedaż Nieruchomości w całości będzie rozliczona przez jednego z małżonków (wystawi on fakturę oraz ujmie w deklaracji VAT całe wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawców za Nieruchomości), który zarejestruje się jako podatnik VAT czynny. Nie ma zatem potrzeby, aby każdy z małżonków rejestrował się jako odrębny podatnik VAT czynny. Nie ma również możliwości/potrzeby, aby Wnioskodawcy zarejestrowali jako odrębnego podatnika małżeństwo/wspólność majątkową małżeńską (co może sugerować wyrok TSUE z 3 kwietnia 2025 r., C-213/24; ale jako wniosek de lege ferenda – o ile polski, racjonalny ustawodawca uzna, że jest to celowe).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b)prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c)udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.
Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
W tym miejscu należy zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
§ 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.
§ 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy:
W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.
W myśl art. 15 ust. 5 ustawy:
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym – rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.
Wskazać należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.
W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana – czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Państwa za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE, sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej, w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT.
W tym miejscu podkreślić należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z opisu sprawy wynika, że w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej są Państwo wyłącznymi właścicielami niezabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę gruntu numer 1 oraz niezabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę gruntu numer 2 i numer 3. Kupili Państwo w 1999 r. udział we własności nieruchomości stanowiącej m.in. działkę 1. W 2005 r. nabyli Państwo na wyłączną własność (do majątku wspólnego małżeńskiego) działkę numer 1 – podstawą była umowa zniesienie współwłasności nieruchomości kupionej w 1999 r. Kupili Państwo w 1999 r. udział we własności nieruchomości stanowiącej m.in. działki składające się na Nieruchomość 2. W 2005 r. nabyli Państwo na wyłączną własność działki składające się na Nieruchomość 2 – podstawą była umowa zniesienie współwłasności nieruchomości kupionej w 1999 r. Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 zostały nabyte w celu długoterminowego zabezpieczenia posiadanych środków finansowych przed inflacją na przyszłe potrzeby rodziny. W 2023 r. podpisali Państwo z podmiotem gospodarczym przedwstępną umowę sprzedaży ww. Nieruchomości. W 2025 r., w związku z konieczną zmiany niektórych zapisów, podpisali Państwo ponowną umowę przedwstępną regulującą zasady sprzedaży Nieruchomości.
Ponadto, wskazali Państwo, że Pan A jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą, ale nie jest ona związana z obrotem nieruchomościami. Nieruchomości nie są w żaden sposób związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Pani B nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i nie prowadzi działalności gospodarczej. W stosunku do sprzedawanych Nieruchomości nie ponosili Państwo jakichkolwiek nakładów w celu ich uatrakcyjnienia. Po zawarciu umowy przedwstępnej w 2023 r., Nieruchomości zostały objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Z treści umowy przedwstępnej wynika, że to ta planowana zmiana spowodowała, że Kupujący zainteresował się zakupem Nieruchomości.
Wskazali Państwo również, że nabycie Nieruchomości nie zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Była to czynność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. Z tytułu nabycia Nieruchomości nie była wystawiona faktura z wykazaną stawką podatku VAT. Transakcje te nie były dokumentowane fakturami. W związku z nabyciem Nieruchomości nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Pan A nie posiada statusu rolnika ryczałtowego i nie wykorzystywał, nie wykorzystuje oraz nie będzie wykorzystywał żadnej z działek w działalności rolniczej. Nie sprzedawał, nie sprzedaje i nie będzie sprzedać płodów rolnych.
Pani B posiada status rolnika ryczałtowego i prowadzi gospodarstwo rolne, przy czym ze względu na wiek w ostatnich latach stopniowo ogranicza jego działalność. Pani B wykorzystywała i nadal wykorzystuje wskazane działki w działalności rolniczej. Sprzedawała płody rolne w ramach procedury przewidzianej dla rolnika ryczałtowego. Wyżej wymienione działki były wykorzystywane przez Panią B wyłącznie na cele działalności rolniczej zwolnionej z VAT (rolnik ryczałtowy).
Z opisu sprawy wynika również, że udzielili Państwo pełnomocnictwa dwóm osobom fizycznym do reprezentowania ich przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz innymi instytucjami w sprawach dotyczących Nieruchomości. Nie zamierzają Państwo dokonywać jakichkolwiek czynności (ponosić nakłady) w celu przygotowania działek do sprzedaży, np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wytyczenie dróg dojazdowych do działek, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, inne działania marketingowe itp. W umowie przedwstępnej strony wskazały, iż zawrą przyrzeczoną umowę sprzedaży pod warunkami w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego umożliwiającego realizację planowanej przez nabywcę inwestycji, nie później niż w terminie jednego miesiąca od uzyskania przez stronę sprzedającą ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany przygotowany wcześniej na zlecenie strony kupującej. Wszelkie działania związane z planowaniem/przygotowywaniem inwestycji były realizowane przez kupującego lub osoby przez niego wskazane (m.in. na podstawie pełnomocnictwa). Kupujący zgłosił się do Państwa z ofertą zakupu. Nie ogłaszali Państwo sprzedaży działek w środkach masowego przekazu, tj. sieci internetowej, prasie, radiu. Działki nie były i nie będą oddawane przez Państwa w najem, dzierżawę lub do używania na podstawie innych umów cywilnoprawnych.
Nie występowali Państwo o uchwalanie ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek będących przedmiotem wniosku. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z inicjatywy kupującego. Nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Taka decyzja nie będzie wydana do momentu sprzedaży działek. Dla przedmiotowych działek nie było wydane pozwolenie na budowę. Dla przedmiotowych działek pozwolenie takie będzie wydane do momentu planowanej sprzedaży. Pozwolenie na budowę będzie wydane na Kupującego i uzyskane jego staraniem.
W przedmiotowej sprawie Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Aby ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności, spełniają Państwo przesłanki do uznania Państwa za podatników podatku od towarów i usług, należy przeanalizować całokształt działań, jakie Państwo podjęli/podejmą w odniesieniu do Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, które będą przedmiotem sprzedaży.
Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa zapytania należy wskazać, że doszło do udzielenia pełnomocnictwa dwóm osobom fizycznym do reprezentowania Państwa przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz innymi instytucjami w sprawach dotyczących Nieruchomości, w szczególności przed (…) do:
1)występowania w Państwa imieniu na rzecz wskazanego w pełnomocnictwie podmiotu z wnioskami o wydanie decyzji administracyjnych, uzyskiwania postanowień, opinii, uzgodnień i zaświadczeń,
2)złożenia wniosku oraz prowadzenia całego postępowania administracyjnego w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, w tym składania wyjaśnień, uzupełnień, odwołań i wniosków dowodowych,
3)wnoszenia i odbioru wszelkiej korespondencji i decyzji administracyjnych, oświadczenia o dysponowaniu na cele budowy oraz o braku wniesienia sprzeciwu (zrzeczeniu się prawa do odwołania) do decyzji oraz wnioskowaniu o przybicie ostateczności i prawomocności.
W pełnomocnictwie tym wyrazili Państwo zgodę na:
·wyłączenie ww. nieruchomości (w całości lub w części) z produkcji leśnej,
·realizację inwestycji, dla której to wyłączenie jest niezbędne.
W pełnomocnictwie oświadczyli Państwo, że:
•akceptują skutki prawne, finansowe i administracyjne wynikające z decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej,
•wyrażają zgodę na ustalenie oraz poniesienie należności i opłat, o których mowa w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Wszelkie działania związane z planowaniem/przygotowywaniem inwestycji były realizowane przez kupującego lub osoby przez niego wskazane (m.in. na podstawie opisanego pełnomocnictwa).
W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że z nabywcą została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży. Tym samym, właściciele Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 (Sprzedający) nie muszą już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do ich nabycia. Czynności wykonywane przez Sprzedających i kupującego po zawarciu przedwstępnej umowy sprzedaży, w związku z udzielonym pełnomocnictwem, nie są czynnościami podejmowanymi w tym celu, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy oraz aby podnieść jego cenę.
Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo zawarcie umowy przedwstępnej sprzedaży oraz udzielenie pełnomocnictw osobom fizycznym wskazanym przez kupującego do wykonania określonych czynności, nie powoduje, że Sprzedający zostaną z tego powodu uznani za podatników prowadzących działalność gospodarczą.
W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie wypełniała przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli/nie podejmą Państwo takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Państwa aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C‑181/10.
Jednocześnie, bez wpływu na powyższe pozostaje fakt, że Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 były wykorzystywane do działalności rolniczej. Jak bowiem wskazano we wniosku, Pani B jest rolnikiem ryczałtowym i sprzedawała płody rolne w ramach procedury przewidzianej dla rolnika ryczałtowego. Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 były wykorzystywane przez Panią B wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT (rolnik ryczałtowy).
W związku z tym, dokonując sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, będą Państwo korzystali z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Państwa cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, a ich dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji, w świetle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, dostawa Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie dokonana w ramach zarządu Państwa majątkiem prywatnym, w związku z czym nie będą działali Państwo w charakterze podatników podatku VAT.
Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Ponadto wskazuję, że z uwagi na warunkowy charakter pytania drugiego, nie udzielam odpowiedzi na pytanie dotyczące ustalenia, kto jest podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, gdyż oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi wyłącznie w przypadku uznania, że sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
Pan A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

