Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.78.2026.2.JO

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu dokumentowania wpłat od europejskich organizacji z tytułu organizacji Walnego Zgromadzania połączonego z międzynarodową konferencją oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 31 marca 2026 r. (wpływ 31 marca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca z siedzibą w (…), wpisana do (…), reprezentowana przez (…), będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz zarejestrowana jako podatnik VAT UE, działając na podstawie (…) oraz § 1 uchwały (…) w sprawie uczestniczenia Wnioskodawcy lub jej organów w Grupie (…) ((…), dalej: „Grupa”), została zobligowana do organizacji walnego zgromadzenia Grupy połączonego z międzynarodową konferencją dla przedstawicieli europejskiej organizacji zrzeszającej (…), której jest członkiem, w dniach 26-27 maja 2026 r.

Wydarzenie będzie odbywać się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a uczestnictwo w nim będzie odpłatne. Wpłaty będą wpływały na rachunek bankowy należący do Wnioskodawcy i będą pochodziły zarówno od czynnych podatników VAT zarejestrowanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, jak i od podmiotów zwolnionych od podatku VAT lub niezarejestrowanych jako podatnicy VAT UE.

Z uzyskanych wpłat pokrywane będą wszystkie koszty związane z organizacją wydarzenia, w szczególności:

1)zakup materiałów biurowych i konferencyjnych;

2)drukowanie ulotek informacyjnych oraz identyfikatorów dla uczestników;

3)wykonanie ścianek reklamowych, roll-upów i innych materiałów promujących wydarzenie;

4)wynajem sal konferencyjnych wraz z wyposażeniem (ekrany, rzutniki, mikrofony, mównice).

W ramach opłaconego uczestnictwa Wnioskodawca zapewni uczestnikom częściowe wyżywienie, tj. obiady i kolacje, jak również atrakcje towarzyszące, w tym zwiedzanie zabytków miasta.

Wyjaśniając kwestię uprawnień do występowania w imieniu Wnioskodawcy przez Prezesa (…), wskazać należy, co następuje:

(…).

(…).

Obecnie Prezesem (…) jest A.B.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

Wprowadzenie

Założenia organizacyjne (tło wspólne do pkt I-XII) w sprawie uczestniczenia Wnioskodawcy w Grupie (…) ((…), dalej: „Grupa”).

Wnioskodawca, w związku z objęciem prezydencji w Grupie, jest zobligowana do organizacji walnego zgromadzenia Grupy połączonego z międzynarodową konferencją dla przedstawicieli europejskiej organizacji zrzeszającej (…), której jest członkiem, w dniach 26-27 maja 2026 r.

1.Wydarzenie obejmuje posiedzenie Walnego Zgromadzenia oraz towarzyszącą konferencję organizacji Grupy na terytorium Polski ((…), maj 2026 r.).

2.Po stronie Wnioskodawcy nie następuje fizyczne świadczenie usług zakwaterowania, gastronomii, transportu ani obsługi obiektów - wszystkie usługi materialne realizują podmioty zewnętrzne. Wnioskodawca pełni rolę organizacyjną i kontraktową (koordynacja, zakup, rozliczenie).

3.Opłaty na organizację wydarzenia/konferencji są zaliczkowo wpłacane na rachunek Wnioskodawcy przez organizacje członkowskie w wysokości (…) euro, określonej przez Organy Grupy. Opłaty nie są pobierane od indywidualnych uczestników (delegatów). Koszty organizacji są pokrywane przez Wnioskodawcę na podstawie faktur wystawianych przez dostawców.

4.Na mocy wewnętrznych regulacji Grupy została ustalona stała kwota wynosząca (…) euro za uczestnictwo jednego przedstawiciela kraju członkowskiego wchodzącego w struktury Grupy. Dodatkowa opłata w wysokości (…) euro została przewidziana za udział w tzw. (…) - spotkanie o charakterze podsumowującym i integracyjnym dla członów Grupy, organizowanym na zakończenie konferencji/wydarzenia.

Grupa (…) (Grupa) - objaśnienie, struktura

Grupa (…) (Grupa) jest (…). Wnioskodawca od wielu lat należy do najbardziej aktywnych członków Grupy, mając 60 letnią tradycję. Grupa posiada (…) który koordynuje codzienną działalność stowarzyszenia. Organizacja zwołuje Walne Zgromadzenie dwa razy w roku (zasadniczo w czerwcu i listopadzie), na które zapraszani są wszyscy członkowie oraz obserwatorzy.

Ponadto Grupa organizuje coroczne sympozjum, odbywające się bezpośrednio przed lub po czerwcowym Walnym Zgromadzeniu. Stowarzyszenie posiada również organ zarządzający - (…) - którego członkami są przedstawiciele organizacji członkowskich.

Prezydencja poszczególnych krajów oraz Prezydium Grupy zmienia się co roku zgodnie z zasadą rotacji pomiędzy członkami. W celu wsparcia prac doradczych oraz opracowywania propozycji w różnych obszarach polityki istotnych dla farmacji społecznej i zdrowia publicznego powołano szereg Grup Roboczych.

Zgromadzenie Ogólne Grupy

Zgromadzenie Ogólne jest najwyższym organem stowarzyszenia, podejmującym decyzje we wszystkich kluczowych sprawach, w tym dotyczących polityki Grupy oraz rocznego budżetu. Spotyka się dwa razy w roku, a uczestniczą w nim delegacje wszystkich członków zwyczajnych oraz obserwatorzy.

(…).

Coroczna Konferencja Grupy

Grupa organizuje coroczną konferencję odbywającą się dzień przed lub po czerwcowym Walnym Zgromadzeniu. W wydarzeniu uczestniczą (…).

Komitet Wykonawczy Grupy:

1.(…).

W 2026 roku w skład (…).

I.Przedmiot działalności i opis działalności gospodarczej

Zgodnie z (…)

Wnioskodawca jest samorządem (…). W ramach zadań ustawowych Wnioskodawca reprezentuje (…) i realizuje zadania określone w ustawie o (…), a jednocześnie może prowadzić działalność gospodarczą, wydawniczą i zarządzać majątkiem Wnioskodawcy.

Zasadniczo wpływy Wnioskodawcy z działalności gospodarczej pochodzą z działalności związanej z prowadzeniem szkoleń dla (…), działań dydaktycznych oraz Webinarów. W zakresie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca działa jako podmiot organizujący/koordynujący wydarzenie Grupy w Polsce będzie zawierać umowy z dostawcami zewnętrznymi (hotel/centrum konferencyjne, restauracje, przewodnicy, transport, druk), ponosić koszty na podstawie faktur i pokrywać je z fee wpłaconego przez organizacje zrzeszone w strukturze członkowskiej Grupy.

II.Zakres czynności opodatkowanych/zwolnionych i związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi

Wnioskodawca wykonuje zadania o charakterze ustawowym oraz prowadzi (w zakresie dopuszczalnym prawem) działalność gospodarczą. Dla potrzeb niniejszego zdarzenia przyszłego nabywane towary i usługi (zakupy organizacyjne związane z wydarzeniem/konferencją) będą przeznaczone do wykorzystania w związku z organizacją na rzecz kontrahentów zagranicznych (organizacji członkowskich Grupy), tj. w związku z czynnościami stanowiącymi odpłatne świadczenie usług (świadczenie organizacyjne), a więc w reżimie VAT. Podstawą jest zasada odliczenia w zakresie związku z czynnościami opodatkowanymi. Wnioskodawca nie uzyska dochodu z organizacji wydarzenia. Organy Grupy ustaliły maksymalną kwotę kosztów uczestnictwa dla jednego delegata na poziomie (…) euro (fee). Opłata ta będzie wpłacana przez organizacje członkowskie reprezentujące dany kraj. W jej ramach uwzględnione są również koszty organizacji konferencji, stanowiącej integralną część wydarzenia.

Do udziału w posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego Grupy uprawnieni są wyłącznie przedstawiciele (delegaci) państw członkowskich tworzących Grupę. Natomiast w konferencji, będącej integralnym elementem wydarzenia odbywającego się cyklicznie, uczestniczą także m.in. (…).

Konferencja stanowi forum wymiany poglądów, realizowanej w szczególności w ramach paneli dyskusyjnych. Należy również wskazać, że co roku następują zmiany w strukturach organów Grupy, w tym przeprowadzane są wybory, m.in. na stanowisko Prezydenta (…). Państwo członkowskie sprawujące prezydencję zobowiązane jest do organizacji Zgromadzenia Ogólnego Grupy (której integralną częścią jest konferencja) w okresie swojego przewodnictwa (prezydencji).

Obecnym Prezydentem Grupy jest (…). Konferencja obejmuje tematykę „(…)”, mając na celu zwiększenie (…) w system ochrony zdrowia.

III.Cel i sposób realizacji wydarzenia oraz kwestia „prawa wstępu”

Celem wydarzenia jest przeprowadzenie posiedzenia organu Grupy (Walnego Zgromadzenia) oraz realizacja programu merytorycznego konferencji (wystąpienia, panele, dyskusje eksperckie). Walne Zgromadzenie Grupy odbywa się cyklicznie (dwa razy do roku), a raz w roku organizuje konferencję będącą integralną jego częścią.

Wydarzenie nie ma charakteru otwartego dla publiczności. Udział dotyczy delegacji organizacji członkowskich/obserwatorów Grupy. Nie są przewidziane „bilety” ani sprzedawane wejściówki dla uczestników indywidualnych. Pokrycie kosztów odbywa się pomiędzy Wnioskodawcą a organizacjami członkowskimi Grupy (w zakresie organizacji wydarzenia/konferencji) i nie przybiera formy sprzedaży biletów.

IV. Atrakcje towarzyszące

W ramach programu przewidziane są elementy towarzyszące o charakterze integracyjnym i networkingowym, funkcjonalnie powiązane z wydarzeniem, w tym w szczególności: spotkanie powitalne (welcome reception), kolacja/oficjalny dinner oraz elementy zwiedzania miasta/wybrane atrakcje (np. spacer z przewodnikiem). Elementy te mają charakter pomocniczy wobec celu głównego (obrady i część konferencyjna), a ich realizacja następuje poprzez zakup usług od podmiotów zewnętrznych.

V.Zakres czynności wykonywanych samodzielnie i nabywanych od podmiotów zewnętrznych

Wnioskodawca nie świadczy samodzielnie usług zakwaterowania, gastronomii, przewodnictwa, transportu ani wynajmu sal. Wszystkie te świadczenia realizują podmioty zewnętrzne na podstawie umów, a Wnioskodawca pełni funkcję:

1)koordynacji organizacyjnej (harmonogram, komunikacja, zaproszenia, kompletacja list delegacji);

2)zawierania umów i nabywania usług od dostawców;

3)zaksięgowanie wpłaconej kwoty „Fee” za każdego uczestnika (delegata) Walnego Zgromadzenia Grupy.

VI. Intencja nabycia po stronie kontrahentów (organizacji członkowskich Grupy)

Intencją kontrahentów jest zapewnienie możliwości udziału delegacji w posiedzeniu Walnego Zgromadzenia Grupy oraz w konferencji towarzyszącej, tj. realizacja celów statutowych Grupy (obrady, decyzje, dyskusja programowa, udział w panelach). Zgromadzenie Grupy jest wydarzeniem cyklicznym. Grupa spotyka się w formie (…) dwa razy w roku, a coroczna konferencja odbywa się bezpośrednio przed lub po Zgromadzeniu.

W kwestii wyboru władz, zgodnie z praktyką organizacji tego typu oraz agendą posiedzeń, elementem obrad są punkty dotyczące wyboru składu organów i decyzji organizacyjnych (dla potrzeb niniejszego uzupełnienia: nabywcy oczekują przeprowadzenia procedur decyzyjnych i organizacyjnych przewidzianych porządkiem obrad).

Organy Grupy ustaliły maksymalną kwotę kosztów uczestnictwa dla jednego delegata na poziomie (…) euro (fee). Opłata ta jest ponoszona przez organizacje członkowskie reprezentujące dany kraj. W jej ramach uwzględnione są również koszty organizacji konferencji, stanowiącej integralną część wydarzenia.

Do udziału w posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego Grupy uprawnieni są wyłącznie przedstawiciele (delegaci) państw członkowskich tworzących Grupę. Natomiast w konferencji, będącej integralnym elementem wydarzenia odbywającego się cyklicznie, uczestniczą m.in. (…).

Konferencja stanowi forum wymiany poglądów, realizowanej w szczególności w ramach paneli dyskusyjnych. Należy również wskazać, że co roku następują zmiany w strukturach organów Grupy, w tym przeprowadzane są wybory, m.in. na stanowisko Prezydenta Grupy. Państwo członkowskie sprawujące prezydencję zobowiązane jest do organizacji wydarzenia/konferencji w okresie swojego przewodnictwa.

Obecnym Prezydentem Grupy jest (…). Konferencja obejmuje tematykę „(…)”, mając na celu zwiększenie (…) w system ochrony zdrowia.

VII. Zależność elementów świadczenia i brak możliwości świadczenia odrębnego

Między poszczególnymi elementami świadczenia, takimi jak zapewnienie sal obrad, obsługi konferencyjnej, wyżywienia dostosowanego do intensywnego harmonogramu wydarzenia oraz elementów integracyjnych, zachodzi ścisła współzależność organizacyjna, funkcjonalna i czasowa. Wszystkie te elementy służą realizacji jednego, wspólnego celu gospodarczego, jakim jest umożliwienie przeprowadzenia kompleksowego wydarzenia (obejmującego posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego oraz konferencję) w określonym miejscu i czasie, z udziałem delegacji z wielu państw.

Poszczególne czynności nie mogą być wykonywane odrębnie bez utraty ich zasadniczego celu. Zapewnienie infrastruktury (sale obrad), zaplecza organizacyjnego (obsługa techniczna i konferencyjna), wyżywienia czy elementów towarzyszących stanowi warunek konieczny dla prawidłowego przebiegu wydarzenia jako całości. Brak któregokolwiek z tych elementów uniemożliwiłby realizację spotkań w zaplanowanej formule, w szczególności przy udziale licznych delegacji zagranicznych oraz przedstawicieli instytucji publicznych.

Z perspektywy nabywców (organizacji członkowskich Grupy) świadczenia te tworzą jedną, nierozerwalną całość, której sztuczny podział nie odzwierciedla rzeczywistego charakteru ekonomicznego transakcji. Nabywanym świadczeniem jest bowiem możliwość udziału w kompleksowo zorganizowanym wydarzeniu, a nie poszczególne jego elementy składowe.

Organy Grupy ustaliły maksymalną kwotę kosztów uczestnictwa dla jednego delegata na poziomie (…) euro (fee), ponoszoną przez organizacje członkowskie reprezentujące dany kraj. W kwocie tej mieszczą się wszystkie elementy organizacyjne wydarzenia, w tym koszty konferencji, która stanowi jego integralną część.

Do udziału w posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego Grupy uprawnieni są wyłącznie przedstawiciele (delegaci) państw członkowskich tworzących Grupy. Konferencja, będąca integralnym elementem wydarzenia organizowanego cyklicznie, ma charakter rozszerzony i obejmuje również udział m.in. (…).

Konferencja stanowi forum wymiany poglądów, realizowanej w szczególności w ramach paneli dyskusyjnych. Jest ona funkcjonalnie powiązana z posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego - jej tematyka oraz udział zaproszonych gości wspierają realizację celów statutowych Grupy oraz bieżące działania organizacji. Dodatkowo wydarzenie obejmuje elementy integracyjne, które umożliwiają nieformalną wymianę doświadczeń i stanowisk, stanowiąc uzupełnienie części oficjalnej.

VIII. Przesłanki uznania za świadczenie kompleksowe

Przesłankami przemawiającymi za kompleksowością są w szczególności:

1)istnienie świadczenia głównego (organizacja/koordynacja wydarzenia: obrady + konferencja);

2)pomocniczy charakter elementów towarzyszących (wyżywienie, elementy networkingowe), które nie stanowią celu samego w sobie, lecz służą pełnej realizacji świadczenia głównego;

3)jednolity kontekst organizacyjny, budżetowy i harmonogramowy.

Powyższe odpowiada standardowi TSUE: ocena z perspektywy „typowego usługobiorcy” oraz zakaz sztucznego dzielenia świadczeń powiązanych w jedną całość gospodarczą.

IX. Działanie we własnym imieniu i na własny rachunek oraz faktury od dostawców

Wnioskodawca będzie nabywać usługi od dostawców zewnętrznych we własnym imieniu. Będzie stroną umów, odbiorcą faktur wystawianych na Wnioskodawcę oraz podmiotem dokonującym płatności w ramach Fee uiszczanego za uczestników przez właściwe organizacje państw członkowskich tworzących Grupę.

X.Sposób fakturowania dla organizacji członkowskich Grupy

Fakturowanie będzie odzwierciedlało jedno rozliczenie organizacji wydarzenia (walne zgromadzenie + konferencja + elementy logistyczne i towarzyszące jako elementy pomocnicze). Na fakturze w pozycji „nazwa usługi” rekomenduje się ujęcie: „Fee”.

W zakresie stawki i mechanizmu rozliczenia VAT (reverse charge vs. VAT PL) decydujące będzie ustalenie miejsca świadczenia oraz status kontrahenta w rozumieniu art. 28a i przesłanki zastosowania art. 28b albo art. 28g ustawy o VAT.

XI. Status organizacji europejskich jako podatników (art. 28a) i ich siedziby

Kontrahentami (nabywcami) będą organizacje członkowskie Grupy mające siedziby, co do zasady, w państwach europejskich, a Grupa jako organizacja ma status (…) prawa belgijskiego i posiada siedzibę w (…).

Dla potrzeb ustalenia miejsca świadczenia usług oraz właściwego sposobu fakturowania, Wnioskodawca będzie identyfikować dla każdego kontrahenta: kraj siedziby oraz status podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT (w tym weryfikacja, czy kontrahent jest zidentyfikowany do VAT/VAT ID UE).

XII. Stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce po stronie nabywców

Organizacje członkowskie Grupy (nabywcy) nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Obecność delegacji w Polsce w związku z wydarzeniem nie oznacza istnienia FE (Fixed Establishment). Dla FE konieczne są przesłanki trwałości i odpowiedniego zaplecza personalno-technicznego pozwalającego na odbiór i wykorzystanie usług dla własnych potrzeb.

Pytania

1)Czy stanowisko Wnioskodawcy w zakresie dokumentowania wpłat od europejskich organizacji jest prawidłowe?

2)Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT od wszystkich kosztów, które musi ponieść jako organizator wydarzenia, czy tylko od kosztów poniesionych w ramach kompleksowej usługi konferencyjnej świadczonej przez wybrany podmiot?

3)Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwać odliczenie podatku naliczonego od należnego od usług gastronomicznych, które będą realizowane przez odrębny podmiot poza podstawowym miejscem organizowanego wydarzenia i dokumentowane odrębnymi fakturami VAT, a które jako organizator jest zobligowana zapewnić?

Państwa stanowisko w sprawie

1)Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wpłaty dokonane przez podatników niezarejestrowanych jako podatnicy VAT UE (niepotwierdzonych w systemie VIES) powinny być dokumentowane przez Wnioskodawcę fakturami VAT z wykazanym podatkiem VAT według stawki 23%.

2)Wpłaty dokonane przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE (potwierdzonych w systemie VIES) powinny być dokumentowane jako świadczenie usług wewnątrzwspólnotowych, dla których podatnikiem jest usługobiorca, z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia („reverse charge”) oraz stawki 0%, z adnotacją „odwrotne obciążenie”.

3)Z tytułu poniesionych kosztów na zakupione i zużyte materiały oraz z tytułu kompleksowej usługi konferencyjnej przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego.

Uzasadnienie poszczególnych pytań

Ad 1 Dokumentowanie wpłat dokonywanych przez uczestników wydarzenia

Stanowisko Wnioskodawcy:

a)Wpłaty dokonywane przez podmioty niebędące zarejestrowanymi podatnikami VAT UE (niepotwierdzone w systemie VIES) powinny być dokumentowane przez Wnioskodawcę fakturami VAT z wykazanym podatkiem VAT według stawki 23%.

b)Wpłaty dokonywane przez podmioty będące zarejestrowanymi podatnikami VAT UE (potwierdzone w systemie VIES) powinny być dokumentowane jako świadczenie usług wewnątrzwspólnotowych, dla których podatnikiem jest usługobiorca, z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia („reverse charge”) oraz stawki 0%, z adnotacją „odwrotne obciążenie”.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775), dalej „ustawa o VAT”, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

W przypadku, gdy usługobiorcą jest podmiot niebędący podatnikiem VAT w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajduje art. 28c ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

W związku z powyższym:

1)w odniesieniu do podmiotów niezarejestrowanych jako podatnicy VAT UE, świadczenie usług podlega opodatkowaniu na terytorium Polski według stawki podstawowej 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT;

2)w odniesieniu do podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE, zastosowanie znajduje mechanizm odwrotnego obciążenia wynikający z art. 196 Dyrektywy w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2006.347.1) oraz art. 17 ust.1 pkt 4 ustawy o VAT.

W konsekwencji prawidłowe jest rozróżnienie sposobu dokumentowania transakcji w zależności od statusu podatkowego usługobiorcy w systemie VIES.

Ad 2 Prawo do odliczenia podatku naliczonego od kosztów organizacji wydarzenia

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wszystkich wydatków poniesionych w związku z organizacją wydarzenia, w tym zarówno kosztów poniesionych w ramach kompleksowej usługi konferencyjnej świadczonej przez wybrany podmiot, jak również od wydatków ponoszonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę (materiały biurowe, druk materiałów informacyjnych, wynajem sal i sprzętu, materiały promocyjne).

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.”

Organizacja walnego zgromadzenia Grupy, połączonego z konferencją stanowi odpłatne świadczenia usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Wszelkie wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę pozostają w bezpośrednim i bezspornym związku z czynnościami opodatkowanymi. Zakup:

1)materiałów biurowych i konferencyjnych;

2)materiałów informacyjnych i reklamowych;

3)usług wynajmu sal i sprzętu technicznego;

4)usług kompleksowej organizacji wydarzenia,

jest niezbędny do wykonania usługi opodatkowanej, a zarazem spełnia przesłankę związku z czynnościami opodatkowanymi, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Powyższe oznacza, że Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od wszystkich wydatków poniesionych w celu realizacji zdarzenia.

Ad 3 Prawo do odliczenia VAT od usług gastronomicznych

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług gastronomicznych nabywanych w związku z organizacją wydarzenia również w sytuacji, gdy są one świadczone przez odrębny podmiot i udokumentowane odrębnymi fakturami VAT.

Uzasadnienie

Usługi gastronomiczne zapewniane uczestnikom wydarzenia stanowią integralny element usługi kompleksowej polegającej na organizacji walnego zgromadzenia Grupy i konferencji. Wyżywienie uczestników nie ma charakteru reprezentacyjnego ani konsumpcyjnego, lecz jest funkcjonalnie związane z realizacją świadczenia głównego, jakim jest umożliwienie udziału w wydarzeniu. Celem nabycia usług gastronomicznych jest zapewnienie prawidłowego przebiegu konferencji i wykonanie zobowiązania wobec uczestników, którzy uiszczają wynagrodzenie za udział w wydarzeniu obejmującym również świadczenia towarzyszące.

Z uwagi na fakt, że:

1) usługi gastronomiczne służą wykonaniu czynności opodatkowanych;

2) są elementem odpłatnej usługi świadczonej przez Wnioskodawcę,

znajduje zastosowanie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, który uprawnia Wnioskodawcę do odliczenia podatku naliczonego.

Wyłączenie, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania, ponieważ usługi gastronomiczne nie są nabywane na cele osobiste ani reprezentacyjne, lecz jako element realizacji odpłatnego świadczenia na rzecz uczestników wydarzenia.

Podsumowanie stanowiska Wnioskodawcy:

1.Wpłaty od podmiotów niezarejestrowanych w VIES podlegają opodatkowaniu według stawki 23%.

2.Wpłaty od podmiotów zarejestrowanych w VIES należy dokumentować jako świadczenie usług wewnątrzwspólnotowych z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia.

3.Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wszystkich kosztów związanych z organizacją wydarzenia, w tym również od usług gastronomicznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)eksport towarów;

3)import towarów na terytorium kraju;

4)wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

1)terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

4)terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Według art. 8 ust. 2a ustawy:

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi, od tego bowiem zależy, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu tym podatkiem w Polsce, czy też nie.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

I tak, stosownie do art. 28a ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1)ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

a)podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b)osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy:

W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Ww. przepisy dotyczą przypadków gdy usługi są świadczone dla podatników. Wiążą one miejsce świadczenia (opodatkowania) usługi z siedzibą usługobiorcy ewentualnie z jego stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej albo ze stałym miejscem zamieszkania lub zwykłym miejscem pobytu.

Jak stanowi art. 28c ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3 oraz art. 28h-28n.

Z powołanego art. 28c ust. 1 ustawy wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej. Zasada ta ma zastosowanie wówczas gdy przepisy szczególne, o których mowa w art. 28c ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n ustawy, nie przewidują innych zasad ustalenia ich miejsca świadczenia.

Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia.

Stosownie do art. 28g ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

Natomiast zgodnie z art. 28g ust. 2 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach, świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, jest miejsce, w którym ta działalność faktycznie jest wykonywana.

Zgodnie z art. 28n ust. 1 ustawy:

W przypadku świadczenia usług turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Zgodnie z art. 28n ust. 2 ustawy:

W przypadku, gdy usługi turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 28n ust. 3 ustawy:

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca został zobligowana do organizacji walnego zgromadzenia Grupy (…) ((…), „Grupa”) połączonego z międzynarodową konferencją dla przedstawicieli europejskiej organizacji zrzeszającej (…), której jest członkiem, w dniach 26-27 maja 2026 r. Wydarzenie będzie odbywać się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a uczestnictwo w nim będzie odpłatne. Celem wydarzenia jest przeprowadzenie posiedzenia organu Grupy (Walnego Zgromadzenia) oraz realizacja programu merytorycznego konferencji (wystąpienia, panele, dyskusje eksperckie). Walne Zgromadzenie Grupy odbywa się cyklicznie (dwa razy do roku), a raz w roku organizuje konferencję będącą integralną jego częścią. Wydarzenie nie ma charakteru otwartego dla publiczności. Udział dotyczy delegacji organizacji członkowskich/obserwatorów Grupy. Nie są przewidziane „bilety” ani sprzedawane wejściówki dla uczestników indywidualnych. Pokrycie kosztów odbywa się pomiędzy Wnioskodawcą a organizacjami członkowskimi Grupy (w zakresie organizacji wydarzenia/konferencji) i nie przybiera formy sprzedaży biletów.

Do udziału w posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego Grupy uprawnieni są wyłącznie przedstawiciele (delegaci) państw członkowskich tworzących Grupę. Natomiast w konferencji, będącej integralnym elementem wydarzenia odbywającego się cyklicznie, uczestniczą m.in. (…).

Konferencja stanowi forum wymiany poglądów, realizowanej w szczególności w ramach paneli dyskusyjnych. Co roku następują zmiany w strukturach organów Grupy, w tym przeprowadzane są wybory, m.in. na stanowisko Prezydenta Grupy. Państwo członkowskie sprawujące prezydencję zobowiązane jest do organizacji wydarzenia/konferencji w okresie swojego przewodnictwa. Konferencja obejmuje tematykę „(…)”, mając na celu zwiększenie (…) w system ochrony zdrowia.

Organy Grupy ustaliły maksymalną kwotę kosztów uczestnictwa dla jednego delegata na poziomie (…) euro (fee). Opłata ta jest ponoszona przez organizacje członkowskie reprezentujące dany kraj. W jej ramach uwzględnione są również koszty organizacji konferencji, stanowiącej integralną część wydarzenia. Z uzyskanych wpłat pokrywane będą wszystkie koszty związane z organizacją wydarzenia, w szczególności zakup materiałów biurowych i konferencyjnych; drukowanie ulotek informacyjnych oraz identyfikatorów dla uczestników; wykonanie ścianek reklamowych, roll-upów i innych materiałów promujących wydarzenie; wynajem sal konferencyjnych wraz z wyposażeniem (ekrany, rzutniki, mikrofony, mównice). W ramach opłaconego uczestnictwa Wnioskodawca zapewni uczestnikom częściowe wyżywienie, tj. obiady i kolacje, jak również atrakcje towarzyszące, w tym zwiedzanie zabytków miasta. W ramach programu przewidziane są elementy towarzyszące o charakterze integracyjnym i networkingowym, funkcjonalnie powiązane z wydarzeniem, w tym w szczególności: spotkanie powitalne (welcome reception), kolacja/oficjalny dinner oraz elementy zwiedzania miasta/wybrane atrakcje (np. spacer z przewodnikiem). Elementy te mają charakter pomocniczy wobec celu głównego (obrady i część konferencyjna), a ich realizacja następuje poprzez zakup usług od podmiotów zewnętrznych.

Kontrahentami (nabywcami) będą organizacje członkowskie Grupy mające siedziby, co do zasady, w państwach europejskich, a Grupa jako organizacja ma status (…) prawa belgijskiego i posiada siedzibę w (…). Organizacje członkowskie Grupy (nabywcy) nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Są to zarówno czynni podatnicy VAT zarejestrowani w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, jak i podmioty zwolnione od podatku VAT lub niezarejestrowani jako podatnicy VAT UE. Dla potrzeb ustalenia miejsca świadczenia usług oraz właściwego sposobu fakturowania, Wnioskodawca będzie identyfikować dla każdego kontrahenta: kraj siedziby oraz status podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT (w tym weryfikacja, czy kontrahent jest zidentyfikowany do VAT/VAT ID UE).

Na tle tak przedstawionych okoliczności sprawy Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą prawidłowego sposobu dokumentowania wpłat od europejskich organizacji.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że w celu prawidłowego opodatkowania wykonywanych usług należy ustalić miejsce ich świadczenia, jednakże żeby tego dokonać konieczne jest zidentyfikowanie z jaką usługą, świadczoną przez Wnioskodawcę mamy do czynienia.

Wskazać należy, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.

Wskazać również należy, że ani Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwana dalej Dyrektywą, ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyroku TSUE z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd, Trybunał stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług powinno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.

W pewnych jednak okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (np. wyrok TSUE z 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-276/09 Everything Everywhere Ltd - pkt 23).

Orzecznictwo TSUE zawiera wskazówki dotyczące warunków jakie muszą być spełnione żeby uznać określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.

Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Ponadto, jeżeli jedno świadczenie stanowi świadczenie główne, natomiast pozostałe świadczenia stanowią świadczenia dodatkowe/pomocnicze, to traktowane są one z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne tj. dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego świadczenia (np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd - pkt 29, wyrok z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 - pkt 16; wyrok z 17 stycznia 2013 r., w sprawie C-224/11 - pkt 30; lub też wyrok TSUE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Tumkey Solutions Poland sp. z o.o. - pkt 21).

Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl Trybunał wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia, jaki był rzeczywisty charakter świadczenia. Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09 Bog i inni gdzie wskazał, że: „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”.

Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV, Trybunał wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy „należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.

Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowanie do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.

Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.

Natomiast nie można do usługi kompleksowej w postaci organizacji wydarzenia/konferencji zaliczyć usług charakterystycznych dla usług biur podróży. Usługi biur podróży nie są niezbędne do przeprowadzenia spotkań organizacyjnych typu konferencja, a zatem należy je traktować jako odrębną usługę opodatkowaną w sposób dla niej właściwy. Należy zauważyć, że ustawodawca w stosunku do usług turystyki świadczonych m.in. przez biura podróży, przewidział szczególne procedury, które dotyczą w szczególności określania podstawy opodatkowania tych usług.

Zgodnie bowiem z art. 119 ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

W świetle art. 119 ust. 2 ustawy:

Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

Powyższe regulacje odnoszą się do usług, które w całości składają się na usługę turystyczną. Użycie w cytowanym przepisie słowa „w szczególności” oznacza, że jest to katalog otwarty. Konsekwentnie, inne usługi stanowiące składnik usługi turystyki również powinny być uwzględnione. Podkreślić również należy, że czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę, jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie określa jednoznacznie jakiego rodzaju usługi są usługami nabywanymi dla bezpośredniej korzyści turysty, tym samym na podstawie przepisu art. 119 ust. 2 ustawy przyjąć należy, że nabycie tych usług i towarów, które zaspokajają potrzeby i oczekiwania turysty w trakcie korzystania z usługi turystycznej będzie w przypadku wykonywania usług turystyki stanowić element kalkulacyjny do określenia marży.

W myśl art. 119 ust. 3 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w przypadku gdy podatnik:

1)(uchylony)

2)działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;

3)przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

4)(uchylony)

Łączne spełnienie powyższych przesłanek przesądza o obligatoryjności zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą usług turystyki.

Zgodnie z art. 119 ust. 5 ustawy:

W przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki, oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, podatnik wykonuje we własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, zwanych dalej „usługami własnymi”, odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług własnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 29a.

Należy podkreślić, że do towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty można zaliczyć jedynie takie towary i usługi, które podatnik nabywa od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty i nie stanowią one jednocześnie „środków” do wyświadczenia usługi własnej podatnika, które następnie stają się elementami kompleksowej usługi turystycznej. Natomiast wszelkie towary i usługi nabywane przez podatnika dla wyświadczenia usługi własnej, stanowiącej następnie element usługi turystyki, należy uznać za wydatki dotyczące usług własnych.

Na podstawie art. 119 ust. 6 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 5, podatnik obowiązany jest do wykazania w prowadzonej ewidencji, jaka część należności za usługę przypada na usługi nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a jaka na usługi własne.

Wskazać należy, że ustawa nie zawiera definicji „usług turystyki”. Nie zawiera także odesłań do definicji zawartych w innych aktach normatywnych. Definicji legalnej usług turystyki nie odnajdujemy również w innych ustawach podatkowych. Odnajdujemy ją natomiast w treści art. 307 Dyrektywy - poprzednio art. 26 ust. 2 zdanie pierwsze Szóstej Dyrektywy Rady z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Zgodnie z art. 306 ust. 1 Dyrektywy:

Państwa członkowskie stosują procedurę szczególną VAT, do transakcji dokonywanych przez biura podróży, o ile biura te występują we własnym imieniu wobec nabywców oraz gdy wykorzystują one do realizacji podróży towary dostarczane i usługi świadczone przez innych podatników.

Z kolei art. 306 ust. 2 Dyrektywy stanowi, że:

Do celów stosowania rozdziału dotyczącego procedury szczególnej dla biur podróży, organizatorzy wycieczek turystycznych są traktowani jak biura podróży.

Z brzmienia powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że dotyczy on świadczeń nabywanych od innych podatników.

Stosownie do powołanego przepisu art. 307 Dyrektywy:

Transakcje dokonywane na warunkach przewidzianych w art. 306 przez biura podróży w zakresie realizacji podróży uznawane są za pojedynczą usługę świadczoną przez biuro podróży na rzecz turysty.

Pojedyncza usługa podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim, w którym biuro podróży ma siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczy usługi.

Z cytowanych powyżej przepisów oraz przytoczonego orzecznictwa wynika, że procedura szczególna stosowana jest przez biura podróży oraz inne podmioty, które wykonują podobne czynności w ramach swojej działalności gospodarczej i nabywają towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Słowu „turysta” (podróżny), jak twierdzi Trybunał, należy nadać szersze znaczenie, niż obejmujące tylko konsumenta końcowego. A zatem, procedura szczególna może być także stosowana do usług skierowanych do biznesu tj. nabywanych przez firmy, w tym na przykład dla pracowników danego przedsiębiorstwa w celu konsumpcji przez nich oferowanych towarów i usług w trakcie podróży służbowych.

Odnosząc powyższą analizę na treść omawianej sprawy w celu ustalenia, w jaki sposób powinno zostać opodatkowane, a tym samym prawidłowo udokumentowane, realizowane przez Wnioskodawcę świadczenie na rzecz przedstawicieli europejskiej organizacji Grupy (…) biorących udział w wydarzeniu należy przeanalizować, czy powinno się je potraktować jako odrębne i niezależne, czy też jako jedno kompleksowe świadczenie. Należy również pamiętać, aby z usługi kompleksowej w postaci organizacji wydarzenia/konferencji wyłączyć usługi charakterystyczne dla usług biur podróży.

Tym samym dla oceny, czy w omawianej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem o jednolitym charakterze organizacji posiedzenia organu Grupy (Walnego Zgromadzenia) połączonego z konferencją, istotne jest, czy celem realizowanych przez Wnioskodawcę usług ma być właśnie organizacja wydarzenia/konferencji. W takiej sytuacji należy poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej transakcji. Zaznaczyć przy tym należy, że nie ma jednak bezwzględnej zasady dotyczącej ustalania zakresu danego świadczenia z punktu widzenia podatku VAT, a co za tym idzie, w celu ustalenia zakresu danego świadczenia należy wziąć pod uwagę ogół okoliczności, w jakich ma miejsce dana transakcja.

W opisanym we wniosku zdarzeniu należy uznać, że czynności realizowane w ramach organizacji wydarzenia/konferencji tj. organizacja Walnego Zgromadzenia Grupy połączonego z międzynarodową konferencją, wynajem sal konferencyjnych wraz z wyposażeniem (ekrany, rzutniki, mikrofony, mównice), zapewnienie częściowego wyżywienia (tj. obiady i kolacje) oraz zakup materiałów biurowych i konferencyjnych, drukowanie ulotek informacyjnych oraz identyfikatorów dla uczestników, wykonanie ścianek reklamowych, roll-upów i innych materiałów promujących wydarzenie tworzą jedno świadczenie kompleksowe. Tylko w odniesieniu do tych czynności świadczona przez Wnioskodawcę usługa będzie miała charakter kompleksowy. Nie są to więc wszystkie czynności realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz nabywców (organizacji europejskich). Z punktu widzenia nabywców usług (poszczególnych członków organizacji Grupy) Wnioskodawca będzie realizować jedno świadczenie w zakresie kompleksowej organizacji walnego zgromadzenia połączonego z konferencją przedstawicieli członków europejskiej organizacji Grupy, ale tylko w odniesieniu do ww. usług. Organizacja tego przedsięwzięcia będzie wymagała od Wnioskodawcy podjęcia szeregu czynności, zatem realizowana przez Wnioskodawcę usługa organizacji Walnego Zgromadzenia Grupy z konferencją będzie miała charakter kompleksowy tzn. będzie składała się z kilku świadczeń takich jak organizacja Walnego Zgromadzenia połączonego z międzynarodową konferencją, wynajem sal konferencyjnych wraz z wyposażeniem, zapewnienie częściowego wyżywienia, zakup materiałów biurowych i konferencyjnych, drukowanie ulotek informacyjnych oraz identyfikatorów dla uczestników, wykonanie ścianek reklamowych, roll-upów i innych materiałów promujących wydarzenie. Należy zatem zauważyć, że ww. usługi cząstkowe wchodzące w skład realizowanego przez Wnioskodawcę świadczenia, nie będą stanowić dla nabywców tj. członków organizacji Grupy, celu samego w sobie lecz są środkami służącymi do organizacji Walnego Zgromadzenia członków organizacji europejskiej Grupy połączonego z konferencją. Członkowie organizacji Grupy nie będą zainteresowani nabyciem poszczególnych usług, a wyłącznie nabyciem całej, kompleksowej usługi umożliwiającej udział delegacji w posiedzeniu Walnego Zgromadzenia oraz w konferencji towarzyszącej, w ramach której nabywane będą ww. składowe towary i usługi, które nie są istotą zakupionego świadczenia, lecz jedynie mają one charakter pomocniczy i tworzą wraz z pozostałymi składowymi jedną (jednolitą) całość, w związku z czym tworzą one obiektywnie jedno świadczenie i nie powinny być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

W konsekwencji usługa organizacji Walnego Zgromadzenia przedstawicieli członków organizacji europejskiej Grupy połączonego z międzynarodową konferencją stanowi świadczenie kompleksowe, na które składają się takie usługi jak organizacja Walnego Zgromadzenia, wynajem sal konferencyjnych wraz z wyposażeniem, zapewnienie częściowego wyżywienia, zakup materiałów biurowych i konferencyjnych, drukowanie ulotek informacyjnych oraz identyfikatorów dla uczestników, wykonanie ścianek reklamowych, roll-upów i innych materiałów promujących wydarzenie. Jednocześnie wydarzenie to nie ma charakteru otwartego dla publiczności, delegacji organizacji/obserwatorów Grupy, nie są przewidziane „bilety” ani sprzedawane wejściówki dla uczestników indywidualnych, zaś pokrycie kosztów odbywa się pomiędzy Wnioskodawcą a organizacjami członkowskimi Grupy (w zakresie organizacji wydarzenia/konferencji) i nie przybiera formy sprzedaży biletów. Zatem, biorąc pod uwagę charakter świadczonych przez Wnioskodawcę usług nie można ich utożsamiać z usługą wstępu na imprezy, o których mowa w art. 28g ust. 1 ustawy. Również z uwagi na charakter przedmiotowej kompleksowej usługi organizacji posiedzenia organu Grupy (Walnego Zgromadzenia) wraz z realizacją programu merytorycznego konferencji nie mają zastosowania przepisy art. 28g ust. 2 ustawy. Tym samym w Państwa sytuacji nie znajdą zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia wymienione w art. 28b oraz art. 28c ustawy.

Jak Państwo wskazali we wniosku, kontrahentami (nabywcami) będą organizacje członkowskie Grupy mające siedziby, co do zasady, w państwach europejskich, a Grupa jako organizacja ma status (…) prawa belgijskiego i posiada siedzibę w (…). Przy czym organizacje europejskie, której członkowie będą brać udział w planowanym wydarzeniu nie posiadają i nie będą posiadać w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Organizacje te są zarówno czynnymi podatnikami VAT zarejestrowanymi w innych państwach UE, jak i podmiotami zwolnionymi z podatku VAT lub niezarejestrowanymi jako podatnicy VAT UE.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 18 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) - zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:

O ile usługodawca nie ma odmiennych informacji, może uznać, że usługobiorca prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty ma status podatnika:

a)gdy usługobiorca przekazał mu swój indywidualny numer identyfikacyjny VAT i usługodawca uzyska potwierdzenie ważności tego numeru identyfikacyjnego, a także nazwiska/nazwy i adresu przypisanych temu numerowi zgodnie z art. 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej);

b)gdy usługobiorca nie otrzymał jeszcze indywidualnego numeru identyfikacyjnego VAT, ale poinformował usługodawcę, że zwrócił się z wnioskiem o jego nadanie i usługodawca uzyska dowolny inny dowód potwierdzający, że usługobiorca jest podatnikiem lub osobą prawną niebędącą podatnikiem, w stosunku do której wymagana jest identyfikacja do celów VAT, oraz jeżeli dokona w rozsądnym zakresie weryfikacji rzetelności przedstawionych przez usługobiorcę danych za pomocą zwykłych, handlowych środków bezpieczeństwa, takich jak środki dotyczące kontroli tożsamości lub płatności.

Według art. 18 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

O ile usługodawca nie ma odmiennych informacji, może uznać, że usługobiorca prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty ma status osoby niebędącej podatnikiem, jeżeli wykaże, że ten usługobiorca nie przekazał mu swojego indywidualnego numeru identyfikacyjnego VAT.

Jednak bez względu na informacje świadczące o tym, że jest inaczej, dostawca usług telekomunikacyjnych, nadawczych lub usług świadczonych drogą elektroniczną lub usług świadczonych na mocy art. 54 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE może uznać usługobiorcę mającego siedzibę na terytorium Wspólnoty za osobę niebędącą podatnikiem, o ile usługobiorca ten nie podał dostawcy tych usług swojego indywidualnego numeru identyfikacyjnego VAT.

Stosownie do art. 18 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

O ile usługodawca nie ma odmiennych informacji, może uznać, że usługobiorca nieprowadzący działalności gospodarczej na terytorium Wspólnoty ma status podatnika:

a)jeżeli uzyska od usługobiorcy zaświadczenie wydane przez właściwe organy podatkowe usługobiorcy, potwierdzające, że usługobiorca prowadzi działalność gospodarczą i uprawniające go do otrzymania zwrotu VAT na mocy dyrektywy Rady 86/560/EWG z dnia 17 listopada 1986 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych - warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium Wspólnoty;

b)w przypadku gdy usługobiorca nie ma tego zaświadczenia - jeżeli dysponuje numerem VAT lub podobnym numerem nadanym usługobiorcy przez państwo siedziby i służącym identyfikacji przedsiębiorców lub dowolnym innym dowodem potwierdzającym, że usługobiorca jest podatnikiem oraz jeżeli dokona w rozsądnym zakresie weryfikacji rzetelności przedstawionych przez usługobiorcę danych za pomocą zwykłych, handlowych środków bezpieczeństwa, takich jak środki dotyczące kontroli tożsamości lub płatności.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, że wystarczającym dla uznania usługobiorcy prowadzącego działalność gospodarczą za podatnika, o którym mowa w art. 28a ustawy byłby fakt posiadania i przekazanie przez niego numeru VAT wydanego przez instytucję właściwą dla tego podmiotu oraz zweryfikowanie ważności tego numeru przez usługodawcę. Jeśli jednak nabywca usług nie przekazuje usługodawcy numeru VAT nadanego przez państwo członkowskie, w którym ma siedzibę bądź stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, to konieczne jest uzyskanie informacji, że nabywca usługi prowadzi działalność gospodarczą, przez co zostanie spełniona definicja podatnika zawarta w art. 28a ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347 str. 1 ze zm.):

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalność rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Należy zauważyć że o tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od wartości dodanej (podobnie jak podatku od towarów i usług) czy też nie, nie decyduje fakt zarejestrowania się podmiotu dla celów tego podatku, lecz charakter czynności jakie wykonuje. Nawet jeśli podmiot nie jest zarejestrowany w państwie członkowskim jako podatnik podatku od wartości dodanej, to występuje jako taki podatnik z uwagi na fakt wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.

W uzupełnieniu do wniosku wskazaliście Państwo, że Wnioskodawcy będzie identyfikować dla każdego kontrahenta kraj siedziby oraz status podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy (w tym weryfikacja, czy podmiot jest zidentyfikowany do VAT/VAT ID UE). Państwa zdaniem prawidłowe jest rozróżnienie, sposobu dokumentowania transakcji w zależności od statusu podatkowego usługobiorcy w systemie VIES. Należy w tym miejscu podkreślić, że sam fakt, że podmiot zagraniczny prowadzący działalność gospodarczą nie jest zarejestrowany dla celów podatku od wartości dodanej nie oznacza, że nie wpisuje się w definicję podatnika, o których mowa w art. 28a ustawy. Tym samym w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie w posiadaniu informacji, że podmioty te nie prowadzą działalności gospodarczej, a w przypadku osób prawnych nieprowadzących działalności gospodarczej nie są również zidentyfikowane do celów podatku VAT UE, to nie zostanie spełniona definicja podatnika zawarta w art. 28a ustawy. Wobec tego miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania ww. usług - stosownie do art. 28c ust. 1 ustawy - będzie miejsce, w którym usługodawca (Wnioskodawca) posiada siedzibę działalności gospodarczej, czyli Polska.

Natomiast w sytuacji, gdy nabywcami ww. kompleksowej usługi będą podmioty w rozumieniu art. 28a zastosowanie znajdzie art. 28b ust. 1 ustawy. Tym samym kompleksowa usługa organizacji wydarzenia/konferencji będzie opodatkowana w kraju siedziby usługobiorców i nie będzie opodatkowana w Polsce.

Jak wynika z opisu sprawy, dodatkowo jednak Wnioskodawca będzie organizować dla uczestników zjazdu atrakcje turystyczne. Atrakcjami turystycznymi będzie zwiedzanie miasta/wybrane atrakcje (np. spacer z przewodnikiem), a ich realizacja następuje poprzez zakup usług od pomiotów zewnętrznych.

Co istotne, zorganizowanie dla uczestników wydarzenia/konferencji ww. atrakcji turystycznych nie jest niezbędne do wyświadczenia przez Państwa usługi organizacji Walnego Zgromadzenia przedstawicieli członków organizacji europejskiej Grupy połączonego z międzynarodową konferencją. Usługi polegające na zapewnieniu uczestnikom atrakcji turystycznych nie można uznać za konieczne, do przygotowania Walnego Zgromadzenia/konferencji w taki sposób, że w sensie gospodarczym tworzy jedną całość z kompleksową usługą organizacji Walnego Zgromadzenia/konferencji. Organizacja przez Państwa usługi turystycznej stanowi usługę odrębną niestanowiącą elementu składowego kompleksowej usługi organizacji zjazdu. Dla tej usługi sposób oraz miejsce opodatkowania powinno zostać ustalone odrębnie.

Przez usługę turystyki należy rozumieć różnorakie czynności będące wynikiem pracy lub zakupu innych usług, służące zaspokajaniu potrzeb osób podróżujących turystycznie, ale nie polegające na wytwarzaniu przedmiotów. Czynności te polegają na organizowaniu indywidualnych lub zbiorowych wyjazdów poza miejsce stałego zamieszkania turysty, mają na celu zapoznawanie się w ramach wypoczynku z innymi miejscami niż miejsce zamieszkania osoby podróżującej. W ramach usługi turystycznej świadczeniodawca zaspokaja potrzeby osoby podróżującej w celach wypoczynkowych, organizując jej przejazd, nocleg, wyżywienie, program turystyczny, opiekę pilota, ubezpieczenie, zapewnia bezpieczeństwo podróży, określa jej cele i miejsca warte zobaczenia. Wymienione elementy składowe w sposób najszerszy wypełniają pojęcie usług turystycznych i kompleksowo zaspokajają potrzeby osoby podróżującej. Za usługi turystyczne można jednak także uznać działalność polegającą na zapewnieniu osobie podróżującej w celach wypoczynkowych także mniejszej ilości usług, jak np.: zapewnienie transportu czy też programu turystycznego, polegającego na informowaniu co warto zobaczyć i oprowadzaniu po interesujących obiektach oraz zapewnieniu wyżywienia bądź noclegu. Możliwości połączenia jednostkowych świadczeń w pakiety tak, aby mogły stanowić kompleksową usługę turystyczną, jest wiele i niewątpliwe nie ma potrzeby ich egzemplifikacji. Należy jednak zauważyć, że możliwe jest również objęcia procedurą VAT-marża sprzedaży pojedynczej usługi świadczonej przez usługodawcę na rzecz klienta.

Co do sprzedaży pojedynczej usługi wypowiedział się TSUE w wyroku z 12 listopada 1992 r., w sprawie C-163/91. Trybunał wskazał, że samo tylko zapewnianie zakwaterowania w obiekcie wypoczynkowym przez biuro podróży wystarcza do tego, aby zastosowanie miała procedura szczególna przewidziana w art. 306-310 dyrektywy 2006/112/WE, znaczenie innych dostaw lub świadczenia usług, które ewentualnie towarzyszą owej usłudze zakwaterowania, nie może mieć wpływu na kwalifikację prawną omawianej sytuacji, to oznacza, że objęta jest ona procedurą szczególną dla biur podróży.

Jak wskazano wcześniej obowiązek stosowania procedury VAT-marża wynika z występujących w danym zdarzeniu elementów, tj. podatnik musi świadczyć usługę turystyki, przy jej świadczeniu musi działać na rzecz nabywcy we własnym imieniu i na własny rachunek oraz świadcząc tę usługę musi nabywać towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. I z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku usług organizacji atrakcji turystycznych przez Wnioskodawcę na rzecz członków organizacji europejskich Grupy. Organizując atrakcje turystyczne dla członków organizacji Wnioskodawca będzie świadczyć usługę turystyki. Wnioskodawca będzie działać we własnym imieniu i na własny rachunek. Wnioskodawca będzie nabywać usługi od dostawców zewnętrznych we własnym imieniu, będzie stroną umów i odbiorcą faktur wystawianych na Wnioskodawcę oraz podmiotem dokonujących płatności w ramach Fee uiszczanego za uczestników. Tym samym Wnioskodawca będzie nabywał usługi stanowiące składniki świadczonej usługi turystyki od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestnika wydarzenia. Zatem w przypadku organizacji dla uczestników wydarzenia/konferencji atrakcji turystycznych tj. zwiedzania miasta spełnione będą przesłanki do uznania realizowanych przez Wnioskodawcę usług za usługi turystyki.

Skoro zatem Wnioskodawca będzie świadczył usługę turystyki, to do przedmiotowej usługi w celu ustalenia miejsca jej świadczenia będzie miał zastosowanie art. 28n ust. 1 ustawy z którego m.in. wynika, że w przypadku usług turystyki miejscem świadczenia jest miejsce gdzie usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej. Tym samym należy stwierdzić, że miejscem świadczenia a zarazem opodatkowania usług polegających na organizacji atrakcji turystycznych dla członków organizacji Grupy, spełniających przesłanki usług turystyki w myśl art. 28n ust. 1 ustawy, będzie siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawcy, tj. Polska.

Odnośnie Państwa wątpliwości związanych z prawidłowym dokumentowaniem wpłat od europejskich organizacji należy wskazać, że zgodnie z art. 106a pkt 2 lit. a ustawy:

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnik.

Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106e ust. 1 pkt 12-14 i 18 ustawy:

Faktura powinna zawierać:

12)stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13)sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14)kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

18)w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Jak stanowi art. 106e ust. 2 ustawy:

W przypadku świadczenia usług turystyki, dla których podstawę opodatkowania stanowi zgodnie z art. 119 ust. 1 kwota marży, faktura - w zakresie danych określonych w ust. 1 pkt 1-17 - powinna zawierać wyłącznie dane określone w ust. 1 pkt 1-8 i 15-17, a także wyrazy „procedura marży dla biur podróży”.

Natomiast z art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy wynika, że:

Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a - danych określonych w ust. 1 pkt 10 i 12-14;

Polskie przepisy określające zasady wystawiania faktur stosuje się przede wszystkim do sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, czyli w celu dokumentowania odpłatnych dostaw towarów i odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów oraz eksportu towarów. Regulacje te stosuje się również do niektórych czynności, jeśli miejsce ich świadczenia znajduje się poza terytorium kraju (niepodlegających opodatkowaniu w Polsce).

W przedmiotowej sprawie w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie świadczyć kompleksową usługę organizacji wydarzenia/konferencji na rzecz organizacji europejskich będących podatnikami w rozumieniu art. 28a, jak już stwierdziłem, miejscem opodatkowania świadczonych usług nie będzie Polska. Wobec tego faktury dokumentujące świadczenie usług na rzecz tych podmiotów nie powinny zawierać m.in. stawki i kwoty podatku (art. 106e ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy), powinny jednak zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”. W tym przypadku to te zagraniczne podmioty jako usługobiorcy są zobowiązani do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze w swoim kraju z tytułu nabycia tych usług.

Natomiast w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie świadczyć kompleksową usługę organizacji wydarzenia/konferencji na rzecz organizacji europejskich niebędących podatnikami w rozumieniu art. 28a, wówczas miejscem świadczenia będzie Polska. Zatem Wnioskodawca będzie zobowiązana udokumentować ww. transakcję na rzecz organizacji, wystawiając faktury z tytułu kompleksowej usługi organizacji wydarzenia polegającego na przeprowadzeniu walnego zgromadzenia z konferencją z zastosowaniem stawki właściwej dla przedmiotu świadczenia.

Natomiast skoro dla usług polegających na organizacji atrakcji turystycznych dla członków organizacji Grupy miejscem ich świadczenia w myśl art. 28n ust. 1 ustawy, będzie Polska, to w związku z tym w odniesieniu do tych usług będą Państwo zobowiązani wystawić fakturę zgodnie z przepisem art. 106e ust. 2 ustawy.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 odnośnie dokumentowania wpłat od organizacji europejskich całościowo uznaję za nieprawidłowe, gdyż wskazali Państwo, że prawidłowe jest rozróżnienie sposobu dokumentowania transakcji w zależności od statusu podatkowego usługobiorcy w systemie VIES, natomiast sam fakt braku potwierdzenia rejestracji numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta w bazie VIES nie oznacza, że podmiot ten nie wpisuje się w definicję podatnika, o którym mowa w art. 28a ustawy.

Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT:

• od wszystkich wydatków poniesionych w związku z organizacją wydarzenia, tj. od wszystkich kosztów poniesionych w ramach kompleksowej usługi konferencyjnej świadczonej przez wybrany podmiot oraz od wydatków ponoszonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę (pytanie nr 2),
• od usług gastronomicznych, które będą realizowane przez odrębny podmiot poza podstawowym miejscem organizowanego wydarzenia i dokumentowane odrębnymi fakturami VAT, a które jako organizator jest zobligowany zapewnić (pytanie nr 3).

Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego reguluje w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1)sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a)wystawionymi przez podmiot nieistniejący;

b)(uchylona)

2)transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3)(uchylony)

4)wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a)stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b)podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c)potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;

5)faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6)(uchylony)

7)wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Natomiast jak stanowi art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

a)(uchylona),

b)nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób,

c)usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.

Zatem, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych. Wyjątek dotyczy jedynie podatników świadczących usługi przewozu osób, kupujących gotowe posiłki dla pasażerów oraz usług noclegowych nabytych przez podatników wyłącznie w celu ich odprzedaży, tj. po nabyciu usługi w celu przeniesienia jej na kolejnego nabywcę (tj. w związku z tzw. refakturą usługi).

Ponadto, zgodnie z art. 119 ust. 4 ustawy:

Podatnikom, o których mowa w ust. 3, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty.

Podkreślenia jeszcze raz wymaga stwierdzenie, że łączne spełnienie przesłanek wskazanych w art. 119 ustawy przesądza o obligatoryjności zastosowania szczególnej procedury opodatkowania do usług turystyki.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT w związku z realizacją wydarzenia polegającego na organizacji walnego zgromadzenia Grupy połączonego z międzynarodową konferencją, która odbędzie się dniach 27-27 maja 2026 r. na terytorium Polski, nabywa szereg towarów i usług, tj. materiały biurowe i konferencyjne, drukowanie ulotek informacyjnych oraz identyfikatorów dla uczestników, wykonanie ścianek reklamowych, roll-upy i inne materiały promujące wydarzenie, wynajem sal konferencyjnych wraz z wyposażeniem (ekrany, rzutniki, mikrofony, mównice). W ramach opłaconego uczestnictwa Wnioskodawca zapewni uczestnikom częściowe wyżywienie tj. obiady i kolacje, jak również atrakcje towarzyszące, w tym zwiedzanie zabytków miasta. Z okoliczności sprawy wynika również, że Wnioskodawca nabywa kompleksową usługę konferencyjną świadczoną przez wybrany podmiot.

Biorąc pod uwagę opisane przez Państwa zdarzenie należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT wyłącznie w odniesieniu do poniesionych wydatków takich jak zakup materiałów biurowych, druku materiałów informacyjnych, wynajmu sal i sprzętu, zakupu materiałów promocyjnych oraz z tytułu nabycia kompleksowej usługi konferencyjnej świadczonej przez wybrany podmiot.

Nabywane przez Państwa towary i usługi będą służyć realizacji kompleksowej usługi organizacji wydarzenia/konferencji na terytorium Polski, które - jak już stwierdziłem - będą opodatkowane w zależności od statusu podatkowego usługobiorcy - zarówno na terytorium Polski (art. 28c ust. 1 ustawy), jak i poza Polską (art. 28b ust. 1 ustawy). W związku z tym przedmiotowe zakupy będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę bezpośrednio do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu w Polsce, jak i poza Polską.

W tym miejscu należy wskazać, że możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego może powstać na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy lub art. 86 ust. 8 ustawy. W pierwszym przypadku prawo do odliczenia podatku VAT powstaje wówczas gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych realizowanych na terytorium Polski. Uprawnienie wynikające z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy odnosi się do podatników, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Należy przy tym mieć również na uwadze przesłanki negatywne (ograniczenia) wymienione enumeratywnie w art. 88 ustawy, w tym w szczególności przepis art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy zgodnie z którym prawo do odliczenia podatku VAT nie przysługuje w sytuacji nabywania usług noclegowych i gastronomicznych z wyjątkami wskazanymi w tym przepisie.

Podkreślenia wymaga fakt, że w świetle powołanego wyżej art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatek naliczony z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych - co do zasady - nie podlega odliczeniu. Powyższe ograniczenie nie ma jednak zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem zakupu jest kompleksowa usługa konferencyjna, czyli co do istoty jedna usługa, na którą składają się poszczególne elementy, w tym usługi gastronomiczne i noclegowe.

Zatem w sytuacji, gdy nabywają Państwo kompleksową usługę konferencyjną obiektywnie tworzącą - w aspekcie gospodarczym - jedną całość, ograniczenia wynikające z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy nie mają w tym przypadku zastosowania.

Natomiast inaczej będzie przedstawiła się sytuacja, gdy Wnioskodawca będzie nabywać usługi gastronomiczne od odrębnego podmiotu, dokumentowane odrębnymi fakturami VAT, gdyż w tej sytuacji z treści art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy wprost wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług gastronomicznych. Ustawodawca nie rozróżnił sytuacji, w których nabywane usługi gastronomiczne wykorzystywane są do odsprzedaży lub są wykorzystywane w prowadzonej działalności. Wyjątek dotyczy jedynie podatników świadczących usługi przewozu osób, kupujących gotowe posiłki dla pasażerów, który nie ma miejsca w analizowanej sprawie.

Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup usług gastronomicznych nabytych poza usługą kompleksową, pomimo faktu, że usługi te związane są z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi, tj. kompleksowymi usługami organizacji wydarzenia/konferencji.

Natomiast, jak już wyjaśniłem, dla nabywanych przez Państwa usług polegających na organizacji atrakcji turystycznych, takich jak zwiedzanie miasta/wybranych atrakcji (np. spacer z przewodnikiem) od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników wydarzenia/konferencji zostaną spełnione warunki wymienione w art. 119 ustawy, co oznacza konieczność opodatkowania tych usług zgodnie ze szczególną procedurą przy świadczeniu usług turystyki. Tym samym, nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących ich nabycie od podmiotów zewnętrznych, w myśl art. 119 ust. 4 ustawy.

Podsumowując, Wnioskodawca jako zarejestrowany podatnik VAT nabywając w Polsce towary i usługi takie jak: materiały biurowe, druk materiałów informacyjnych, wynajem sal i sprzętu, materiały promocyjne oraz kompleksową usługę konferencyjną, służące bezpośrednio świadczeniu kompleksowych usług organizacji wydarzenia/konferencji, dla których miejscem opodatkowania będzie Polska, to z tytułu nabycia tych towarów i usług Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Natomiast, jeśli nabywając ww. towary i usługi Wnioskodawca będzie wykorzystywać je do czynności podlegających opodatkowaniu poza Polską to Wnioskodawca będzie mieć prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanych faktur od podmiotów polskich na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy. Prawo to przysługuje pod warunkiem, że nie znajdą zastosowania wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy oraz Wnioskodawca będzie posiadać dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z wykonywanymi poza terytorium kraju usługami. Oznacza to, że Wnioskodawca nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia usług gastronomicznych od odrębnego podmiotu niż podmiot organizujący kompleksową usługę konferencyjną.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 2 i 3 jest nieprawidłowe.

Należy zaznaczyć, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.