Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.224.2026.3.BM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 14 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 kwietnia 2026 r. (wpływ 30 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W 25 kwietnia 2006 roku Pan i Pana żona zawarliście z Bank (…) jako konsumenci umowę o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych waloryzowany kursem CHF.

Na podstawie powyższej umowy bank wypłacił 145.000,07 złotych co stanowiło 62 609,77 CHF.

Celem kredytu było - finansowanie przedpłat na poczet budowy i nabycia od inwestora zastępczego działki zabudowanej domem jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej.

Powyżej wspomniany dom był i jest wykorzystywany jedynie do celów mieszkalnych.

Kredyt został zaciągnięty przed 15 stycznia 2015 roku jedynie na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jedynie dla jednego gospodarstwa domowego.

Kredyt jest zabezpieczony hipoteką na nieruchomości.

Dotychczas nie korzystał Pan ani Pana żona z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

Kredyt jest indeksowany do waluty obcej.

Z uwagi na zawarte w umowie klauzule abuzywne, tj. nie wiążące konsumenta, które powinny ulec wykreśleniu z umowy, co zgodnie z obecną linią orzeczniczą powoduje nieważność tej umowy, bank zaproponował Panu i Pana żonie zawarcie Ugody.

Obecnie obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, mówiące o tym, że do końca 2026 r. Kredytobiorcy mogą zawierać ugody w sprawach frankowych, bez obawy o konieczność zapłaty podatku od kwoty umorzonej. Dodatkowe rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 listopada 2025 roku w którym również jest zapisane o zaniechaniu poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym na cele mieszkaniowe.

W styczniu 2026 r. bank zaproponował Panu i Pana żonie ugodę dotyczącą wspomnianego wyżej posiadanego przez Państwa kredytu hipotecznego indeksowanego kursem CHF, na podstawie której:

1.Zamiarem Banku i Klienta jest:

a)polubownie rozstrzygnąć spór między stronami w zakresie wzajemnie przysługujących Stronom roszczeń, a także

b)uchylić niepewność co do roszczeń Stron, związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy przez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie Umowy w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek Strony.

2.Strony potwierdzają, że Klient spełnił następujące świadczenia w wykonaniu Umowy:

-293.403,07 PLN tytułem rat kapitałowo - odsetkowych;

-3.190,00 PLN tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem /pożyczką;

tym samym suma świadczeń Klienta wynosi 296.593,07 PLN.

3.Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem Umowy, Bank (wypłacił kapitał kredytu), w kwocie 145.000,07 PLN.

4.Strony niniejszym oświadczają, że różnica pomiędzy Świadczeniem Klienta w wysokości 292.831,68 PLN, a Świadczeniem Banku w wysokości 145.000,07 PLN, wynosi 151.593,00 PLN.

5.Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty, o której mowa w ust. 4, w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody.

6.W związku z zawarciem niniejszej Ugody, Bank wprowadzi modyfikacje w systemie transakcyjnym Klienta uwzględniające Ugodę, zamknie kredyt hipoteczny oraz poinformuje Biuro Informacji Kredytowej (BIK).

7.Bank ponadto zobowiązuje się w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody, zwrócić zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe za okres od 26 stycznia 2026 r. do dnia zawarcia Ugody, na rachunek z którego zostały pobrane.

8.Bank poinformował Pana i Pana żonę w ugodzie „iż w związku z zawartą Ugodą Bank wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Dyrektor Krajowej informacji Skarbowej wydał interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta nie powstaje przychód podatkowy, a w związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania informacji PIT-11".

Na dzień sporządzenia przedmiotowego wniosku ugoda nie została jeszcze podpisana. Jej podpisanie uzależnione jest od wyniku postępowania w zakresie indywidualnej interpretacji podatkowej.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Kredyt został udzielony przez (…). z siedzibą w (…) Oddział Bankowości Detalicznej w (…), (obecnie (…).) nadzorowany przez KNF (Urząd Komisji Nadzoru Finansowego).

Razem z małżonką odpowiada Pan za spłatę kredytu solidarnie do pełnej wysokości.

Kredyt został zabezpieczony hipotecznie hipoteką umowną kaucyjną nr 1 na księdze wieczystej (…) na Państwa własnej nieruchomości, tj. działce budowlanej z domem jednorodzinnym przez Pana i Pana żonę wykorzystywanym na Państwa własne cele mieszkaniowe. Znajdującym się pod adresem (…), (…) widniejący w księdze wieczystej jako działka nr (…)

Kredyt jest nadal spłacany, ale pozostała do spłaty ostatnia rata wymagana na 8 maja 2026 r. Ugoda z bankiem zostanie podpisana po zapłacie tej ostatniej raty. Tym samym Ugoda zostanie podpisana po całkowitej spłacie zaciągniętego kredytu. W wyniku Ugody po potrąceniu wzajemnych roszczeń bank zwróci Panu nienależną bankowi nadpłatę.

W związku ze zmianą stanu obecnego - ugoda będzie podpisana po spłaceniu kredytu i w związku z tym nie będzie pozostawała żadna kwota, która mogłaby podlegać umorzeniu.

„ 1. Zamiarem Banku i Klienta jest:

a)polubownie rozstrzygnąć spór między stronami w zakresie wzajemnie przysługujących Stronom roszczeń, a także

b)uchylić niepewność co do roszczeń Stron, związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy przez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie Umowy w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek Strony.”

Na podstawie przytoczonego punktu 1 Ugody strony zamierzają dokonać potrącenia wzajemnych roszczeń.

2. Strony potwierdzają, że Klient spełnił następujące świadczenia w wykonaniu Umowy:

-297.231,89 PLN tytułem rat kapitałowo - odsetkowych;

-3.190,00 PLN tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem /pożyczką;

tym samym suma świadczeń Klienta wynosi 300 421,89 PLN

3. Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem Umowy, Bank (wypłacił kapitał kredytu), w kwocie 145.000,07 PLN

4. Strony niniejszym oświadczają, że różnica pomiędzy Świadczeniem Klienta w wysokości 300.421,89 PLN, a Świadczeniem Banku w wysokości 145.000,07 PLN, wynosi 155.421,82 PLN.

5. Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty, o której mowa w ust. 4, w terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody."

Kwota dotycząca pkt. to ostatnia rata w PLN odpowiadają 273,99CHF

Podsumowując:

Roszczenie banku: 145.000,07 PLN;

Pana roszczenie: 300.421,89 PLN + kwota w PLN odpowiadająca 273,99 CHF;

Zwrot z banku: 155.421,82 PLN + kwota w PLN odpowiadająca 273,99 CHF.

W związku z upływem czasu kwoty zostały zaktualizowane o wpłacone raty w porównaniu do kwot przytaczanych we wniosku.

W związku ze zmianą stanu obecnego - ugoda będzie podpisana po spłaceniu kredytu i w związku z tym nie będzie pozostawała żadna kwota, która mogłaby podlegać umorzeniu.

Zwrot środków pieniężnych przez Bank na Pana rzecz, będzie zwrotem środków wpłaconych wcześniej do banku, które w ugodzie zostały uznane za nienależne bankowi.

Jak wspominał Pan w opisie stanu faktycznego, z uwagi na zawarte w umowie klauzule abuzywne, tj. nie wiążące konsumenta, które powinny ulec wykreśleniu z umowy, co zgodnie z obecną linią orzeczniczą powoduje nieważność tej umowy bank zaproponował Panu zawarcie Ugody zgodnie z którą postanowił zwrócić na wszystkie wpłacone środki pomniejszone o wartość przekazanego Panu kapitału.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

1.Czy planowany przez bank zwrot (pkt. 5 Ugody) kwoty, o której mowa w punkcie 4 zapisów Ugody, a wynikający z różnicy kwot wpłaconych przez Pana rat kapitałowo-odsetkowych i wysokości wypłaconego przez bank kapitału kredytu, stanowi dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.Czy zwrot kwoty wynikającej ze spłaconych rat kapitałowo- odsetkowych po 21 kwietnia 2026 r., o której mowa w pkt. 7 zapisów Ugody, będzie stanowił dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Według Pana kwoty wspomniane w pkt 1 i 2, które bank proponuje zwrócić, stanowią różnicę pomiędzy sumą zapłaconych przez Pana kwot, a kwotą wypłaconego przez bank kredytu, co ma na celu zwrot uprzednio wpłaconych przez Pana do banku kwot.

Kwoty z pkt 1 i 2 są świadczeniami nienależnym ponieważ, umowa kredytu zawiera klauzule abuzywne, tj. nie wiążące konsumenta i powinny ulec wykreśleniu z umowy, co powoduje nieważność tej umowy. W związku z tym Bank zgodnie z punktem 1 b) zapisów Ugody dąży do wzajemnego rozliczenia roszczeń oraz polubownego, pozasądowego zakończenia sporu.

Biorąc pod uwagę powyższe argumenty w Pana ocenie:

Odnośnie pytania 1 i 2 żadna z wymienionych kwot nie stanowi dla Pana przychodu i nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowo Bank uzyskał interpretację potwierdzającą brak przychodu podatkowego, dlatego należy domniemywać, że świadczenia wynikające z Ugody nie podlegają opodatkowaniu PIT i w związku z tym Bank nie wystawi w tym przypadku PIT-11.

Podobne stanowiska potwierdzają interpretacje podatkowe w Krajowej Informacji Skarbowej:

-sygn. 0115-KDST2-2.4011.158.2025.2.KK - Zwrot części rat kapitałowo-odsetkowych nie stanowi przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

-sygn.O115-KDWT.4O11.245.2O25.2.MJ - Skutki podatkowe podpisania ugody z bankiem;

-sygn. 0115-KDST2-1.4011.603.2025.2.AP - Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem dotyczącej kredytu hipotecznego;

-sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.568.2025.1.ACZ - Skutki zwrotu przez bank kwoty nadpłaty po potrąceniu wierzytelności kredytowych i zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

-sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1048.2025.1.MN - Skutki podatkowe rozliczenia wzajemnych roszczeń i wypłaty odsetek.

Podsumowując w Pana ocenie kwoty z pkt 4, 5 oraz 7 zapisów Ugody nie stanowią dochodu opodatkowanego podatkiem od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

• dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
• dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że:

1.zawarł Pan z żoną umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF;

2.wniósł Pan z żoną do sądu pozew przeciwko bankowi dotyczący stwierdzenia nieważności umowy kredytu;

3.planuje Pan zawrzeć z bankiem ugodę, na mocy której bank wypłaci Panu kwotę stanowiąca różnicę między wpłaconymi przez Pana kwotami do banku w związku z wykonaniem umowy kredytu a wypłaconym przez bank kapitałem kredytu.

Wypłata określonej kwoty

Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Pana skutki podatkowe z tytułu wypłaty określonej kwoty

Jak wynika z opisu sprawy, Pana roszczenie w stosunku do Banku, które wynika z wykonywania Umowy kredytu i zostaje potwierdzone przez Strony w Ugodzie, obejmuje zwrot świadczeń spełnionych przez Pana w wykonaniu Umowy kredytu, tj. zwrot rat kapitałowo-odsetkowych.

Wobec powyższego – skoro w wyniku potrącenia wzajemnych roszczeń bank oddaje Panu nadwyżkę należnych Panu pieniędzy – to taki zwrot nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzyma Pan od banku zwrot środków pieniężnych, które wpłacił Pan ponad wartość zobowiązania przysługującego bankowi, w tym również wpłacone przez Pan po 21 kwietnia 2026 r., to taki zwrot nie będzie stanowił przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym - nie będzie na Panu ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pana żony.

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.