Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.106.2026.2.DM
Usługi tworzenia piosenek oraz udzielanie licencji przez indywidualnych twórców, wynagradzane w formie honorariów, kwalifikują się jako usługi kulturalne i podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 12 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, usług polegających na tworzeniu piosenek (utworów muzycznych) i udzielaniu licencji do tych piosenek.
Uzupełniła go Pani pismem z 16 kwietnia 2026 r. (wpływ 16 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani autorką piosenek i ma Pani podpisaną umowę licencyjną z wytwórnią. To ona w Pani imieniu rozlicza się z platformami streamingowymi typu (…), a następnie wypłaca Pani zarobioną kwotę po odjęciu swojej prowizji.
Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pani płatnikiem podatku VAT, więc powinna Pani wystawić wytwórni fakturę VAT.
Jednak wytwórnia twierdzi, że w tym wypadku jest Pani zwolniona od podatku VAT na podstawie tego przepisu: „Usługi tworzenia i udzielania licencji do utworów muzycznych oraz produkcji teledysków świadczone przez indywidualnego twórcę i artystę wykonawcę, w kontekście kreacji kulturalnej i zgodnie z definicją honorarium, kwalifikują się do zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT”.
Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego z 16 kwietnia 2026 r. (wpływ 16 kwietnia 2026 r.)
1.Wskazać należy, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, odnosi się do określonych usług. Dlatego proszę wskazać, jakie dokładnie usługi świadczone przez Panią są przedmiotem zadanego we wniosku pytania, np. wskazanie czy odnosi Pani wskazane zwolnienie do usług polegających na tworzeniu piosenek (utworów muzycznych), udzielaniu licencji do tych piosenek (utworów), czy też innych czynności. Proszę wyjaśnić.
Pani odpowiedź:
Chodzi o usługi polegające na tworzeniu piosenek (utworów muzycznych) oraz udzieleniu licencji do praw autorskich w celu udostępnienia twórczości na platformach muzycznych. Zatem to usługi opisane w punkcie b) wyżej wymienionej ustawy.
2.Proszę dokładnie opisać, na czym każda ze świadczonych usług będzie polegać.
Pani odpowiedź:
Po wyprodukowaniu piosenki przesyła ją Pani do wytwórni, a wytwórnia przesyła plik platformom streamingowym (…). Dany utwór zarabia na tych platformach, między innymi dzięki temu, że piosenki odtwarzają słuchacze, którzy za dostęp do platform płacą abonament. Im więcej odtworzeń, tym większy przychód piosenki generują. Część z tych przychodów należy się Pani, autorce piosenek.
Najpierw wytwórnia rozlicza się z platformami, a następnie z Panią, wypłacając Pani honorarium.
3.Czy usługi, objęte zakresem Pani pytania, wykonuje Pani osobiście? Czy Pani sama organizuje swoją pracę w zakresie świadczenia usług, występuje jako podmiot w pełni samodzielny działający w swoim imieniu i na własny rachunek?
Pani odpowiedź:
Piosenki współtworzy Pani z producentem, który jest odpowiedzialny za aranż i jest współautorem lub autorem melodii.
Samodzielnie wymyśla Pani tekst każdej piosenki.
Z producentem ma Pani podpisaną umowę o dzieło wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych. Dzięki temu on dostaje wynagrodzenie za swoją pracę, a cały przychód z platform streamingowych należy się Pani.
4.Czy świadczone przez Panią usługi będące przedmiotem zapytania, są/będą przyczyniać się do upowszechnienia dorobku kulturalnego? W czym to upowszechnienie się przejawia?
Pani odpowiedź:
Tak, świadczone przeze Panią usługi w zakresie tworzenia autorskich piosenek (utworów słowno-muzycznych) bezpośrednio przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego. Pani działalność wpisuje się w definicję działalności twórczej w dziedzinie kultury.
To upowszechnienie polega na:
a)Piosenki są udostępniane na platformach streamingowych, co daje do nich dostęp szerokiemu gronu odbiorców. Nie wszystkie te platformy są płatne dla użytkowników. (…) na przykład jest dostępny także w wersji darmowej, co oznacza, że każdy, bez uiszczenia opłaty, może przesłuchać Pani piosenki. Zatem upowszechnia Pani kulturę poprzez publiczne udostępnianie utworów.
b)Pani piosenki pojawiają się też w radiu (…).
5.Czy wszystkie usługi, będące przedmiotem Pani zapytania, świadczone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej stanowią usługi kulturalne, polegające na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457)?Proszę wskazać czynniki, które decydują o kulturalnym charakterze tych usług.
Pani odpowiedź:
a)Pani piosenki są wykonywane w języku polskim, a poprawność językowa to temat szczególnie Pani bliski.
b)Utwory dotyczą problemów współczesnego człowieka, dzięki czemu słuchacze mogą się z nimi utożsamić.
c)Pani utwory są wynikiem indywidualnej działalności twórczej, niosą ze sobą unikalną wartość artystyczną i interpretację (tekst i muzyka), a nie są jedynie mechanicznym odtwarzaniem.
d)Poprzez Pani działalność muzyczną chce Pani kształtować wrażliwość (w tym wrażliwość estetyczną) odbiorców oraz wzbogacać ich osobowość.
e)Chce Pani pokazać, że piosenki mogą mieć głęboki tekst, a jednocześnie stanowić kulturalną rozrywkę. W Pani oceni, realizuje Pani te cele.
6.Czy świadczy Pani każdą z ww. usług, będących przedmiotem pytania, jako indywidualny twórca lub artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.)? A jeżeli tak, to w jaki sposób?
Pani odpowiedź:
Tak, Pani piosenki są podpisane tytułem oraz Pani imieniem i nazwiskiem.
Można je odnaleźć, wpisując w wyszukiwarkę internetową następujące frazy:
a)(…)
b)(…)
7.Jeżeli odpowiedź na ww. pytanie będzie przecząca to należy wymienić, które z usług objętych zakresem postawionego we wniosku pytania nie będzie Pani świadczyła jako indywidualny twórca lub artysta?
Pani odpowiedź:
Nie dotyczy.
8.Czy świadczone przez Panią usługi, w zakresie tworzenia utworów (tworzeniu piosenek), a następnie np. przekazywanie praw autorskich lub udzielenie licencji, na podstawie umów z podmiotem trzecim (wytwórnią), wiążą się z pracą twórczą, wymagającą kreatywności, cechującą się niepowtarzalnością i czy są wykonywane według Pani autorskiego pomysłu oraz czy skutkują powstaniem czegoś nowego, tzn. utworu w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych?
Pani odpowiedź:
Tak, jak najbardziej. Pani utwory są w pełni autorskie, oryginalne. Podczas tworzenia korzysta Pani jedynie z własnej wyobraźni i kreatywności. Porusza Pani tematy Pani bliskie i dla Pani ważne. Nikogo Pani nie kopiuje.
9.Czy w wyniku zrealizowania którejś z objętych zakresem Pani pytania usług, powstanie „utwór” w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
Pani odpowiedź:
Tak.
Jeżeli tak, to czy tworząc ww. utwór przyczynia się Pani do upowszechniania dorobku kulturalnego oraz czy Pani nazwisko/pseudonim są uwidocznione i podane do publicznej wiadomości na egzemplarzach utworu?
Pani odpowiedź:
Na wszystkie zadane w tym punkcie pytania odpowiedź brzmi: Tak.
10.Czy zawierając umowy na świadczenie usług udziela Pani licencji na korzystanie z praw autorskich do ww. utworu i pobiera Pani z tego tytułu wynagrodzenie w formie honorarium?
Pani odpowiedź:
Tak.
11.Czy którakolwiek ze świadczonej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługi, będąca zakresem zadanego we wniosku pytania, tj. tworzenie piosenek oraz udostępnianie twórczości na (…) lub inne usługi dodatkowe (jakie), objęte Pani pytaniem z wniosku, należą do którejkolwiek kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy?
Pani odpowiedź:
Nie.
12.Czy wynagrodzenie otrzymywane tytułem każdej ze świadczonych przez Panią usług będących zakresem zadanego we wniosku pytania ma formę honorarium? Jeżeli nie, to proszę wskazać usługi, za które nie otrzymuje Pani wynagrodzenia w formie honorarium.
Pani odpowiedź:
Tak, ma formę honorarium.
13.Na jakich zasadach udostępnia Pani swoją twórczość na (…)?
Pani odpowiedź:
Jeśli pytanie dotyczy aspektów technicznych, wygląda to tak: gdy piosenka jest gotowa, zostaje wyeksportowana w formie xxx (to bezstratna studyjna jakość). Następnie wgrywa Pani ją do utworzonego przez wytwórnię folderu na (…). Wytwórnia pobiera plik i przekazuje go platformom streamingowym.
Jeśli zaś chodzi o zasady prawne, to dzieje się to na mocy umowy licencyjnej zawartej przez Panią z wytwórnią (…), która z kolei zawarła umowy z platformami streamingowymi, na mocy których dostarcza im piosenki autorskie zrzeszonych w tej wytwórni artystów.
14.Proszę opisać za co dokładnie otrzymuje Pani „zarobioną kwotę” od wytwórni oraz (…).W jaki sposób przebiega rozliczenie za usługi? Co mieści się w kwocie otrzymanej za wykonaną usługę? Proszę wyjaśnić, za jakie konkretnie świadczenia i od kogo otrzymuje Pani wynagrodzenie?
Pani odpowiedź:
Zarobiona kwota to honorarium za udzielenie licencji do Pani utworów w celu ich dystrybucji cyfrowej.
Proces rozliczenia jest wieloetapowy:
1.Serwisy streamingowe (np. (…)) generują przychód z odtworzeń.
2.Globalny dystrybutor zbiera te środki i przekazuje je do wytwórni, zgodnie z obowiązującą ich umową.
3.Wytwórnia rozlicza się z Panią zgodnie z waszą umową licencyjną, wypłacając Pani należny procent.
4.Wynagrodzenie otrzymuje Pani od wytwórni: (…) na podstawie zawartej z nią umowy licencyjnej.
5.Otrzymywane wynagrodzenie to wynagrodzenie autorskie za eksploatację Pani utworów, po odliczeniu kosztów dystrybucji i prowizji wytwórni.
15.Czy „zarobiona kwota” od wytwórni oraz od (…) otrzymana jest za udzielanie licencji do praw autorskich w rozumieniu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Pani odpowiedź:
Tak.
16.Czy w związku z prowadzeniem jednoosobowej działalności gospodarczej jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług? Jeśli nie, proszę wskazać, na podstawie których przepisów ustawy korzysta Pani ze zwolnienia od podatku?
Pani odpowiedź:
Tak, jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pytanie
Czy zatem, jako autorka piosenek, jest Pani zwolniona od podatku VAT w tego typu rozliczeniach z wytwórnią?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem świadczone przez Panią usługi polegające na tworzeniu piosenek (utworów muzycznych) i udzielaniu licencji do tych piosenek są zwolnione od podatku VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (…).
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
a)podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
b)indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
1)usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2)wstępu:
a)na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
b)do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
c)do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3)wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4)usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5)działalności agencji informacyjnych;
6)usług wydawniczych;
7)usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8)usług ochrony praw.
Z analizy powołanego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jednoznacznie wynika, że zwolnienie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza to, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na jego podstawie jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury, w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, albo indywidualnym twórcą lub artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanym za wykonaną usługę w formie honorarium.
Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.
Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
Zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem, przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.
Tym samym wskazać należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast, określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast, kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.
W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457):
Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.
Za usługi kulturalne możemy zatem uznać usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.
Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W świetle art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1)wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2)plastyczne;
3)fotograficzne;
4)lutnicze;
5)wzornictwa przemysłowego;
6)architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7)muzyczne i słowno-muzyczne;
8)sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9)audiowizualne (w tym filmowe).
W myśl art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku – właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.
Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.
Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:
·mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
·stanowić przejaw działalności twórczej,
·posiadać indywidualny charakter.
W myśl art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
Według art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
Tak sformułowana treść przepisów określających zwolnienie od podatku od towarów i usług, gdzie szczególnie akcentowana jest „indywidualność twórców i artystów wykonawców”, w zestawieniu z brzmieniem przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych pozwala stwierdzić, iż intencją ustawodawcy podatkowego było objęcie zwolnieniem wyłącznie takich usług kulturalnych, które świadczone są przez twórców, artystów wykonawców, z uwzględnieniem ich szczególnych relacji z dziełem, utworem.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jest Pani autorką piosenek i ma Pani podpisaną umowę licencyjną z wytwórnią. Wskazała Pani, że zakresem Pani pytania są usługi polegające na tworzeniu piosenek (utworów muzycznych) oraz udzieleniu licencji do praw autorskich w celu udostępnienia twórczości na platformach muzycznych. Zawierając umowy na świadczenie usług udziela Pani licencji na korzystanie z praw autorskich do utworu i pobiera Pani z tego tytułu wynagrodzenie w formie honorarium. Wskazała Pani, że o wyprodukowaniu piosenki przesyła ją Pani do wytwórni, a wytwórnia przesyła plik platformom streamingowym. Dany utwór zarabia na tych platformach, między innymi dzięki temu, że piosenki odtwarzają słuchacze, którzy za dostęp do platform płacą abonament. Im więcej odtworzeń, tym większy przychód piosenki generują. Część z tych przychodów należy się Pani, autorce piosenek. Wynagrodzenie otrzymuje Pani od wytwórni: (…), na podstawie zawartej z nią umowy licencyjnej. Na mocy ww. umowy licencyjnej, wytwórnia dostarcza Pani piosenki, na podstawie zawartych umów, platformom streamingowym.Zarobiona kwota to honorarium za udzielenie licencji do Pani utworów, w celu ich dystrybucji cyfrowej. W uzupełnieniu wniosku, wskazała Pani również, że świadczone przeze Panią usługi w zakresie tworzenia autorskich piosenek (utworów słowno-muzycznych) bezpośrednio przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego. Pani działalność wpisuje się w definicję działalności twórczej w dziedzinie kultury. Upowszechnienie polega m.in. na publicznym udostępnianiu utworów. Utwory dotyczą problemów współczesnego człowieka, dzięki czemu słuchacze mogą się z nimi utożsamić, są wynikiem indywidualnej działalności twórczej, niosą ze sobą unikalną wartość artystyczną i interpretację (tekst i muzyka), a nie są jedynie mechanicznym odtwarzaniem. Poprzez Pani działalność muzyczną, chce Pani kształtować wrażliwość (w tym wrażliwość estetyczną) odbiorców oraz wzbogacać ich osobowość oraz pokazać, że piosenki mogą mieć głęboki tekst, a jednocześnie stanowić kulturalną rozrywkę. Pani piosenki są podpisane tytułem oraz Pani imieniem i nazwiskiem. Utwory są w pełni autorskie, oryginalne. Podczas tworzenia korzysta Pani jedynie z własnej wyobraźni i kreatywności. Porusza Pani tematy Pani bliskie i dla Pani ważne. Nikogo Pani nie kopiuje.
Wątpliwości Pani dotyczą kwestii, czy świadczone przez Panią usługi, polegające na tworzeniu piosenek (utworów muzycznych) i udzielaniu licencji do tych piosenek, podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
W świetle powołanych wyżej uregulowań zawartych w ustawie zauważyć należy, że ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy korzystają indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którzy są wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Odnosząc się do Pani wątpliwości należy stwierdzić, że realizowane przez Panią usługi polegające na tworzeniu piosenek, a następnie udzielaniu licencji do tych piosenek, będą miały niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci utworów muzycznych. W wyniku tworzenia piosenek powstanie „utwór” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Świadczone przez Panią usługi, w postaci udzielenia licencji do praw autorskich, w celu udostępnienia Pani twórczości na platformach muzycznych, będą usługami kulturalnymi. Ponadto za udzielanie licencji jest Pani wynagradzana w formie honorarium, a przedmiotowe usługi świadczy Pani jako indywidualny twórca lub artysta wykonawca.
W konsekwencji świadczone przez Panią usługi, polegające na udzieleniu licencji do praw autorskich, w celu udostępnienia Pani twórczości na platformach typu (…) i innych platformach muzycznych są objęte zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Podsumowując, świadczone przez Panią usługi polegające na tworzeniu piosenek (utworów muzycznych) i udzieleniu licencji do praw autorskich tych piosenek, w celu udostępnienia Pani twórczości na platformach muzycznych, podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniemnie mogą być rozpatrzone zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w myśl którego:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


