Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.222.2026.2.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Odpowiadając na wezwanie uzupełniła go Pani 20 kwietnia 2026 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Posiada Pani polskie obywatelstwo i mieszka w Polsce, gdzie podlega Pani obowiązkowi podatkowemu. Nigdy nie mieszkała Pani w żadnym innym państwie. Od wielu lat otrzymuje Pani emeryturę z ZUS i małe świadczenie zagraniczne z USA.

Emerytura z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest Pani wypłacana od (...) 2009 r. – po osiągnięciu wieku emerytalnego. Pracowała Pani na etacie (...) w A. Pracodawca odprowadzał składki ubezpieczeniowe. Nie prowadziła Pani żadnej działalności gospodarczej. W latach 70 XX wieku Pani mąż mieszkał i pracował w USA. Pracował tam i płacił składki, w związku z czym wypracował tam świadczenie emerytalne. Z tego tytułu po osiągnięciu wieku emerytalnego przyznano mu świadczenie emerytalne. Świadczenie takie przysługuje również żonie podatnika, w wysokości 50% emerytury męża (ok. 100 dolarów). Świadczenie to jest świadczeniem stałym wypłacanym co miesiąc przez Social Security Administration. Jest wypłacane na podstawie umowy Polsko-Amerykańskiej i przepisów emerytalno-rentowych obowiązujących w USA z funduszy Stanów Zjednoczonych.

Świadczenie wpływa na konto w banku (...) w (...). Roczną informację o dochodach bank przekazuje do Urzędu Skarbowego. W takim przypadku – jak Pani – należy się częściowy zwrot podatku zapłaconego za granicą (zgodnie z broszurą informacyjną US), i tak było od 2011 r. do 2021 r., jednak od 2022 r. dopłaca Pani do podatku. W instrukcji Urzędu Skarbowego przeczytała Pani, że w przypadku gdy podatnik ma dochody z dwóch państw, tj. z Polski i z zagranicy, przysługuje mu częściowy zwrot podatku zapłaconego za granicą. Zgodnie z instrukcją podatnicy odliczają ten podatek, zgodnie z określonym wzorem: podatek obliczony od dochodów wspólnych polsko-amerykańskich mnoży się przez dochód zagraniczny i dzieli przez dochód wspólny. Stany Zjednoczone pobierają 30% dochodu. Przysyłają coroczną informację o dochodach. Pani zdaniem przyczyną dopłat jest odliczanie od podatku kwoty 3 600 zł. Kwota ta w obliczeniach bardzo obniża podatek zapłacony za granicą, czyniąc go nierealnym. W latach 2022-2025 kwota ta była odliczana co spowodowało pomniejszenie podatku zapłaconego za granicą i w efekcie zamiast zwrotu następuje dopłata do podatku.

Wniosek dotyczy rozliczenia podatkowego za lata 2022, 2023, 2024, 2025. Jako przepisy podlegające interpretacji wskazała Pani art. 27 ust. 9 i ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytanie

Czy obliczając wg powyższego wzoru 12 % podatek od dochodów wspólnych należy odliczać stałą kwotę w wysokości 3 600, czy też nie należy odliczać tej kwoty?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, odliczanie kwoty 3 600 jest niesłuszne, bo powoduje podwójne opodatkowanie. Jeden podatek pobiera ZUS od emerytury, a drugi to dopłata do podatku pobrana przez Urząd Skarbowy. Dopłata ta jest wprawdzie niewielka, ale przez poprzednie lata otrzymywała Pani zwrot podatku i nauczyła się Pani rozliczać PIT-y.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z opisu zdarzenia wynika, że posiada Pani polskie obywatelstwo, i mieszka w Polsce, gdzie podlega Pani obowiązkowi podatkowemu. Od wielu lat otrzymuje Pani emeryturę z ZUS i małe świadczenie zagraniczne z USA.

W latach 70 XX wieku Pani mąż mieszkał i pracował w USA. Pracował tam i płacił składki, w związku z czym wypracował tam świadczenie emerytalne. Z tego tytułu po osiągnięciu wieku emerytalnego przyznano mu świadczenie emerytalne. Świadczenie takie przysługuje również żonie podatnika, w wysokości 50% emerytury męża (ok. 100 dolarów). Świadczenie to jest świadczeniem stałym wypłacanym co miesiąc przez Social Security Administration. Jest wypłacane na podstawie umowy Polsko-Amerykańskiej i przepisów emerytalno-rentowych obowiązujących w USA z funduszy Stanów Zjednoczonych. Świadczenie wpływa na konto w banku (...) w (...). Stany Zjednoczone pobierają 30% dochodu i przysyłają coroczną informację o dochodach.

W związku z powyższym, w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178, dalej Umowa polsko-amerykańska).

Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania świadczeń wypłacanych małżonkom emerytów przez Social Security Administration. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).

W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:

Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.

Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:

Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:

a)prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub

b)przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.

Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:

Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.

Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 Umowy, zgodnie z którym państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów osoby mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.

Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:

Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.

Mając na uwadze powyższe, świadczenia otrzymywane przez Panią z USA w latach 2022, 2023, 2024 i 2025 podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w USA. W Polsce świadczenie to podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w celu zastosowania określonej w Umowie polsko-amerykańskiej metody unikania podwójnego opodatkowania, zwanej metodą proporcjonalnego odliczenia, należy kierować się treścią art. 27 ust. 9 i 9a.

Zgodnie z tym przepisem:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z przewidzianą w tym przepisie metodą proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku dochodowego obliczonego od ww. dochodów według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Co jednak istotne w Pani przypadku - odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

Wypełniając zeznania podatkowe za lata 2022-2025 powinna więc Pani amerykańskie świadczenie wykazać łącznie z pozostałymi dochodami podlegającymi opodatkowaniu w Polsce (polską emeryturą). Od łącznych dochodów powinna Pani obliczyć podatek według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis ten w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 1265) i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. stanowi, że podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia według następującej skali podatkowej:

Natomiast limit podatku zapłaconego za granicą, podlegającego odliczeniu, oblicza się w następujący sposób:

1)w pierwszej kolejności należy obliczyć podatek wg skali podatkowej – zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czyli od sumy dochodów uzyskanych w kraju i zagranicą, tj. (A+B) x 12% (skala podatkowa) minus 3 600 zł (kwota zmniejszająca podatek) = C

gdzie:

A – dochód krajowy (emerytura z polskiego ZUS)

B – dochód zagraniczny (świadczenie z USA)

C – wyliczona kwota podatku od łącznych dochodów

2)kwotę podatku, obliczonego według skali od łącznych dochodów uzyskanych za granicą i w Polsce (C), należy pomnożyć przez kwotę dochodu uzyskanego za granicą (B), a następnie podzielić przez kwotę łącznego dochodu uzyskanego za granicą i w Polsce (A+B).

Odnosząc się do Pani wątpliwości wyjaśniam, że - podczas ustalania limitu podatku zapłaconego za granicą, podlegającego odliczeniu - uwzględnienie kwoty zmniejszającej podatek w wysokości 3 600 zł wynika wprost z obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy ustalaniu tego limitu należy zatem uwzględnić podatek obliczony od sumy dochodów polskich i zagranicznych według stawki 12% (do dochodów do 120 000) pomniejszony o kwotę 3 600 zł.

Kwota 3 600 zł stanowi kwotę zmniejszającą podatek, która jest bezpośrednio związana z instytucją kwoty wolnej od podatku przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mechanizm ten oznacza, że podatnik ma prawo do nieopodatkowania dochodu do określonego poziomu, a technicznie realizowane jest to właśnie poprzez pomniejszenie wyliczonego podatku o stałą kwotę 3 600 zł. Oznacza to, że zastosowanie odliczenia kwoty zmniejszającej podatek nie powoduje w istocie podwójnego opodatkowania.

Podwójne opodatkowanie jest związane z pobraniem podatku zarówno w Polsce, jak też w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Podwójnemu opodatkowaniu zapobiega zastosowanie metody unikania podwójnego opodatkowania, o której mowa w Umowie polsko-amerykańskiej oraz art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli limit odliczenia wyliczony według powyżej wskazanego wzoru jest większy lub równy sumie faktycznie pobranego podatku w Stanach Zjednoczonych Ameryki, to powinna Pani odliczać od podatku obliczonego zgodnie z regulacjami krajowymi od łącznego dochodu osiągniętego w kraju i za granicą, sumę faktycznie zapłaconego podatku za granicą.

W sytuacji natomiast, gdy kwota limitu odliczenia jest mniejsza niż faktycznie pobrany podatek w Stanach Zjednoczonych Ameryki, dokonuje Pani odliczenia jedynie części tego podatku odpowiadającej kwocie limitu odliczenia.

Zatem Pani stanowisko w zakresie braku konieczności uwzględnienia kwoty zmniejszającej podatek na potrzeby ustalenia limitu podatku zagranicznego podlegającego odliczeniu w Polsce należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.