Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.106.2026.1.AJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka w strukturze logicznej JPK_ST_KR przekazywanej do Naczelnika właściwego urzędu skarbowego na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT powinna ująć również te składniki majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, które nie zostały ujęte w ewidencji ŚT, a wydatki na ich nabycie zostały zaliczone bezpośrednio w ciężar kosztów na podstawie art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, w tym składniki, dla których pomyłkowo sporządzono dokument OT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X Sp. z o. o. (dalej Wnioskodawca, Spółka) jest spółką doradztwa podatkowego mającą siedzibę na terytorium Polski. Jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Począwszy od roku podatkowego zaczynającego się po 31 grudnia 2026 r. Spółka będzie zobowiązana do przekazywania do dwóch struktur logicznych JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR.

Spółka prowadzi księgi zgodnie z ustawą o rachunkowości.

Mając na uwadze zapisy art. 4 ust. 4 i 4a oraz art. 8 ust. 1 ustawy o rachunkowości pozwalające Spółce na stosowanie w ramach przyjętych zasad rachunkowości uproszczeń niestanowiących naruszenia zasady istotności, w przyjętej przez Spółkę polityce rachunkowości znajduje się zapis zgodnie, z którym nabyte składniki majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł uważa się za niskocenne i nie wykazuje się ich w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (dalej ewidencja ŚT), a wydatki na ich nabycie w oparciu o art. 32 ust. 6 ustawy o rachunkowości ujmuje się bezpośrednio w koszty podstawowej działalności operacyjnej.

Dla składników tych nie sporządza się dokumentów OT, choć Wnioskodawca nie może wykluczyć sytuacji, że taki dokument pomyłkowo został sporządzony dla jakiegoś niskocennego składnika majątku

Jednocześnie w myśl art. 16d ust. 1 ustawy o CIT Spółka również dla celów podatku dochodowego od osób prawnych wydatki na nabycie niskocennych składników majątku (o wartości początkowej nie większej niż 10 000 zł) zalicza bezpośrednio w ciężar kosztów uzyskania przychodu z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z obowiązujących przepisów.

Spółka przygotowując się do obowiązku raportowania wskazanych na wstępie struktur, powzięła wątpliwości czy również niskocenne składniki majątku powinna wykazać w JPK_ST_KR, bowiem jak wynika z obowiązujących przepisów i wyjaśnień Ministerstwa Finansów w tej kwestii struktura ta dotyczy zarówno składników majątku stanowiących środki trwałe w myśl ustawy o rachunkowości i/lub ustawy o CIT.

W myśl ustawy o rachunkowości dla środków trwałych o niskiej jednostkowej wartości początkowej można ustalać odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe w sposób uproszczony, przez dokonywanie zbiorczych odpisów dla grup środków zbliżonych rodzajem i przeznaczeniem lub jednorazowo odpisując wartość tego rodzaju środków trwałych (art. 32 ust. 6), tak więc również do celów bilansowych wydatki na nabycie niskocennego składnika majątku mogą być zaliczone bezpośrednio w koszty.

Z kolei w myśl ustawy o CIT zdaniem Spółki możliwe są trzy rozwiązania w odniesieniu do niskocennego składnika majątku, a mianowicie:

1. Składnik majątku wprowadzany jest do ewidencji ŚT i dokonywane są okresowe odpisy amortyzacyjne od jego wartości początkowej.

2. Składnik majątku wprowadzany jest do ewidencji ŚT i dokonywana jest jednorazowa amortyzacja od jego wartości początkowej.

3. Składnik majątku nie jest wprowadzany do ewidencji ŚT, a wydatki na jego nabycie zaliczane są bezpośrednio w koszty uzyskania przychodu.

W związku z posiadanymi wątpliwościami Spółka wysłała zapytanie do Zespołu Helpdesk JPK PD. Jednak nie otrzymała odpowiedzi na zadane pytanie, bowiem w ocenie Helpdesk JPK PD zadane pytanie nie jest pytaniem technicznym i powinno zostać objęte wnioskiem o indywidualna interpretację.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca występuję z niniejszym wnioskiem.

Pytanie

Czy Wnioskodawca w strukturze logicznej JPK_ST_KR przekazywanej do Naczelnika właściwego urzędu skarbowego na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT powinien ująć również te składniki majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, które nie zostały ujęte w ewidencji ŚT, a wydatki na ich nabycie zostały zaliczone bezpośrednio w ciężar kosztów na podstawie art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, w tym składniki, dla których pomyłkowo sporządzono dokument OT?

Wnioskodawca zaznacza, że jego pytanie nie dotyczy składników majątku zlikwidowanych przed 1 styczniem 2025 r.

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy w strukturze JPK_SR_KR nie należy ujmować niskocennych składników majątku na nabycie, których wydatki zostały bezpośrednio rozpoznane w kosztach podatkowych, w tym składniki, dla których pomyłkowo sporządzono dokument OT.

Definicja środków trwałych, jak i sposób rozliczenia wydatków na ich nabycie lub wytworzenie do celów podatkowych zostały zawarte w art. 16a ustawy o CIT.

Z kolei art. 16b w/w ustawy zawiera zapisy w podobne zakresie, przy czym odnoszą się one wartości niematerialnych i prawnych.

Dodatkowo odwołanie do wskazanych powyżej artykułów zawiera art. 16d ust. 1 ustawy o CIT w myśl, którego podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Zgodnie z art. 16d ust. 2 ustawy o CIT składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Jak stanowi art. 16f ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.

Art. 16f ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h- 16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł.

W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Art. 16h - 16m ustawy o CIT wskazują też, kiedy najwcześniej można dokonywać odpisów amortyzacyjnych i w żadnym wypadku jest to zanim nie nastąpi wprowadzenia składnika do ewidencji ŚT.

Jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów podatkowych dopuszczalne są trzy sposoby zaliczenia wydatków na nabycie składnika majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł do kosztów podatkowych, poprzez:

1. Dokonywanie okresowych odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej.

2. Dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od ich wartości początkowej.

3. Bezpośrednie ujęcie wydatków na ich nabycie w kosztach uzyskania przychodu.

Zdaniem Wnioskodawcy wybór opcji 3, polegającej na zaliczenie wydatków na nabycie niskocennych składników majątkowych do kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, nie wymaga wprowadzenia tych składników do ewidencji środków trwałych.

Analiza łączna przepisów art. 16d ust. 1 i art. 16f ust. 3 ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że obowiązek wprowadzenia do ewidencji środków trwałych niskocennych składników dotyczy jedynie sytuacji, w których podatnik decyduje się na dokonywanie odpisów amortyzacyjnych w oparciu o art. 16f ust. 3 ustawy o CIT.

Jak wynika z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Tak więc w przypadku amortyzacji (czy jednorazowej, czy okresowej) podatnik jest zobowiązany do wprowadzenia składników majątku do ewidencji ŚT, bowiem jest to niezbędne do obliczenia i dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

Jednak w przypadku zastosowania regulacji szczególnej, o której mowa w art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, czyli skorzystania przez podatnika z możliwości bezpośredniego zaliczenia wydatków na nabycie składników majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł do kosztów podatkowych, taka konieczność nie występuje.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m. in. w interpretacji indywidualnej nr 0111-KDIB1-2.4010.171.2019.1.MS z dnia 13.05.2019 r. i nr 0114-KDIP2- 1.4010.352.2023.2.MR1 z dnia 24.08.2023 r. również potwierdził, że w przypadku niskocennych składników majątku i podjęciu decyzji o zaliczeniu wydatków na ich nabycie bezpośrednio w koszty nie należy ich ujmować w ewidencji ŚT.

Spółka mając na uwadze, że struktura JPK_ST_KR obejmuje wszystkie środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne ujętej w ewidencji ŚT prowadzanej do celów podatkowych i rachunkowych, a tym samym obejmuje ona składniki majątku, które jedynie do celów rachunkowych są uznawane za środki trwałe bądź wartości niematerialne i prawne, zdecydowała się na zawarcie we wniosku również przepisów ustawy o rachunkowości, w myśl których w jej ocenie nie jest ona zobowiązana do ujęcia objętego pytaniem składnika majątku ewidencją ŚT.

Dla celów bilansowych definicja środków trwałych zawarta została w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości, a art. 32 reguluje zasady dokonywania od nich odpisów.

I tak w myśl art. 32 ust. 6 ustawy o rachunkowości dla środków trwałych o niskiej jednostkowej wartości początkowej można ustalać odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe w sposób uproszczony, przez dokonywanie zbiorczych odpisów dla grup środków zbliżonych rodzajem i przeznaczeniem lub jednorazowo odpisując wartość tego rodzaju środków trwałych.

W myśl art. 4 ust. 1 w/w ustawy jednostki obowiązane są stosować przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, rzetelnie i jasno przedstawiając sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy, przy czym zgodnie z ust. 4 jednostka może w ramach przyjętych zasad (polityki) rachunkowości stosować uproszczenia, jeżeli nie wywiera to istotnie ujemnego wpływu na realizację obowiązku określonego w ust. 1.

Jak stanowi art. 4 ust. 4a w/w ustawy stosując przepisy ustawy, jednostka kieruje się zasadą istotności. Informacje wykazywane w sprawozdaniu finansowym oraz skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym należy uznać za istotne, gdy ich pominięcie lub zniekształcenie może wpływać na decyzje podejmowane na ich podstawie przez użytkowników tych sprawozdań. Nie można uznać poszczególnych pozycji za nieistotne, jeżeli wszystkie nieistotne pozycje o podobnym charakterze łącznie uznaje się za istotne.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o rachunkowości określając zasady (politykę) rachunkowości należy zapewnić wyodrębnienie w rachunkowości wszystkich zdarzeń istotnych do oceny sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego jednostki, przy zachowaniu zasady ostrożności, o której mowa w art. 7.

Tak więc również w świetle wyżej przytoczonych przepisów Spółka może w oparciu o przyjęte zasady rachunkowości do celów bilansowych nie uznawać niskocennych składników majątku za środki trwałe, nie wprowadzać ich do ewidencji ŚT, a ich wartość odpisywać bezpośrednio w ciężar kosztów podstawowej działalności operacyjnej.

Na marginesie Wnioskodawca wskazuje, że kwestia niskocennych składników majątku objęta została uchwałą nr 4/2017 Komitetu Standardów Rachunkowości z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie przyjęcia Krajowego Standardu Rachunkowości nr 11 "Środki trwałe".

Przechodząc do pozostałych przepisów powołanych w pytaniu Wnioskodawca wskazuje, że w myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.

Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 5 pkt 1 ustawy o CIT Minister Finansów określił rozporządzeniem z dnia 16.08.2024 r. dodatkowe dane, o które należy uzupełnić prowadzone księgi podlegające przekazaniu na podstawie art. 9 ust. 1c i 1e (Dz. U. 2024.1314 z dnia 29 sierpnia 2024 r.). I tak w myśl § 2 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia dodatkowe dane, o które należy uzupełnić księgi obejmują dane dotyczące nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, środka trwałego lub wartości niematerialnej prawnej.

Jak stanowi art. 193a § 2 Op struktura logiczna postaci elektronicznej ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych, z uwzględnieniem możliwości wytworzenia jej z programów informatycznych używanych powszechnie przez przedsiębiorców oraz automatycznej analizy danych, jest dostępna w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Jedną ze struktur opublikowanych w BIP jest JPK_ST_KR zawierająca wzór struktury logicznej w zakresie środków trwałych, obejmująca dane wynikające z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że ustawodawca nakładając na podatników nowe obowiązki sprawozdawcze w zakresie środków trwałych nie zmienił prawa materialnego w tym zakresie. Tak więc składnik majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, nieujęty w ewidencji ŚT w oparciu o obowiązujące przepisy ustawy o CIT, nie podlega uwzględnieniu w strukturze JPK_ST_KR.

Na marginesie Wnioskodawca zauważa, że odmienne rozstrzygnięcie prowadziłoby do absurdu zgodnie, z którym Spółka musiałaby raportować nieistniejące dane, takie jak np. numer dokumentu OT, stawka amortyzacyjna podatkowa, suma odpisów amortyzacyjnych podatkowych, suma odpisów amortyzacyjnych rachunkowych, itd.

Spółka zwraca również uwagę, że samo sporządzenie dokumentu OT, po którym nie następuje wprowadzenie składnika do ewidencji ŚT nie powinno zmieniać powyższej oceny.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania).

Wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Na mocy art. 9 ust. 1c ustawy o CIT:

Z art. 9 ust. 1d ustawy o CIT, wynika, że:

Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:

1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;

2) których mowa w art. 27a;

3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.

Ponadto na podstawie art. 9 ust. 5 ustawy o CIT:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia:

 1) zakres dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi podlegające przekazaniu na podstawie ust. 1c i 1e, oraz sposób ich wykazywania w tych księgach,

 2) grupy podatników innych niż określeni w ust. 1d lub spółek niebędących osobami prawnymi zwolnionych z obowiązku prowadzenia ksiąg przy użyciu programów komputerowych lub ich przesyłania w całości albo części na podstawie ust. 1c

- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ksiąg.

W myśl natomiast § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 16 sierpnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1314 ze zm.), zmienionego rozporządzeniem Ministra Finansów i Gospodarki zmieniającym rozporządzenie w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 grudnia 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1828), dodatkowymi danymi, o które należy uzupełnić księgi, są m.in.:

dane dotyczące nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zwanej dalej „ewidencją”, środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej:

 a) numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, jeżeli jest to faktura wystawiona przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur - w przypadku faktury dotyczącej zbycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,

 b) numer dokumentu, na podstawie którego przyjęto do używania lub wykreślono z ewidencji środek trwały lub wartość niematerialną i prawną,

 c) rodzaj dokumentu stwierdzającego nabycie lub wytworzenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,

 d) data nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia z ewidencji,

 e) numer inwentarzowy nadawany przez jednostkę,

f) przyczyna wykreślenia z ewidencji;

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że mając na uwadze zapisy art. 4 ust. 4 i 4a oraz art. 8 ust. 1 ustawy o rachunkowości pozwalające Spółce na stosowanie w ramach przyjętych zasad rachunkowości uproszczeń niestanowiących naruszenia zasady istotności, w przyjętej przez Spółkę polityce rachunkowości znajduje się zapis zgodnie, z którym nabyte składniki majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł uważa się za niskocenne i nie wykazuje się ich w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (dalej ewidencja ŚT), a wydatki na ich nabycie w oparciu o art. 32 ust. 6 ustawy o rachunkowości ujmuje się bezpośrednio w koszty podstawowej działalności operacyjnej.

Dla składników tych nie sporządzają Państwo dokumentów OT, choć nie mogą Państwo wykluczyć sytuacji, że taki dokument pomyłkowo został sporządzony dla jakiegoś niskocennego składnika majątku.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka w strukturze logicznej JPK_ST_KR przekazywanej do Naczelnika właściwego urzędu skarbowego na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT powinien ująć również te składniki majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, które nie zostały ujęte w ewidencji ŚT, a wydatki na ich nabycie zostały zaliczone bezpośrednio w ciężar kosztów na podstawie art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, w tym składniki, dla których pomyłkowo sporządzono dokument OT.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać ponownie należy, że art. 9 ust. 1c ustawy o CIT nakłada obowiązek przesyłania ksiąg w formie ustrukturyzowanej, ale zakres danych w pliku JPK_ST_KR jest ściśle powiązany z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, który nakłada na podatników obowiązek prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zawierającej informacje niezbędne do określenia wysokości odpisów amortyzacyjnych.

Zauważyć również należy, że zgodnie z art. 16d ustawy o CIT:

W myśl natomiast art. 16f ust. 3 ustawy o CIT:

Z powyższych przepisów wynika zatem, że podatnik ma prawo wyboru metody zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na nabycie składników majątkowych, których wartość nie przekracza 10 000 zł.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane powyżej przepisy prawa podatkowego wskazać, należy, że wybór przez podatnika bezpośredniego zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów oznacza, że składnik majątku nie jest środkiem trwałym podlegającym amortyzacji. Tym samym brak jego ujęcia w ewidencji ŚT jest działaniem zgodnym w przepisami i wyklucza go z zakresu raportowania przewidzianego dla środków trwałych. Wskazać bowiem należy, że struktura logiczna JPK_ST_KR jest odzwierciedleniem zapisów wynikających z ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Skoro, jak wskazali Państwo we wniosku, składniki majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, na podstawie art. 16d ust. 1 ustawy o CIT zostały zaliczone przez Państwa bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów i nie zostały ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, to nie podlegają one wykazaniu w ww. strukturze.

Wskazali Państwo również, że dla wskazanych powyżej składników nie sporządzają Państwo dokumentów OT, choć nie mogą Państwo wykluczyć sytuacji, że taki dokument omyłkowo został sporządzony dla jakiegoś niskocennego składnika majątku.

Odnosząc się do powyższego przywołać należy art. 20 ust. 2 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.), zgodnie z którym,

W związku z powyższym, skoro w opisanej przez Państwa sytuacji omyłkowo wystawiony dokument OT, będący jedynie dowodem wewnętrznym nie był podstawą zapisu w ewidencji, to pozostaje on prawnie bezskuteczny dla określenia zakresu danych w strukturze JPK_ST_KR. Obowiązek raportowania dotyczy bowiem składników ujętych w ewidencji, a nie składników, które do tej ewidencji ostatecznie nie zostały wpisane.

Zatem Państwa stanowisko zgodnie, z którym w strukturze JPK_SR_KR nie należy ujmować niskocennych składników majątku na nabycie, których wydatki zostały bezpośrednio rozpoznane w kosztach podatkowych, w tym składniki, dla których pomyłkowo sporządzono dokument OT - jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.