Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDST2-2.4011.194.2026.3.AP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 kwietnia 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od 2 lutego 2026 roku jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod nazwą A, („Wnioskodawca”).

Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, („Ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Przeważający zakres działalności gospodarczej Wnioskodawcy stanowi działalność w zakresie oprogramowania (kod PKD 62.01.B).

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność w zakresie usług informatycznych w tym szczególności:

–projektowanie,

–wykonywanie,

–wdrażanie,

–utrzymywanie,

–dokumentowanie,

–testowanie,

–rozwijanie systemów informacyjnych i aplikacji internetowych (komputerowych) na indywidualne zamówienia klientów,

–obsługa projektów,

–doradztwo z obszaru nowych technologii i IT,

–wytwarzanie oprogramowania,

–wsparcie integracji systemów biznesowych.

Działalność w dominującej części polega na projektowaniu nowych procesów i rozwiązań realizowanych przez systemy informatyczne i aplikacje komputerowe, jak również optymalizacja istniejących już rozwiązań, na poziomie funkcjonalnym i użyteczności. Czynności obejmują także zaprojektowanie funkcji aplikacji, schematów blokowych i architektury informacji aplikacji, opracowywanie projektów graficznych. Wykonawca tworzy dokumentację własnego projektu, w tym diagramy procesowe, diagramy domenowe, modele danych, biblioteki komponentów oraz prototypy do testów.

W ramach działalności, Wnioskodawca podejmuje współpracę z klientami („klient”) na zlecenia, na podstawie których projektuje nowe procesy i rozwiązania dla systemów informatycznych i aplikacji internetowych (komputerowych) ewentualnie optymalizuje, wprowadza ulepszenia i modyfikacje do już istniejącego oprogramowania, w celu dopasowania go do aktualnych potrzeb klienta oraz według określonych przez klienta wytycznych dotyczących pożądanego efektu.

W zakresie umowy Wnioskodawca dokonuje modyfikacji programu i świadczy usługi asysty technicznej w zakresie dotyczącym programu, tworzy programy komputerowe będące m. in. rozwinięciem obecnych funkcjonalności programu lub wprowadzających nowe elementy programu, przenosi na klienta całość majątkowych praw autorskich do utworów prawa autorskiego powstałych w toku wykonywania umowy.

Nadto, Wnioskodawca wytwarza aplikacje głownie mobilne z użyciem najnowszych modeli sztucznej inteligencji.

Wnioskodawca prowadzi działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Tym samym prowadzona przez niego działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z art. 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, z póżn zm.).

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie:

–badań aplikacyjnych rozumianych jako badania użyteczności i dostępności oprogramowania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzenie do nich znacznych ulepszeń; podstawa prawna: art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

–prac rozwojowych rozumianych jako działalność, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń; podstawa prawna: art. 4 ust. 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług), w postaci innowacyjnej aplikacji (projektowanie). Wnioskodawca przyjmuje harmonogram, według którego realizowane są poszczególne etapy prac oraz zapewnia odpowiednie zasoby techniczne, np. w postaci sprzętu komputerowego.

Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z wielu dziedzin, a w tym z zakresu projektowania systemów informatycznych. Efekty działalności Wnioskodawcy są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Wnioskodawca nieustannie poszerza swoją wiedzę na temat algorytmów, języków programowania czy narzędzi informatycznych, aby móc wykorzystać ją w prowadzonej działalności. Działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu i ulepszaniu systemów informatycznych czy aplikacji internetowych (komputerowych), każdorazowo zmierzają do poprawy ich użyteczności. Rozwiązania projektowane przez Wnioskodawcę są dostosowane do indywidualnych i specyficznych potrzeb poszczególnych zamawiających, zatem każde ze zleceń odróżnia się od pozostałych.

Utwory wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej są rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji, stanowią utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Z chwilą wykonania usługi wykonawca przenosi na klienta w całości prawa autorskie do wytworzonych utworów, w tym prawa zależne i pokrewne, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Wnioskodawca przyjmuje harmonogram, według którego realizowane są poszczególne etapy prac oraz zapewnia odpowiednie zasoby techniczne, np. w postaci sprzętu komputerowego. Wnioskodawca nie zajmuje się dystrybucją utworów wytworzonych przez inne podmioty, a jeśli nabywa oprogramowania to tylko w tym zakresie, jaki jest potrzebny do wykonania przez niego autorskiego oprogramowania. Wnioskodawca po wytworzeniu oprogramowania jest jego właścicielem i przenosi odpłatnie na podstawie umowy prawa do tego oprogramowania na klienta. Prawa przenoszone są w taki sposób, że klient zyskuje pełnię praw autorskich do oprogramowania. Wnioskodawca nie nabywa licencji do korzystania z oprogramowania, do którego prawa zostały przez niego zbyte. Programy są dostosowane do potrzeb każdego z klientów, niepowtarzalne (unikatowe).

Wnioskodawca osiąga dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej (oprogramowania) mającego charakter twórczy.

Od lutego 2026 r. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Mając na uwadze obowiązujące od dnia 1 stycznia 2019 r. regulacje IP Box, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb Ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT). Wnioskodawca rozważa coroczne korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych w ramach zleceń na podstawie przepisów o IP Box.

Wnioskodawca oczekuje wydania interpretacji indywidulanej za 2026 r.

Wnioskodawca prowadzi ww. prace nieprzerwanie, od początku działalności gospodarczej. Prace rozpoczęły się z dniem 2 lutego 2026 r., w ich efekcie mają być przekazywane klientowi oprogramowania zgodnie z jego oczekiwaniami i potrzebami.

Za wykonanie oprogramowania Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie i przenosi prawa autorskie do stworzonego dzieła. Wynik nie jest bezpośrednio wykorzystywany w działalności Wnioskodawcy, ale pozwala pozyskać przychód i stanowi przedmiot aktywności Wnioskodawcy. „Oprogramowanie” to zbiór poleceń, które zostały napisane przez programistę (specjalistę) w języku komputerowym, na potrzeby klienta, zgodnie z regułami języka programowania w postaci kodu źródłowego lub kodu maszynowego. Zestaw rozkazów lub instrukcji przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub pośrednio w komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Zarówno w przypadku tworzenia, jak i ulepszania, wynikiem twórczych czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę jest powstania programu, który podlega ochronie praw autorskich.

Wnioskodawca przy tworzeniu każdego oprogramowania samodzielnie podejmuje prace rozwojowe lub badawcze.

Wnioskodawca ponosi ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej, z czym wiąże się odpowiedzialność wobec klienta oraz osób trzecich. Klient nie wyznacza miejsca ani czasu czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę.

Faktury wystawione przez Wnioskodawcę nie wyodrębniają innych składowych niż wynagrodzenie za wykonanie/modyfikację oprogramowania i przeniesienie na klienta autorskich praw majątkowych.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca wskazał, że „Oprogramowanie” to zbiór poleceń, które zostały napisane przez programistę (specjalistę) w języku komputerowym, na potrzeby klienta, zgodnie z regułami języka programowania w postaci kodu źródłowego lub kodu maszynowego. Zestaw rozkazów lub instrukcji przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub pośrednio w komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Funkcje aplikacji, schematy blokowe, architektura informacji aplikacji, dokumentacja projektu, projekty graficzne, diagramy procesowe, diagramy domenowe, modele danych, biblioteki komponentów oraz prototypy do testów są związane z oprogramowaniem (stanowią jego elementy składowe). Są to odrębne programy komputerowe, który podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca przenosi do nich autorskie prawa majątkowe na rzecz klientów

Wnioskodawca stworzył/jest w trakcie tworzenia następujących utworów:

a)aplikacja mobilna (...),

b)aplikacja mobilna (...);

c)aplikacja mobilna (...)

Projekt dotyczył opracowania architektury systemu analitycznego (...)

Projekt AI (...).

Wytworzone, rozwinięte, zmodyfikowane lub ulepszone oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24).

Wnioskodawca posługuje się językami programowania takimi jak: (...).

Dotychczas Wnioskodawca oferował usługi tworzenia i zarządzania oprogramowaniem webowym i backendowym (…), optymalizacji procesów biznesowych, projektowania architektury systemów relacyjnych baz danych i aplikacji serwerowych, analizy danych w oparciu o klasyczne zapytania (...) i raportowanie, wsparcia technicznego, zarządzania serwerami. Oferowane procesy obejmują cykl życia danego projektu od analizy potrzeb klienta, przez projektowanie, implementację, a następnie wdrożenie i utrzymanie.

W ramach opisywanych projektów dotychczasowa praktyka gospodarcza została rozszerzona i usprawniona poprzez zastosowanie nowego stosu technologicznego: (...). Każde z tych usprawnień stanowi jakościową zmianę w sposobie realizacji projektu, a nie jedynie rozszerzenie dotychczasowych metod pracy.

Dotychczasowa praktyka gospodarcza opierała się na klasycznym wytwarzaniu oprogramowania w językach (...), bez zastosowania metod sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego ani architektury agentowej.

W ramach opisywanych projektów zastosowano następujące nowe koncepcje i narzędzia, niewystępujące wcześniej w praktyce gospodarczej.

Nowe technologie i paradygmaty:

(...)

Oryginalność polega na samodzielnym zaprojektowaniu architektury integrującej te technologie w spójne, działające systemy - gdzie dane behawioralne użytkowników stają się wejściem dla modeli AI generujących wartość biznesową w czasie rzeczywistym, co nie było możliwe do osiągnięcia przy użyciu dotychczasowego stosu technologicznego (...).

Wytwarzane oprogramowanie różni się od dotychczasowych rozwiązań poprzez zastosowanie następujących technologii:

a)warstwa danych i wnioskowania:

(...)

b)warstwa inteligencji:

(...)

c)warstwa automatyzacji:

(...)

d)warstwa aplikacji:

(...)

Kluczowa różnica systemowa: dotychczasowe oprogramowanie wykonywało zaprogramowane reguły - nowe oprogramowanie wnioskuje, uczy się i adaptuje na podstawie danych, czego poprzedni stos technologiczny strukturalnie nie umożliwiał.

Cel nadrzędny: świadczenie usług wytwarzania i współtworzenia innowacyjnego oprogramowania oraz architektury systemów IT dla klientów biznesowych - z zastosowaniem nowoczesnych technologii (...), niedostępnych w dotychczasowej praktyce gospodarczej opartej na (...).

Cele technologiczne:

(...)

Cele usługowe:

(...)

Cele rozwojowe:

(...)

Cel długoterminowy: (...)

Efekty i nowe zastosowania powstałe w ramach realizowanych projektów:

(...)

Wspólny mianownik: we wszystkich projektach powstało oprogramowanie zdolne do autonomicznego wnioskowania i adaptacji, nowa jakość niemożliwa do osiągnięcia dotychczasowym stosem technologicznym.

Przez badania aplikacyjne należy rozumieć badania użyteczności i dostępności oprogramowania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzenie do nich znacznych ulepszeń.

Badaniu dotychczas podlegała użyteczność i dostępność rozwiązań opartych na (...) w kontekście rzeczywistych projektów klienckich i własnych produktów cyfrowych.

Wnioskodawca dokonywał analizy i porównań (...).

Systematyczność działań firmy Wnioskodawcy wynika z cyklicznych spotkań projektowych z klientami, które odbywają się minimum dwa razy w miesiącu. Pozwala to na dynamiczne reagowanie na postępy lub problemy oraz na bieżące wprowadzanie zmian i ulepszeń.

Działalność prowadzona jest według ustrukturyzowanego procesu obejmującego kolejne, powtarzalne etapy: analizę wymagań i zdefiniowanie celów technicznych, zaprojektowanie architektury rozwiązania, iteracyjną implementację z weryfikacją kolejnych przyrostów, testy użyteczności i dostępności, wdrożenie oraz utrzymanie. Każdy projekt realizowany jest według przygotowanego harmonogramu z przyjętymi kamieniami milowymi i zdefiniowanymi kryteriami akceptacji.

W obszarze własnych projektów badawczo-rozwojowych systematyczność przejawia się w prowadzeniu równoległych prac nad portfolio produktów cyfrowych według ustalonego priorytetu - (...).

Celem Wnioskodawcy było wykorzystanie najnowszych technologii i narzędzi do tworzenia innowacyjnych systemów i aplikacji opartych na (...), które są łatwe w obsłudze, spełniają wymagania klienta, szybkie i bezpieczne.

Cele szczegółowe obejmowały: opanowanie i produkcyjne zastosowanie nowego stosu technologicznego niedostępnego w dotychczasowej praktyce gospodarczej opartej na (...), wypracowanie powtarzalnych wzorców architektonicznych umożliwiających sprawną realizację kolejnych projektów klienckich, dostarczanie klientom rozwiązań zdolnych do autonomicznego wnioskowania i adaptacji w oparciu o dane behawioralne użytkowników, oraz zbudowanie własnych produktów cyfrowych weryfikujących skuteczność badanych technologii w warunkach produkcyjnych przed ich zastosowaniem w projektach klienckich.

Źródłem finansowania zaplanowanych prac były pieniądze płacone przez klientów za wykonane przez Wnioskodawcę prace. Wnioskodawca osiągnął cele związane z optymalizacją architektury systemów AI i procesów wytwarzania oprogramowania, zwiększeniem szybkości dostarczania rozwiązań klienckich poprzez zastosowanie wieloagentowych systemów automatyzacji, poprawą użyteczności aplikacji poprzez zastosowanie personalizacji opartej na modelach językowych i wyszukiwaniu wektorowym.

Wnioskodawca wykonuje prace samodzielnie, wykorzystując jako zasoby rzeczowe komputer osobisty oraz infrastrukturę chmurową i narzędzia SaaS (software as a service) opłacane w modelu subskrypcyjnym ze środków uzyskanych od klientów.

Cele zostały zrealizowane w odniesieniu do następujących projektów: (...).

W perspektywie kolejnych okresów rozliczeniowych Wnioskodawca planuje realizację następujących celów: (...).

Harmonogramy Wnioskodawca opracowuje na bazie narzędzi takich jak(...), które pozwalają na tworzenie szczegółowych planów działań, śledzenie postępów, zarządzanie kamieniami milowymi oraz bieżącą realokację zasobów między projektami. Przykłady projektów, dla których harmonogramy zostały opracowane i zrealizowane.

Harmonogramy zrealizowane:

(...)

Harmonogramy w realizacji:

(...)

Harmonogramy zaplanowane:

(...)

Przed rozpoczęciem poszczególnych projektów Wnioskodawca dysponował szeroką wiedzą z zakresu oprogramowania, (...).

Wiedza ta obejmowała zarówno techniczne aspekty programowania, jak i zrozumienie potrzeb użytkownika, poparte wykształceniem akademickim na poziomie magisterskim (...) oraz certyfikacjami zawodowymi, w(...).

W ramach działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu programowania, zarządzania bazami danych, optymalizacji procesów, projektowania architektury systemów AI i aplikacji mobilnych oraz analizy danych. Umiejętności te są stale doskonalone poprzez śledzenie najnowszych trendów technologicznych, uczestnictwo w szkoleniach oraz bezpośrednią pracę nad projektami, które wymagają innowacyjnych rozwiązań.

Wiedza biznesowa i produktowa została poszerzona poprzez ukończenie programu (...), co umożliwiło Wnioskodawcy projektowanie rozwiązań nie tylko od strony technicznej, ale również w kontekście strategii produktowej, modeli przychodowych i potrzeb klientów biznesowych.

Kompetencje w zakresie nowoczesnych technologii AI były systematycznie rozwijane poprzez ukończone szkolenia, w tym: (...).

Innowacyjność tworzonych rozwiązań wynika z zastosowania technologii niedostępnych w dotychczasowej praktyce gospodarczej: (...) zastępującego dotychczasowe podejście webowe - tworząc w każdym przypadku oprogramowanie zdolne do autonomicznego wnioskowania i adaptacji, czego poprzedni stos technologiczny (...) strukturalnie nie umożliwiał.

Obecna działalność gospodarcza została założona w lutym 2026 roku i od początku swojego istnienia ukierunkowana jest wyłącznie na wytwarzanie innowacyjnego oprogramowania z zastosowaniem technologii (...).

Wcześniejsza praktyka gospodarcza - zarówno w ramach poprzedniej działalności jednoosobowej, jak i prac realizowanych na podstawie umów zlecenia obejmowała klasyczne wytwarzanie oprogramowania w tradycyjnym stosie technologicznym: tworzenie stron internetowych, aplikacji webowych i desktopowych, programowanie backendowe w (...), integracje systemów CRM i e-commerce oraz wsparcie techniczne i zarządzanie serwerami. Działalność ta nie obejmowała zastosowania metod sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego, modeli językowych ani żadnych form architektury agentowej.

Obecna działalność stanowi jakościowe zerwanie z dotychczasową praktyką - zarówno pod względem stosowanego stosu technologicznego, jak i modelu pracy. Wnioskodawca prowadzi równolegle własne projekty badawczo-rozwojowe - tworząc i testując innowacyjne rozwiązania oparte na (...) we własnych produktach cyfrowych - a zdobyta w ten sposób wiedza, zweryfikowane wzorce architektoniczne i sprawdzone technologie są następnie transferowane i stosowane w projektach realizowanych dla klientów biznesowych. Własne produkty pełnią zatem funkcję laboratorium technologicznego, w którym innowacje są najpierw badane i walidowane w warunkach produkcyjnych, a dopiero później wdrażane jako rozwiązania klienckie - co nadaje całej działalności wyraźny charakter badawczo-rozwojowy.

Produkty, usługi, procesy oparte były na klasycznej wiedzy informatycznej (...).

Rozwiązania opierały się na ugruntowanych, dobrze udokumentowanych wzorcach architektury webowej i backendowej: relacyjnych bazach danych, architekturze klient-serwer, monolitycznych lub prostych mikroserwisowych aplikacjach webowych oraz standardowych frameworkach dostępnych w ekosystemach (...). Logika biznesowa była każdorazowo programowana ręcznie jako zestaw deterministycznych reguł - system wykonywał wyłącznie to, co zostało wprost przez programistę zakodowane, bez jakiegokolwiek elementu wnioskowania, uczenia się czy adaptacji do danych użytkownika.

Takie podejście, choć skuteczne w tamtym kontekście, strukturalnie uniemożliwiało realizację rozwiązań wymagających personalizacji w czasie rzeczywistym, semantycznego przetwarzania danych, autonomicznego podejmowania decyzji czy adaptacji systemu do zmieniającego się zachowania użytkownika - co stanowi fundament obecnej działalności i jednoznacznie odróżnia dotychczasowy model wytwarzania oprogramowania od aktualnie stosowanego.

Wnioskodawca zaplanował systematyczne rozwijanie kompetencji w obszarze technologii AI według ustrukturyzowanego modelu: ciągła nauka i śledzenie najnowszych rozwiązań w zakresie (...), następnie samodzielne badanie i testowanie nowych technologii poprzez budowę własnych aplikacji i prototypów (POC), a następnie transfer zweryfikowanej wiedzy i sprawdzonych wzorców architektonicznych do komercyjnych projektów klienckich. Celem jest zbudowanie powtarzalnego, skalowalnego flow działalności, w którym własne projekty pełnią funkcję laboratorium badawczo-rozwojowego zasilającego ofertę usługową dla klientów.

Przedsięwzięcie jest realizowane trójetapowo: w pierwszym etapie Wnioskodawca zdobywa wiedzę poprzez szkolenia, certyfikacje i śledzenie aktualnego stanu technologii AI; w drugim etapie nowe rozwiązania są testowane i walidowane w warunkach produkcyjnych poprzez budowę własnych aplikacji mobilnych i systemów (…) - gdzie każdy własny projekt stanowi jednocześnie produkt cyfrowy i eksperyment technologiczny; w trzecim etapie zdobyta i zweryfikowana wiedza jest wdrażana w projektach klienckich, takich jak system segmentacji cenowej dla wielkoskalowej sieci handlowej, co eliminuje ryzyko technologiczne po stronie klienta i skraca czas realizacji projektu.

Efektem jest działający, powtarzalny model działalności badawczo-rozwojowej generujący równolegle dwa rodzaje wartości: własne produkty cyfrowe oparte na AI gotowe do komercjalizacji (…) oraz udokumentowane wzorce architektoniczne i kompetencje wdrożeniowe w zakresie (...), bezpośrednio przekładające się na jakość i innowacyjność rozwiązań dostarczanych klientom biznesowym. Powstało oprogramowanie zdolne do autonomicznego wnioskowania i adaptacji - nowa jakość niemożliwa do osiągnięcia dotychczasowym stosem technologicznym -stanowiąca fundament dalszego rozwoju działalności.

Efekty pracy Wnioskodawcy mają charakter twórczy, czyli odznaczają się kreatywnością i wnoszeniem nowych wartości.

Działania podejmowane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru rutynowego i nie ograniczają się do wprowadzania okresowych zmian do oprogramowania.

Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie do programów komputerowych, które przenosi na klientów.

Przeniesienie praw autorskich następuje w formie pisemnej, na określonych polach eksploatacji, z zachowaniem wymogów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Przeniesienie majątkowych praw autorskich następuje po opracowaniu przez Wnioskodawcę utworu, który jest w sposób funkcjonalny przekazywany klientowi, w sposób umożlwiający mu techniczne korzystanie z pracy twórczej Wnioskodawcy.

Pytania

1. Czy utwory wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności, a opisane w stanie faktycznym, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej a w związku z tym czy Wnioskodawca uzyskuje kwalifikowane dochody, które będzie mógł opodatkować preferencyjną stawką 5% podatku dochodowego od osób fizycznych?

2. Czy działalność prowadzona przez Wnioskodawcę spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie jest warunkiem przewidzianym dla skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 30ca ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 powoływanej ustawy. I tak, w myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

–badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668),

–badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668, z późn. zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narządzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.

Po drugie, z art. 5a pkt 38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

Kluczowe, jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

–badania naukowe (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz

–prace rozwojowe (o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy).

Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.patent,

2.prawo ochronne na wzór użytkowy,

3.prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4.prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5.dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6.prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu lecznicze o weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7.wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432),

8.autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem, powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy autorskie prawo do programu komputerowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Podstawę opodatkowania w myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Stosownie z kolei do treści art. 30ca ust. 4 tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b) x 1,3/ a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a)prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b)nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c)nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d)nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).

Z powyżej powołanych przepisów wynika, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

–zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

–należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy;

–podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw.

Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy jest to prawo wskazane przez ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę

przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

W myśl art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu wytworzonego, rozwijanego i ulepszanego autorskiego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku do dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania wytwarzanego, rozwijanego i ulepszanego przez Wnioskodawcę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn.zm.),

b)badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach działalności podejmuje Pan współpracę z klientami na zlecenia, na podstawie których projektuje nowe procesy i rozwiązania dla systemów informatycznych i aplikacji internetowych (komputerowych) ewentualnie optymalizuje, wprowadza ulepszenia i modyfikacje do już istniejącego oprogramowania, w celu dopasowania go do aktualnych potrzeb klienta oraz według określonych przez klienta wytycznych dotyczących pożądanego efektu. W zakresie umowy dokonuje Pan modyfikacji programu i świadczy usługi asysty technicznej w zakresie dotyczącym programu, tworzy programy komputerowe będące m. in. rozwinięciem obecnych funkcjonalności programu lub wprowadzających nowe elementy programu, przenosi na klienta całość majątkowych praw autorskich do utworów prawa autorskiego powstałych w toku wykonywania umowy. Wytwarza aplikacje głownie mobilne z użyciem najnowszych modeli sztucznej inteligencji.

W ramach działalności stworzył/jest Pan w trakcie tworzenia następujących utworów:

a)aplikacja mobilna (...),

b)aplikacja mobilna (...);

c)aplikacja mobilna (...)

Ponadto wskazał Pan, że stworzył:

(...)

Wskazał Pan, że wytworzone, rozwinięte, zmodyfikowane lub ulepszone oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tworzy Pan odrębne programy komputerowe, który podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan do nich autorskie prawa majątkowe na rzecz klientów.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że wytworzone, rozwinięte, zmodyfikowane lub ulepszone oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Efekty Pana działalności są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Rozwiązania projektowane przez Pana są dostosowane do indywidualnych i specyficznych potrzeb poszczególnych zamawiających, zatem każde z zleceń odróżnia się od pozostałych. Oryginalność oprogramowania polega na samodzielnym zaprojektowaniu architektury integrującej te technologie w spójne, działające systemy - (...).

Efektem Pana pracy jest działający, powtarzalny model działalności badawczo-rozwojowej generujący równolegle dwa rodzaje wartości: własne produkty cyfrowe oparte na AI gotowe do komercjalizacji (…) oraz udokumentowane wzorce architektoniczne i kompetencje wdrożeniowe w zakresie (...), bezpośrednio przekładające się na jakość i innowacyjność rozwiązań dostarczanych klientom biznesowym. Powstało oprogramowanie zdolne do autonomicznego wnioskowania i adaptacji - nowa jakość niemożliwa do osiągnięcia dotychczasowym stosem technologicznym, stanowiąca fundament dalszego rozwoju działalności.

Ponadto wskazuje Pan, że efekty Pana pracy mają charakter twórczy, czyli odznaczają się kreatywnością i wnoszeniem nowych wartości. Działania podejmowane przez Pana nie mają charakteru rutynowego i nie ograniczają się do wprowadzania okresowych zmian do oprogramowania.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z treści wniosku wynika, że systematyczność Pana działań wynika z cyklicznych spotkań projektowych z klientami, które odbywają się minimum dwa razy w miesiącu. Pozwala to na dynamiczne reagowanie na postępy lub problemy oraz na bieżące wprowadzanie zmian i ulepszeń. Pana działalność prowadzona jest według ustrukturyzowanego procesu obejmującego kolejne, powtarzalne etapy: analizę wymagań i zdefiniowanie celów technicznych, zaprojektowanie architektury rozwiązania, iteracyjną implementację z weryfikacją kolejnych przyrostów, testy użyteczności i dostępności, wdrożenie oraz utrzymanie. Każdy projekt realizowany jest według przygotowanego harmonogramu z przyjętymi kamieniami milowymi i zdefiniowanymi kryteriami akceptacji. W obszarze własnych projektów badawczo-rozwojowych systematyczność przejawia się w prowadzeniu równoległych prac nad portfolio produktów cyfrowych według ustalonego priorytetu, gdzie każdy produkt przechodzi przez zdefiniowane etapy: (...), z regularną oceną postępów i realokacją zasobów między projektami w oparciu o osiągnięte wyniki.

Przyjmuje Pan harmonogram, według którego realizowane są poszczególne etapy prac oraz zapewnia odpowiednie zasoby techniczne, np. w postaci sprzętu komputerowego.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z wielu dziedzin, a w tym z zakresu projektowania systemów informatycznych. Przed rozpoczęciem poszczególnych projektów dysponował Pan szeroką wiedzą z zakresu oprogramowania, m.in. (...).

Z treści wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług), w postaci innowacyjnej aplikacji (projektowanie). Wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu programowania, zarządzania bazami danych, optymalizacji procesów, projektowania architektury systemów AI i aplikacji mobilnych oraz analizy danych. Umiejętności te są stale doskonalone poprzez śledzenie najnowszych trendów technologicznych, uczestnictwo w szkoleniach oraz bezpośrednią pracę nad projektami, które wymagają innowacyjnych rozwiązań.

W ramach opisywanych projektów zastosowano następujące nowe koncepcje i narzędzia, niewystępujące wcześniej w praktyce gospodarczej:

(...)

Wskazał Pan, że podstawowa różnica systemowa polega na tym, że dotychczasowe oprogramowanie wykonywało zaprogramowane reguły, nowe oprogramowanie wnioskuje, uczy się i adaptuje na podstawie danych, czego poprzedni stos technologiczny strukturalnie nie umożliwiał.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

-badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

-prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Badania podstawowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce to:

-prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub

-prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;

mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalności wyników. Prace te powinny być odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.

Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym dotyczące metodologii badań naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.

Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:

-opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub

-wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.

„Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.

Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.

Nowym produktem, procesem lub usługą może być:

-produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;

-produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi, ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.

Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia, ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie, procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.

Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·planowaniu produkcji oraz

·projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność w zakresie badań aplikacyjnych rozumianych jako badania użyteczności i dostępności oprogramowania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzenie do nich znacznych ulepszeń oraz prac rozwojowych rozumianych jako działalność, które obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń;

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)patent,

2)prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213oraz z 2025 r. poz. 1709),

8)autorskie prawo do programu komputerowego

–podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji, a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, prowadzi Pan bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową, spełniającą definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści wniosku wynika, że tworzy Pan programy komputerowe, który podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje (w formie pisemnej, na określonych polach eksploatacji) zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Osiąga Pan dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja taka prowadzona jest od lutego 2026 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, o ile faktycznie – na co wskazuje opis okoliczności sprawy – w ramach opisanych czynności powstają utwory, które – jak Pan wskazał – stanowią odrębne programy komputerowe, autorskie prawa do nich wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za rok 2026, przy założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.