Interpretacja indywidualna z dnia 25 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.204.2026.2.AKU
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniając przesłanki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienie z podatku dochodowego w limicie 85 528 zł rocznie, przez cztery lata, począwszy od roku przeprowadzki.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 kwietnia 2026 r. (data wpływu 24 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca informuje, że w latach 2014-2024 przebywał i na stałe mieszkał na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, gdzie znajdowało się Jego centrum interesów życiowych i gospodarczych.
Od 2014 r. Wnioskodawca wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony zawartej z niemieckim pracodawcą. Od 2015 r. w Niemczech wspólnie z Wnioskodawcą zamieszkiwała Jego żona. Rodzina posiadała tam wynajmowane mieszkanie, które zajmowała nieprzerwanie do października 2024 r.
Wnioskodawca posiadał w Niemczech rachunek bankowy, z którego realizowane były bieżące wydatki związane z codziennym życiem, takie jak zakupy, opłaty mieszkaniowe oraz inne koszty utrzymania, co potwierdza prowadzenie życia osobistego i gospodarczego na terytorium Niemiec. W 2016 r. w Niemczech, w szpitalu w X, urodziła się pierwsza córka Wnioskodawcy. Od 2017 r. uczęszczała ona do przedszkola, a następnie do pierwszej i drugiej klasy szkoły podstawowej w miejscowości Y.
W 2019 r. w tym samym szpitalu urodziło się drugie dziecko Wnioskodawcy, które również uczęszczało do przedszkola w Niemczech, aż do lipca 2024 r.
Dzieci Wnioskodawcy w Niemczech brały czynny udział w życiu szkolnym i przedszkolnym, w tym w akademiach oraz występach szkolnych, a także uczestniczyły w zajęciach dodatkowych, m.in. z baletu. Starsza córka brała również udział w przygotowaniach do Pierwszej Komunii Świętej w Niemczech.
Wnioskodawca wraz z rodziną przez cały okres pobytu w Niemczech utrzymywał tam relacje społeczne i towarzyskie, posiadając liczne grono znajomych, zarówno narodowości polskiej, jak i niemieckiej. Do Polski Wnioskodawca przyjeżdżał wyłącznie okazjonalnie, w celu odwiedzin rodziny, głównie w okresach świątecznych.
We wrześniu 2024 r. żona Wnioskodawcy z dziećmi powróciła na stałe do Polski, przenosząc tu swoje centrum interesów życiowych. Od tego momentu dzieci Wnioskodawcy realizują obowiązek szkolny w Polsce – starsza córka od września 2024 r. uczęszczała do trzeciej klasy szkoły podstawowej w Z, natomiast młodsza córka od września 2024 r. rozpoczęła naukę w szkole podstawowej w oddziale przedszkolnym jako pięciolatek.
Wnioskodawca po rozwiązaniu umowy z niemieckim pracodawcą informuje, że rozpoczął wykonywanie pracy na czas nieokreślony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od 2025 r., uzyskując od tego momentu przychody podlegające opodatkowaniu w Polsce.
W uzupełnieniu wniosku podał Pan następujące informacje.
Posiada Pan obywatelstwo polskie.
W okresie zamieszkiwania na terytorium Republiki Federalnej Niemiec podlegał Pan w tym państwie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu jako rezydent podatkowy Niemiec, z uwagi na posiadanie tam ośrodka interesów życiowych.
Na stałe przeprowadził się Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 31 stycznia 2025 r. Od tego momentu Pana ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce.
Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez administrację niemiecką. Status rezydencji podatkowej w Niemczech oraz fakt posiadania tam miejsca zamieszkania dla celów podatkowych potwierdzają następujące dokumenty:
- umowa o pracę na czas nieokreślony,
- umowa najmu lokalu mieszkalnego,
- paski wynagrodzeń,
- wyciągi bankowe,
- niemieckie zeznania podatkowe,
- dokumentacja dotycząca edukacji dzieci.
W żadnym z lat podatkowych poprzedzających przeprowadzkę nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W okresie poprzedzającym przeprowadzkę Pana powiązania gospodarcze były skoncentrowane na terytorium Niemiec i obejmowały w szczególności:
- uzyskiwanie wyłącznych dochodów z pracy wykonywanej w Niemczech,
- posiadanie miejsca zamieszkania (najem) w Niemczech,
- prowadzenie rachunków bankowych w Niemczech (w tym rachunku współmałżonki),
- posiadanie pojazdu zarejestrowanego w Niemczech (2017-2024) wraz z obowiązkowym ubezpieczeniem oraz podatkiem drogowym,
- zawarcie umów telekomunikacyjnych (telefon komórkowy – 2 umowy),
- abonament radiowo-telewizyjny,
- umowy na internet oraz telefon stacjonarny,
- umowę dostawy energii elektrycznej,
- dodatkowe ubezpieczenia (NNW oraz ubezpieczenie pojazdu ADAC),
- dodatkowe ubezpieczenia w zakresie ryzyka wypadkowego i szkód.
Jednocześnie powiązania gospodarcze z Polską miały charakter pomocniczy i obejmowały:
- posiadanie dwóch rachunków bankowych w Polsce,
- kredyt indywidualny,
- ubezpieczenie na życie o zakresie europejskim,
- inwestycję polegającą na budowie domu w Polsce realizowaną w dłuższej przestrzeni czasu.
Powyższe nie stanowiło centrum Pana interesów gospodarczych, które w analizowanym okresie znajdowały się w Niemczech.
Pana powiązania osobiste z terytorium Polski ograniczały się do kontaktów rodzinnych z rodzicami (matką i ojcem). W tym samym okresie Pana życie rodzinne koncentrowało się w Niemczech, gdzie przebywał Pan wraz z żoną oraz dwojgiem dzieci. W tym samym mieście zamieszkiwał również Pana brat wraz z rodziną, co potwierdzało koncentrację życia rodzinnego poza terytorium Polski.
W wyniku przeprowadzki podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Od dnia przeprowadzki zarządza Pan swoim majątkiem z terytorium Polski.
Pana aktywność życiowa i społeczna koncentruje się na terytorium Polski.
Po przeprowadzce do Polski początkowo zamieszkiwał Pan w domu rodzinnym wraz z matką, co miało charakter przejściowy, związany z organizacją stałego miejsca zamieszkania. Następnie, po zakończeniu inwestycji polegającej na budowie domu, w dniu 21 stycznia 2026 r. zamieszkał Pan w swoim domu położonym w miejscowości A.
Jest Pan świadomy warunków stosowania ulgi na powrót, w szczególności limitu przychodów w wysokości 85 528 zł rocznie.
Zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót w latach podatkowych: 2025, 2026, 2027, 2028.
Nie korzystał Pan wcześniej ani w całości, ani w części, z ulgi na powrót.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, który po okresie zamieszkiwania i pracy za granicą przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał polską rezydencję podatkową, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do dochodów osiąganych od dnia powrotu do kraju?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia On warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawca po okresie zamieszkiwania i pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i od tego momentu posiada na terytorium RP miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT.
Wnioskodawca spełnia przesłanki określone w art. 21 ust. 43-45 ustawy o PIT, w związku z czym jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z opodatkowania przychodów do limitu określonego w ustawie przez okres czterech kolejnych lat podatkowych.
W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót w opisanym stanie faktycznym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3)podatnik:
a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b)miał miejsce zamieszkania:
-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
-na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Zwolnieniu z opodatkowania podlegają wyłącznie przychody uzyskane ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z zasiłku macierzyńskiego.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i co istotne, w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z treści wniosku wynika, że powrócił Pan do Polski 31 stycznia 2025 r., i od tej daty podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy, który wskazuje, że prawo do omawianej ulgi przysługuje podatnikowi, który nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
·trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
·okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zagadnienie obowiązku podatkowego i miejsca zamieszkania dla celów podatkowych zostało zaprezentowane w art. 3 ust. 1, ust. 1a i ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek. Podatnik spełniający kryteria wymienione w art. 3 ust. 1a ww. ustawy, jest uznawany za osobę mającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, natomiast podatnik, który tych kryteriów nie spełnia podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Mając na uwadze, że od 2014 r. zamieszkiwał Pan na terenie Niemiec, ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy odnieść się do przepisów Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnegoopodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku z dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90):
Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej Umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „określenie osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
Na mocy art. 4 ust. 2 tej Umowy:
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
a)osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b)jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;
c)jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
d)jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia.
Z analizy przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że od 2014 r. do momentu przeprowadzki do Polski w 2025 r. wykonywał Pan pracę na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony zawartej z niemieckim pracodawcą – były to Pana wyłączne dochody z pracy w tamtym okresie. Od 2015 r. w Niemczech wspólnie z Panem zamieszkiwała żona. Rodzina posiadała tam wynajmowane mieszkanie, które zajmowała nieprzerwanie do października 2024 r. Posiadał Pan w Niemczech rachunek bankowy, z którego realizowane były bieżące wydatki związane z codziennym życiem, takie jak zakupy, opłaty mieszkaniowe oraz inne koszty utrzymania. Ponadto, posiadał Pan pojazd zarejestrowany w Niemczech (2017-2024) wraz z obowiązkowym ubezpieczeniem oraz podatkiem drogowym, zawarł Pan dwie umowy na telefon komórkowy, abonament radiowo-telewizyjny, umowy na internet oraz telefon stacjonarny, umowę dostawy energii elektrycznej, dodatkowe ubezpieczenia (NNW oraz ubezpieczenie pojazdu ADAC) oraz dodatkowe ubezpieczenia w zakresie ryzyka wypadkowego i szkód. Jednocześnie, w tym okresie w Polsce posiadał Pan dwa rachunki bankowe, kredyt indywidualny, ubezpieczenie na życie o zakresie europejskim oraz inwestycję polegającą na budowie domu w Polsce realizowaną w dłuższej przestrzeni czasu. W 2016 r. w Niemczech, urodziła się Pana pierwsza córka. Od 2017 r. uczęszczała ona do przedszkola, a następnie do pierwszej i drugiej klasy szkoły podstawowej. W 2019 r. w tym samym szpitalu urodziło się Pana drugie dziecko, które również uczęszczało do przedszkola w Niemczech. Dzieci Wnioskodawcy w Niemczech brały czynny udział w życiu szkolnym i przedszkolnym, w tym w akademiach oraz występach szkolnych, a także uczestniczyły w zajęciach dodatkowych, m.in. z baletu. Starsza córka brała również udział w przygotowaniach do Pierwszej Komunii Świętej w Niemczech. Przez cały okres pobytu w Niemczech utrzymywał Pan tam relacje społeczne i towarzyskie, posiadając liczne grono znajomych, zarówno narodowości polskiej, jak i niemieckiej. W tym samym okresie Pana życie rodzinne koncentrowało się w Niemczech, gdzie przebywał Pan wraz z żoną oraz dwojgiem dzieci. W tym samym mieście zamieszkiwał również Pana brat wraz z rodziną. Do Polski przyjeżdżał Pan wyłącznie okazjonalnie, w celu odwiedzin rodziny, głównie w okresach świątecznych. Pana powiązania osobiste z terytorium Polski ograniczały się do kontaktów rodzinnych z rodzicami (matką i ojcem). W żadnym z lat podatkowych poprzedzających przeprowadzkę nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. We wrześniu 2024 r. Pana żona z dziećmi powróciła na stałe do Polski, przenosząc tu swoje centrum interesów życiowych. Od tego momentu Pana dzieci realizują obowiązek szkolny w Polsce – starsza córka od września 2024 r. uczęszczała do trzeciej klasy szkoły podstawowej, natomiast młodsza córka od września 2024 r. rozpoczęła naukę w szkole podstawowej w oddziale przedszkolnym jako pięciolatek.
Ocena powyższej sytuacji prowadzi do wniosku, że w latach podatkowych 2022–2024 oraz od 1 stycznia 2025 r. do 30 stycznia 2025 r. Pana miejsce zamieszkania znajdowało się w Niemczech. Natomiast, 31 stycznia 2026 r. przeniósł Pan swoje centrum interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co spowodowało, że od tej daty Pana miejsce zamieszkania znajduje się w Polsce i podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, ponieważ posiada Pan polskie obywatelstwo.
Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Z treści wniosku wynika, że status Pana rezydencji podatkowej w Niemczech oraz fakt posiadania tam miejsca zamieszkania dla celów podatkowych potwierdzają następujące dokumenty: umowa o pracę na czas nieokreślony, umowa najmu lokalu mieszkalnego, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe, niemieckie zeznania podatkowe, dokumentacja dotycząca edukacji dzieci.
Z treści opisu sprawy wynika zatem, że posiada Pan inne dokumenty potwierdzające, iż Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w latach 2022–2024 oraz w 2025 r. do momentu powrotu do Polski 31 stycznia 2025 r., znajdowało się poza Polską.
Zatem, należy uznać, że spełnił Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie, w sposób oczywisty spełnił Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe dopiero poczynając od rozliczenia za rok 2022.
Stosownie do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, spełnił Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 53 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, ponieważ przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony opis sprawy należy uznać, że skoro – jak Pan wskazał w opisie sprawy – przeniósł Pan ośrodek interesów życiowych i zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski 31 stycznia 2025 r., to przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. „ulgi na powrót”). Przedmiotowe zwolnienie od opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a)-d) ww. ustawy – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania może zatem, Pan objąć przychody uzyskiwane ze stosunku pracy za lata 2025-2028.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. Pana żony).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisuprawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
