Interpretacja indywidualna z dnia 25 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.225.2026.5.KF

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe w części dotyczącej powstania przychodu po stronie pożyczkodawcy w związku z uregulowaniem odsetek w formie datio in solutum i nieprawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika w związku z uregulowaniem w formie datio in solutum zobowiązania z tytułu odsetek od pożyczki udzielonej przez wspólnika. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Są Państwo spółką kapitałową posiadającą siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegają w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT).

Zawarli Państwo z osobą fizyczną (będącą jednocześnie Państwa wspólnikiem), posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umowę pożyczki pieniężnej, (określona oddzielnie w akcie notarialnym). Umowa pożyczki została zawarta w formie pisemnej. Pożyczkodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek.

Na dzień zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości, Państwa zobowiązanie wobec pożyczkodawcy obejmowało niespłaconą kwotę główną pożyczki oraz naliczone i wymagalne odsetki wynikające z umowy pożyczki. W związku z brakiem możliwości spłaty zobowiązania w formie pieniężnej strony zawarły w formie aktu notarialnego umowę przeniesienia własności nieruchomości na rzecz pożyczkodawcy w celu zwolnienia się przez Państwa z długu (świadczenie w miejsce wykonania – datio in solutum), zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego. Z chwilą zawarcia aktu notarialnego Państwa zobowiązanie z tytułu pożyczki wraz z odsetkami wygasło w całości.

Przedmiotem przeniesienia własności była nieruchomość stanowiąca Państwa własność, wykorzystywana w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Nieruchomość była ujęta w ewidencji środków trwałych i podlegała amortyzacji. W stosunku do nieruchomości doszło do pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dniem przeniesienia własności upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W okresie posiadania nieruchomości nie ponieśli Państwo wydatków na jej ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, których łączna wartość przekroczyłaby 30% wartości początkowej nieruchomości.

Wartość rynkowa nieruchomości na dzień zawarcia aktu notarialnego odpowiadała wysokości Państwa zobowiązania wobec pożyczkodawcy (kwota główna pożyczki wraz z naliczonymi odsetkami). Wartość nieruchomości została określona przez rzeczoznawcę majątkowego przy założeniu transakcji i odpowiada jej wartości rynkowej.

Przeniesienie własności nieruchomości nie nastąpiło w ramach działalności deweloperskiej ani w ramach obrotu nieruchomościami. Czynność ta miała charakter incydentalny i służyła wyłącznie zwolnieniu się z istniejącego zobowiązania wobec pożyczkodawcy. Przeniesienie własności nieruchomości zostało udokumentowane aktem notarialnym. Wygaśnięcie zobowiązania z tytułu pożyczki zostało potwierdzone w treści aktu notarialnego.

Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

1)Czy w części odpowiadającej odsetkom od pożyczki po stronie osoby fizycznej powstaje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT?

2)Czy w opisanej sytuacji pełnią Państwo funkcję płatnika podatku PIT, czy też obowiązek zapłaty podatku ciąży bezpośrednio na osobie fizycznej?

3)W jakim terminie powinien zostać rozliczony podatek PIT od odsetek?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, w zakresie odsetek od pożyczki po stronie osoby fizycznej powstaje przychód z odsetek, przy czym nie pełnią Państwo funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT), a obowiązek jego rozliczenia spoczywa bezpośrednio na podatniku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Jednocześnie, jak wskazuje art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto, w myśl art. 42 ust. 1 ww. ustawy:

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że zawarli Państwo z osobą fizyczną (będącą jednocześnie Państwa wspólnikiem) umowę pożyczki pieniężnej. Umowa pożyczki została zawarta w formie aktu notarialnego. Pożyczkodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek. W związku z brakiem możliwości spłaty zobowiązania w formie pieniężnej strony zawarły w formie aktu notarialnego umowę przeniesienia własności nieruchomości (stanowiącej Państwa majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej) na rzecz pożyczkodawcy w celu zwolnienia się z długu (świadczenie w miejsce wykonania – datio in solutum), zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego. Na dzień zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości, Państwa zobowiązanie wobec pożyczkodawcy obejmowało niespłaconą kwotę główną pożyczki oraz naliczone i wymagalne odsetki wynikające z umowy pożyczki. Z chwilą zawarcia aktu notarialnego Państwa zobowiązanie z tytułu pożyczki wraz z odsetkami wygasło w całości.

Mając na uwadze powyższe wskazuję, że zgodnie z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Samo udzielenie pożyczki i późniejsza jej spłata pozostają neutralne podatkowo i nie stanowią źródła przychodu dla pożyczkobiorcy, ponieważ umowa pożyczki nakłada na pożyczającego obowiązek zwrotu tej samej ilości pieniędzy. Inaczej rzecz biorąc, kwota przenoszona na drugą stronę w wykonaniu takiej umowy ma charakter zwrotny, nie stanowi dla niej definitywnego przysporzenia majątkowego i z tego względu jest zdarzeniem obojętnym pod względem prawnopodatkowym. Opodatkowaniu podlegają jedynie uzyskane odsetki od pożyczki, które dla pożyczkodawcy stanowią realne przysporzenie majątkowe.

Stosownie natomiast do art. 453 Kodeksu cywilnego:

Uregulowana w tym przepisie instytucja świadczenia w miejsce wypełnienia/wykonania (datio in solutum) stanowi jeden z wyjątków od zasady realnego wykonywania zobowiązań cywilnych, znajdujący podstawę w zasadzie swobody umów.

Wskutek zawarcia umowy o świadczenie w miejsce wypełnienia dłużnik uzyskuje upoważnienie przemienne umożliwiające mu wykonanie zobowiązania przez spełnienie świadczenia innego niż pierwotne. Z chwilą wypełnienia świadczenia zastępczego następuje wykonanie umowy o datio in solutum, a zarazem wykonanie istniejącego zobowiązania, co prowadzi do jego wygaśnięcia.

W związku zawarciem umowy datio in solutum, tj. przeniesieniem na pożyczkodawcę nieruchomości w celu uregulowania zobowiązania wynikającego z zaciągniętej przez Państwa pożyczki, doszło do faktycznej zapłaty odsetek przez Państwa. Na skutek zastosowania datio in solutum wierzytelność przysługująca pożyczkodawcy o zapłatę odsetek od pożyczki została bowiem efektywnie zaspokojona. Bez znaczenia pozostaje fakt, że faktyczna zapłata odsetek nie nastąpiła w pieniądzu lecz w formie świadczenia niepieniężnego. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ogranicza bowiem możliwości spłaty odsetek wyłącznie do formy pieniężnej.

Po stronie pożyczkodawcy powstał zatem przychód z tytułu odsetek, który jest kwalifikowany jako przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

Państwo natomiast jako płatnik są podmiotem zobowiązanym do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonanej na rzecz pożyczkodawcy wypłaty odsetek od pożyczki, zgodnie z treścią cytowanych powyżej przepisów art. 41 ust. 4, art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co prawda, w analizowanej sprawie odsetki zostaną uregulowane w formie niepieniężnej, nie zwalnia to jednak Państwa z pełnienia funkcji płatnika z tego tytułu.

W związku z powyższym powinni Państwo zobowiązać pożyczkodawcę (wspólnika) do wpłaty kwoty podatku z tytułu otrzymanych odsetek na Państwa rachunek. Następie otrzymaną kwotę powinni Państwo wpłacić w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uregulowano odsetki, na konto właściwego urzędu skarbowego, wypełniając tym samym ciążący na Państwu obowiązek płatnika z tytułu odsetek.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Państwa wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług został załatwiony odrębnym pismem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.