Interpretacja indywidualna z dnia 26 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.90.2026.4.SG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 marca 2026 r. (data wpływu 1 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A. Spółka Akcyjna (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), jest spółką kapitałową prawa polskiego, która jest zarejestrowana w Polsce jako podatnik VAT czynny.

Spółka jest podmiotem prowadzącym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą polegającą w szczególności na świadczeniu usług (…). Zgodnie z Krajowym Rejestrem Sądowym (dalej: „KRS”), przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności (…).

W dniu (...) 2026 r., na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy Spółki, podjęta została uchwała w sprawie zmiany statutu Spółki w zakresie zmiany nazwy firmy. Nowa nazwa Spółki brzmi: B. S.A.

Pozostałe dane identyfikacyjne Spółki, w tym w szczególności numer identyfikacji podatkowej (NIP), numer REGON, numer KRS, adres siedziby oraz inne dane rejestrowe, nie ulegną zmianie.

Zgodnie z art. 430 § 1 w zw. z art. 255 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”), zmiana statutu spółki akcyjnej wymaga uchwały walnego zgromadzenia oraz wpisu do rejestru przedsiębiorców KRS. Wpis ten ma charakter konstytutywny, co oznacza, że zmiana firmy Spółki staje się skuteczna z chwilą jej zarejestrowania w KRS.

W związku z planowaną zmianą firmy Spółki, Wnioskodawca przewiduje, że po zarejestrowaniu zmiany w KRS (a więc również po skutecznej zmianie nazwy) mogą występować sytuacje, w których kontrahenci będą nadal wystawiać na rzecz Spółki faktury (dalej: „Faktury Zakupowe”) z nieaktualną nazwą (tj. A. S.A. zamiast B. S.A.), przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu numeru NIP Spółki oraz innych danych identyfikacyjnych (gdyż te nie uległy zmianie).

Możliwość występowania takich sytuacji wynika w szczególności z:

• dużej liczby kontrahentów współpracujących ze Spółką,

• zautomatyzowanych systemów księgowych stosowanych przez kontrahentów,

• okresu przejściowego bezpośrednio po rejestracji zmiany w KRS,

• opóźnień w aktualizacji danych w systemach finansowo-księgowych kontrahentów.

Spółka nie może jednocześnie wykluczyć, że w praktyce zdarzać się mogą również sytuacje, w których Spółka będzie otrzymywać od kontrahentów Faktury Zakupowe również z innymi błędnymi danymi – błędami formalnymi, takimi jak np. błędny adres Spółki, nieprawidłowa forma prawna (które przed 1 lutego 2026 roku mogły być korygowane notami korygującymi przez samą Spółkę, analogicznie jak nieaktualna nazwa firmy), pomimo że pozostałe dane wartościowe na fakturze będą merytorycznie prawidłowe.

Wnioskodawca każdorazowo, po otrzymaniu Faktury Zakupowej zawierającej takie błędy o charakterze formalnym w nazwie czy danych teleadresowych, będzie podejmował działania mające na celu uzyskanie od kontrahenta faktury korygującej z poprawnymi danymi Spółki. Jednakże ze względu na skalę prowadzonej działalności, liczbę transakcji oraz praktyczne ograniczenia organizacyjne i systemowe po stronie kontrahentów, nie można wykluczyć sytuacji, w których uzyskanie faktury korygującej będzie utrudnione, opóźnione albo w praktyce niemożliwe.

Skorygowanie tych danych leży bowiem w gestii kontrahentów a Spółka nie będzie miała na nie wpływu.

Jednocześnie w każdym przypadku takich sytuacji:

- transakcja będzie rzeczywiście dokonana (rzeczywista dostawa towarów, czy świadczenie usług),

- Spółka będzie faktycznym nabywcą towarów lub usług dokumentowanych fakturą wystawioną na jej rzecz,

- wydatek będzie poniesiony przez Spółkę w sposób definitywny i w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (nie będzie jej w żaden sposób zwrócony), wydatek będzie służył uzyskaniu, zachowaniu lub zabezpieczeniu przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów Spółki,

- numer NIP Spółki wskazany na fakturze będzie prawidłowy i pozwalający na jednoznaczną identyfikację Spółki jako podatnika VAT – jako nabywcę towarów czy usług.

Pismem z 30 marca 2026 r. uzupełnili Państwo opis sprawy w następujący sposób:

1) Czy w ramach prowadzonej działalności Spółka wykonuje czynności opodatkowane, nieopodatkowane czy zwolnione?

Spółka w ramach prowadzonej działalności wykonuje zarówno czynności opodatkowane, nieopodatkowane jak i zwolnione z VAT.

2) Czy nabycie towarów i usług na podstawie faktur zawierających błędy formalne (np. błędna nazwa, błędny adres itp.) będzie miało związek wyłącznie z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi? Jeżeli nie, to proszę wskazać z jakimi.

Nabywane przez Spółkę towary i usługi na podstawie faktur opisanych we wniosku zawierających błędy formalne będą miały związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT, polegającymi w szczególności na świadczeniu usług najmu, leasingu oraz usług zarządzania (…).

3) W sytuacji, gdy w ramach działalności gospodarczej nabywane przez Spółkę towary i usługi, wykorzystywane będą zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to czy Spółka ma obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?

Ze względu na odpowiedź udzieloną w punkcie 2, niniejsze pytanie staje się bezprzedmiotowe.

4) Czy nie wystąpią przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT (zawierających błędy formalne) dokumentujących nabycie towarów i usług, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT?

Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej, nie wystąpią przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT, o których mowa w art. 88 ust 3a ustawy o VAT.

Jednocześnie potwierdzamy, że nie wystąpią inne przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu Faktur Zakupowych z niepoprawnymi danymi Spółki?

Państwa stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało również prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków udokumentowanych Fakturami Zakupowymi zawierającymi nieprawidłowe dane Spółki, o ile spełnione zostaną ogólne warunki kwalifikacji wydatku jako kosztu uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „Ustawa CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Jak wynika z ukształtowanej linii interpretacyjnej, aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki, tj.:

-musi być poniesiony przez podatnika, czyli w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-winien pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-musi być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-musi być właściwie udokumentowany,

-nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Potwierdza to m.in. interpretacja z 29 czerwca 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.227.2023.1.KW.

Spółka mimo zmiany firmy pozostaje tym samym podmiotem prawa, posiadającym ten sam numer KRS, NIP oraz REGON. Dochodzi wyłącznie do zmiany oznaczenia (firmy), a nie do zmiany tożsamości prawnej ani podatkowej. W konsekwencji faktura zawierająca nieaktualną nazwę Spółki dokumentuje wydatek poniesiony przez ten sam podmiot prowadzący działalność gospodarczą i osiągający przychody.

W analizowanym stanie faktycznym Faktura zakupowa dokumentuje rzeczywistą transakcję, wydatek został faktycznie poniesiony przez Spółkę, istnieje bezpośredni lub pośredni związek wydatku z osiąganymi przychodami, a wskazany na fakturze numer NIP jest prawidłowy. Nieaktualna nazwa Spółki lub drobny błąd w adresie stanowi wyłącznie uchybienie formalne, które nie wpływa na fakt poniesienia wydatku, nie zmienia jego ekonomicznego charakteru, nie podważa związku z przychodem ani nie powoduje ryzyka podwójnego ujęcia kosztu.

Jednocześnie, zgodnie z wyrokiem WSA w Łodzi z 8 czerwca 2011 r. (sygn. akt I SA/Łd 495/11), sama wadliwość dokumentu nie oznacza automatycznie, że wydatek nie został poniesiony. Podatnik może wykazywać poniesienie kosztu także innymi dowodami. Sąd podkreślił również, że przepisy ustawy o rachunkowości nie mają charakteru podatkotwórczego, a o możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów decydują przepisy podatkowe. W konsekwencji, za koszt uzyskania przychodu można uznać także wydatek udokumentowany wadliwym dowodem księgowym (w przypadku Spółki Fakturą zakupową z błędem formalnym), jeżeli podatnik wykaże, że dana operacja gospodarcza faktycznie miała miejsce oraz że poniósł jej koszt.

Prawo podatkowe, w szczególności w zakresie podatków dochodowych, opiera się na zasadzie prymatu treści ekonomicznej nad formą dokumentacyjną. Jeżeli wydatek został faktycznie i definitywnie poniesiony, pozostaje w związku z działalnością gospodarczą i służy osiąganiu lub zabezpieczeniu przychodów, to nieaktualność firmy na fakturze nie może stanowić samoistnej podstawy do wyłączenia wydatku z kosztów uzyskania przychodów. Odmienne stanowisko prowadziłoby do nadmiernego formalizmu oraz sankcjonowania podatnika za okoliczności pozostające poza jego kontrolą (w sytuacji Spółki zachowania – a praktycznie – brak działania po stronie sprzedawców, którzy nie będą wystawiać faktury korygującej do Faktury zakupowej), mimo że transakcja miała miejsce i została prawidłowo rozliczona ekonomicznie, oraz co ważne w sensie merytorycznym prawidłowo udokumentowana Fakturą zakupową (która będzie zawierać prawidłowy opis przedmiotu transakcji oraz jej wartość).

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że Faktury Zakupowe zawierające nieaktualną nazwę Spółki lub błędny adres, przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu numeru NIP oraz dokumentujące rzeczywiście poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT. Nieaktualna nazwa Spółki lub podanie błędnego adresu na fakturze nie stanowi bowiem przesłanki negatywnej wymienionej w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT i nie wpływa na materialnoprawne prawo do rozpoznania kosztu podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Należy zaznaczyć, że to organ podatkowy dokonuje analizy zakwalifikowanych przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów wydatków, na podstawie zgromadzonego przez tychże podatników materiału dowodowego. Dowody powinny potwierdzać wystąpienie związku przyczynowo - skutkowego między kosztami a przychodami podatnika.

Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia,czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu Faktur Zakupowych z niepoprawnymi danymi Spółki.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości stwierdzić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie regulują wprost sposobu dokumentowania zdarzeń gospodarczych. Normą prawną, która ma zastosowanie w sprawie jest art. 9 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

Przepisy regulujące dokumentowanie zapisów w księgach przy pomocy dowodów księgowych zawiera ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522).

Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o rachunkowości:

W myśl art. 20 ust. 3 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 ustawy o rachunkowości:

Stosownie do art. 21 ust. 1a ww. ustawy:

Powyższe przepisy ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych. W świetle tych przepisów dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, wolne od błędów rachunkowych, zawierające wymienione wyżej elementy.

Dowód księgowy, który będzie właściwy do wprowadzenia kosztu do ksiąg rachunkowych, będzie również stosownym dokumentem do celów podatkowych. Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania. Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów, podatnik winien na podstawie racjonalnych i obiektywnych przesłanek uzasadnić związek kosztu z przychodem. Na podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem. Dopiero na podstawie dokumentów, Spółka ma prawo zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Podstawowymi dowodami zewnętrznymi obcymi są faktury VAT. Wobec czego przechodząc na grunt przepisów podatkowych wskazać trzeba na ustawę, która określa zasady wystawiania i przechowywania faktur VAT.

W zakresie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”) została wydana dla Państwa interpretacja indywidualna z 30 kwietnia 2026 r., Znak: 0111-KDIB3-1.4012.160.2026.4.ICZ, w której wskazano, że „faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. Zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Wskazanie przez Państwa kontrahenta nieaktualnej nazwy (tj. A. S.A. zamiast B. S.A.) formy prawnej lub adresu, przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu numeru NIP Spółki oraz innych danych identyfikacyjnych – jest/będzie wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Wyjaśnili Państwo, że uwagi na fakt, iż w związku z planowaną zmianą firmy Spółki, przewidują Państwo, że po zmianie w KRS mogą występować sytuacje, w których kontrahenci będą nadal wystawiać na Państwa rzecz faktury zakupowe z nieaktualną nazwą (tj. A. S.A. zamiast B. S.A.) formy prawnej lub adresu, przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu numeru NIP Spółki oraz innych danych identyfikacyjnych (gdyż te nie uległy zmianie).

Państwa zdaniem - powstające błędy mogą wynikać w szczególności z:

• dużej liczby kontrahentów współpracujących ze Spółką,

• zautomatyzowanych systemów księgowych stosowanych przez kontrahentów,

• okresu przejściowego bezpośrednio po rejestracji zmiany w KRS,

• opóźnień w aktualizacji danych w systemach finansowo-księgowych kontrahentów.

Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (nieaktualna nazwa nabywcy, forma prawna lub adres) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem wskazanie na fakturze nieaktualnej nazwy Państwa spółki, formy prawnej lub adresu, przy jednoczesnym podaniu innych prawidłowych danych na fakturze (np. prawidłowy NIP, nr REGON), nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT z takiej faktury.

Bowiem jak Państwo wyjaśnili w każdym przypadku takiej sytuacji:

-transakcja będzie rzeczywiście dokonana (rzeczywista dostawa towarów, czy świadczenie usług),

-Państwo będą faktycznym nabywcą towarów lub usług dokumentowanych fakturą wystawioną na Państwa rzecz,

-wydatek będzie poniesiony przez Państwa w sposób definitywny i w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (nie będzie jej w żaden sposób zwrócony), wydatek będzie służył uzyskaniu, zachowaniu lub zabezpieczeniu przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów Spółki,

-numer NIP Spółki wskazany na fakturze będzie prawidłowy i pozwalający na jednoznaczną identyfikację Państwa jako podatnika VAT – jako nabywcę towarów czy usług,

-nabywane przez Państwa towary i usługi na podstawie faktur opisanych we wniosku zawierających błędy formalne będą miały związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT, polegającymi w szczególności na świadczeniu usług najmu, leasingu oraz usług zarządzania (…), tj. (…),

-nie wystąpią przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT, o których mowa w art. 88 ust 3a ustawy o VAT,

-nie wystąpią inne przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT”.

Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy i powołane regulacje prawne stwierdzić należy, że mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane Fakturami Zakupowymi (pomimo, że na fakturach znajdzie się nieprawidłowa nazwa Państwa Spółki, forma prawna lub adres Spółki, tj. drobne błędy formalne umożliwiające jednak prawidłową identyfikację Spółki jako odbiorcy faktury zakupowej), o ile spełnione zostaną ogólne warunki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a więc wydatki te poniesione zostały w związku z powstaniem przychodu z Państwa działalności bądź z zachowaniem albo zabezpieczeniem tego źródła przychodu.

Zatem Państwa stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku nr 2 z ww. zastrzeżeniem należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Należy wskazać, że w zakresie podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacja indywidualna oraz orzeczenie sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.