Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-1.4012.245.2026.1.DP
Wniesienie przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej jako aportu do Spółki stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, z prawem do odliczenia pełnego VAT naliczonego od poniesionych wydatków inwestycyjnych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania czynności wniesienia aportu do Spółki oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na wybudowanie infrastruktury kanalizacyjnej objętej wnioskiem. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca (dalej również jako: „Gmina”) jest jednostką samorządu terytorialnego, która podlega regulacjom m. in. ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 1483) oraz ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r., poz. 1153, dalej: „Ustawa o samorządzie gminnym”).
Gmina prowadzi działalność w zakresie zadań własnych służących zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, o których mowa w art. 7 Ustawy o samorządzie gminnym. W ramach zadań własnych Gmina wykonuje również działalność gospodarczą, podlegającą regulacjom Ustawy o VAT. Gmina jest zatem zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 Ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Gminy obejmują m.in. sprawy w zakresie kanalizacji oraz usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.
W okresie od czerwca 2024 r. do października 2025 r., Gmina ponosiła wydatki związane z realizacją projektu inwestycyjnego dotyczącego infrastruktury kanalizacyjnej (dalej: „Inwestycja”). Wydatki te były każdorazowo dokumentowane wystawianymi przez dostawców fakturami VAT, na których Gmina oznaczona była jako nabywca towarów i usług. Gmina nie odliczała podatku naliczonego z faktur otrzymywanych w związku z Inwestycją, ponieważ intencją Gminy było wcześniejsze potwierdzenie prawa do odliczenia VAT wiążącą interpretacją podatkową.
Na terenie Gminy działalnością w zakresie odprowadzania i oczyszczania ścieków komunalnych, w ramach realizacji zadań własnych Gminy, zajmuje się Spółka Sp. z o.o., którego Gmina jest udziałowcem (dalej: „Spółka”).
Jako że Gmina nie prowadzi samodzielnie działalności w zakresie zbiorowego odbioru oraz oczyszczania ścieków komunalnych na swoim terenie (działalność w tym zakresie prowadzona jest przez Spółkę), podejmując się realizacji Inwestycji dotyczącej infrastruktury kanalizacyjnej Gmina zawarła umowę ze Spółką, na mocy której planowała pierwotnie wydzierżawić tę infrastrukturę Spółce po zakończeniu Inwestycji i dokonaniu formalnych zgłoszeń zakończenia budowy, co miało mieć miejsce w terminie nie później niż do 30 czerwca 2026 r. W zawartej umowie przedwstępnej zastrzeżono jednak, że dzierżawa dojdzie do skutku jedynie w sytuacji, w której do 30 czerwca 2026 r. przedmiot dzierżawy nie zostanie wniesiony aportem do Spółki.
Ponieważ do ww. daty sfinalizowane będą już wszelkie kroki formalne i prawne niezbędne do wniesienia wybudowanej przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej do Spółki w drodze wkładu niepieniężnego, ostatecznie Gmina nie będzie dzierżawić tej infrastruktury Spółce w okresie przejściowym, ale do dnia 30 czerwca 2026 r. wniesie ją do Spółki tytułem aportu.
Pomimo, że Inwestycja została zakończona i wybudowana infrastruktura kanalizacyjna została formalnie oddania do użytkowania w październiku 2025 r (tj. uznana za kompletną, zdatną do użytku i wprowadzona do ewidencji środków trwałych w Gminie), do momentu wniesienia jej jako wkładu niepieniężnego do Spółki infrastruktura nie jest i nie będzie przedmiotem użytkowania w jakimkolwiek zakresie i jakiekolwiek formie, ani przez Gminę, ani przez Spółkę, ani przez żaden inny podmiot. W konsekwencji, przed dokonaniem aportu, nie dojdzie do pierwszego zasiedlenia ww. infrastruktury, rozumianego zgodnie z art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, jako oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie jej użytkowania na potrzeby własne, po wybudowaniu lub ulepszeniu o co najmniej 30% wartości początkowej.
Infrastruktura kanalizacyjna, która powstała w ramach Inwestycji stanowi budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418). Grunt, na którym posadowiona jest infrastruktura kanalizacyjna wnoszona aportem do Spółki, pozostanie własnością Gminy.
W zamian za aport Gmina obejmie udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Wartość otrzymanych przez Gminę udziałów odpowiadać będzie wartości netto nakładów poniesionych przez Gminę na infrastrukturę kanalizacyjną, wnoszonych przez Gminę w formie wkładu niepieniężnego, natomiast kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej faktury VAT wystawionej przez Gminę, uregulowana zostanie przez Spółkę na rzecz Gminy w formie pieniężnej.
Infrastruktura kanalizacyjna zostanie wniesiona do Spółki według wartości jej wytworzenia (nabycia) z uwzględnieniem zużycia tego majątku od momentu wytworzenia do momentu aportu, co będzie odzwierciedlało wartość rynkową wnoszonej infrastruktury.
Należy zaznaczyć, że w ramach aportu na Spółkę zostanie przeniesiona jedynie własność nakładów na infrastrukturę kanalizacyjną, która została wytworzona w ramach Inwestycji. Przedmiot aportu nie będzie stanowił organizacyjnie i finansowo wyodrębnionego w istniejącym przedsiębiorstwie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Przedmiot aportu nie będzie zatem spełniał definicji przedsiębiorstwa z art. 551 Kodeksu cywilnego, ani definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa sformułowanej w art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, a tym samym nie będzie korzystał z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.
Pytania
1.Czy wniesienie przez Gminę wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki w postaci infrastruktury kanalizacyjnej wybudowanej przez Gminę, będzie stanowiło czynność opodatkowaną VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT?
2.Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia pełnych kwot VAT naliczonego od wydatków poniesionych na wybudowanie przedmiotowej infrastruktury kanalizacyjnej, przy założeniu, że nie wystąpi żadna z negatywnych przesłanek prawa do odliczenia, o których mowa w art. 88 Ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
1.Wniesienie przez Gminę wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki w postaci infrastruktury kanalizacyjnej wybudowanej przez Gminę, będzie stanowiło czynność opodatkowaną VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
2.Gminie przysługuje prawo do odliczenia pełnych kwot VAT naliczonego od wydatków poniesionych na wybudowanie przedmiotowej infrastruktury kanalizacyjnej, przy założeniu, że nie wystąpi żadna z negatywnych przesłanek prawa do odliczenia, o których mowa w art. 88 Ustawy o VAT.
Uzasadnienie Państwa stanowiska
Ad 1.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarem natomiast jest, zgodnie z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, m.in. rzecz lub jej część.
Pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a zatem m. in.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, w tym również przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Wniesienie aportu rzeczowego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, uznawane jest za sprzedaż.
Zrealizowana w ramach Inwestycji infrastruktura stanowi budowle, które ze względu na swoją charakterystykę mieszczą się w dyspozycji art. 49 §1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r., poz. 1071), stanowiącego, iż urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Zatem w świetle przepisów cywilnoprawnych, infrastruktura kanalizacyjna, z uwagi na podłączenie jej do sieci kanalizacyjnej funkcjonującej na terenie Gminy, z prawnego punktu widzenia, nie stanowi części składowej nieruchomości, przez które przebiega.
Z uwagi na powyższe, wniesienie aportem infrastruktury kanalizacyjnej do Spółki będzie stanowiło dostawę towarów, w rozumieniu Ustawy o VAT.
Z odpłatnością za dostawę towarów mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towaru a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy, przy czym nie jest warunkiem to, aby odpłatność została ustalona lub dokonana w pieniądzu.
Wniesienie aportu spełnia przesłankę odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą przedmiotu aportu, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie udziałów czy praw, a jego efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania przedmiotem aportu jak właściciel.
Tym niemniej, aby czynność spełniająca definicję dostawy towarów podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być ona wykonana przez podatnika tego podatku.
Na mocy art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do art. 15 ust. 6 Ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Są to zatem realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej nie zaś publicznoprawnej, czyli np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, czy dzierżawy.
Wnosząc aportem do Spółki infrastrukturę kanalizacyjną Gmina nie będzie działać w roli organu władzy publicznej, lecz w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towaru dokonywana za wynagrodzeniem. Co za tym idzie, w ocenie Wnioskodawcy, Gmina nie będzie korzystała z wyłączenia od opodatkowania aportu na podstawie art. 15 ust. 6 Ustawy o VAT.
Kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje jednak, czy względem przedmiotowej transakcji powinno znaleźć zastosowanie zwolnienie z VAT przewidziane w Ustawie o VAT lub wydanych do niej rozporządzeniach wykonawczych.
Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Definicję pojęcia pierwszego zasiedlenia sformułowano w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, który stanowi, iż przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a)wybudowaniu lub
b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z treści powołanych przepisów wynika zatem, iż w sytuacji, w której dostawa budynków, budowli lub ich części, w tym ich aport, będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub będzie miała miejsce w okresie krótszym niż 2 lata od momentu pierwszego zasiedlenia, które należy rozumieć, przede wszystkim jako oddanie do używania pierwszemu użytkownikowi po wybudowaniu, zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania.
W ocenie Gminy, taka właśnie sytuacja ma miejsce w jej przypadku. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, sieci kanalizacji sanitarnej stanowią budowle dla celów Ustawy o VAT.
Zgodnie z zamiarem Gminy powstała w ramach Inwestycji infrastruktura kanalizacyjna będzie przedmiotem aportu do Spółki i do tego momentu nie będzie przedmiotem użytkowania. Innymi słowy, przed dokonaniem aportu nie dojdzie do oddania majątku pierwszemu użytkownikowi lub rozpoczęcia jego użytkowania przez Gminę na potrzeby własne. Powyższe oznacza zatem, iż dokonując aportu infrastruktury na rzecz Spółki, Gmina odda tą infrastrukturę do użytkowania pierwszemu nabywcy po jej wybudowaniu. Co za tym idzie, aport Inwestycji dokonywany będzie w ramach jej pierwszego zasiedlenia, w konsekwencji czego zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT nie będzie mogło znaleźć zastosowania w przypadku Gminy.
W ocenie Gminy, w analizowanym przypadku nie znajdzie zastosowania również zwolnienie z VAT przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
Zgodnie bowiem z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Powyższe oznacza, iż brak spełnienia chociażby jednej z wymienionych przesłanek wyklucza zastosowanie zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
Uwzględniając przedstawione powyżej uwarunkowania w przypadku infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji nie dojdzie do spełnienia pierwszej z przesłanek, o której mowa w lit. a ww. przepisu. Zdaniem Gminy, analiza art. 86 Ustawy o VAT traktującego o prawie do odliczenia VAT naliczonego, prowadzi do wniosku, iż prawo do odliczenia przysługuje również w momencie, w którym co prawda nie doszło jeszcze do wykonania czynności opodatkowanej VAT (np. aport) niemniej jednak podatnik posiada możliwy do zidentyfikowania zamiar jej wykonania.
Taka właśnie sytuacja ma miejsce w przypadku Gminy, która już w trakcie realizacji Inwestycji podjęła zamiar wniesienia powstałego w tym zakresie majątku w drodze aportu do Spółki (ewentualnie poprzedzenia tego aportu opodatkowaną VAT dzierżawą w okresie przejściowym, co ostatecznie nie będzie miało jednak miejsca). W rezultacie, uznać należy, iż Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją Inwestycji (co szerzej uzasadniono w pkt 2 poniżej).
Podsumowując, w opinii Gminy, w związku z możliwością odliczenia podatku naliczonego od Inwestycji z uwagi na planowany aport powstałego w jej ramach majątku na rzecz Spółki, Gmina nie będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
Gmina nie będzie uprawniona także do skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jak wskazano powyżej, w przypadku infrastruktury kanalizacyjnej będącej przedmiotem niniejszego wniosku żaden z ww. warunków nie jest spełniony, zatem zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT również nie znajdzie zastosowania w analizowanym przypadku.
W rezultacie, w związku z brakiem możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT w odniesieniu do czynności wniesienia aportem infrastruktury kanalizacyjnej powstałej w ramach Inwestycji, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a oraz pkt 2 Ustawy o VAT należy stwierdzić, że czynność wniesienia infrastruktury aportem do Spółki, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
Ad 2.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Ponadto, prawo to przysługuje podatnikowi o tyle, o ile nie zachodzą przesłanki negatywne, sprecyzowane w art. 88 Ustawy o VAT.
Dodatkowo, prawo to przysługuje w pełnym zakresie, o ile nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 Ustawy o VAT.
Tak, więc w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, należy każdorazowo rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
•zostały nabyte przez podatnika tego podatku,
•pozostają one w związku z wykonywaniem przez niego czynności opodatkowanych, a także,
•czy w przedmiotowej sytuacji nie występują przesłanki negatywne uregulowane w art. 88 Ustawy o VAT oraz ograniczenia prawa do pełnego odliczenia VAT wymienione w treści art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 tejże ustawy.
Stosownie do art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Jak wskazała Gmina w uzasadnieniu do odpowiedzi na pytanie nr 1, w jej ocenie, czynność wniesienia do Spółki wytworzonej w ramach Inwestycji infrastruktury kanalizacyjnej w drodze aportu, stanowi czynność o charakterze cywilnoprawnym, wykonywaną przez Gminę w charakterze podatnika VAT, spełniającą przesłanki do uznania jej za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
Tym samym, mając na uwadze charakter planowanej czynności (aportu), w ocenie Gminy, przysługuje jej pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wydatków ponoszonych na zakup towarów i usług związanych z realizacją inwestycji, przy założeniu, że nie wystąpi żadna z negatywnych przesłanek wyłączająca prawo do odliczenia, o których mowa w art. 88 Ustawy o VAT.
Ponadto, w związku z tym, iż efekty rzeczowe Inwestycji będą w całości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (aport), zdaniem Gminy, nie znajdują w tym przypadku zastosowania również przepisy dotyczące prewspółczynnika VAT, współczynnika oraz korekty wieloletniej, o których mowa w art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 Ustawy o VAT.
W konsekwencji, Gmina jest uprawniona do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na zakup towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji, przy założeniu zachowania przedstawionego w opisie zdarzenia przyszłego zamiaru wykorzystania powstałych w wyniku Inwestycji efektów rzeczowych dla celów aportu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Obecny publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług to Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
•Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
•Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.


