Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.383.2026.2.EC
Dochody uzyskiwane z tytułu zwrotu środków z IKE przez nierezydentów podatkowych kwalifikowane są jako "Inne dochody" w myśl art. 21 Modelowej Konwencji OECD, podlegające opodatkowaniu jedynie w państwie rezydencji, z obowiązkiem uwzględnienia zapisów odpowiedniej UPO.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
A Bank (…). (dalej: „Wnioskodawca” lub „Bank”) jest bankiem krajowym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Bank prowadzi również działalność maklerską za pośrednictwem wyodrębnionego Biura Maklerskiego. W ramach prowadzonej działalności maklerskiej, Bank oferuje swoim klientom – osobom fizycznym – możliwość otwarcia i prowadzenia indywidulnych kont emerytalnych (dalej: „IKE”), o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 91 ze zm.; dalej: „ustawa o IKE”).
Osoby fizyczne, na rzecz których prowadzone są IKE (dalej: „Klienci”) mogą być zarówno polskimi rezydentami podatkowymi jak i nierezydentami podatkowymi w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: UPDOF).
Posiadane przez Klientów IKE są zakładane i prowadzone przez Bank zgodnie z zapisami wynikającymi z ustawy o IKE. Środki zgromadzone przez Klientów na IKE są inwestowane przez Bank w różne instrumenty finansowe np. papiery wartościowe, akcje, udziały czy obligacje.
Niekiedy Klient, na rzecz którego prowadzone jest IKE, wycofuje całość bądź część środków zgromadzonych na tym koncie, co stanowi zwrot/częściowy zwrot środków w rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 10 UPDOF w zw. z art. 37 ustawy o IKE (dalej: „zwrot”). Zwrot może być dokonywany zarówno w odniesieniu do osób fizycznych będących polskimi rezydentami podatkowymi, jak i osób niebędących polskimi rezydentami podatkowymi w rozumieniu UPDOF.
Bank każdorazowo, w celu zastosowania przepisów właściwej UPO, w momencie dokonywania zwrotu środków zgromadzonych na IKE na rzecz Klienta niebędącego polskim rezydentem podatkowym, będzie w posiadaniu ważnego certyfikatu rezydencji podatkowej tego Klienta, wydanego przez organ administracji podatkowej właściwy dla miejsca zamieszkania Klienta. W przypadku nieprzedłożenia przez Klienta, niebędącego polskim rezydentem podatkowym, ważnego certyfikatu rezydencji podatkowej Bank, ze względów ostrożnościowych, zastosuje przepisy właściwe dla opodatkowania zwrotu środków zgromadzonych na IKE dokonywanego na rzecz polskiego rezydenta podatkowego.
Ponadto Bank, w każdym przypadku, w którym możliwe będzie zastosowanie UPO, będzie dokonywał analizy jej postanowień, celem prawidłowego zastosowania przepisów właściwej UPO, w szczególności dokonania klasyfikacji przychodu (dochodu) do właściwego źródła przychodu (dochodu).
Pytania
1.Czy w przypadku dokonania na rzecz Klienta, niebędącego polskim rezydentem podatkowym, całkowitego bądź częściowego zwrotu środków zgromadzonych w ramach IKE, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zastosowania norm podatkowych wynikających z właściwej dla rezydencji podatkowej tego Klienta umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska (właściwa UPO)?
2.Czy dochody wypłacane nierezydentom podatkowym z tytułu zwrotu/częściowego zwrotu środków zgromadzonych na IKE, przy zastosowaniu przepisów właściwej UPO oraz braku w jej treści norm odnoszących się do takich dochodów, powinny zostać zakwalifikowane jako „inne dochody” w rozumieniu art. 21 Modelowej Konwencji Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w sprawie podatku od dochodu i majątku w wersji z 2017 r. (dalej: MK OECD) i w konsekwencji podlegać opodatkowaniu, zgodnie z regulacją dotyczącą „Innych dochodów” zawartą we właściwej UPO?
3.Czy Bank będzie zobowiązany, na podstawie art. 42 ust. 2 i 6 UPDOF, do przesłania informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania z tytułu całkowitego bądź częściowego zwrotu środków zgromadzonych w ramach IKE - osobie uzyskującej taki dochód oraz urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawie opodatkowania osób zagranicznych, w terminie do końca lutego następującego po roku podatkowym, w którym dochód stawiany był do dyspozycji (IFT-1R) a także w terminie 14 dni na wniosek Klienta (IFT-1)?
Państwa stanowisko w sprawie
1.Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do całkowitego bądź częściowego zwrotu środków zgromadzonych w ramach IKE na rzecz osoby fizycznej niebędącej polskim rezydentem podatkowym, Wnioskodawca powinien zastosować normy podatkowe wynikające z właściwej dla rezydencji podatkowej Klienta umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska.
2.Zdaniem Wnioskodawcy, dochody wypłacone nierezydentom podatkowym z tytułu zwrotu/częściowego zwrotu środków zgromadzonych na IKE, w przypadku możliwości zastosowania norm wynikających z właściwej UPO oraz braku w jej treści uregulowań odnoszących się do takich dochodów, powinny zostać zakwalifikowane jako „Inne dochody” w rozumieniu art. 21 MK OECD i w konsekwencji podlegać opodatkowaniu, zgodnie z regulacją dotyczącą „Innych dochodów” zawartą we właściwej UPO.
3.Zdaniem Wnioskodawcy, Bank będzie zobowiązany, na podstawie art. 42 ust. 2 i 6 UPDOF, do przesłania informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania z tytułu całkowitego bądź częściowego zwrotu środków zgromadzonych w ramach IKE - osobie uzyskującej taki dochód oraz urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawie opodatkowania osób zagranicznych, w terminie do końca lutego następującego po roku podatkowym, w którym dochód stawiany był do dyspozycji (IFT-1R) a także w terminie 14 dni na wniosek Klienta (IFT-1).
UZASADNIENIE
Na podstawie art. 37 ustawy o IKE, środki zgromadzone na IKE podlegają całkowitemu bądź częściowemu zwrotowi, jeżeli nie zachodzą przesłanki do wypłaty lub wypłaty transferowej. Przy czym, stosownie do art. 38 ust 1 ustawy o IKE, zwrot oraz częściowy zwrot środków z IKE dokonuje się w formie pieniężnej.
Stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 10 UPDOF, od dochodu Klienta na IKE z tytułu dokonanego zwrotu albo częściowego zwrotu, w rozumieniu przepisów o IKE, środków zgromadzonych na tym koncie pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy.
Przepis art. 30a ust. 8 UPDOF precyzuje, że dochodem, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, jest różnica między kwotą stanowiącą wartość środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym a sumą dokonanych wpłat na indywidualne konto emerytalne.
Na podstawie art. 41 ust. 4 UPDOF płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych m.in. w art. 30a ust. 1 pkt 1-11.
Mając na uwadze treść art. 41 ust. 4 UPDOF, Bank będzie pełnił rolę płatnika, w przypadku realizacji zwrotów środków zgromadzonych IKE na rzecz osób fizycznych.
Przepis art. 30a ust 2 UPDOF wskazuje, iż normy wskazane w ust. 1 pkt 1-5, 10a i 11a-11f tego artykułu stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (dalej: „RP”). Ponadto zastosowanie stawki wynikającej z UPO lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji. Zatem zgodnie z treścią art. 30a ust. 2 UPDOF powyższa regulacja nie znajdzie zastosowania do dokonywanych na rzecz klientów zwrotów środków z IKE (art. 30a ust. 1 pkt 10 UPDOF).
W ocenie Wnioskodawcy, konieczność uwzględnienia zapisów właściwej UPO oraz stosowania art. 30a ust. 1 pkt 10 UPDOF z uwzględnieniem statusu rezydencji podatkowej osoby uzyskującej ten dochód wynika jednak z innych norm prawnych.
Art. 3 ust. 1 UPDOF wskazuje, iż osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Natomiast w myśl ust. 2a przytoczonego artykułu, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Jak wskazuje art. 4a UPDOF przepisy m.in. art. 3 ust. 2a stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest RP.
W opinii Wnioskodawcy, w kontekście analizowanego stanu faktycznego, powyższe należy interpretować w ten sposób, że osoba fizyczna nieposiadająca na terytorium RP miejsca zamieszkania, podlega obowiązkowi podatkowemu od dochodów na terytorium RP osiąganych w związku ze zwrotem środków zgromadzonych na IKE tylko w przypadku, gdy z właściwej UPO, nie wynika inne miejsce opodatkowania tych dochodów.
Niezależnie, mając na uwadze również hierarchię aktów prawych obowiązującą w Polsce, stosowanie polskiej ustawy (w analizowanym stanie faktycznym - właściwych przepisów UPDOF dot. opodatkowania zwrotu środków pochodzących z IKE) nie może stać w sprzeczności z brzmieniem ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP. Regulacja wskazana w art. 91 Konstytucji RP przyznaje prymat umowom międzynarodowym nad regulacjami zawartymi w ustawach.
W związku z powyższym Bank jako płatnik, każdorazowo przed wypłatą na rzecz nierezydenta podatkowego świadczeń, o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 10 UPDOF, obowiązany jest uwzględnić postanowienia odpowiedniej dla rezydencji podatkowej Klienta umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest RP, niezależnie od ewentualnego brzmienia regulacji krajowych w tym zakresie. Powyższe wynika z zasady lex superior derogat legi inferiori.
Powyższe stwierdzenie co do obowiązku zastosowania przepisów właściwej UPO znajduje również odzwierciedlenie w zmienionych interpretacjach indywidualnych wydanych przez Szefa Administracji Skarbowej z dnia 10 października 2023 r. o sygn. DOP3.8222.31.2022.CNRU oraz z dnia 22 grudnia 2022 r. o sygn. DOP3.8222.69.2021.CNRU, zgodnie z którymi „umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, będące umowami międzynarodowymi ratyfikowanymi za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie, podlegają bezpośredniemu stosowaniu, w pierwszeństwie przez ustawą podatkową, jeżeli nie można jej pogodzić z ustawą. Oznacza to, że obowiązek zastosowania przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania istnieje zawsze, nawet w sytuacji, gdy odpowiedni przepis ustawy podatkowej nie odwołuje się bezpośrednio do umowy”.
Bank, w związku z brakiem możliwości wskazania konkretnych państw, których to rezydenci podatkowi będą osiągali dochody związane z dokonanym zwrotem środków zgromadzonych w ramach IKE oraz mając na uwadze zdarzenia przyszłe, co do których Bank nie posiada (na moment sporządzenia wniosku) informacji o rezydencji podatkowej potencjalnych Klientów (osób fizycznych), które takie dochody mogą osiągnąć w przyszłości (a tym samym o właściwej dla nich UPO), odwoła się do zapisów MK OECD, stanowiącej uzgodniony wzorzec do zawierania porozumień o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Należy wskazać, że dochody wypłacane Klientowi będą pochodziły ze zgromadzonych przez niego środków w ramach IKE. Środki te zostały wypracowane przez Bank, który inwestował je w instrumenty finansowe np. w obligacje, z których otrzymał dochód lub w inne papiery wartościowe, na których wypracowany został zysk.
Zgodnie z art. 11 ust. 5 MK OECD – „Użyte w tym artykule określenie "odsetki" oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami mającymi związek z takimi skryptami dłużnymi, obligacjami lub pożyczkami. Opłaty karne z tytułu opóźnionej zapłaty nie będą uważane w rozumieniu niniejszego artykułu za odsetki.”.
W myśl art. 10 ust. 3 MK OECD – „Użyte w tym artykule określenie "dywidendy" oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę, zrównane są z wpływami z akcji.”.
Dochód Klienta pochodzący z IKE, został wypracowany przez Bank poprzez inwestowanie środków Klienta w obligacje i papiery wartościowe, ale na gruncie UPDOF jest on traktowany jako przychód z innych źródeł, wskazany w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 UPDOF, a nie jak dochód z odsetek lub dochód z papierów wartościowych, stanowiących przychody z kapitałów pieniężnych, wskazane w art. 17 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 7 UPDOF.
Stosownie do art. 18 MK OECD – „Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie z tytułu jej wcześniejszej pracy najemnej podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym odbiorca emerytury ma miejsce zamieszkania”.
W interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 stycznia 2026 r. o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.826.2025.4.AK, organ przytoczył fragment komentarza K. Vogla, zgodnie z którym: „termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie jej otrzymującej”.
W opinii Wnioskodawcy, mając na uwadze charakter i cel prowadzenia IKE tj. długookresowe gromadzenie oszczędności, w celu uzupełnienia dochodów emerytalnych, zwrot bądź częściowy zwrot środków z IKE dokonywany na podstawie art. 37 ustawy o IKE, nie będzie stanowił emerytury i innych podobnych świadczeń w rozumieniu art. 18 MK OECD.
W treści art. 3 ust. 2 Konwencji UPO wskazano, że jeżeli z treści przepisu MK OECD nie wynika inaczej, każde określenie niezdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa danego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja. Na gruncie UPDOF zwrot bądź częściowy zwrot środków z IKE dokonywany na podstawie art. 37 ustawy o IKE jest traktowany jako przychód z innych źródeł, wskazany w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 UPDOF.
Mając na względzie, że w innych przepisach MK OECD również nie został wskazany dochód z tytułu zwrotu bądź częściowego zwrotu środków z IKE, to powinien zostać zastosowany przepis z MK OECD, który rozstrzyga miejsce opodatkowania dochodu, niewymienionego w innych zapisach umowy.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 MK OECD – „Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się Państwie, bez względu na to gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.”.
W związku z powyższym, w ocenie Banku, dochody uzyskiwane z tytułu zwrotu środków zgromadzonych na IKE przez osoby fizyczne podlegające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (nierezydenci) powinny zostać zakwalifikowane jako „Inne dochody” w myśl art. 21 MK OECD, tj. jako dochody, które nie są objęte postanowieniami innych artykułów MK OECD, a co za tym idzie, podlegają opodatkowaniu tylko w państwie, gdzie ma miejsce zamieszkania lub siedzibę osoba je osiągająca, bez względu na to gdzie zostały osiągnięte.
Jednakże każdorazowo, przez dokonaniem zwrotu środków zgromadzonych w ramach IKE, Bank będzie analizował postanowienia właściwej dla rezydencji podatkowej Klienta UPO i jeżeli w treści tej umowy nie będzie regulacji odnoszących się do dochodu ze zwrotu środków zgromadzonych w ramach IKE, to Bank będzie traktował ten dochód jako mieszczący się w tym artykule UPO, który jest odpowiednikiem art. 21 MK OECD.
Dodać należy, iż prawidłowość kwalifikacji dochodów wypłacanych w związku ze zwrotem środków z IKE na gruncie art. 21 MK OECD znajduje swoje potwierdzenie w wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie interpretacjach indywidualnych:
1.z dnia 18 września 2025 r. o sygn. 0115-KDIT2.4011.412.2025.1.MM, zgodnie z którą „wypłaty środków zebranych w niemieckim funduszu emerytalnym nie zostały dokonane ani w związku z osiągnięciem przez Pana wieku emerytalnego, ani też w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę – stwierdzić należy, że wypłaty te podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 22 ust. 1 Umowy polsko-niemieckiej, tj. tylko w miejscu zamieszkania;
2.z dnia 23 kwietnia 2018 r. o sygn. 0114-KDIP3-3.4011.104.2018.1.JK3, zgodnie z którą „analizując treść poszczególnych artykułów konwencji polsko-szwedzkiej, należy wskazać, że konwencja ta nie zawiera szczególnego artykułu, który regulowałby zasady opodatkowania przychodu w związku z wypłatą środków wypłacanych na dodatkowe ubezpieczenie rentowe, mające cechy środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym. Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie należy zastosować artykuł 21 regulujący opodatkowanie „innych dochodów”;
3.z dnia 13 stycznia 2026 r. o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.826.2025.4.AK, zgodnie z którą „jednorazowa wypłata wszystkich środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym w Australii, nie mieści się w dyspozycji art. 18 ust. 1 Umowy polsko-australijskiej. Tego rodzaju przychód na gruncie ww. Umowy należy kwalifikować do tzw. innych dochodów, o których mowa w art. 22 ust. 1”;
4.z dnia 20 grudnia 2012 r. o sygn. IPPB2/415-931/12-2/MG, w myśl której „w przypadku dokonania zwrotu lub częściowego zwrotu środków zgromadzonych na rachunku IKE, oszczędzającemu który udokumentuje, za pomocą certyfikatu rezydencji, swoją rezydencję podatkową na terenie Wielkiej Brytanii, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zastosowania norm podatkowych wynikających z umowy z dnia 20 lipca 2006 r. miedzy Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobieganiu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych. W konsekwencji dochód uzyskany przez takiego oszczędzającego będzie zgodnie z art. 21 Umowy podlegał opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii”.
Taka kwalifikacja dochodów z tytułu zwrotu bądź częściowego zwrotu środków z IKE dokonywanego na podstawie art. 37 ustawy o IKE przesądza, iż Bank nie będzie zobowiązany do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanej wypłaty takich dochodów, ponieważ dochód ten będzie opodatkowany w kraju rezydencji Klienta.
Natomiast w takim przypadku Bank będzie zobowiązany, na podstawie art. 42 ust. 2 i 6 UPDOF, do przesłania informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania - osobie uzyskującej taki dochód oraz urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawie opodatkowania osób zagranicznych, w terminie do końca lutego następującego po roku podatkowym, w którym dochód stawiany był do dyspozycji (IFT-1R) a także w terminie 14 dni na wniosek Klienta (IFT-1).
Zważywszy na uzasadnienie, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska wskazanego w niniejszym wniosku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. 2026, poz. 592).
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ponadto, zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Moment powstania przychodu określa art. 11 ust. 1 ustawy PIT, w myśl którego:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz. U. 2024 r., poz. 707 ) w art. 1:
Określa zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych dalej „IKE”, oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej „IKZE”, oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, wypłat, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach.
W myśl art. 2 pkt 13 ww. ustawy użyte w ustawie określenie wypłata oznacza:
(…) wypłatę jednorazową albo wypłatę w ratach środków zgromadzonych na IKE lub IKZE dokonywaną na rzecz:
a)oszczędzającego, po spełnieniu warunków określonych w art. 34 ust. 1 pkt 1 lub art. 34a ust. 1 pkt 1, albo
b)osób uprawnionych, w przypadku śmierci oszczędzającego;
Natomiast stosowanie do art. 2 pkt 15 ww. ustawy określenie zwrot oznacza:
(…) wycofanie całości środków zgromadzonych na IKE lub IKZE, jeżeli nie zachodzą przesłanki wypłaty bądź wypłaty transferowej;
Z kolei stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a od dochodu oszczędzającego na indywidualnym koncie emerytalnym z tytułu zwrotu albo częściowego zwrotu, w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, środków zgromadzonych na tym koncie;
Na podstawie art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
Natomiast zgodnie z art. 42a ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Stosownie do art. 42 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa:
1)w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru;
2)w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.
Zgodnie z art. 42 ust. 6 ww. ustawy:
Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o którym mowa w art. 29-30a ustawy o PIT. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Bank prowadzi również działalność maklerską za pośrednictwem wyodrębnionego Biura Maklerskiego. W ramach prowadzonej działalności maklerskiej, oferujecie Państwo swoim klientom – osobom fizycznym – możliwość otwarcia i prowadzenia indywidulnych kont emerytalnych (dalej: „IKE”). Osoby fizyczne, na rzecz których prowadzone są IKE mogą być zarówno polskimi rezydentami podatkowymi jak i nierezydentami podatkowymi w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób. Niekiedy Klient, na rzecz którego prowadzone jest IKE, wycofuje całość bądź część środków zgromadzonych na tym koncie.
Przedmiotem Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności jest czy w wyniku wycofania całości bądź części środków zgromadzonych na koncie IKE przez nierezydenta powinni Państwo stosować umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej umowy międzynarodowe są jednym ze źródeł powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej. Ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy. Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową (art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej).
W świetle powyższego, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, będące umowami międzynarodowymi ratyfikowanymi za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie, podlegają bezpośredniemu stosowaniu, w pierwszeństwie przed ustawą podatkową, jeżeli nie można jej pogodzić z umową. Oznacza to, że obowiązek zastosowania przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania istnieje zawsze, nawet w sytuacji gdy odpowiedni przepis ustawy podatkowej nie odwołuje się bezpośrednio do umowy.
Zatem, każdorazowo przed wypłatą na rzecz nierezydenta świadczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 11a-11f ustawy PIT, płatnik jest obowiązany uwzględnić postanowienia odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Natomiast art. 30a ust. 2 ustawy PIT, odnoszący się do dochodów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 1-5 ustawy PIT, oprócz odwołania się do postanowień właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, przywołuje dodatkowy warunek dla zastosowania takiej umowy, w postaci udokumentowania miejsca zamieszkania podatnika za pomocą certyfikatu rezydencji.
Zatem powołany art. 30a ust. 2 ww. ustawy nie dotyczy dochodów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając powyższe na uwadze, przy dokonaniu przez Państwa na rzecz osób fizycznych niebędących polskimi rezydentami wskazanych wypłat lub zwrotów, należy uwzględnić postanowienia odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, bez obowiązku dotyczącego udokumentowania miejsca zamieszkania tych osób certyfikatami rezydencji.
W dalszej kolejności przedmiotem Państwa wątpliwości jest czy dochody wypłacane nierezydentom podatkowym z tytułu zwrotu/częściowego zwrotu środków zgromadzonych na IKE, przy zastosowaniu przepisów właściwej UPO oraz braku w jej treści norm odnoszących się do takich dochodów, powinny zostać zakwalifikowane jako „inne dochody” w rozumieniu art. 21 Modelowej Konwencji Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w sprawie podatku od dochodu i majątku.
Stosownie do art. 18 ust. 1 Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku:
Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu jej wcześniejszej pracy najemnej podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym odbiorca emerytury ma miejsce zamieszkania.
Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 ww. Konwencji:
Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie.
W pierwszej kolejności – odnosząc się do opodatkowania wypłaty zwrotu/częściowego zwrotu środków zgromadzonych na IKE, wyjaśnić należy, że oceniając czy świadczenia te podlegają opodatkowaniu stosownie do art. 18 ust. 1 lub art. 21 ust. 1 ww. Konwencji należy odnieść się do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD. Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).
Zgodnie z Komentarzem do art. 18 Konwencji Modelowej OECD rodzaje wypłat objętych tym artykułem obejmują nie tylko emerytury wypłacane bezpośrednio byłym pracownikom najemnym, lecz również innym beneficjentom (…) oraz inne podobne świadczenia, np. renty starcze z tytułu dawnego zatrudnienia. Różne wypłaty mogą być dokonywane na rzecz pracownika po ustaniu jego zatrudnienia. Kwestię, czy takie wypłaty są objęte art. 18 można ocenić w zależności od ich istoty, z uwzględnieniem faktów i okoliczności w których są dokonywane.
O ile określenie „emerytura” w ramach zwykłego znaczenia tego słowa obejmuje tylko okresowe wypłaty, o tyle sformułowanie „inne podobne świadczenia” jest dość szerokie, aby objąć wypłaty nieokresowe. Na przykład wypłata ryczałtowa w miejsce wypłat okresowych dokonana w momencie ustania zatrudnienia może wchodzić w zakres stosowania tego artykułu. Czy konkretną wypłatę należy uważać za inne świadczenie podobne do emerytury zależy od konkretnych okoliczności. Na przykład jeżeli wykaże się, że powodem wypłaty ryczałtowej jest przeliczenie emerytury lub rekompensata za zmniejszoną emeryturę, wówczas daną wypłatę można określić jako „inne podobne świadczenie” objęte artykułem 18 Konwencji Modelowej. Mogłoby to mieć miejsce na przykład wówczas, gdyby osoba miała możliwość wyboru w momencie przejścia na emeryturę między wypłacaniem emerytury a kwotą ryczałtową obliczoną w powiązaniu z ogólną kwotą składek lub kwotą emerytury, do której osoba byłaby uprawniona według obowiązujących zasad w zakresie systemu emerytalnego. Ważnym czynnikiem jest źródło wypłat. Inne czynniki, które mogą pomóc w ustaleniu, czy wypłata lub seria wypłat jest objęta artykułem 18, są zwłaszcza następujące: czy wypłata jest dokonana w czasie, czy po ustaniu zatrudnienia uprawniającego do wypłaty, czy odbiorca w dalszym ciągu pracuje, czy odbiorca osiągnął normalny wiek emerytalny właściwy dla danego zawodu; jaka jest sytuacja innych osób mających prawo do takiego samego rodzaju wypłaty ryczałtowej i czy odbiorca może korzystać jednocześnie z innych świadczeń emerytalnych. Zwrot składek emerytalnych (na przykład po czasowym zatrudnieniu) nie stanowi „innego podobnego świadczenia” w rozumieniu artykułu 18 Konwencji Modelowej.
Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double Taxation Convention A commentary to the OECD-, UN-, US Model Conventions for the Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str. 1008, Nb 14).
Biorąc zatem pod uwagę przedstawione okoliczności, w szczególności zaś fakt, że zwrot/częściowy zwrot środków zgromadzonych na koncie IKE nie zostanie dokonany ani w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego ani też w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę – stwierdzić należy, że wypłata ta będzie podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 ww. Konwencji, tj. tylko w miejscu zamieszkania Klienta. W konsekwencji do opodatkowania ww. świadczenia zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w przypadku zwrotu/częściowego zwrot środków zgromadzonych na koncie IKE należy brać pod uwagę ustalenia konkretnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Natomiast w kwestii obowiązków informacyjnych, wskazać należy, że przepis art. 42a ust. 1 ustawy PIT nakłada na podmioty wypłacające świadczenia z innych źródeł obowiązki sprawozdawcze, nawet jeżeli podmioty te nie są płatnikami. Przy czym nie przewiduje wyjątków od tego obowiązku w stosunku do nierezydentów. Zatem w przypadku zwrotów z IK ciąży na Państwu obowiązek informacyjny w postaci wystawienia informacji IFT-1/IFT-1R.
Mając powyższe na uwadze, przy dokonaniu przez Państwa na rzecz osób fizycznych niebędących polskimi rezydentami wskazanych wypłat lub zwrotów, należy uwzględnić postanowienia odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, bez obowiązku dotyczącego udokumentowania miejsca zamieszkania tych osób certyfikatami rezydencji. Dochody wypłacone nierezydentom podatkowym z tytułu zwrotu/częściowego zwrotu środków zgromadzonych na IKE, w przypadku możliwości zastosowania norm wynikających z właściwej UPO oraz braku w jej treści uregulowań odnoszących się do takich dochodów, powinny zostać zakwalifikowane jako „Inne dochody” w rozumieniu art. 21 Modelowej Konwencji OECD i w konsekwencji podlegać opodatkowaniu, zgodnie z regulacją dotyczącą „Innych dochodów” zawartą we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Ponadto, nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika określone w art. 30 ust. 1 pkt 10 oraz art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przy dokonywaniu zwrotów z IKE na rzecz nierezydentów, ciąży na Państwu obowiązek informacyjny, o którym mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
- stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
- zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


