Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.257.2026.3.KAB
Podatnik, który nie przekroczył nowo ustalonego limitu 240 000 zł wartości sprzedaży w 2025 roku, ma prawo do korzystania ze zwolnienia z VAT od 1 stycznia 2026 roku, pomimo niedochowania terminu zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R, jeżeli spełnia inne warunki tego zwolnienia.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 8 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystać ze zwolnienia z podatku od 1 stycznia 2026 r. pomimo niezłożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w terminie 7 dni. Uzupełniła go Pani pismem z 12 maja 2026 r. (wpływ 12 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Firma A. prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEIDG od 21 grudnia 2023 r. Główną działalność stanowią usługi fotograficzne. Firma wykonuje również usługi polegające na obsłudze mediów społecznościowych oraz prowadzi warsztaty fotograficzne. Firma nie prowadzi działalności w zakresie określonym w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, tj.:
1) nie dokonuje dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) nie świadczy usług:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Od początku prowadzenia działalności firma korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 (9).
Pierwszy przychód ze sprzedaży został osiągnięty 30 stycznia 2024 r. Sprzedaż w roku 2024 nie przekroczyła 200 000 zł. Sprzedaż w roku 2025 przekroczyła 200 000 zł, ale nie przekroczyła 240 000 zł. Przekroczenie sprzedaży w wysokości 200 000 zł nastąpiło 30 listopada 2025 r.
Zgłoszenie rejestracyjne VAT-R zgłaszające do podatku od 30 listopada 2025 r. zostało złożone z opóźnieniem, dopiero 13 lutego 2026 r. W tym samym dniu zostało złożone zgłoszenie VAT-R aktualizacyjne deklarujące powrót do zwolnienia od 1 stycznia 2026 r. Oba zgłoszenia zostały złożone wraz z czynnym żalem.
Firma A. powierzyła obsługę księgową oraz składanie deklaracji podatkowych biuru rachunkowemu. Przedstawicielka biura rachunkowego nie wywiązała się z tego obowiązku właściwie, ponieważ zgłoszenie rejestracyjne nie zostało złożone we właściwym terminie.
Przedstawicielka biura rachunkowego również złożyła czynny żal.
Złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R nie zostało złożone w myśl art. 96 ust. 12 ustawy w terminie 7 dni, od dnia, w którym nastąpiła zmiana, ponieważ w tym dniu nie było jeszcze wiadome, że podatnik zostanie zgłoszony do rejestru podatników.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
Na podstawie zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R złożonego 13 lutego 2026 r., w tym samym dniu został złożony JPK_V7K za IV kwartał 2025 r., który następnie 1 kwietnia 2026 r. został skorygowany poprzez złożenie dwóch dokumentów JPK_V7M za okresy miesięczne 11/2025 i 12/2025. Podatek VAT wraz z należnymi odsetkami został zapłacony 15 lutego 2026 r. Faktury z wykazanym podatkiem VAT (faktury korygujące wartość podatku VAT) za okresy 11/2025 oraz 12/2025 zostały przekazane do nabywców niezwłocznie (do 18 lutego 2026 r.).
Ze względu na złożone zgłoszenie aktualizujące VAT-R, w którym przywrócono prawo do zwolnienia z VAT od 1 stycznia 2026 r. – w kolejnych okresach nie wystawiała Pani faktur z wykazanym podatkiem VAT.
Pytanie
Czy podatniczka A. może korzystać ze zwolnienia z podatku od 1 stycznia 2026 r. pomimo niezłożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w terminie 7 dni, tj. do dnia 7 stycznia 2026 r.?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, może Pani korzystać ze zwolnienia z podatku od 1 stycznia 2026 r. pomimo niezłożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w terminie 7 dni, tj. do dnia 7 stycznia 2026 r.
Podatniczka spełnia warunki do zwolnienia wynikające z art. 113 ust. 11 ustawy:
- wartość sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie przekracza określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy (240 000 zł),
- podatniczka nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Przepis nie uzależnia prawa wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie.
Jak wskazuje linia orzecznicza, fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia jej prawa do wyboru przysługującego jej zwolnienia. Takie stanowisko potwierdzają wydane interpretacje podatkowe DKiS.
W interpretacji z 19 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.877.2024.2.KF oceniono następujący stan faktyczny:
„Od grudnia 2016 r. podatnik prowadził jednoosobową działalność gospodarczą. Podatnik nie prowadził i nie prowadzi działalności w zakresie usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT i od początku działalności korzysta ze zwolnienia, zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W wyniku czynności sprawdzających prowadzonych przez Urząd Skarbowy (…), wezwano podatnika pod koniec września 2024 r. do zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT w wyniku przekroczenia limitu 200 000 zł jako sumy dochodów pochodzących z działalności gospodarczej oraz z najmu prywatnego. Przekroczenie tego limitu miało miejsce w grudniu 2020 r., zatem od grudnia 2020 r. podatnik powinien był zarejestrować się jako czynny podatnik VAT. Ponieważ w toku ustaleń podatnik stwierdził, że limit 200 000 zł dla celów podatku VAT nie został przekroczony przez podatnika w 2021 r., zgodnie z Ustawą o VAT podatnik złożył deklarację VAT-R (zgłoszenie aktualizacyjne), w którym poinformował urząd, że od stycznia 2022 r. powraca do korzystania ze zwolnienia z podatku VAT. Zdaniem podatnika, miał on prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia na mocy art. 113 ustawy o VAT od 1 stycznia 2022 r. pomimo niezłożenia aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VATR w terminie”.
Dyrektor KIS potwierdził, że stanowisko podatnika przedstawione we wniosku jest prawidłowe, uzasadniając, że wymieniony art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie. Zatem fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia.
„Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że jeżeli w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonuje Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy oraz faktyczna łączna wartość sprzedaży z prowadzonej działalności gospodarczej oraz z najmu prywatnego w roku 2021 nie przekroczyła 200 000 zł to przysługuje Panu prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy od 1 stycznia 2022 r., pomimo niezłożenia aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w terminie. W związku z powyższym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe”.
Interpretacja z 23 stycznia 2025 r, sygn., 0114-KDIP1-3.4012.863.2024.1.PRM potwierdza również to stanowisko. Podatnik od 2015 r. prowadził niewielką, jednoosobową działalność w zakresie usług budowalnych i pobocznie jako przewodnik wycieczek opodatkowaną na zasadzie ryczałtu. Od początku działalności nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, korzystając ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Dodatkowo podatnik wynajmuje swoje mieszkanie (38 m2), płacąc z tego tytułu również podatek ryczałtowy. We wrześniu 2024 r. okazało się, że w 2022 r. na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT nieznacznie przekroczył Pan wartość sprzedaży ponad kwotę 200 000 zł, właśnie o kwotę dochodu z najmu (zwolniony z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT). Podatnik nie uzyskał tej informacji w momencie zaistnienia sytuacji i o konieczności rejestracji do VAT, mimo że powierzył sprawy księgowe i podatkowe biuru podatkowemu. Po powzięciu informacji od organu podatkowego podatnik złożył w październiku 2024 r. VAT-R, rejestrując się do VAT z mocą wsteczną od grudnia 2022 r. i składając jednolite pliki kontrolne za okresy wsteczne grudzień 2022 r. i grudzień 2023 r. Podatnik w kolejnym roku 2023 nie przekroczył limitu 200 000 zł, tak że w 2024 r. mógłby skorzystać ze zwolnienia. Podatnik stał na stanowisku, że przysługuje mu prawo do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT od daty, w której wystąpią przesłanki pozwalające na taką czynność, tj. od początku 2024 r. Dyrektor KIS uznał, że stanowisko podatnika jest prawidłowe. „Zatem, chcąc skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, od 1 stycznia 2024 r. powinien Pan złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R, w którym chce Pan korzystać z tego zwolnienia. Jak już wyżej wskazano, fakt złożenia tego zawiadomienia po upływie 7 dni nie pozbawia Pana prawa do wyboru przysługującego Panu zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie”.
W interpretacji z 5 grudnia 2024 r. , sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.744.2024.2.OS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej również uznał stanowisko podatnika za prawidłowe.
„Wymieniony art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia jednak prawa wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie. Zatem fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia. Okoliczności sprawy wskazują, że chce Pan korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, od początku roku 2022 oraz od początku roku 2024, z uwagi na spełnienie przesłanek wynikających z art. 113 ust. 1 i art. 113 ust. 11 ustawy. W związku z tym złożył Pan aktualizacje dokumentu VAT-R, w których zaznaczył Pan, że rezygnuje Pan z bycia czynnym podatnikiem VAT odpowiednio od początku roku 2022 oraz od początku 2024. Złożył Pan zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R po upływie 7 dni od dnia, w którym nabył Pan prawo do tego zwolnienia. Jednakże fakt złożenia zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia Pana prawa do wyboru przysługującego zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku w zakresie aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie. Ponadto z opisu sprawy wynika, że od terminu, od którego chce Pan ponownie skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zachowywał się Pan jak podatnik, u którego sprzedaż podlega zwolnieniu – nie wystawiał Pan faktur VAT, nie pobierał Pan tego podatku, nie składał Pan miesięcznych deklaracji VAT, ani nie przesyłał Pan plików JPK_VAT, jak również w całym okresie prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, należy wskazać, że pomimo niezłożenia w terminie deklaracji VAT-R w zakresie zgłoszenia aktualizacyjnego ze wskazaniem powrotu do korzystania ze zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, przysługuje Panu prawo do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w związku z art. 113 ust. 11 ustawy, odpowiednio od 1 stycznia 2022 r. oraz od 1 stycznia 2024 r. Prawo do ww. zwolnienia w 2022 r. oraz w 2024 r. przysługuje Panu do momentu przekroczenia wartości sprzedaży odpowiednio w danym roku kwoty 200 000 zł. Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.”
Takie samo stanowisko potwierdzają również inne interpretacje DKIS, w tym:
- interpretacja z 26 stycznia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.560.2023.2.DS,
- interpretacja z 4 listopada 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.402.2022.2.BG,
- interpretacja z 5 grudnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.744.2024.2.OS,
- interpretacja z 7 grudnia 2017 r., sygn. 0112-KDIL4.4012.482.2017.1.JK,
- interpretacja z 15 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.133.2023.2.HW.
Dodatkowo należy nadmienić, że w bieżącym roku, na mocy ustawy z 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, w której podniesiony został limit zwolnienia podmiotowego z VAT od 1 stycznia 2026 r. z 200 000 zł do 240 000 zł został wprowadzony przepis przejściowy, który umożliwił skorzystanie z tego zwolnienia także tym podatnikom, którzy w 2025 r. przekroczyli dotychczasowy limit, ale nie osiągnęli jeszcze nowego.
W odpowiedzi na interpelację poselską z 22 października 2025 r. Ministerstwo Finansów i Gospodarki potwierdziło, że przepis przejściowy zawarty w art. 2 ustawy nowelizującej wyłącza stosowanie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, który przewiduje tzw. roczny okres karencji. Oznacza to, że podatnicy, którzy w 2025 r. przekroczyli „stary” limit 200 000 zł, ale nie przekroczyli nowego progu 240 000 zł, będą mogli ponownie skorzystać ze zwolnienia już od 1 stycznia 2026 r.
Podsumowując należy nadmienić, że skutkiem braku możliwości skorzystania ze zwolnienia podatniczki A. z podatku od 1 stycznia 2026 r. byłaby konieczność opodatkowanie przychodów podatniczki w miesiącach styczeń i luty 2026 r., co naraziłoby firmę na poważne skutki finansowe, zagroziłoby płynności finansowej i wpłynęłoby na stabilizację finansową firmy. Wydanie korzystnej interpretacji podatkowej leży więc w ważnym interesie podatnika.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć również, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W myśl art. 113 ust. 4 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.
Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Stosownie do art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.
Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony).
Jednocześnie należy wskazać, że w myśl art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):
Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.
Natomiast art. 3 cytowanej ustawy wskazuje, że:
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.
Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W świetle art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1)„podatnika VAT czynnego”,
2)„podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a)ust. 3 i 3c,
b)art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia w terminach:
1)przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2)przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3)przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4)przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Na mocy art. 96 ust. 6 ustawy:
Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.
Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy:
Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
Z ww. przepisu wynika, że w przypadku utraty prawa do zwolnienia podmiotowego podatnik jest zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego do podatku VAT przed dniem, w którym traci prawo do tego zwolnienia.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą od 21 grudnia 2023 r. Główną działalność stanowią usługi fotograficzne. Wykonuje Pani również usługi polegające na obsłudze mediów społecznościowych oraz prowadzi Pani warsztaty fotograficzne. Nie prowadzi Pani działalności w zakresie określonym w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Pierwszy przychód ze sprzedaży został osiągnięty 30 stycznia 2024 r. Sprzedaż w roku 2024 nie przekroczyła 200 000 zł. Sprzedaż w roku 2025 przekroczyła 200 000 zł, ale nie przekroczyła 240 000 zł. Przekroczenie sprzedaży w wysokości 200 000 zł nastąpiło 30 listopada 2025 r. Zgłoszenie rejestracyjne VAT-R zgłaszające do podatku od 30 listopada 2025 r. zostało złożone z opóźnieniem, dopiero 13 lutego 2026 r. W tym samy dniu zostało złożone zgłoszenie VAT-R aktualizacyjne deklarujące powrót do zwolnienia od 1 stycznia 2026 r.
Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy ma Pani możliwość skorzystać ze zwolnienia z podatku od 1 stycznia 2026 r. pomimo niezłożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w terminie 7 dni.
Zgodnie z wyżej powołanymi przepisami, w związku ze zmianą kwoty limitu do zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2026 r. do kwoty 240 000 zł, wprowadzono przepis przejściowy (art. 2 ustawy nowelizującej), zgodnie z którym podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których łączna wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i jednocześnie nie przekroczyła kwoty 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT.
Tym samym, jeśli wartość sprzedaży w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w roku 2025 przekroczyła kwotę 200 000 zł, jednocześnie nie przekroczyła kwoty 240 000 zł i jak wynika z opisu sprawy, 13 lutego 2026 r. złożyła Pani aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R - to może Pani od 1 stycznia 2026 r. korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Należy zaznaczyć, że ww. art. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, nie określa w jakim terminie podatnik jest zobowiązany o zamiarze wyboru zwolnienia poinformować urząd. Co do zasady aktualizację danych wynikającą z art. 96 ust. 12 ustawy, podatnik jest zobowiązany zgłosić do urzędu w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła ta zmiana.
Jednakże ww. przepis, ani art. 113 ust. 1 ustawy, nie uzależnia prawa wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie. Zatem fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia aktualizującego po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia, jeżeli spełnia wszystkie inne warunki zwolnienia.
Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że jeśli wartość sprzedaży w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w 2025 r. przekroczyła kwotę 200 000 zł i jednocześnie nie przekroczyła kwoty 240 000 zł, to od 1 stycznia 2026 r. może Pani korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, pomimo niezłożenia aktualizacji VAT-R w terminie, o którym mowa w art. 96 ust. 12 ustawy.
Należy jednak zaznaczyć, że jeżeli wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy przekroczy kwotę 240 000 zł, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Wskazania wymaga również, że utraci Pani prawo do zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.
W związku z powyższym Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.
Jednocześnie należy wskazać, że ostatecznie o rejestracji podatnika jako zwolnionego decyduje naczelnik urzędu skarbowego.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
