Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.251.2026.2.KS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku wystawienia faktury korygującej, a także faktury za bieżący okres rozliczeniowy oraz określenia okresu rozliczeniowego, w którym powinna zostać rozliczona waloryzacja wynagrodzenia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W ramach prowadzonej działalności Spółka w następstwie przeprowadzonego przetargu nieograniczonego w trybie ustawy z dnia 11 września 2019 roku Prawo zamówień publicznych, podpisała w 2025 roku Umowę, na realizację zamówienia publicznego, polegającego na opracowaniu projektu wykonawczego i wykonaniu robót budowlanych z zakresu infrastruktury kolejowej.

Poniżej przedstawiono zapisy Umowy, w których został określony sposób wynagrodzenia Wykonawcy oraz sposób waloryzacji wynagrodzenia Wykonawcy:

I.Podstawą ustalenia wynagrodzenia za poszczególne, wymienione w RCO, elementy przedmiotu Umowy będą:

1)ceny ujęte w poszczególnych pozycjach RCO;

2)potwierdzone przez Wykonawcę, Inżyniera oraz osobę wyznaczoną przez Zamawiającego zgodnie z Warunkami Odbioru, protokoły Odbioru częściowego, stanowiące załączniki do faktur, wskazujące kompletne i kompleksowe wykonanie odpowiednio:

a)Dokumentacji Projektowej,

b)albo elementu Robót (na podstawie zaakceptowanej przez Zamawiającego Dokumentacji Projektowej) albo części takiego elementu w przypadku wyrażenia przez Zamawiającego pisemnej zgody na podział elementów wymienionych w RCO na potrzeby fakturowania;

3)protokolarne potwierdzone przez Inżyniera na Terenie Budowy albo terenie lub magazynie uzgodnionym i zaakceptowanym przez Inżyniera w formie pisemnej, wyrobów budowlanych podlegających fakturowaniu;

4)wszelkie kwoty, które mają być dodane jako płatności zaliczkowe i potrącone jako zwroty udzielonej przez Zamawiającego zaliczki.

II.Strony postanowiły, że rozliczenie za wykonanie przedmiotu Umowy odbywać się będzie fakturami częściowymi za zaakceptowane przez Zamawiającego zakresy Robót wykonanych w danym okresie rozliczeniowym z tym, że dotyczyć będą mogły one tylko:

1)zakończonych i kompletnych elementów wymienionych w RCO, albo

2)poszczególnych pozycji wynikających z zatwierdzonych przez Zamawiającego podziałów elementów wymienionych w RCO na części, z zastrzeżeniem, że faktura za wykonaną Dokumentację Projektową stanowiącą zamkniętą całość może być wystawiona dopiero po zaakceptowaniu przez Zamawiającego tej dokumentacji bądź jej części oraz wysokość faktury częściowej będzie odpowiadać procentowej wartości wykonanych Robót za zakresy wskazane zgodnie z pkt 1 albo 2.

III.Faktury częściowe będą wystawiane na podstawie dokumentów wymienionych poniżej, które obligatoryjnie muszą stanowić załącznik do faktury:

1)protokołów Odbiorów częściowych wykonanych Robót (sporządzanych wg wzoru uzgodnionego z Zamawiającym), podpisanych przez przedstawiciela Wykonawcy, Inżyniera oraz osobę wyznaczoną przez Zamawiającego zgodnie z Warunkami Odbioru,

2)Rekomendacji Zapłaty, wystawionych przez Inżyniera, w których wskazane będą kwoty rekomendowane przez Inżyniera do zapłaty Wykonawcy, na podstawie protokołów Odbiorów częściowych.

IV.Wykonawca będzie występował o wydanie Rekomendacji Zapłaty zgodnie z Harmonogramem, lecz nie częściej niż dwa razy w miesiącu, jednakże minimalna kwota Rekomendacji Zapłaty wynosi 0,20% wynagrodzenia brutto. Postawą do wystawienia Rekomendacji Zapłaty są protokoły Odbiorów częściowych.

V.Strony postanowiły, że ostateczne rozliczenie za wykonanie całości przedmiotu Umowy nastąpi na podstawie faktury końcowej, wystawionej po dokonaniu Ostatniego Odbioru Końcowego, na podstawie Końcowej Rekomendacji Zapłaty wystawionej przez Inżyniera.

VI.Zapłata wynagrodzenia Wykonawcy nastąpi w ciągu 30 dni licząc od daty otrzymania przez Zamawiającego prawidłowo wystawionej faktury (…).

VII.Umowa przewiduje miesięczną waloryzację wynagrodzenia, z uwagi na zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją Umowy. Odpowiedniej zmianie ulega Wynagrodzenie (w postaci zwiększenia lub zmniejszenia Wynagrodzenia) zgodnie z regułami opisanymi w Umowie, tj. – zmiana Wynagrodzenia następuje, jeśli zmiana wskaźników cen materiałów lub kosztów, osiągnie poziom minimum 0,01 % (jedna setna procenta) zmiany w stosunku do wartości danego wskaźnika cen materiałów lub kosztów przyjętego w celu ustalenia wynagrodzenia Wykonawcy zawartego w Ofercie Wykonawcy.

VIII.Zmiana Wynagrodzenia będzie odbywać się w oparciu o wskaźniki cen wyrobów publikowane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

IX.Wynagrodzenie będzie automatycznie korygowane (nie wymaga aneksu do Umowy) dla oddania wzrostów lub spadków cen. Korektom będzie podlegać wynagrodzenie netto.

X.Kwoty netto płatne Wykonawcy będą zmieniane miesięcznie począwszy od miesiąca, za który została wystawiona pierwsza Rekomendacja Zapłaty aż do wystawienia takiej Rekomendacji Zapłaty, w której łączna wartość korekt dla oddania wzrostu lub spadku cen wynikających z niniejszego paragrafu osiągnie limit +/- 10% Wynagrodzenia w kwotach netto, bez podatku VAT, wskazanego w dniu zawarcia Umowy, licząc od Daty Odniesienia (…).

XI.Kwoty netto płatne Wykonawcy podlegać będą waloryzacji o współczynnik zmiany cen (WGn) wyliczony według wzoru: WGn= a + b CPIn/CPIo +c Rn/Ro +d Pn/Po + e Cn/Co + f Sn/So + g Kn/Ko + h Mn/Mo, gdzie:

1.WGn jest mnożnikiem korygującym, do zastosowania w stosunku do szacunkowej kontraktowej wartości pracy wykonanej w okresie "n" ; przy czym okresem tym jest miesiąc, jeśli nie jest inaczej podane w Kontrakcie;

2."a" jest stałym współczynnikiem o wartości: 0,5 (50%) niepodlegającym korekcie;

3."b", "c", "d", "e", "f", "g", "h" są współczynnikami stałymi określonymi w tabeli Koszyk Waloryzacyjny, niepodlegającymi korekcie, z zastrzeżeniem sytuacji gdy Zamawiający stanie się dostawcą któregokolwiek z elementów robót ujętych w tabeli Koszyk Waloryzacyjny, wówczas waga tego elementu zostanie przyjęta jako „0” we wzorze na WPn. W takim przypadku waga CPI zostanie powiększona o wartość wagi, która została przyjęta jako „0”, tak aby suma wartości wszystkich wag z Koszyka Waloryzacyjnego wynosiła 0,5 (50%);

4.symbole wskaźnika z indexem dolnym "n" są wskaźnikami kosztu bieżącego okresu (cenami porównawczymi dla okresu "n"), publikowanymi przez Prezesa GUS w Dziedzinowej Bazie Wiedzy obowiązującymi w danym okresie rozliczeniowym;

5.symbole wskaźnika z indexem dolnym "o" są wskaźnikami kosztu odniesienia (cenami odniesienia) na Datę Odniesienia, publikowanymi przez Prezesa GUS w Dziedzinowej Bazie Wiedzy obowiązującymi w danym okresie rozliczeniowym.

XII.W przypadku braku aktualnych wskaźników (publikacja wskaźników w biuletynach GUS odbywa się z opóźnieniem) waloryzacja z bieżącego okresu rozliczeniowego zostanie wyliczona, gdy Prezes GUS ogłosi wskaźniki dla danego miesiąca objętego rozliczeniem. Przedstawiając rozliczenie, Wykonawca obliczy wstępne wartości zwaloryzowanych kwot za wykonaną część przedmiotu Umowy w każdym miesiącu, używając ostatniego z opublikowanych miesięcznych wskaźników GUS.

Ustalone w ten sposób wartości będą skorygowane automatycznie z zastosowaniem wskaźników GUS dotyczących miesiąca, którego dotyczy rozliczenie, niezwłocznie po ich publikacji.

1.Na podstawie ww. postanowień Umowy, za roboty wykonane w danym okresie rozliczeniowym, Spółka przedstawia usługobiorcy rozliczenie, w którym oblicza waloryzację wynagrodzenia umownego w części objętej tym rozliczeniem, z zastosowaniem ostatniego dostępnego wskaźnika GUS (zgodnie z pkt XII zdanie drugie powyżej).

2.Rozliczenie to ma podstawę w uprzednio zaakceptowanym przez usługobiorcę: protokole częściowym odbioru robót za dany okres realizacji. Na podstawie rozliczenia reprezentujący usługobiorcę ekspert – Inżynier wydaje tzw. Rekomendację Zapłaty (pkt IV zdanie drugie powyżej).

3.Po uzyskaniu Rekomendacji Zapłaty, Spółka wystawia fakturę sprzedaży za dany okres rozliczeniowy za roboty wykonane w tym okresie, a faktura ta obejmuje wynagrodzenie ustalone w umowie z usługobiorcą zwaloryzowane wstępnie ostatnim dostępnym wskaźnikiem GUS.

4.Następnie, w kolejnym okresie rozliczeniowym, jak poprzednio, Spółka przedstawia usługobiorcy rozliczenie, w którym oblicza waloryzację wynagrodzenia umownego w części objętej tym rozliczeniem, z zastosowaniem ostatniego dostępnego wskaźnika GUS (zgodnie z pkt XII zdanie drugie powyżej), na podstawie wydanego uprzednio protokołu częściowego odbioru robót za ten okres realizacji i po otrzymaniu Rekomendacji Zapłaty wystawia fakturę sprzedaży za ten okres rozliczeniowy za roboty wykonane w tym okresie, a faktura ta obejmuje wynagrodzenie ustalone w umowie z usługobiorcą zwaloryzowane wstępnie ostatnim dostępnym wskaźnikiem GUS.

5.Jeśli na moment przedstawienia rozliczenia za kolejny okres rozliczeniowy jest już znany wskaźnik GUS dotyczący poprzedniego okresu rozliczeniowego [1], to Spółka jednocześnie z czynnościami wskazanymi w pkt [4], odnoszącymi się do bieżącego okresu rozliczeniowego, dokonuje docelowego przeliczenia waloryzacji, a tym samym wynagrodzenia z poprzedniego okresu rozliczeniowego [1] i ujmuje je w swoim rozliczeniu – wniosku o wydanie Rekomendacji Zapłaty. To przeliczenie jest każdorazowo akceptowane przez usługobiorcę i reprezentującego go eksperta – Inżyniera i zostaje ujęte w tej samej Rekomendacji Zapłaty, która dotyczy bieżącego okresu rozliczeniowego [4], jednak jest tam ujęte jako wyodrębniona pozycja ze wskazaniem, że dotyczy ona wcześniejszego okresu rozliczeniowego [1].

6.Kwota wskazana w Rekomendacji Zapłaty należna Spółce, obejmuje następujące wartości składowe:

a)wynagrodzenie za roboty budowlane wykonane w danym okresie rozliczeniowym [4] zgodnie z zawartą umową, zwaloryzowane wstępnie przy zastosowaniu ostatniego dostępnego wskaźnika GUS.

b)wartość korekty waloryzacji/wynagrodzenia (kwota na plus bądź na minus zależnie od kształtowania się wskaźnika GUS), wynikająca z zastosowania wskaźnika GUS dotyczącego wcześniejszego okresu rozliczeniowego [1].

Pytania

1)Czy Spółka dokumentując sprzedaż za okres rozliczeniowy, za który uprzednio wystawiła fakturę obejmującą wynagrodzenie ustalone w umowie z usługobiorcą zwaloryzowane przy zastosowaniu wstępnego (to jest ostatniego dostępnego w dniu przedstawienia rozliczenia) wskaźnika GUS, powinna wystawić fakturę korygującą dotyczącą zmiany wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy, wynikającą z publikacji docelowego wskaźnika GUS i niezależnie od powyższego powinna wystawić fakturę za bieżący okres rozliczeniowy obejmującą wynagrodzenie ustalone w umowie z usługobiorcą, zwaloryzowane przy zastosowaniu wstępnego (to jest dostępnego na dzień przedstawienia rozliczenia robót) wskaźnika GUS?

2)W którym okresie rozliczeniowym w podatku od towarów i usług powinna zostać rozliczona waloryzacja wynagrodzenia (podwyższenie lub obniżenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług) obliczona na podstawie ostatecznych wskaźników dla danego miesiąca, po ich opublikowaniu przez Prezesa GUS?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Spółka powinna wystawić dwie faktury: pierwszą dokumentującą sprzedaż zrealizowaną w danym okresie rozliczeniowym w wysokości zwaloryzowanej wstępnie tymczasowym wskaźnikiem GUS oraz drugą - fakturę korygującą do faktury za prace wykonane w poprzednim okresie rozliczeniowym, dokumentującą zmianę ceny na skutek przeliczenia waloryzacji docelowym wskaźnikiem GUS, po jego publikacji.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 1811), dalej „ustawa o VAT”, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego.

W praktyce zdarzają się jednak sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

Jak stanowi art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie, podatnik wystawia fakturę korygującą.

Zmianą podstawy opodatkowania jest przy tym między innymi zmiana ustalonej przez strony ceny, ze względu na określony w Umowie sposób jej waloryzacji. Faktura, która dokumentuje taką zmianę, musi zostać oznaczona jako „faktura korygująca” albo „korekta”, musi zawierać odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej. Z powyższego wynika, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Wystawia się je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Wobec tego w przedstawionym stanie faktycznym oraz wobec opisanego w Umowie mechanizmu waloryzacji wynagrodzenia, Spółka na podstawie zaakceptowanych przez Zamawiającego protokołów odbiorów robót, kalkulacji waloryzacji oraz wystawionej rekomendacji zapłaty, powinna wystawić dwie faktury: pierwszą dokumentującą sprzedaż zrealizowaną w danym okresie rozliczeniowym w wysokości zwaloryzowanej wstępnie tymczasowym wskaźnikiem GUS oraz drugą - fakturę korygującą do faktury za wykonanie prac w poprzednim okresie rozliczeniowym, dokumentującą zmianę ceny na skutek waloryzacji wskaźnikiem docelowym.

Ad 2

Zmianę ceny (zwiększenie lub zmniejszenie), wynikającą z waloryzacji wynagrodzenia obliczoną po opublikowaniu odpowiedniego wskaźnika GUS, Spółka powinna rozliczyć w rozliczeniu na okres, w którym Spółka wystawi fakturę korygującą.

Faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania, (tzw. Faktury korygujące „in minus”) oraz te, które powodują zwiększenie podstawy opodatkowania, (tzw. Faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału faktur korygujących ze względu na powód ich wystawienia:

-jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna,

-w sytuacji gdy korekta „in plus” jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży, zastosowanie znajduje art. 29a ust. 17 ustawy o VAT - w przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.

Zgodnie z zapisem Umowy, w przypadku braku aktualnych wskaźników (publikacja wskaźników w biuletynach GUS odbywa się z opóźnieniem) waloryzacja z bieżącego okresu rozliczeniowego zostanie wyliczona, gdy Prezes GUS ogłosi wskaźniki dla danego miesiąca objętego rozliczeniem.

Przedstawiając rozliczenie, Wykonawca obliczy wstępne wartości zwaloryzowanych kwot za wykonaną część przedmiotu Umowy w każdym miesiącu, używając ostatniego z opublikowanych miesięcznych wskaźników GUS. Ustalone w ten sposób wartości będą skorygowane automatycznie z zastosowaniem wskaźników GUS dotyczących miesiąca, którego dotyczy rozliczenie, niezwłocznie po ich publikacji. W związku z tym, w praktyce Spółka najpierw przedstawia zamawiającemu do akceptacji roboty wykonane w danym okresie rozliczeniowym zwaloryzowane wstępnym wskaźnikiem GUS, a po udostępnieniu danych GUS dla danego okresu rozliczeniowego Spółka ponownie przelicza kwotę sprzedaży docelowym wskaźnikiem GUS.

Z uwagi na fakt, że wskaźnik GUS konieczny do wyliczenia ostatecznej kwoty waloryzacji jest publikowany z opóźnieniem nawet kilkumiesięcznym, obiektywnie Spółka może obliczyć ostateczną kwotę waloryzacji dopiero po uzyskaniu odpowiednich danych. Kwoty sprzedaży za dany okres rozliczeniowy oraz kalkulacje waloryzacji wynagrodzenia są każdorazowo akceptowane przez wyznaczone osoby ze strony Zamawiającego oraz Inżyniera kontraktu.

W analizowanej sytuacji, przyczyna korekty powstaje po dacie wystawienia faktur pierwotnych. Ponadto, sama publikacja wskaźnika GUS, który jest niezbędny do wyliczenia waloryzacji, nie wystarcza do uznania, że zaistniało zdarzenie skutkujące podwyższeniem ceny wymagające uwzględnienia go w korekcie rozliczenia za ten okres. Umowa przewiduje, że Spółka ma obowiązek dokonać wyliczenia waloryzacji zgodnie ze wzorem wskazanym w Umowie, a ponadto Spółka przedkłada to wyliczenie usługobiorcy do akceptacji. Dopiero po akceptacji wyliczenia możliwe jest wystawienie faktury korygującej dotyczącej waloryzacji wskaźnikiem docelowym.

Wobec powyższego, w sytuacji Spółki należy jednocześnie uwzględnić przepis art. 19a ust. 5 pkt 3 i ust. 7 ustawy o VAT.

W myśl art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a Ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych.

Stosownie do art. 19a ust. 7 Ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy ustawy o VAT, korekta waloryzacji wynagrodzenia „in plus” powinna zostać uwzględniona w rozliczeniu za okres, w którym powstaje obowiązek podatkowy dla usług budowlanych lub budowlano-montażowych, tj. za okres, w którym Spółka wystawia fakturę korygującą dokumentującą podwyższenie podstawy opodatkowania (przy czym faktura ta powinna być wystawiona nie później niż w terminie płatności). Powyższe stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 marca 2024 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.38.2024.2.RMA.

W zależności od kształtowania się wskaźników GUS zdarzają się sytuacje, kiedy po przeliczeniu kwoty sprzedaży przy użyciu docelowego wskaźnika GUS dla miesiąca rozliczeniowego, kwota obliczonej waloryzacji przyjmuje wartość ujemną. W tej sytuacji w opinii Spółki, Spółka powinna wystawić fakturę korygującą „in minus” do faktury dokumentującej sprzedaż, która podlegała waloryzacji docelowym wskaźnikiem GUS oraz powinna dokonać obniżenia podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, tj. w rozliczeniu za okres, w którym Spółka wystawi fakturę korygującą w formie ustrukturyzowanej z zastrzeżeniem ust. 13a–13c.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 106ga ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 106ga ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 106gb ust. 1 ustawy:

Faktura jest dokumentem wystawianym dla potrzeb dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dane, które powinna zawierać faktura zostały określone w art. 106e ustawy o VAT. Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.

Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:

Z powyższego wynika, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Wystawia się je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Dane jakie powinna zawierać faktura korygująca są wskazane w ww. art. 106j ust. 2 ustawy.

Istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia:

-jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;

-w sytuacji, gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej;

-późniejsze wykrycie błędu w fakturze pierwotnej stanowi przyczynę zwiększenia podstawy opodatkowania rozliczanej w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Z kolei, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a ustawy:

Stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:

Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r.:

Z uregulowań zawartych w art. 29a ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r. wynika, że podatnik ma prawo dokonać obniżenia podstawy opodatkowania lub podatku należnego już za okres rozliczeniowy, w którym wystawił fakturę korygującą przy łącznym spełnieniu warunków:

·uzgodnienia warunków korekty z nabywcą towaru lub usługobiorcą,

·spełnienia uzgodnionych warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług,

·posiadania dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług, (tj. z dokumentacji wynika, że nabywca wie, że doszło lub wie w jakich sytuacjach będzie dochodzić do zmiany warunków transakcji skutkujących zmniejszeniem wysokości wynagrodzenia), z dokumentacji wynika również, że warunki te zostały spełnione na moment dokonywania przez podatnika korekty podatku należnego, tj. doszło do zrealizowania przesłanek warunkujących pomniejszenie kwoty podatku należnego,

·faktura korygująca jest zgodna z posiadaną dokumentacją w zakresie uzgodnienia z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunku obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług oraz w zakresie spełnienia tych uzgodnionych warunków.

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Zgodnie z art. 29a ust. 13a ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

W myśl art. 29a ust. 13b ustawy w ww. brzmieniu:

Zgodnie z art. 29a ust. 13c ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Stosownie do art. 29a ust. 14 ustawy:

Na podstawie art. 29a ust. 15 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r.:

Zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

W myśl art. 29a ust. 15b ustawy w ww. brzmieniu:

Zgodnie z art. 29a ust. 15c ustawy w ww. brzmieniu:

Powołane powyżej przepisy art. 29a ust. 13-15c ustawy, odnoszą się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania.

W myśl art. 29a ust. 17 ustawy:

Wskazali Państwo, że:

·Spółka podpisała w 2025 roku Umowę, na realizację zamówienia publicznego, polegającego na opracowaniu projektu wykonawczego i wykonaniu robót budowlanych,

·podstawą ustalenia wynagrodzenia za poszczególne, elementy przedmiotu Umowy będą:

1)ceny ujęte w poszczególnych pozycjach RCO;

2)potwierdzone przez Wykonawcę, Inżyniera oraz osobę wyznaczoną przez Zamawiającego zgodnie z Warunkami Odbioru, protokoły Odbioru częściowego, stanowiące załączniki do faktur, wskazujące kompletne i kompleksowe wykonanie odpowiednio:

a)Dokumentacji Projektowej,

b)albo elementu Robót (na podstawie zaakceptowanej przez Zamawiającego Dokumentacji Projektowej) albo części takiego elementu w przypadku wyrażenia przez Zamawiającego pisemnej zgody na podział elementów wymienionych w RCO na potrzeby fakturowania;

c)protokolarne potwierdzone przez Inżyniera na Terenie Budowy albo terenie lub magazynie uzgodnionym i zaakceptowanym przez Inżyniera w formie pisemnej, wyrobów budowlanych podlegających fakturowaniu;

d)wszelkie kwoty, które mają być dodane jako płatności zaliczkowe i potrącone jako zwroty udzielonej przez Zamawiającego zaliczki,

·Strony postanowiły, że rozliczenie za wykonanie przedmiotu Umowy odbywać się będzie fakturami częściowymi za zaakceptowane przez Zamawiającego zakresy Robót wykonanych w danym okresie rozliczeniowym z tym, że dotyczyć będą mogły one tylko:

1)zakończonych i kompletnych elementów wymienionych w RCO, albo

2)poszczególnych pozycji wynikających z zatwierdzonych przez Zamawiającego podziałów elementów wymienionych w RCO na części, z zastrzeżeniem, że faktura za wykonaną Dokumentację Projektową stanowiącą zamkniętą całość może być wystawiona dopiero po zaakceptowaniu przez Zamawiającego tej dokumentacji bądź jej części oraz wysokość faktury częściowej będzie odpowiadać procentowej wartości wykonanych Robót za zakresy wskazane zgodnie z pkt 1 albo 2,

·faktury częściowe będą wystawiane na podstawie dokumentów wymienionych poniżej, które obligatoryjnie muszą stanowić załącznik do faktury:

1)protokołów Odbiorów częściowych wykonanych Robót (sporządzanych wg wzoru uzgodnionego z Zamawiającym), podpisanych przez przedstawiciela Wykonawcy, Inżyniera oraz osobę wyznaczoną przez Zamawiającego zgodnie z Warunkami Odbioru,

2)Rekomendacji Zapłaty, wystawionych przez Inżyniera, w których wskazane będą kwoty rekomendowane przez Inżyniera do zapłaty Wykonawcy, na podstawie protokołów Odbiorów częściowych,

·Strony postanowiły, że ostateczne rozliczenie za wykonanie całości przedmiotu Umowy nastąpi na podstawie faktury końcowej, wystawionej po dokonaniu Ostatniego Odbioru Końcowego, na podstawie Końcowej Rekomendacji Zapłaty wystawionej przez Inżyniera,

·Umowa przewiduje miesięczną waloryzację wynagrodzenia, z uwagi na zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją Umowy. Odpowiedniej zmianie ulega Wynagrodzenie (w postaci zwiększenia lub zmniejszenia Wynagrodzenia) zgodnie z regułami opisanymi w Umowie. Zmiana Wynagrodzenia będzie odbywać się w oparciu o wskaźniki cen wyrobów publikowane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

·Kwoty netto płatne Wykonawcy będą zmieniane miesięcznie począwszy od miesiąca, za który została wystawiona pierwsza Rekomendacja Zapłaty,

·w przypadku braku aktualnych wskaźników (publikacja wskaźników w biuletynach GUS odbywa się z opóźnieniem) waloryzacja z bieżącego okresu rozliczeniowego zostanie wyliczona, gdy Prezes GUS ogłosi wskaźniki dla danego miesiąca objętego rozliczeniem. Przedstawiając rozliczenie, Wykonawca obliczy wstępne wartości zwaloryzowanych kwot za wykonaną część przedmiotu Umowy w każdym miesiącu, używając ostatniego z opublikowanych miesięcznych wskaźników GUS,

·ustalone w ten sposób wartości będą skorygowane automatycznie z zastosowaniem wskaźników GUS dotyczących miesiąca, którego dotyczy rozliczenie, niezwłocznie po ich publikacji.

·na podstawie ww. postanowień Umowy za roboty wykonane w danym okresie rozliczeniowym, Spółka przedstawia usługobiorcy rozliczenie, w którym oblicza waloryzację wynagrodzenia umownego w części objętej tym rozliczeniem, z zastosowaniem ostatniego dostępnego wskaźnika GUS,

·rozliczenie to ma podstawę w uprzednio zaakceptowanym przez usługobiorcę: protokole częściowym odbioru robót za dany okres realizacji. Na podstawie rozliczenia reprezentujący usługobiorcę ekspert – Inżynier wydaje tzw. Rekomendację Zapłaty,

·po uzyskaniu Rekomendacji Zapłaty, Spółka wystawia fakturę sprzedaży za dany okres rozliczeniowy za roboty wykonane w tym okresie, a faktura ta obejmuje wynagrodzenie ustalone w umowie z usługobiorcą zwaloryzowane wstępnie ostatnim dostępnym wskaźnikiem GUS.

·następnie, w kolejnym okresie rozliczeniowym, jak poprzednio, Spółka przedstawia usługobiorcy rozliczenie, w którym oblicza waloryzację wynagrodzenia umownego w części objętej tym rozliczeniem, z zastosowaniem ostatniego dostępnego wskaźnika GUS na podstawie wydanego uprzednio protokołu częściowego odbioru robót za ten okres realizacji i po otrzymaniu Rekomendacji Zapłaty wystawia fakturę sprzedaży za ten okres rozliczeniowy za roboty wykonane w tym okresie, a faktura ta obejmuje wynagrodzenie ustalone w umowie z usługobiorcą zwaloryzowane wstępnie ostatnim dostępnym wskaźnikiem GUS,

·jeśli na moment przedstawienia rozliczenia za kolejny okres rozliczeniowy jest już znany wskaźnik GUS dotyczący poprzedniego okresu rozliczeniowego, to Spółka jednocześnie z czynnościami odnoszącymi się do bieżącego okresu rozliczeniowego, dokonuje docelowego przeliczenia waloryzacji, a tym samym wynagrodzenia z poprzedniego okresu rozliczeniowego i ujmuje je w swoim rozliczeniu – wniosku o wydanie Rekomendacji Zapłaty. To przeliczenie jest każdorazowo akceptowane przez usługobiorcę i reprezentującego go eksperta – Inżyniera i zostaje ujęte w tej samej Rekomendacji Zapłaty, która dotyczy bieżącego okresu rozliczeniowego.

Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku wystawienia faktury korygującej, a także faktury za bieżący okres rozliczeniowy oraz określenia okresu rozliczeniowego, w którym powinna zostać rozliczona waloryzacja wynagrodzenia.

Z powołanego uprzednio art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W przypadku, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy, ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

Wskazać należy, że w zależności od przyczyny korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała. Zasadniczo, zaistnienie przesłanek do dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania powoduje obowiązek wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu bieżącym, (tj. tym, w którym zaistniały wspomniane przesłanki). Takie okoliczności wystąpią w przypadku, gdy przyczyna korekty zwiększającej podstawę opodatkowania jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży. Jednak, w przypadku gdy przyczyna korekty istniała już w momencie wystawienia faktury, obowiązek dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania wystąpi w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla dostawy towarów lub świadczenia usług.

Należy zauważyć, że korekta zwiększająca („in plus”) dokonywana jest na bieżąco w przypadku, kiedy podatek należny z tytułu danego zdarzenia wykazany jest w prawidłowej wysokości (biorąc pod uwagę okoliczności aktualne na ten moment), a dopiero zdarzenie, które następuje po sprzedaży, stanowi podstawę do podwyższenia ceny, a w konsekwencji – dokonania korekty poprzez zwiększenie należnego podatku. Zatem dopiero zdarzenie skutkujące podwyższeniem ceny zwiększa wysokość prawidłowo wykazanej wcześniej podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu dokonanej sprzedaży. Korekta podstawy opodatkowania, stosownie do ww. art. 29a ust. 17 ustawy, powinna być ujmowana w momencie zaistnienia zdarzenia skutkującego podwyższeniem ceny.

Natomiast korekta wsteczna odnosząca się do rozliczenia dokonywanego wstecz (poprzez korektę), ma na celu wykazanie prawidłowej wysokości podatku należnego danego zdarzenia, który w rozliczeniu za dany okres powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu został wykazany w wadliwej (zaniżonej) wysokości. Istotne jest zatem, że korekta wsteczna dotyczy przypadku, gdy wspomniane zaniżenie podstawy opodatkowania nastąpiło w świetle okoliczności aktualnych już w momencie „pierwotnego” rozpoznania obowiązku podatkowego.

W takiej sytuacji faktura korygująca dokumentuje jedynie prawidłową wysokość podatku należnego z tytułu danej sprzedaży, odnośnie do której obowiązek podatkowy powstał w momencie jej realizacji i wystawienia faktury pierwotnej. Wobec tego – w świetle ogólnej zasady określającej moment powstania obowiązku podatkowego – sam fakt wystawienia faktury korygującej nie ma wpływu na obiektywną wysokość ukonstytuowanego już zobowiązania (podatku należnego) w miesiącu powstania obowiązku podatkowego, w przypadku którego doszło jedynie do wadliwego jego udokumentowania i wykazania w rozliczeniu za ten okres. Stąd wystawiana faktura korygująca musi zostać ujęta w rozliczeniu za ten okres.

Kluczową rolę w ustaleniu momentu ujęcia korekty w deklaracji stanowi więc przeanalizowanie sytuacji i ustalenie, czy przyczyna wystawienia faktury korygującej przez sprzedawcę stanowi nową okoliczność, powstałą po wystawieniu faktury pierwotnej. W przypadku, gdy przyczyna korekty powstaje w terminie późniejszym, po dokonaniu dostawy lub np. wystąpią nowe okoliczności powodujące zmianę ceny po dokonaniu dostawy i wystawieniu faktur dokumentujących te dostawy, korekta powinna zostać ujęta w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty, gdyż faktury zostały wystawione poprawnie, tzn. nie były wynikiem błędu, czy pomyłki ze strony wystawiającego faktury.

W świetle powyższego, skoro:

·sposób kalkulacji wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług przez Państwa opisany został w Umowie;

·Umowa przewiduje miesięczną waloryzację wynagrodzenia, z uwagi na zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją Umowy, tj. odpowiedniej zmianie ulega Wynagrodzenie (w postaci zwiększenia lub zmniejszenia Wynagrodzenia) zgodnie z regułami opisanymi w Umowie i zmiana Wynagrodzenia będzie odbywać się w oparciu o wskaźniki cen wyrobów publikowane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,

– to w analizowanym przypadku zastosowany mechanizm rozliczeń pomiędzy Państwem a Nabywcą usług od początku przewiduje możliwość korekty wynagrodzenia. Wynika to z faktu, że zawarta przez Państwa z Nabywcą usług Umowa przewiduje miesięczną waloryzację wynagrodzenia, ze względu na zmianę ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją Umowy, zgodnie z regułami opisanymi w Umowie. Zmiana wynagrodzenia będzie odbywać się z uwzględnieniem wskaźnika cen wyrobów publikowanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w oparciu o który dokonują Państwo docelowego przeliczenia waloryzacji i przeliczenie to jest każdorazowo akceptowane przez usługobiorcę i reprezentującego go eksperta – Inżyniera oraz zostaje ujęte w tej samej Rekomendacji Zapłaty, która dotyczy bieżącego okresu rozliczeniowego.

A zatem mamy do czynienia z sytuacją, w której przyczyna korekty powstała po dacie wystawienia faktur pierwotnych (częściowych).

Mając na uwadze powołane regulacje prawne oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, powinni Państwo wystawić fakturę pierwotną (częściową) za bieżący okres rozliczeniowy obejmującą wynagrodzenie ustalone w umowie z usługobiorcą, zwaloryzowane przy zastosowaniu wstępnego, a więc dostępnego na dzień przedstawienia rozliczenia wskaźniki cen publikowanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

W sytuacji, gdy po wystawieniu przez Państwa faktury pierwotnej (częściowej) dokumentującej świadczone usługi na rzecz Nabywcy, następuje w istocie zmiana wysokości wynagrodzenia mająca wpływ na treść faktury pierwotnej (częściowej), zdarzenie to powoduje konieczność skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

W rezultacie, Państwo jako świadczeniodawca dokumentujący sprzedaż usług na rzecz Nabywcy za okres rozliczeniowy, za który – jak wynika z opisu sprawy, uprzednio została wystawiona faktura pierwotna (obejmująca wynagrodzenie ustalone w umowie z Nabywcą zwaloryzowane przy zastosowaniu wstępnego – tj. ostatniego dostępnego w dniu przedstawienia rozliczenia) wskaźnika Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, powinni wystawić fakturę korygującą z uwagi na zmianę wysokości wynagrodzenia za ten okres rozliczeniowy.  

Wskazać należy, że wystawione przez Państwa faktury korygujące „in plus” powinny być ujmowane dla potrzeb podatku VAT „na bieżąco”. Korekta wystawionych faktur spowodowana jest bowiem przyczynami, które miały miejsce już po wykonaniu usługi i nie były możliwe do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej (częściowej). Zatem dopiero zdarzenie skutkujące podwyższeniem ceny zwiększa wysokość prawidłowo wykazanej wcześniej podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu dokonanej sprzedaży. Korekta podstawy opodatkowania, stosownie do ww. art. 29a ust. 17 ustawy, powinna być ujmowana w momencie zaistnienia zdarzenia skutkującego podwyższeniem ceny. Przyczyna wystawienia faktur korygujących nie istniała w dacie wystawienia faktur pierwotnych (częściowych).

W świetle powyższego, obowiązek rozliczenia korekty zwiększającej podstawę opodatkowania u Państwa powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty, tj. po dacie wystawienia faktur pierwotnych (częściowych). Przy czym sama publikacja wskaźnika GUS, który jest niezbędny do wyliczenia waloryzacji, nie wystarcza do uznania, że zaistniało zdarzenie skutkujące podwyższeniem ceny wymagające uwzględnienia go w korekcie rozliczenia za ten okres. W opisie sprawy podali bowiem Państwo, że dokonane przez Spółkę przeliczenie waloryzacji jest każdorazowo akceptowane przez usługobiorcę i reprezentującego go eksperta – Inżyniera. A zatem dopiero po akceptacji przeliczonej przez Państwa waloryzacji, mogą Państwo wystawić fakturę korygującą na wartość waloryzacji.

Tym samym biorąc pod uwagę art. 19a ust. 5 pkt 3 i ust. 7 ustawy, podwyższenie Państwa wynagrodzenia w związku z waloryzacją wynagrodzenia za świadczone usługi dokonana zgodnie z zawartą Umową z Nabywcą, powinna zostać przez Państwa uwzględniona w rozliczeniu za okres, w którym powstaje obowiązek podatkowy dla tych usług, tj. za okres, w którym wystawią Państwo fakturę korygującą dokumentującą podwyższenie podstawy opodatkowania.

Z kolei powołane uprzednio przepisy art. 29a ust. 13-15c ustawy, odnoszą się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury, zmniejsza się podstawa opodatkowania.

W konsekwencji w analizowanej sprawie, faktury korygujące „in minus” powinni Państwo wystawić zgodnie z przepisami art. 29a ust. 13-15c ustawy. Oznacza to, że obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze pierwotnej (częściowej) z wykazanym podatkiem, powinni Państwo dokonywać za okres rozliczeniowy, w którym wystawili Państwo fakturę korygującą:

·na zasadach określonych w art. 29a ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r.,

·w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a–13c ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie obowiązku wystawienia faktury korygującej, a także faktury za bieżący okres rozliczeniowy oraz określenia okresu rozliczeniowego, w którym powinna zostać rozliczona waloryzacja wynagrodzenia, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zastrzec należy, że w wydanej interpretacji indywidualnej dokonałem oceny prawnej Państwa stanowiska tylko w zakresie objętym treścią zadanych pytań. Inne kwestie, których nie dotyczyły zadane pytania, nie były przedmiotem oceny prawnej.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z podanym przez Państwa opisem sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.