Interpretacja indywidualna z dnia 2 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.248.2026.1.TR

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 4 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan osobą fizyczną posiadającą obywatelstwo polskie. W roku podatkowym 2025 przez przeważającą część roku przebywał Pan oraz wykonywał pracę zarobkową poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie uzyskiwał Pan zasadniczą część swoich dochodów.

Na terytorium Polski przebywał Pan łącznie około trzech miesięcy, przy czym pobyty te miały charakter krótkotrwały i okazjonalny (urlopy, święta), a także obejmowały jeden miesiąc zatrudnienia, z którego osiągnięto dochód podlegający opodatkowaniu w Polsce.

W roku 2025 otrzymał Pan również premię pieniężną od polskiego pracodawcy, wypłaconą w sierpniu 2025 r., dotyczącą wyników pracy za rok 2024. Świadczenie to stanowiło jednorazowy przychód wypłacony po zakończeniu okresu zatrudnienia i miało charakter uboczny względem dochodów uzyskiwanych za granicą. Premia została wypłacona po ustaniu zatrudnienia i nie była związana z wykonywaniem pracy na terytorium Polski w roku 2025.

Nie posiadał Pan na terytorium Polski mieszkania ani stałego miejsca zamieszkania oraz nie prowadził Pan tu gospodarstwa domowego. Jak Pan wskazał, mieszkał Pan w Holandii.

W roku podatkowym 2025 Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się przez przeważającą część roku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dochody osiągane poza terytorium Polski stanowiły główne źródło Pana utrzymania.

Posiada Pan dokumentację potwierdzającą wykonywanie pracy oraz uzyskiwanie dochodów za granicą, w szczególności umowy oraz dokumenty płacowe, a także dokumenty potwierdzające ponoszenie bieżących wydatków związanych z codziennym funkcjonowaniem za granicą.

Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez administrację podatkową innego państwa, jednak faktyczne miejsce wykonywania pracy oraz koncentracja interesów życiowych i gospodarczych znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym w roku podatkowym 2025 podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy prawidłowe jest złożenie zeznania podatkowego w Polsce wyłącznie w zakresie dochodów osiągniętych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez wykazywania dochodów uzyskanych za granicą?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym w roku podatkowym 2025 podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie posiadał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.

Przebywał Pan przez przeważającą część roku poza terytorium Polski, gdzie wykonywał Pan pracę zarobkową oraz gdzie znajdowało się Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych. Pobyt w Polsce miał charakter czasowy i incydentalny.

W konsekwencji stoi Pan na stanowisku, że w Polsce powinien Pan rozliczyć wyłącznie dochody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym dochód uzyskany z krótkotrwałego zatrudnienia wykonywanego w Polsce oraz premię wypłaconą przez polskiego pracodawcę, natomiast dochody uzyskane z pracy wykonywanej za granicą nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Oceniając całokształt przedstawionych okoliczności faktycznych, należy uznać, że w roku podatkowym 2025 nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:

Natomiast w oparciu o treść art. 3 ust. 2b ustawy:

Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.

W myśl natomiast art. 4a ww. ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w przywołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem Objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek.

Powyższe przepisy w zakresie rezydencji podatkowej stosuje się z uwzględnieniem zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania z dnia 13 lutego 2002 r. (Dz.U. 2003 Nr 216 poz. 2120 ze zm.):

Stosownie do art. 4 ust. 2 tej konwencji:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Mając zatem na uwadze, że – jak Pan wskazał – w roku podatkowym 2025:

stwierdzam, że w roku 2025 nie posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski.

W konsekwencji, w roku 2025 podlegał Pan w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Oznacza to, że dochody, które uzyskał Pan poza terytorium Polski nie podlegały opodatkowaniu w Polsce i nie powinien Pan ich wykazywać w zeznaniu podatkowym za rok 2025.

W zeznaniu podatkowym za rok 2025 winien Pan wykazać jedynie dochody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.