tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 29 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.128.2026.4.DK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 marca 2026 r. (wpływ 31 marca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od dnia 21 kwietnia 1993 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „(…)” (…)”.

Przedmiot działalności Wnioskodawcy – zgodnie z kodami PKD:

25.53.Z Obróbka mechaniczna elementów metalowych,

24.33.Z Produkcja wyrobów formowanych na zimno,

25.51.Z Nakładanie powłok na metale,

25.63.Z Produkcja narzędzi,

25.99.Z Produkcja pozostałych gotowych wyrobów metalowych, gdzie indziej niesklasyfikowana,

26.20.Z Produkcja komputerów i urządzeń peryferyjnych,

33.13.Z Naprawa i konserwacja urządzeń elektronicznych i optycznych.

Wnioskodawca:

a) ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

b) jako formę opodatkowania działalności gospodarczej wybrał podatek liniowy na zasadach ogólnych,

c) jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług.

W ramach działalności Wnioskodawca skupia się przede wszystkim na działalności w ramach usług obróbki skrawaniem oraz laboratorium wzorcującego i doradztwa technicznego.

Dodatkowo poza głównym przedmiotem działalności gospodarczej, Wnioskodawca prowadzi działalność wynajmu nieruchomości komercyjnych (lub lokali w tego typu nieruchomościach) podmiotom trzecim oraz w tym zakresie wyodrębnił zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”). Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości o charakterze komercyjnym stanowiącej nieruchomość zabudowaną budynkiem o charakterze handlowo-usługowym, z przeznaczaniem pod najem.

Z uwagi na diametralną rozbieżność zakresów prowadzonych działalności gospodarczych, jak również konieczność przeprowadzenia reorganizacji struktury prowadzonej działalności, polegającej na racjonalnym uporządkowaniu i rozdzieleniu poszczególnych obszarów operacyjnych, wnioskodawca planuje wydzielić część działalności, która nie pozostaje w funkcjonalnym, organizacyjnym ani operacyjnym związku z jego podstawową działalnością gospodarczą.

W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca zamierza założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, w której będzie posiadał 100% udziałów, a następnie – tytułem objęcia udziałów w tej spółce – wnieść apotem wkład niepieniężny, tj. zorganizowaną część przedsiębiorstwa (ZCP), obejmującą wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, zdolny do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo.

Wnioskodawca planuje wnieść aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ZCP tytułem objęcia własności udziałów w tej spółce w zamian za wkład niepieniężny w postaci ZCP. Zakres ZCP podlegającego przeniesieniu to funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników majątkowych i niemajątkowych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy w zakresie najmu nieruchomości mogący stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie prowadzące tę działalność i stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obejmujący elementy szczegółowo wymienione poniżej:

1) prawo użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z posadowionymi na niej murowanymi budynkami i urządzeniami w postaci: ogrodzenia terenu, dróg i placów wewnętrznych, oświetlenia terenu, sieci wodociągowej, sieci kanalizacji, sieci cieplnej, sieci kablowej energetycznej oraz sieci telefonicznej,

2) umowy najmu lokali użytkowych wraz z prawami i obowiązkami z nich wynikającymi,

3) prawo własności ruchomości (agregat prądotwórczy, kosiarka, pilarka),

4) prawo do bazy danych klientów – najemców lokali,

5) środki pieniężne związane z prowadzeniem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj. środki pieniężne zgromadzone w kasie (wraz z raportem kasowym) i na rachunku bankowym o numerze (…) prowadzonym przez (…) oraz prawa i obowiązki związane z tą umową rachunku bankowego,

6) wierzytelności wynikające z umów najmu,

7) ewidencja zdarzeń gospodarczych,

8) numer telefonu (…),

9) adres e-mail: (…).

Działalność planowana przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością będzie w pełni tożsama z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością i polegać będzie na najmie lokali użytkowych. Przedmiotem działalności podmiotu przejmującego ZCP będzie wynajem komercyjny nieruchomości oraz wszelkie czynności z tym związane. Podmiot przejmujący ZCP będzie kontynuował działalność ZCP w zakresie najmu, refakturowania mediów, itd. Zatem, zakres działalności podmiotu, w którym znajdzie się ZCP będzie pokrywał się z przedmiotem działalności ZCP. Ponadto, od dnia wniesienia aportem ZCP podmiot, który stanie się jego właścicielem nabędzie prawo własności nieruchomości, wstąpi w ogół praw i obowiązków dotyczących przejętych składników przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, kontynuując działalność gospodarczą wykonywaną przed wniesieniem ZCP aportem do spółki.

W analizowanym przypadku ZCP obejmuje zespół powiązanych składników materialnych i niematerialnych warunkujący samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie związanym wynajmem komercyjnym nieruchomości. Co więcej, przy wykorzystaniu przypisanych składników materialnych i niematerialnych ZCP będzie miało możliwość osiągania dotychczas wykazywanych przychodów.

Jednocześnie, ZCP jest zdolne do samodzielnego funkcjonowania bez konieczności uzupełniania go o dodatkowe elementy. Do ZCP zostały przypisane środki trwałe służące realizacji celów gospodarczych ZCP. Wnioskodawca jest w stanie określić również na koniec każdego miesiąca poziom zobowiązań i należności ZCP. ZCP generuje obecnie przychody związane wyłącznie z przypadającymi na nie zadaniami (najem komercyjny lokali). Ponadto dla ZCP został przypisany odrębny rachunek bankowy, na który wpływają przychody ZCP.

Jak wskazano powyżej, przedmiotem aportu będzie zespół powiązanych składników materialnych i niematerialnych. Tym samym, dojdzie do przeniesienia wszelkich środków niezbędnych do kontynuowania działalności ZCP.

Wyodrębnienie organizacyjne ZCP

Jak już wskazano powyżej nastąpiło formalne wydzielenie zespołu składników materialnych i niematerialnych poprzez wyodrębnienie struktury organizacyjnej, co umożliwia ZCP samodzielną realizację zadań oraz funkcji gospodarczych.

W ramach struktury organizacyjnej ZCP przypisano składniki majątkowe, prawa i obowiązki, oraz procedury operacyjne niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności polegającej najmie lokali użytkowych. ZCP realizuje swoje zadania w sposób zorganizowany i ciągły, co umożliwia mu samodzielne wykonywanie funkcji gospodarczych bez konieczności korzystania z zasobów pozostałej części przedsiębiorstwa.

Przedmiotem działalności ZCP jest zarządzanie najmem, obejmujące w szczególności obsługę umów najmu, relacje z najemcami, bieżące administrowanie nieruchomościami, rozliczenia finansowe oraz podejmowanie decyzji operacyjnych związanych z eksploatacją przedmiotu najmu. Wszystkie te czynności są wykonywane w ramach wyodrębnionej struktury organizacyjnej ZCP.

W konsekwencji należy uznać, że ZCP spełnia przesłankę wyodrębnienia organizacyjnego, o której mowa w przepisach podatkowych, gdyż stanowi wyodrębniony organizacyjnie zespół składników zdolny do samodzielnej realizacji określonej działalności gospodarczej.

Wyodrębnienie finansowe ZCP

Przechodząc do przesłanki wyodrębnienia finansowego, Wnioskodawca zaznacza, że w ramach jego działalności gospodarczej prowadzona jest ewidencja, która umożliwia przyporządkowanie do ZCP zarówno aktywów i pasywów, należności i zobowiązań, jak również przychodów i kosztów.

Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę umożliwia ewidencjonowanie poszczególnych zdarzeń gospodarczych związanych z funkcjonowaniem ZCP. Wyodrębnione ZCP posiada także wyodrębnione rachunki bankowe.

ZCP będzie posiadało samodzielność finansową pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym, możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z ZCP.

Wyodrębnienie funkcjonalne ZCP

Ogół składników materialnych i niematerialnych przyporządkowanych do ZCP służy realizacji zadań tej jednostki, które są związane z szeroko pojętym świadczeniem usług najmu komercyjnego lokali.

Należy zauważyć, że przypisany do ZCP zespół składników majątkowych oraz wyodrębniona struktura organizacyjna, pozwalają ZCP na samodzielną i niezależną realizację zadań w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym, ZCP stanowi zespół składników, który sam w sobie, bez konieczności uzupełniania go o dodatkowe elementy, jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania. Powyższe potwierdza ponadto okoliczność związana z generowaniem przychodów oraz kosztów przez ZCP, która jednoznacznie wskazuje, iż bez konieczności angażowania dodatkowych elementów ZCP może być samodzielną i niezależną jednostką w obrocie prawnym.

Przedmiotem działalności podmiotu przejmującego ZCP będzie m.in. wynajem nieruchomości oraz wszelkie czynności z tym związane. Podmiot przejmujący ZCP będzie kontynuował działalność ZCP w tym zakresie. Ponadto, od dnia przeniesienia ZCP podmiot, który stanie się jego właścicielem wstąpi w ogół praw i obowiązków dotyczących przejętych składników przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, kontynuując działalność gospodarczą wykonywaną wcześniej przez ZCP.

W analizowanym przypadku ZCP obejmuje zespół powiązanych składników materialnych i niematerialnych warunkujący samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie związanym m.in. z najmem lokali użytkowych. Co więcej, przy wykorzystaniu przypisanych składników materialnych i niematerialnych ZCP będzie miał możliwość osiągania dotychczas wykazywanych przychodów. Jednocześnie, ww. zespół jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania bez konieczności uzupełniania go o dodatkowe elementy.

Planowane przeniesienie ZCP nie będzie wymagało dodatkowych działań faktycznych lub prawnych poza standardowymi w takiej sytuacji, jak zawarcie umów o przeniesieniu w wymaganych przez przepisy prawa formach, np. aktu notarialnego przeniesienia własności, zawiązania Spółki, do której wnoszony jest aport, czy też przekazanie informacji o aporcie stroną aportowanych umów, jak najemcy, dostawcy mediów, itd. Będą to więc minimalne czynności wymagane przez prawo, aby skutecznie doszło do aportu. Nie będzie żadnych ponad standardowych czynności wymaganych dla tego typu czynności prawnych.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na wynajmowaniu i zarządzaniu nieruchomościami własnymi od 2001 roku, tj. od momentu nabycia budynku handlowo-usługowego położonego w (…) przy (…), który od tego czasu jest przedmiotem najmu na rzecz podmiotów trzecich.

Wnioskodawca korzysta obecnie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej z następujących nieruchomości:

a) nieruchomość położona w (…) przy (…) – nieruchomość stanowiąca własność Wnioskodawcy (prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością posadowionego na nim budynku). Nieruchomość ta jest wykorzystywana zarówno do prowadzenia działalności w zakresie najmu lokali użytkowych na rzecz podmiotów trzecich, jak również na potrzeby własne Wnioskodawcy (biura oraz laboratorium wzorcujące);

b) nieruchomość położona w (…) – nieruchomość wykorzystywana na podstawie umowy użyczenia. Nieruchomość ta służy jako zakład produkcyjno-usługowy w ramach podstawowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy (obróbka mechaniczna elementów metalowych).

W ramach działalności innej niż wynajem nieruchomości Wnioskodawca wykorzystuje obecnie:

a) nieruchomość w (…) – na podstawie umowy użyczenia – jako zakład produkcyjno-usługowy (działalność w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych);

b) część nieruchomości w (…) – prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością posadowionego na nim budynku – jako biura oraz laboratorium wzorcujące.

Po wniesieniu aportu Wnioskodawca będzie korzystał z nieruchomości w (…) – na dotychczasowej podstawie prawnej (umowa użyczenia) – w ramach działalności produkcyjno-usługowej, a także z pomieszczeń w budynku przy (…) – na podstawie umowy najmu, która zostanie zawarta z nowo utworzoną spółką z o.o. (jako najemca) – w celu kontynuowania działalności biurowej oraz prowadzenia laboratorium wzorcującego.

Wnioskodawca odpłatnie udostępnia część powierzchni zakładu produkcyjno-usługowego w (…). Udostępnienie to nie stanowi jednak odrębnej, zorganizowanej działalności w zakresie najmu nieruchomości komercyjnych i nie jest kwalifikowane jako element działalności najmu objętej ZCP. Przemawia za tym kilka okoliczności.

Po pierwsze, nieruchomość przy (…) jest jedyną nieruchomością, w odniesieniu do której Wnioskodawca prowadzi zorganizowaną działalność w zakresie komercyjnego najmu nieruchomości. Działalność ta obejmuje profesjonalne zarządzanie nieruchomością komercyjną, w tym obsługę wielu umów najmu z podmiotami zewnętrznymi, bieżące administrowanie budynkiem, relacje z najemcami, refakturowanie mediów oraz rozliczenia finansowe prowadzone za pośrednictwem wyodrębnionego rachunku bankowego. Całość tej działalności jest ewidencjonowana w ramach ZCP i generuje przychody na istotnym poziomie.

Po drugie, udostępnienie to jest funkcjonalnie i organizacyjnie związane wyłącznie z działalnością produkcyjno-usługową prowadzoną przez Wnioskodawcę w tej lokalizacji – wynika ono z faktu, że część powierzchni zakładu produkcyjnego nie jest w danym momencie w pełni wykorzystywana na potrzeby własne i w ramach racjonalnego gospodarowania zasobami jest odpłatnie udostępniana innemu podmiotowi. Przychód z tego tytułu jest ewidencjonowany w ramach działalności produkcyjno-usługowej, a nie w ramach ZCP, oraz stanowi marginalną część przychodów Wnioskodawcy.

Po trzecie, Wnioskodawca nie jest właścicielem nieruchomości w (…) – korzysta z niej na podstawie umowy użyczenia. Nie posiada zatem tytułu prawnego umożliwiającego wniesienie tej nieruchomości aportem i nie zarządza nią w sposób charakterystyczny dla profesjonalnej działalności w zakresie najmu nieruchomości.

W konsekwencji odpłatne udostępnienie części powierzchni zakładu produkcyjnego w (…) nie stanowi działalności tożsamej ani konkurencyjnej względem zorganizowanej działalności najmu komercyjnego objętej ZCP, a cała zorganizowana działalność Wnioskodawcy w zakresie komercyjnego najmu nieruchomości jest w całości objęta planowanym aportem.

Na moment wniesienia aportu nie będą istniały umowy finansowania dłużnego związane z przenoszonymi nieruchomościami. Kredyt bankowy zabezpieczony hipoteką na nieruchomości przy (…) zostanie w całości spłacony przed dniem wniesienia aportu, a hipoteka zostanie wykreślona z księgi wieczystej.

Wnioskodawca nie jest stroną żadnych umów o zarządzanie nieruchomościami – zarządzanie nieruchomością wykonywane jest samodzielnie przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca nie jest stroną żadnych umów zarządzania aktywami.

W ramach aportu zostaną przeniesione do nowo utworzonej spółki należności pieniężne z tytułu najmu lokali użytkowych, wynikające z umów najmu związanych z przenoszoną nieruchomością, istniejące na dzień wniesienia aportu.

Po wniesieniu aportu w majątku jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy pozostanie prawo własności nieruchomości – budynek położony pod adresem (…), stanowiący środek trwały w budowie. Nieruchomość ta nie jest i nie będzie na moment aportu wykorzystywana w działalności w zakresie najmu nieruchomości. Na dzień aportu nieruchomość ta stanowi środek trwały w budowie i jest przeznaczona do przyszłego wykorzystania w ramach podstawowej działalności produkcyjno-usługowej Wnioskodawcy.

Po wniesieniu aportu nowo utworzona spółka z o.o. będzie świadczyć na rzecz Wnioskodawcy (jednoosobowej działalności gospodarczej) usługi najmu pomieszczeń biurowych oraz pomieszczeń laboratorium wzorcującego, zlokalizowanych w budynku przy (…). Najem ten będzie realizowany na warunkach rynkowych, na podstawie umowy najmu zawartej pomiędzy nowo utworzoną spółką (jako wynajmującym) a Wnioskodawcą (jako najemcą). Wynika to z faktu, że Wnioskodawca dotychczas korzystał z części pomieszczeń w tym budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej (biura, laboratorium) i zamierza kontynuować tę działalność w tej samej lokalizacji.

Na moment aportu mogą istnieć następujące zobowiązania związane z przenoszonymi składnikami majątkowymi:

a) zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości – zostaną przeniesione w ramach aportu;

b) zobowiązania z tytułu opłat za użytkowanie wieczyste gruntu – zostaną przeniesione w ramach aportu;

c) zobowiązania z tytułu mediów (energia elektryczna, woda, ogrzewanie itp.) związane z przenoszoną nieruchomością – zostaną przeniesione w ramach aportu.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że kredyt bankowy zabezpieczony hipoteką na nieruchomości przy ul. (…) zostanie w całości spłacony, a hipoteka wykreślona z księgi wieczystej przed dniem wniesienia aportu. Na moment aportu nie będą zatem istnieć zobowiązania z tytułu finansowania dłużnego związane z przenoszoną nieruchomością.

Wnioskodawca zatrudnia pracowników w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej. Pracownicy ci są jednak zatrudnieni wyłącznie w związku z podstawową działalnością produkcyjno-usługową Wnioskodawcy (obróbka mechaniczna elementów metalowych, laboratorium wzorcujące, doradztwo techniczne) i nie wykonują zadań związanych z działalnością w zakresie najmu nieruchomości stanowiącą przedmiot przenoszonego ZCP. Działalność w zakresie najmu nieruchomości jest prowadzona samodzielnie przez Wnioskodawcę, bez udziału zatrudnionych pracowników.

W związku z powyższym, w ramach aportu ZCP nie nastąpi przejęcie pracowników przez nowo utworzoną spółkę w trybie art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 277 ze zm.), gdyż żaden z pracowników nie jest przypisany do przenoszonej zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Spółka z o.o., do której zostanie wniesiony wkład niepieniężny w postaci ZCP, przejmie składniki majątkowe będące przedmiotem aportu w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych Wnioskodawcy. Wartość poszczególnych składników będzie odpowiadać ich wartości wynikającej z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy.

Wniesienie aportu ZCP do nowo utworzonej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podyktowane jest wyłącznie uzasadnionymi przyczynami ekonomicznymi. Głównym celem planowanej restrukturyzacji jest:

a) rozdzielenie dwóch odmiennych profili działalności gospodarczej Wnioskodawcy – działalności produkcyjno-usługowej (obróbka mechaniczna, laboratorium wzorcujące, doradztwo techniczne) od działalności w zakresie najmu nieruchomości komercyjnych – w celu zwiększenia przejrzystości zarządzania, efektywności operacyjnej oraz ograniczenia ryzyka gospodarczego związanego z prowadzeniem tak różnorodnej działalności w ramach jednego podmiotu;

b) ograniczenie ryzyka osobistego Wnioskodawcy – prowadzenie działalności w zakresie najmu nieruchomości w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pozwoli na wyodrębnienie i ograniczenie odpowiedzialności majątkowej związanej z tą sferą działalności;

c) ułatwienie przyszłego planowania sukcesyjnego – wyodrębnienie działalności w zakresie najmu nieruchomości do odrębnego podmiotu prawnego ułatwi w przyszłości przeprowadzenie procesów sukcesji majątku przedsiębiorstwa;

d) profesjonalizacja zarządzania nieruchomościami – prowadzenie działalności najmu w formie spółki z o.o. umożliwi bardziej efektywne zarządzanie portfelem nieruchomości, w tym pozyskanie zewnętrznego finansowania na rozwój tej działalności.

Głównym ani jednym z głównych celów planowanego aportu nie jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Planowana restrukturyzacja jest motywowana wyłącznie względami biznesowymi i organizacyjnymi opisanymi powyżej.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy na tle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego ZCP należy uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT (...), a w związku z tym, czy aport ZCP (wkład niepieniężny w postaci ZCP) nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który mówi, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa to, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa?

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Zdaniem Wnioskodawcy opisane w opisie stanu faktycznego i przyszłego należy uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oraz art. 4a pkt 4) ustawy o CIT.

Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa w ustawie o VAT oraz ustawy o CIT.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa (dalej również: „ZCP”) została zdefiniowana w przepisach ustawy o VAT. Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Ustawodawca wprowadził identyczną definicję ZCP zarówno na gruncie ustawy o VAT, jak również ustawy o CIT. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy wykładnia pojęcia ZCP może być dokonywana łącznie w odniesieniu do obydwu ww. podatków, a wyniki tej wykładni nie powinny się różnić. Powyższe stanowisko wynika z zasady racjonalności ustawodawcy oraz zasady zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa. Tożsame stanowisko w tym zakresie zostało przedstawione przez organy podatkowe, w ocenie których „pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane dla potrzeb ustawy o VAT identycznie, jak w ustawie o CIT. Oczywiste jest przy tym, że w ramach jednolitego systemu prawa nie można przypisywać tej samej definicji dwóch odmiennych zakresów znaczeniowych” (przykładowo: interpretacja Dyrektora KIS z 12 marca 2018 r., sygn. 0111-KD1B2-1.4510.20.2018.1.JP; interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 lutego 2015 r., sygn. IPPP3/443-1181/14-2/JF, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 lutego 2015 r., sygn. IPPP1/443-1422/14-2/BS).

W związku z tym, łączne spełnienie poniżej wskazanych przesłanek implikuje uznanie składników majątku za ZCP zarówno na gruncie przepisów ustawy o CIT, jak również przepisów ustawy o VAT.

Na gruncie powyższych regulacji należy wskazać, że uznanie zespołu składników przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część jest możliwie, gdy:

-istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych;

-zespół składników jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

-zespół składników jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych,

-zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.

W konsekwencji, w celu uznania, że przedmiotem określonej czynności jest ZCP, konieczne jest aby zespół składników materialnych i niematerialnych był wyodrębniony na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia ogólną charakterystykę ww. przesłanek warunkujących kwalifikację określonego zespołu składników jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych

Zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest zespół składników majątkowych, w skład którego wchodzą zarówno składniki materialne i niematerialne. W celu oceny, czy przenoszony zespół składników majątkowych z ww. przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej i obejmuje ono w szczególności:

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5. koncesje, licencje i zezwolenia;

6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8. tajemnice przedsiębiorstwa;

9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Jednocześnie, należy zaznaczyć, że przedmiotowe wyliczenie ma jedynie charakter przykładowy i dla istnienia przedsiębiorstwa/ZCP nie jest niezbędne, aby w jego skład wchodziły wszystkie z wymiennych powyżej elementów.

Wyodrębnienie organizacyjne

Przepisy podatkowe nie zawierają definicji wyodrębnienia organizacyjnego. Z praktyki organów podatkowych wynika, że wyodrębnienie organizacyjne ma miejsce wówczas, gdy istniejący w ramach przedsiębiorstwa zespół składników ma określoną formę organizacyjną, która jest wyodrębniona w strukturze organizacyjnej podatnika. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 września 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.480.2022.1.MŻ, która wskazuje, że „Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa”.

Wyodrębnienie finansowe

Jak wynika z doktryny oraz praktyki organów podatkowych, wyodrębnienie finansowe nie musi być realizowane poprzez całkowitą samodzielność finansową zespołu składników majątkowych. W szczególności wyodrębnienie finansowe nie jest równoznaczne z koniecznością prowadzenia odrębnej księgowości, czy też koniecznością sporządzania odrębnego bilansu dla zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak bowiem wskazują organy podatkowe (tak np. DKIS w interpretacjach indywidualnych z 7 września 2022 r., sygn. 01114-KDIP1-1.4012.480.2022.1.MŻ oraz z 17 stycznia 2020 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.483.2019.1.RK): „wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

Powyższe prowadzi do wniosku, że wyodrębnienie ZCP na płaszczyźnie finansowej będzie miało miejsce w sytuacji, gdy możliwe będzie przypisanie do danego zespołu aktywów określonych danych finansowych w postaci przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań.

Wyodrębnienie funkcjonalne

Wyodrębnienie funkcjonalne rozumiane jest jako możliwość samodzielnego realizowania zadań gospodarczych przy wykorzystaniu zbywanych składników majątkowych. Tym samym, warunkiem wyodrębnienia funkcjonalnego jest zdolność jednostki do przejęcia określonych zadań gospodarczych oraz samodzielnego funkcjonowania na rynku. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie np. w interpretacji indywidualnej DKIS z 15 lipca 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.286.2022.2.KK: „aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”.

Ponadto należy podkreślić, że zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych (por. interpretacje indywidualne DKIS z 25 maja 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.104.2022.2.MAZ oraz z 18 marca 2014 r., sygn. ITPP2/443-1417/13/AK), aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zatem zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, aby można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, tym samym zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników. Przy tym punktem odniesienia jest tutaj rola jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie przekazania określonych składników majątkowych (na ile stanowią w nim, w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość) (interpretacja indywidualna DKIS z 25 maja 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.104.2022.2.MAZ).

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt: FSK 1265/17). Z ww. objaśnień wynika, że przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo lub ZCP, należy uwzględnić:

i. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

ii. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Jednocześnie należy podkreślić, że przy ocenie zamiaru kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas rzez zbywcę, należy uwzględnić całokształt okoliczności związanych z transakcją, w szczególności podjęcie przez nabywcę działań potwierdzających zamiar kontynuowania tej działalności. Ponadto w orzecznictwie skazano, że dla ustalenia czy przenoszony zespół składników majątkowych umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę, wystarczające jest przeniesienie minimum środków pozwalających na kontynuowanie uprzednio prowadzonej działalności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt I FSK 1265/17).

W przypadku Wnioskodawcy należy podkreślić, że opisane przez Wnioskodawcę ZCP może stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze, które aktualnie wykonywane są w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.

Kwalifikacja ZCP w rozumieniu ustawy o VAT i CIT.

Na wstępie należy zauważyć, że powyższe regulacje określające warunki kwalifikacji zespołu składników jako ZCP mają charakter tzw. klauzuli generalnej, tj. nie wskazują bezpośrednio, jakie składniki powinny wchodzić skład ZCP, lecz zawierają jedynie pewne ogólne wskazówki i ramy.

W związku z powyższym, poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółową analizę w zakresie kwalifikacji zespołu składników materialnych i niematerialnych stanowiących jako ZCP.

W ocenie Wnioskodawcy zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci ZCP jest wyodrębniony na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

Jak już wskazano powyżej nastąpiło formalne wydzielenie zespołu składników materialnych i niematerialnych poprzez wyodrębnienie struktury organizacyjnej.

W ramach struktury organizacyjnej ZCP przypisano składniki majątkowe, prawa i obowiązki, oraz procedury operacyjne niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności polegającej na najmie lokali użytkowych. ZCP realizuje swoje zadania w sposób zorganizowany i ciągły, co umożliwia mu samodzielne wykonywanie funkcji gospodarczych bez konieczności korzystania z zasobów pozostałej części przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy przesłanka wyodrębnienia organizacyjnego została spełniona.

Wyodrębnienie finansowe

Przechodząc do przesłanki wyodrębnienia finansowego, Wnioskodawca zaznacza, że w ramach jego działalności gospodarczej prowadzona jest ewidencja, która umożliwia przyporządkowanie do ZCP zarówno aktywów i pasywów, w tym należności i zobowiązań, jak również przychodów i kosztów.

Ponadto, należy również wskazać, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza konieczności prowadzenia dla zorganizowanej części przedsiębiorstwa odrębnej księgowości, czy też samodzielnego sporządzania bilansu (tak m.in. interpretacja indywidualna DKIS z 30 grudnia 2022 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.497.2022.4.PJ).

W konsekwencji, mając na uwadze stanowisko organów podatkowych należy stwierdzić, że ww. okoliczności jednoznacznie świadczą o jego wyodrębnieniu finansowym.

Wyodrębnienie funkcjonalne

Przechodząc na grunt kryterium w postaci wyodrębnienia funkcjonalnego, ogół składników materialnych i niematerialnych przyporządkowanych do ZCP służy realizacji zadań tej jednostki, które są związane z szeroko pojętym świadczeniem usług najmu lokali komercyjnych.

W konsekwencji, przesłanka wyodrębnienia funkcjonalnego została spełniona.

Zamiar i faktyczna możliwość kontynuowania działalności ZCP

Wnioskodawca wskazuje, że działalność ZCP polegająca na najmie lokali komercyjnych (usługowych) będzie kontynuowana przez nowo związaną spółkę.

W analizowanym przypadku ZCP obejmuje zespół powiązanych składników materialnych i niematerialnych warunkujący samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie najmu lokali komercyjnych (usługowych). Co więcej, przy wykorzystaniu przypisanych składników materialnych i niematerialnych ZCP będzie miało możliwość osiągania dotychczas wykazywanych przychodów.

Jednocześnie, ww. zespół jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania bez konieczności uzupełniania go o dodatkowe elementy.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy przesłanka dotycząca zamiaru i faktycznej możliwości kontynuowania dotychczasowej działalności zostanie spełniona.

Podsumowanie spełnienia przesłanek ZCP

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy ZCP stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oraz art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.

Stanowi o tym:

-istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych,

-istnienie związku ogółu składników materialnych i niematerialnych z realizowanymi zadaniami gospodarczymi,

-spełnienie kryterium wyodrębnienia na płaszczyźnie: organizacyjnej, finansowej oraz funkcjonalnej,

-spełnienie kryterium pomocniczego - zamiaru nabywcy do kontynuowania działalności w oparciu o ogół składników materialnych i niematerialnych przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy ZCP powinno zostać zakwalifikowane jako zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i CIT i tym samym zdaniem Wnioskodawcy wniesienie wkładu niepieniężnego do nowo zawiązanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w postaci ZCP (aport ZCP ) nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który mówi, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz podatkiem CIT zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 25 ustawy o CIT, który mówi, że do przychodów nie zalicza się wartości, o której mowa w ust. 1 pkt 7, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki albo spółdzielni jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym oraz powyższym uzasadnieniem, Wnioskodawca zwraca się z prośbę o ocenę, czy zaprezentowane przez niego stanowisko jest prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „Kodeks cywilny”.

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5) koncesje, licencje i zezwolenia;

6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8) tajemnice przedsiębiorstwa;

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy powinien być interpretowany z uwzględnieniem wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie C–497/01.

W wyroku C–497/01 w sprawie Zita Modes Sarl przeciwko Administration de l’Enregistrement et des Domaines, Trybunał zwracając uwagę, że niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w Dyrektywie podkreślił, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Ponadto TSUE stwierdził, iż fakt, że VI Dyrektywa nie zawiera definicji pojęcia przedsiębiorstwa lub jego części, nie oznacza, że państwa członkowskie mają swobodę jego interpretacji. Pojęcia w niej używane powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny od innych przepisów, z wyjątkiem sytuacji, gdy sama Dyrektywa daje państwom członkowskim jasną dyspozycję do zdefiniowania pojęcia w krajowej legislacji. TSUE wskazał też, iż nabywca musi jednak posiadać zamiar kontynuowania działalności gospodarczej przejmowanego przedsiębiorstwa lub jego części, nie zaś jedynie natychmiast likwidować daną działalność i sprzedać przejęte mienie. Na tę ostatnią okoliczność, czyli przydatność zespołu składników do prowadzenia (kontynuowania) działalności przez nabywcę, zwrócił uwagę TSUE w wyroku C-408/98 (Abbey National Plc), podzielając opinię Rzecznika Generalnego z dnia 13 kwietnia 2000 r., który stwierdził, iż „rozwiązanie przyjęte w Zjednoczonym Królestwie wydaje się rozsądne: gdy aktywa stanowiące część przedsiębiorstwa zdolną do odrębnego funkcjonowania są zbywane w taki sposób, że sprzedana część kontynuuje swoją działalność, ma zastosowanie opcja, z której Zjednoczone Królestwo skorzystało na mocy art. 5(8) VI Dyrektywy i uznaje się, że nie nastąpiła dostawa towarów”.

W kontekście zatem zbycia przedsiębiorstwa, z wyłączenia stosowania przepisów ustawy korzysta przekazanie przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części, w tym dóbr materialnych oraz ewentualnie elementów niematerialnych, które razem tworzą przedsiębiorstwo lub jego część zdolne do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Nabywca musi jednakże mieć na celu prowadzenie przekazanego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie natychmiastową likwidację danej działalności lub sprzedanie zapasów zasobów, jeśli istnieją.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto daną transakcję można uznać za zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeżeli na moment jej przeprowadzenia spełnione są łącznie następujące kryteria:

-przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę wystarczający do prowadzenia tej działalności,

-nabywca – w ramach swojej działalności – ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany, jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę itp. na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowych realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu możliwe musi być kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) V Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie m.in. zbycia samodzielnej części przedsiębiorstwa, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie samodzielnej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub też jego zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik zobowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest świadczenie usług obróbki skrawaniem oraz laboratorium wzorcującego i doradztwa technicznego.

Prowadzi Pan również działalność wynajmu nieruchomości komercyjnych (lub lokali w tego typu nieruchomościach) podmiotom trzecim. Jest Pan właścicielem nieruchomości o charakterze komercyjnym stanowiącej nieruchomość zabudowaną budynkiem o charakterze handlowo-usługowym, z przeznaczaniem pod najem.

W prowadzonej działalności wykorzystuje Pan:

-Nieruchomość stanowiącą Pana własność (prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością posadowionego na nim budynku) położoną w (…). Nieruchomość ta jest wykorzystywana zarówno do prowadzenia działalności w zakresie najmu lokali użytkowych na rzecz podmiotów trzecich, jak również na potrzeby Pana działalności prowadzonej w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych jako biura oraz laboratorium wzorcujące;

-Nieruchomość wykorzystywaną na podstawie umowy użyczenia położoną w (…). Nieruchomość ta służy jako zakład produkcyjno-usługowy w ramach Pana działalności w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych.

Ze względu na rozbieżność zakresów prowadzonych działalności gospodarczych, jak również konieczność przeprowadzenia reorganizacji struktury prowadzonej działalności, polegającej na racjonalnym uporządkowaniu i rozdzieleniu poszczególnych obszarów operacyjnych, planuje Pan wydzielić tę część działalności, która nie pozostaje w funkcjonalnym, organizacyjnym ani operacyjnym związku z Pana podstawową działalnością gospodarczą.

Zamierza Pan założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, w której będzie Pan posiadał 100% udziałów, a następnie – tytułem objęcia udziałów w tej spółce – wnieść apotem wkład niepieniężny, obejmujący wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, zdolny do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo.

Wskazał Pan, że przedmiotem aportu będzie działalność wynajmu nieruchomości komercyjnych. Aportem do Spółki zamierza Pan wnieść następujące składniki:

1) prawo użytkowania wieczystego nieruchomości w (…) wraz z posadowionymi na niej murowanymi budynkami i urządzeniami w postaci: ogrodzenia terenu, dróg i placów wewnętrznych, oświetlenia terenu, sieci wodociągowej, sieci kanalizacji, sieci cieplnej, sieci kablowej energetycznej oraz sieci telefonicznej,

2) umowy najmu lokali użytkowych wraz z prawami i obowiązkami z nich wynikającymi,

3) prawo własności ruchomości (agregat prądotwórczy, kosiarka, pilarka),

4) prawo do bazy danych klientów – najemców lokali,

5) środki pieniężne związane z prowadzeniem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj. środki pieniężne zgromadzone w kasie (wraz z raportem kasowym) i na rachunku bankowym o numerze (…) prowadzonym przez (…). oraz prawa i obowiązki związane z tą umową rachunku bankowego,

6) wierzytelności wynikające z umów najmu,

7) ewidencja zdarzeń gospodarczych,

8) numer telefonu (…),

9) adres e-mail: (…).

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy opisane we wniosku składniki majątku należy uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w związku z tym, czy aport ww. składników majątku nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 6 pkt 1 ustawy.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że dla uznania, że zbywany zespół składników stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy doszło do wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego.

Wskazał Pan, że nastąpiło formalne wydzielenie zespołu składników materialnych i niematerialnych poprzez wyodrębnienie struktury organizacyjnej. W ramach struktury organizacyjnej ZCP przypisano składniki majątkowe, prawa i obowiązki, oraz procedury operacyjne niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności polegającej najmie lokali użytkowych.

Natomiast odnośnie przesłanki wyodrębnienia finansowego podał Pan, że w ramach Pana działalności gospodarczej prowadzona jest ewidencja, która umożliwia przyporządkowanie do ZCP zarówno aktywów i pasywów, należności i zobowiązań, jak również przychodów i kosztów.

Wskazał Pan również, że ogół składników materialnych i niematerialnych przyporządkowanych do ZCP służy realizacji zadań tej jednostki, które są związane z szeroko pojętym świadczeniem usług najmu komercyjnego lokali.

Należy jednak zauważyć, że jak podał Pan we wniosku, dotychczas korzystał Pan na potrzeby działalności gospodarczej związanej ze świadczeniem usług obróbki skrawaniem oraz laboratorium wzorcującego i doradztwa technicznego m.in. z części pomieszczeń w budynku przy ul. (…) w (…) (biura, laboratorium), który ma być składnikiem majątkowym przeniesionym do Spółki i zamierza kontynuować tę działalność w tej samej lokalizacji. Zatem bez opisanej nieruchomości nie mógłby Pan prowadzić działalności gospodarczej związanej ze świadczeniem usług obróbki skrawaniem oraz laboratorium wzorcującego i doradztwa technicznego. Potwierdza to fakt, że po wniesieniu aportu nowo utworzona spółka z o.o. będzie świadczyć na Pana rzecz (jednoosobowej działalności gospodarczej) usługi najmu pomieszczeń biurowych oraz pomieszczeń laboratorium wzorcującego, zlokalizowanych w budynku przy ul. (…) w (…). Pomimo wniesienia aportem opisanych składników, pomiędzy podmiotami (Panem a spółką z o.o.) będzie występować ścisła współpraca. Świadczy to o tym, że istnieje ścisła więź pomiędzy Pana podstawową działalnością, którą będzie Pan nadal prowadził w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, a przenoszonymi składnikami majątku związanymi z działalnością wynajmu nieruchomości komercyjnych.

Należy zatem stwierdzić, że część działalności pozostającej w Pana jednoosobowej działalności gospodarczej i działalność przenoszona do spółki z o.o. nie funkcjonują niezależnie od siebie.

Zatem brak tutaj rozdzielności pomiędzy działalnością pozostającą w Pana jednoosobowej działalności, a tą przenoszoną. Tym samym nie można uznać, że doszło do wyodrębnienia funkcjonalnego działalności wynajmu nieruchomości komercyjnych.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że zespół składników majątkowych składający się na działalność wynajmu nieruchomości komercyjnych nie będzie stanowił zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, aport ww. majątku do spółki z o.o. nie będzie stanowił czynności wyłączonej z opodatkowania podatkiem VAT stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy.

W efekcie składniki majątku mające być przedmiotem aportu do spółki z o.o., powinny być potraktowane jako zbycie poszczególnych składników majątku, co będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5 ust. 1 ustawy.

Zatem Pana stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku.

Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zobacz także