Interpretacja indywidualna z dnia 11 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.346.2026.2.DJD
Wydatki związane z opłatami kwalifikacyjnymi i obowiązkowymi składkami członkowskimi, ponoszone w celu uzyskania uprawnień budowlanych niezbędnych do prowadzenia działalności, stanowią koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem właściwej dokumentacji i związku z prowadzoną działalnością.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący kosztów uzyskania przychodów związanych z uzyskaniem uprawnień budowlanych. Uzupełnił go Pan pismem z 27 maja 2026 r. (wpływ 27 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą, jednoosobową działalność gospodarczą, wznowioną 7 kwietnia 2025 r. w zakresie PKD 2025: 71.12.B. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy usługi z zakresu nadzoru robót budowlanych.
W celu podniesienia kwalifikacji oraz zabezpieczenia źródła dochodów 19 stycznia 2026 r. Wnioskodawca dokonał wpłaty I raty płatności za postępowanie kwalifikacyjne w sprawie przeprowadzenia egzaminu na nadanie uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi, w wysokości 1 650 zł. Na potwierdzenie tego faktu posiada potwierdzenie przelewu z banku oraz pisemne potwierdzenie dokonania opłaty z Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej (...) (dalej: „OKK”).
Druga rata płatności w kwocie 1 650 zł przypadnie w maju 2026 r., a sam egzamin rozpocznie się częścią pisemną w dniu 22 maja 2026 r. oraz częścią ustną przeprowadzoną po zdaniu części pisemnej, w terminie wyznaczonym przez OKK.
Po zdanym egzaminie i nadaniu uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi, Wnioskodawca złoży wniosek do ... Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: „OIIB”) o wpisanie na listę członków OIIB, z tytułu czego konieczne będzie wniesienie przez Niego opłaty ustalonej przez Dział Członkowski OIIB. Po uzyskaniu wpisu na ww. listę, konieczne będzie dodatkowo uiszczenie składki członkowskiej na rzecz OIIB, Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: „PIIB”) oraz obowiązkowego ubezpieczenia OC, co pozwoli na sprawowanie samodzielnych funkcji technicznych. Składki członkowskie uiszczane są co roku w wysokości ustalonej przez Polską Izbę Inżynierów Budownictwa i w dniu wypełnienia wniosku wynoszą 708 zł na rzecz OIIB, 264 zł na rzecz PIIB oraz 96 zł z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC.
Środki wykorzystane na dokonanie opłaty kwalifikacyjnej z 19 stycznia 2026 r. oraz wszystkie przyszłe opłaty związane z II ratą postępowania kwalifikacyjnego oraz ww. opłatami członkowskimi, pochodzą ze środków własnych Wnioskodawcy. Wydatki poniesione dotychczas (1 650 zł) nie zostały jak dotąd zaliczone w poczet kosztów uzyskania przychodu.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że zakres Jego działalności gospodarczej obejmuje usługi zakwalifikowane pod kodem PKD 2025: 71.12.B - Pozostała działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne. W ramach działalności Wnioskodawca świadczy usługi jako inżynier budowy. Do Jego zadań należy m.in.: wsparcie kierownika budowy w bieżącym nadzorze nad prowadzonymi robotami, koordynacja prac podwykonawców i jakości wykonywanych robót. Wnioskodawca nie zamierza rozszerzać działalności o nowe kody PKD, obecny kod PKD 2025: 71.12.B w pełni obejmuje planowane przez Niego czynności. Wnioskodawca zamierza jednak poszerzyć zakres świadczonych usług. Dzięki zdanemu egzaminowi na uprawnienia budowlane (22-25 maja 2026 r.) uzyskał prawo do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Pozwoli Mu to na samodzielne świadczenie usług jako kierownik budowy/robót, a także na wykonywanie okresowych kontroli technicznych budynków (zgodnie z art. 62 Prawa budowlanego). Rozszerzenie oferty pozwoli na pozyskanie nowych klientów i bezpośrednio przełoży się na wzrost generowanych przychodów.
Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR). Przychody opodatkowane są na zasadach ogólnych (skala podatkowa), a koszty uzyskania przychodów rozlicza metodą uproszczoną, tj. w dacie poniesienia kosztu. Wnioskodawca posiada i będzie posiadać dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków w postaci potwierdzeń przelewów bankowych oraz oficjalnych uchwał/decyzji organów samorządu zawodowego o wysokości należnych opłat. Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa nie wystawia faktur VAT z tytułu opłat za egzamin, ani składek członkowskich. Wydatki te uiszczane są na podstawie przepisów prawa i uchwał samorządu zawodowego. Podstawą ich udokumentowania dla celów podatkowych są bankowe dowody zapłaty powiązane z uchwałami Izby o wysokości opłat. Stanowią one dowody księgowe w rozumieniu § 7pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (jako dowody opłat bankowych i o charakterze administracyjno-prawnym).
Uzyskanie uprawnień jest niezbędnym etapem rozwoju działalności Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 22 Prawa budowlanego, kierowanie budową stanowi samodzielną funkcję techniczną, do której wymagane są uprawnienia budowlane. Ich uzyskanie podnosi kwalifikacje Wnioskodawcy z inżyniera do poziomu samodzielnego uczestnika procesu budowlanego. Pozwala to na pełnienie funkcji kierownika budowy/robót oraz dokonywanie kontroli z art. 62 Prawa budowlanego, co wprost służy osiągnięciu wyższych przychodów poprzez możliwość pozyskiwania kontraktów o znacznie wyższej wartości finansowej.
Ponoszone wydatki te służą zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów. Zgodnie z art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, podstawą do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych jest wpis na listę członków właściwej izby. Przynależność do samorządu jest prawnie obowiązkowa. Utrzymanie wpisu wiąże się z opłacaniem składek członkowskich oraz obowiązkowego ubezpieczenia OC. Brak wpłat skutkuje zawieszeniem w prawach i utratą prawa do wykonywania zawodu. Wydatki te są więc całkowicie niezbędne, aby legalnie utrzymać i zabezpieczyć źródło przychodów z prowadzonej działalności.
Pytania
1.Czy wydatki poniesione na poczet opłat kwalifikacyjnych związanych z przeprowadzeniem egzaminu na uprawnienia budowlane można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.Czy przyszłe wydatki, które ponoszone będą na poczet składek członkowskich na rzecz właściwych izb samorządu zawodowego oraz z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, wydatki poniesione na opłaty kwalifikacyjne związane z egzaminem na uprawnienia budowlane mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia ich źródła, niewymienione w art. 23. Wydatki na egzamin zawodowy podnoszący kwalifikacje w ramach prowadzonej działalności nie zostały ujęte w negatywnym katalogu z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mają one bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy z profilem działalności (PKD 71.12.B). Uzyskanie państwowych uprawnień pozwala na świadczenie wysokospecjalistycznych usług (kierownik budowy, kontrole techniczne), co poszerza rynkową ofertę firmy i wprost służy osiągnięciu wyższych przychodów.
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, wydatki ponoszone na obowiązkowe składki członkowskie na rzecz OIIB i PIIB oraz obowiązkowe ubezpieczenie OC, stanowią koszty uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami są wydatki ponoszone m.in. na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Kluczowe znaczenie ma art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według którego za koszty nie uważa się składek na organizacje, do których przynależność nie jest obowiązkowa. Wnioskując a contrario, składki na organizacje, do których przynależność jest obowiązkowa z mocy prawa, stanowią koszty uzyskania przychodu.
W myśl art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, wykonywanie samodzielnych funkcji technicznych bezwzględnie wymaga wpisu do izby samorządu zawodowego. Są to zatem wydatki celowe i obiektywnie niezbędne.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
·został właściwie udokumentowany,
·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Tym samym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodu trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu podatnika.
Podkreślić jednak muszę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo spoczywa na podatniku.
Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.
Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wskazano w wyroku NSA z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 oraz wyroku NSA z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14, wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
Natomiast w wyroku WSA we Wrocławiu z 17 października 2013 r. sygn. I SA/Wr 1291/13 wyjaśniono, że:
Nie jest (…) wykluczone, że dany wydatek teoretycznie może się przyczynić do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest on obojętny dla uzyskiwania przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w których podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów wydatki, które przeznaczone są na realizację ich potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do powstania przychodu jest czysto teoretyczna.
Kryterium celowości nie wyznacza w sposobu ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy (patrz wyrok NSA z 8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15).
Zauważyć należy, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności, a ich poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza należy uznać za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo.
Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do stwierdzenia zatem, czy wydatki takie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w związku wykonywaną działalnością, istotne jest ustalenie:
·czy związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne do wykonywanej działalności i które mają z nią związek,
·czy służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością, a więc co do zasady mają charakter osobisty.
Zatem, uzasadnionymi racjonalnie i gospodarczo kosztami, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest wykonywana przez Pana działalność gospodarcza, są takie wydatki, które pozwolą Panu nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w jej prowadzeniu. Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany wydatek można przyporządkować.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług objętych kodem PKD 71.12.B - Pozostała działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne. Świadczy Pan usługi jako inżynier budowy. Prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR). Przychody opodatkowane są na zasadach ogólnych (skala podatkowa), a koszty uzyskania przychodów rozlicza metodą uproszczoną. W celu podniesienia kwalifikacji oraz zabezpieczenia źródła dochodów 19 stycznia 2026 r. dokonał Pan wpłaty I raty płatności za postępowanie kwalifikacyjne w sprawie przeprowadzenia egzaminu na nadanie uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi. Po nabyciu uprawnień budowlanych uzyska Pan prawo do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Uzyskanie uprawnień budowlanych podniesie Pana kwalifikacje z inżyniera do poziomu samodzielnego uczestnika procesu budowlanego, co pozwala pełnić funkcję kierownika budowy/robót oraz dokonywać kontroli, zgodnie z art. 62 Prawa budowlanego, co wprost służy osiągnięciu wyższych przychodów poprzez możliwość pozyskiwania kontraktów o znacznie wyższej wartości finansowej. Rozszerzenie oferty prowadzonej działalności pozwoli również na pozyskanie nowych klientów i bezpośrednio przełoży się na wzrost generowanych przychodów. Po zdanym egzaminie i nadaniu uprawnień budowlanych, złoży Pan wniosek do ... Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o wpisanie na listę członków i konieczne będzie wniesienie stosownych opłat ustalonych przez Dział Członkowski Izby. Po uzyskaniu wpisu na ww. listę, konieczne będzie dodatkowo uiszczenie składki członkowskiej na rzecz Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, a także opłacania obowiązkowego ubezpieczenia OC, wymaganych do sprawowanie samodzielnych funkcji technicznych. Składki członkowskie uiszczane są co roku w wysokości ustalonej przez Polską Izbę Inżynierów Budownictwa i wynoszą 708 zł na rzecz OIIB, 264 zł na rzecz PIIB oraz 96 zł z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC. Środki finansowe wykorzystane na dokonanie opłaty kwalifikacyjnej z 19 stycznia 2026 r. oraz wszystkie przyszłe opłaty związane z II ratą postępowania kwalifikacyjnego oraz ww. opłatami członkowskimi, pochodzą z Pana środków własnych. Wydatki poniesione dotychczas (1 650 zł) nie zostały jak dotąd zaliczone w poczet kosztów uzyskania przychodu. Na potwierdzenie dokonanych opłat posiada i będzie posiadał Pan dokumenty potwierdzające poniesione wydatki w postaci przelewów z banku oraz pisemne potwierdzenie dokonania opłaty z Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej (...). Podstawą udokumentowania wydatków dla celów podatkowych są bankowe dowody zapłaty powiązane z uchwałami Izby o wysokości opłat. Stanowią one dowody księgowe w rozumieniu § 7pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (jako dowody opłat bankowych i o charakterze administracyjno-prawnym). Brak ww. wpłat skutkuje zawieszeniem w prawach i utratą prawa do wykonywania zawodu. Wydatki te są więc całkowicie niezbędne, aby legalnie utrzymać i zabezpieczyć źródło przychodów z prowadzonej działalności.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że wydatki, które Pan poniósł i które będzie ponosił w związku z egzaminem na uprawnienia budowlane, choć trudno je przypisać konkretnym przychodom, to jako ściśle powiązane z wykonywaną działalnością gospodarczą oraz mające, jak wskazano we wniosku, wpływ na wysokość uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej przychodów w przyszłości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, spełniają bowiem warunki określone w art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. są racjonalnie i gospodarczo uzasadnione.
Odnosząc się natomiast do ponoszonych w przyszłości wydatków, na poczet składek członkowskich na rzecz właściwych izb samorządu zawodowego oraz z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC należy zaznaczyć, że stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, z wyjątkiem:
a)wpłat podatników prowadzących działalność gospodarczą w dziedzinie turystyki, wypoczynku, sportu i rekreacji na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej,
b)składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw – do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,25% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne; jeżeli przedsiębiorca nie wypłacał tych wynagrodzeń, kwota składek zaliczana do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym nie może przekroczyć kwoty 250 zł.
Wskazane przez Pana w opisie sprawy wydatki nie znajdują się w katalogu określonym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności zaś składki członkowskie na rzecz właściwych izb samorządu zawodowego nie są składkami na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, gdyż wykonywanie samodzielnych funkcji technicznych (funkcji kierownika budowy/robót) wymaga wpisu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę izbę z określonym w nim terminem ważności – o czym stanowi art. 12 ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524).
Zatem,ponoszone przez Pana w przyszłości wydatki, na poczet składek członkowskich na rzecz właściwych izb samorządu zawodowego oraz z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC może Pan ująć w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności. Przedmiotowe wydatki spełniają bowiem przesłanki, o których mowa art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc powyższe pod uwagę, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe z zastrzeżeniem, że to na Panu spoczywa obowiązek prawidłowego udokumentowania opisanych we wniosku wydatków, co może zostać zweryfikowane w ewentualnym postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeniaw przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


