Wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 maja 2026 r., sygn. II SA/Kr 275/26
Odmowa wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie M.S. była uzasadniona, ze względu na nieuwzględnienie wymaganych przesłanek formalnych, w szczególności przekroczenie ustawowego terminu do zgłoszenia wniosku o wznowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 16 grudnia 2025 r. nr WI-I.7840.2.51.2025.SM w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno – budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala
Uzasadnienie
Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2025 r. nr AU-01-1.6740.1.8.2024.EKO działając na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 148 § 2, 147 i art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku M. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 14 października 2022 r. zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę inwestycji pn. "Budowa czterech wolnostojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych z dwoma lokalami mieszkalnymi i indywidualnym garażem podziemnym każdy wraz z infrastrukturą W zakresie: - kubatury jw.; - z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji opadowej, gazową, centralnego ogrzewania, elektryczną, teletechniczną, wentylacji grawitacyjnej; - zewnętrznymi instalacjami: elektryczną linią zasilającą, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji opadowej wraz z przepompownią, a także instalacją i studniami spowalniającymi spływ wód opadowych do sieci, teletechniczną, kanalizacji teletechnicznej; - z zagospodarowaniem terenu: z podjazdem przejściami pieszymi, miejscami postojowymi, murem oporowym; na dz. nr [...] i [...] obr. [...] położonych przy ul. E. ul. S. j w K.." (sygnatura sprawy: [...] ) wydaną na rzecz S. Sp. z o.o. – odmówił wznowienia postępowania. W uzasadnieniu organ podniósł, że w dniu 25 stycznia 2024 r. wpłynął wniosek M. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 14 października 2022r. Podstawą wniosku był art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. czyli niezawiniony brak udziału strony postępowania. Wnioskodawca był w kręgu stron postępowania, jednak w jego ocenie nie została jemu prawidłowo doręczona decyzja kończąca sprawę. Należy wskazać, że obok wniosku o wznowienie postępowania wnioskodawca wniósł wniosek o przywrócenie terminu do odwołania od kwestionowanej decyzji. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2024 r. Wojewoda Małopolski odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na rozstrzygnięcie Wojewody wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniami z dnia 11 września 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 937/24 oraz sygn. akt II SA/Kr 939/24 odrzucił skargę M. S. i J. S. S., a następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 29 stycznia 2025 r. sygn. akt II OZ 927/24 oraz z dnia 19 marca 2025 r. sygn. akt II OZ 213/25 oddalił zażalenia na rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. We wniosku o wznowienie postępowania wnioskodawca wskazał, że o kwestionowanej decyzji z dnia 14 października 2022 r. dowiedział się dopiero w dniu 3 stycznia 2024 r. kiedy udał się do siedziby organu celem przeglądnięcia akt postępowania. Organ wskazał, że wznowienie postępowania administracyjnego jest uregulowane w przepisach art. 145-152 k.p.a. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszym etapie organ bada wystąpienie trzech przesłanek formalnych czy powołano się w nim na jedną z podstaw wznowienia wyczerpująco wymienionych w przepisach art. 145 § 1, art. 145 i 145b k.p.a., czy wniosek pochodzi od strony postępowania (art. 147 k.p.a.) oraz czy dochowano terminu do zgłoszenia wniosku określonego w art. 148 k.p.a. Wszystkie trzy przesłanki winny być spełnione łącznie, a niespełnienie którejkolwiek z nich powoduje konieczność wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. W odniesieniu do pierwszej przesłanki formalnej należy wskazać, iż wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Druga formalna przesłanka wznowienia postępowania dotyczy aspektu podmiotowego wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony. W ocenie organu, z art. 147 k.p.a. wynika bez wątpienia, że wniosek o wznowienie powinien pochodzić od strony. Do wniesienia podania o wznowienie postępowania jest uprawniona strona, która brała udział we wszystkich czynnościach dotyczących postępowania i do której skierowano kwestionowaną decyzję oraz strona, która dowiedziała się o decyzji dotyczącej jej praw i obowiązków, a nie brała udziału w postępowaniu bądź w niektórych czynnościach istotnych dla rozstrzygnięcia (por. Elżbieta Klat-Górska, Lidia Klat-Wertelecka, "Odmowa wznowienia postępowania administracyjnego", ST z 2006 r., nr 7-8, str. 117). W odniesieniu do trzeciej przesłanki formalnej wskazać należy, że zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie natomiast z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ stwierdził, że wnioskodawca wskazał, że o kwestionowanej decyzji z dnia 14 października 2022 r. dowiedział się dopiero w dniu 3 stycznia 2024 r. kiedy udał się do siedziby organu. Zgromadzony materiał dowodowy jest jednak sprzeczny z oświadczeniem wnioskodawcy o dacie powzięcia wiedzy o decyzji. W aktach postępowania na karcie nr 94 znajduje się bowiem protokół z przyjęcia strony postępowania z dnia 3 stycznia 2023 r. podpisany przez M. S., w którym oświadczył on, że zapoznał się z aktami sprawy. Akta sprawy są kompletne i znajduje się w nich decyzja kończąca postępowanie W świetle wskazanych sprzeczności organ nie mógł oprzeć się na oświadczeniu, że wiedzę o kwestionowanej decyzji powzięto dopiero w dniu 3 stycznia 2024 r. Zgodnie z treścią art. 148 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wniosek o wznowienie złożono w dniu 25 stycznia 2024 roku, a zatem z prawie rocznym przekroczeniem terminu, który upływał 3 lutego 2023 roku. Jak wyjaśnił WSA w Krakowie w wyroku z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 43/11, "dla przyjęcia, iż strona "dowiedziała się o decyzji", wystarczające jest, by posiadała ona informacje o organie, który decyzję wydał oraz sposobie rozstrzygnięcia sprawy, lecz nie jest konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia". W związku z powyższym organ stwierdził, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne, bowiem wznowienie mimo naruszenia terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. stanowiłoby rażące naruszenie prawa.


