Interpretacja indywidualna z dnia 2 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDWL.4011.57.2026.2.DK
Kwota przekazana Wnioskodawczyni przez sąsiadów w celu dalszej zapłaty na rzecz Urzędu Miejskiego za działkę stanowiła środek powierniczy, a nie definitywne przysporzenie majątkowe; w konsekwencji nie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 28 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 15 czerwca 2026 r. (wpływ 17 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu (…).2025 r. na Pani rachunek bankowy wpłynęła kwota w wysokości (…) zł przekazana przez Pani sąsiadów (A i BZ). Środki te zostały Pani powierzone wyłącznie w celu dokonania płatności na zakup działki od Urzędu Miasta. Leżącej przy ulicy (…) sąsiadującej z Pani działką. Kupno działki (zmiana sposobu korzystania z nieruchomości) przez sąsiadów była możliwa tylko poprzez przelanie przez Panią kwoty (…) zł na rachunek bankowy Urzędu Miasta.
Przekazanie środków przez A i BZ miało charakter celowy i techniczny (osoba przekazująca środki). Nie stanowiły one darowizny ani żadnego przysporzenia majątkowego na Pani rzecz. Działała Pani jedynie jako osoba pośrednicząca w przekazaniu środków finansowych.
W tym samym dniu, tj.(…).2026 r. cała otrzymana kwota (…) zł została przez Panią niezwłocznie przekazana na rachunek Urzędu Miasta tytułem zapłaty za wskazaną nieruchomość. Ich przekazanie było związane wyłącznie z realizacją konkretnego celu tj. zapłatę za działkę nabywaną przez sąsiadów.
Zakupiona nieruchomość od początku stanowi własność Pani sąsiadów.
W związku z powyższym wskazuje Pani, iż otrzymane środki nie stanowiły dla Pani przychodu ani darowizny, a jedynie środki powierzone do dalszego przekazania, w związku z czym nie powstał po Pani stronie obowiązek podatkowy.
W uzupełnieniu wniosku – w odpowiedzi na wezwanie – wskazała Pani poniższe informacje.
Działka nr (…) o powierzchni (…) ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…), została przeznaczona do sprzedaży na rzecz właścicieli nieruchomości przyległej oznaczonej jako działki nr (…) oraz (…), dla których prowadzona jest księga wieczysta nr (…).
Właścicielami nieruchomości przyległej stali się formalnie: Wnioskodawca - udział 1/2 oraz AZ i BZ udział łącznie 1/2.
Zakup działki nr (…) został dokonany w celu poprawy warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej.
Formalnie do zapłaty ceny nabycia byli wszyscy nabywcy działki, tj. współwłaściciele nieruchomości przyległej. Natomiast faktycznie strony od samego początku zakładały że zobowiązanymi są A i BZ. Nabycie nastąpiło na podstawie protokołu rokowań z dnia (…) 2025 r. oraz aktu notarialnego Rep. A nr (…) z dnia (…) 2025 r.
Dokonując przelewu środków pieniężnych na rachunek Urzędu Miejskiego faktycznie nie działała Pani we własnym imieniu. Kwota przekazana Pani, przez współnabywców A i BZ przypadać miała również na udział w nabywanej nieruchomości.
Przelew miał charakter grzecznościowy (dobrosąsiedzki) i służył wyłącznie przekazaniu całej ceny sprzedaży na rachunek Urzędu Miejskiego. Inne procedury zastosować tutaj nie można było ponieważ Urząd Miejski nie wyrażał zgody na przelanie środków tylko przez małżeństwo Z. Pani natomiast nie miała zamiaru na swoją rzecz nabywać tej działki.
Środki pieniężne zostały przekazane przez Panią, ponieważ Urząd Miejski wymagał dokonania wpłaty przez osobę występującą w procedurze sprzedaży nieruchomości. Nabycie działki było możliwe wyłącznie przez właścicieli nieruchomości przyległej.
Sąsiedzi nie nabywali działki samodzielnie, lecz wspólnie z Panią jako współwłaściciele nieruchomości przyległej. Przekazane przez nich środki stanowiły wyłącznie ich udział w cenie nabycia działki. Nie otrzymała Pani tych środków do własnej dyspozycji ani nie uzyskała z tego tytułu żadnej korzyści majątkowej.
Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy środki pieniężne przekazane Pani przez współnabywców nieruchomości wyłącznie w celu dokonania grzecznościowego (dobrosąsiedzkiego) przelewu na rachunek Urzędu Miejskiego tytułem zapłaty ceny za nabywaną wspólnie nieruchomość stanowią dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie (wynikające z uzupełnienia wniosku)
Pani zdaniem środki przekazane Pani przez współnabywców nieruchomości nie stanowią Pani przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Działała Pani wyłącznie jako pomocnik techniczny w przekazaniu środków na rachunek Urzędu Miejskiego. Nie otrzymała Pani żadnego przysporzenia majątkowego, nie mogła Pani swobodnie dysponować przekazanymi środkami i były one przeznaczone wyłącznie na zapłatę ceny za nieruchomość nabywaną wspólnie przez współnabywców.
W związku z tym przekazane środki nie powinny zostać uznane za Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zauważyć należy, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa majątek podatnika (takie przysporzenie, którym może rozporządzać jak właściciel). Przychód podatkowy musi charakteryzować się definitywnością i nie mieć charakteru zwrotnego.
W świetle wskazanych przepisów opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Stosownie natomiast do definicji dochodu, jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 tej ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Z opisu sprawy wynika, że na Pani rachunek bankowy wpłynęła kwota w wysokości (…) zł przekazana przez Pani sąsiadów. Środki te zostały Pani powierzone wyłącznie w celu dokonania płatności na zakup działki od Urzędu Miasta. Działała Pani jedynie jako osoba pośrednicząca w przekazaniu środków finansowych. Cała otrzymana kwota została przez Panią niezwłocznie przekazana na rachunek Urzędu Miasta tytułem zapłaty za wskazaną nieruchomość. Zakupiona nieruchomość od początku stanowi własność Pani sąsiadów. Formalnie do zapłaty ceny nabycia byli wszyscy nabywcy działki, tj. współwłaściciele nieruchomości przyległej. Natomiast faktycznie strony od samego początku zakładały że zobowiązanymi są A i BZ. Dokonując przelewu środków pieniężnych na rachunek Urzędu Miejskiego faktycznie nie działała Pani we własnym imieniu. Kwota przekazana Pani, przez współnabywców A i BZ przypadać miała również na udział w nabywanej nieruchomości. Przelew miał charakter grzecznościowy (dobrosąsiedzki) i służył wyłącznie przekazaniu całej ceny sprzedaży na rachunek Urzędu Miejskiego. Sąsiedzi nie nabywali działki samodzielnie, lecz wspólnie z Panią jako współwłaściciele nieruchomości przyległej. Przekazane przez nich środki stanowiły wyłącznie ich udział w cenie nabycia działki. Nie otrzymała Pani tych środków do własnej dyspozycji ani nie uzyskała z tego tytułu żadnej korzyści majątkowej.
Na podstawie przytoczonych przepisów prawa i mając na uwadze przedstawiony przez Panią opis sprawy stwierdzam, że środki pieniężne otrzymane przez Panią od sąsiadów na Pani rachunek bankowy nie stanowią dla Pani przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazane we wniosku pieniądze otrzymała Pani bowiem na ściśle określony cel, co oznacza, że nie mogła Pani nimi dowolnie dysponować. Ponadto – jak wskazała Pani w opisie sprawy - działała Pani jedynie jako osoba pośrednicząca w przekazaniu środków finansowych, nie działała Pani we własnym imieniu, a przekazane przez sąsiadów środki stanowiły wyłącznie ich udział w cenie nabycia działki. Tym samym nie uzyskała Pani przysporzenia majątkowego w związku z otrzymaniem pieniędzy od sąsiadów, które następnie Pani przekazała do urzędu. W tym przypadku pełniła Pani jedynie rolę pośrednika pomiędzy sąsiadami a urzędem miasta. Środki te nie będą podlegały zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Otrzymanie środków pieniężnych celem pośredniczenia w ich przekazaniu, nie stanowi po Pani stronie definitywnego i realnego przysporzenia majątkowego.
Reasumują wskazane we wniosku środki pieniężne nie stanowią dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


