Interpretacja indywidualna z dnia 2 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.498.2026.2.BM
Kwota dodatkowa otrzymana w ramach ugody z bankiem, która wynika z korekty warunków kredytu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeżeli suma tej kwoty oraz innych wypłaconych świadczeń nie przewyższa łącznej wartości uprzednich wpłat dokonanych przez podatnika na poczet umowy kredytu.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
28 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 25 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1)Zainteresowana będąca stroną postępowania:
A.A.
2)Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
B.B.
Opis stanu faktycznego
Zawarliście Państwo w dniu 18 lipca 2011 roku z (…) (dalej: „Bank”) umowę kredytu mieszkaniowego denominowanego kursem franka szwajcarskiego. Kredyt został uruchomiony w złotych polskich w wysokości 225.999,99 PLN. Wypłata kredytu nastąpiła w dwóch transzach:
-pierwsza transza – 206.000,00 PLN, 28 lipca 2011 r. oraz
-druga transza – 19.999,99 PLN, 4 sierpnia 2011 r.
Był to Państwa pierwszy kredyt mieszkaniowy, którego środki zostały przeznaczone na finansowanie jednego własnego celu mieszkaniowego, a umowa nabycia została sporządzona w formie aktu notarialnego.
W 2022 roku zakwestionowali Państwo postanowienia Umowy kredytowej oraz jej ważność. W związku z tym zwrócili się Państwo do (…) o przeprowadzenie mediacji z Bankiem. Mediacje zakończyły się brakiem porozumienia.
Przez cały okres kredyt był spłacany we frankach szwajcarskich i został spłacony w całości w dniu 22 marca 2023 roku. Łączna suma wpłat dokonanych przez Państwa na poczet spłaty kredytu wyniosła 373.506,87 PLN.
W grudniu 2024 roku Bank wystosował do Państwa propozycję ugody pozasądowej w celu uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających ze spłaconej w całości w dniu 22 marca 2023 roku umowy.
W ugodzie przyjęto rozwiązanie, w tym rozliczenie zakończonej umowy w ten sposób, jakby Strony dokonały zmiany Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej. Strony podpisały pozasądową ugodę w dniu 27 lutego 2025 roku na następujących warunkach:
1.Bank potwierdził całkowitą spłatę kredytu przez Państwa.
2.Bank zobowiązał się do zwrotu nadpłaty w wysokości 30.654,48 PLN - będącej wynikiem rozliczenia kredytu przy założeniu, że od początku kredyt był złotowy (zmiana waluty zadłużenia na PLN).
3.Bank zobowiązał się do zapłaty kwoty dodatkowej w wysokości 69.345,52 PLN (dalej: „Kwota Dodatkowa”).
Wszystkie należności wynikające z ugody zostały przez Bank uregulowane w terminach określonych w ugodzie.
Zwrócili się Państwo do Banku z zapytaniem, czy Bank wystawi informację PIT-11 w związku z wypłaconymi kwotami w ramach podpisanej Ugody. W odpowiedzi Bank wskazał, że w ramach ugody nie wystąpiło umorzenie części kredytu ani wypłata odsetek od nadpłaty w wysokości 30.654,48 zł, w związku z czym nie powstały przychody podlegające ujęciu w PIT-11 za rok 2025. Bank odniósł się również do wypłaconej kwoty dodatkowej w wysokości 69.345,52 zł. Kwota ta również nie została ujęta w informacji PIT-11, ponieważ Bank uzyskał indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej o numerze 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR, która warunkuje ujęcie kwoty dodatkowej w informacji PIT-11. Zgodnie z interpretacją wypłacona kwota dodatkowa nie stanowi przychodu dla klienta, jeśli razem z wszystkimi innymi wypłatami od Banku (wypłacony kapitał, zwrócona nadpłata) nie przekracza wszystkich wpłat wniesionych przez klienta na poczet spłaty kredytu.
Suma wszystkich Państwa wpłat na poczet spłaty kredytu w wyniku umowy kredytowej z dnia 18 lipca 2011 r. wynosi: 373.506,87 PLN (kwota A). Kapitał kredytu wypłacony przez Bank na podstawie umowy kredytowej z dnia 18 lipca 2011 r. wyniósł 225.999,99 PLN (kwota B). Kwota nadpłaty wypłacona przez Bank w wyniku ugody z dnia 27 lutego 2025 r. wyniosła 30.654,48 PLN (kwota C). Kwota dodatkowa wypłacona przez Bank w wyniku ugody z dnia 27 lutego 2025 r. wyniosła: 69.345,52 PLN (kwota D).
Suma wszystkich kwot wypłaconych przez Bank, tj. suma kwot B, C i D jest niższa niż suma wszystkich wpłat zrealizowanych przez Państwa, tj. kwota A.
Państwo jako kredytobiorcy wpłacili do Banku tytułem spłaty przedmiotowego kredytu kwotę dużo wyższą (kwota A) niż Kwota Dodatkowa (kwota D) otrzymana od Banku. Otrzymane środki należy traktować jako ekwiwalent wydatków, które Państwo wcześniej ponieśli z własnych środków. Kwota dodatkowa nie spowodowała zatem faktycznego przyrostu (przysporzenia) w Państwa majątku.
Uzupełnienie wniosku
W treści Ugody kwota 69.345,52 zł, nie została oznaczona jako zwrot konkretnych nadpłat rat kredytowo-odsetkowych ani jako zwrot świadczeń nienależnie pobranych przez Bank w rozumieniu wskazanym w wezwaniu. Kwota ta została wskazana w Ugodzie wyłącznie jako element końcowego rozliczenia Umowy kredytu, bez przypisania jej do odrębnej kategorii prawnej lub wyodrębnionego tytułu zwrotnego.
Z informacji przekazanej przez Bank wynika, że Bank nie wystawił informacji PIT-11 w zakresie tej wypłaty, powołując się na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR.
Jednocześnie Bank wskazał, że w przyjętym przez niego sposobie rozliczenia łączna wartość świadczeń wypłaconych w związku z Ugodą nie przekracza łącznej wartości świadczeń uprzednio spełnionych przez kredytobiorcę na rzecz Banku.
W świetle powyższego, w Państwa ocenie, wypłata kwoty 69.345,52 zł stanowi element całościowego rozliczenia Umowy kredytu, a nie odrębne świadczenie skutkujące powstaniem nowego przysporzenia majątkowego.
W konsekwencji, w ujęciu ekonomicznym nie dochodzi do zwiększenia Państwa majątku względem środków uprzednio przekazanych Bankowi w związku z wykonywaniem Umowy kredytu, co oznacza brak podstaw do uznania, że po Państwa stronie powstaje przychód podatkowy.
Pytanie
Czy kwota dodatkowa w wysokości 69.345,52 zł (kwota D), otrzymana przez Państwa od Banku w wyniku ugody, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych od osób fizycznych za 2025 rok?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa stanowisko jest zgodne z interpretacją podatkową Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej o numerze 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR. Zgodnie z interpretacją wypłacona kwota dodatkowa nie stanowi przychodu dla Państwa, jeśli razem z wszystkimi innymi wypłatami od banku (wypłacony kapitał, zwrócona nadpłata) nie przekracza wszystkich wpłat wniesionych przez Państwa na poczet spłaty kredytu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
•dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
•dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
- pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
- pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Źródła przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Skutki podatkowe zwrotu przez bank ustalonej kwoty
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38):
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Zwrot wpłaconych wcześniej do Banku środków nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu.
Taka wypłata jest więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Odnosząc się do kwestii wypłaty Państwu przez bank dodatkowej kwoty 69.345,52 PLN w związku z zawarciem ugody, jak Państwo wskazali we wniosku łączna wartość świadczeń otrzymanych przez Państwa od Banku na podstawie Ugody (wypłacony kapitał, zwrot nadpłaty oraz dodatkowa kwota) nie przekracza łącznej wartości świadczeń pieniężnych spełnionych wcześniej przez Państwa na rzecz Banku w wykonaniu Umowy kredytu. W konsekwencji rozliczenia wynikające z Ugody stanowią ekonomicznie zwrot świadczeń uprzednio spełnionych przez Państwa na rzecz Banku.
Tym samym czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego. Otrzymana przez Państwa kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które wpłacili Państwo wcześniej do banku. Wypłacona przez bank kwota dodatkowa nie jest dla Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie mają więc Państwo obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów podatkowych.
Zatem nawiązując do Państwa wątpliwości, stwierdzam, że kwota dodatkowa nie będzie stanowiła dla Państwa przychodu, skoro razem ze wszystkimi innymi wypłatami od banku (wypłacony kapitał, zwrócona nadpłata) nie przekracza wszystkich wpłat wniesionych przez Państwa na poczet spłaty kredytu.
Zatem Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przedmiotem interpretacji jest wyłącznie ocena skutków podatkowych z tytułu otrzymania przez Państwa kwoty dodatkowej. Nie dokonałem oceny Państwa stanowiska w części dotyczącej skutków podatkowych otrzymania przez Państwa zwrotu nadpłaty, gdyż nie było to przedmiotem Państwa zapytania.
Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, wskazuję, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.


