Interpretacja indywidualna z dnia 23 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.428.2026.2.PRM
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu sprzedaży pojazdu używanego w systemie VAT marża.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Posiada Pan numer VAT UE. Przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest zakup oraz sprzedaż używanych samochodów osobowych.
W ramach prowadzonej działalności nabywa Pan samochody używane za pośrednictwem platformy aukcyjnej A. Spółka prowadząca platformę posiada siedzibę w Niemczech oraz oddziały w różnych państwach członkowskich Unii Europejskiej.
Procedura zakupu pojazdu przebiega w następujący sposób.
Bierze Pan udział w aukcji internetowej i po wygraniu licytacji otrzymuje Pan fakturę pro forma wystawioną przez oddział A. właściwy dla kraju, w którym znajduje się pojazd. Faktura pro forma obejmuje całkowitą kwotę należną za daną transakcję, tj. cenę pojazdu oraz wszelkie dodatkowe opłaty związane z jego nabyciem, w szczególności opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu.
Po uregulowaniu należności wynikającej z faktury pro forma otrzymuje Pan drogą elektroniczną dwie odrębne faktury.
Pierwsza faktura wystawiana jest przez oddział A., na terenie którego znajdował się pojazd. Faktura dokumentuje sprzedaż samochodu używanego i wystawiana jest w procedurze VAT-marża. Druga faktura wystawiana jest przez centralę A. z siedzibą w Niemczech. Faktura ta obejmuje opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu i wystawiana jest bez podatku VAT z adnotacją „reverse charge”.
Obie faktury dotyczą tego samego pojazdu, co potwierdzają:
- identyczny numer zamówienia umieszczony na obu fakturach,
- numer VIN pojazdu wskazany na obu fakturach,
- ta sama data wystawienia dokumentów.
Numer zamówienia widniejący na obu fakturach jest również wskazany na fakturze pro forma wystawionej po zakończeniu aukcji.
Łączna wartość obu faktur odpowiada kwocie wynikającej z wygranej aukcji i wskazanej wcześniej na fakturze pro forma.
Wszystkie płatności realizowane są na ten sam rachunek bankowy prowadzony dla A. w Niemczech, niezależnie od kraju położenia pojazdu oraz kraju wystawienia faktury dokumentującej jego sprzedaż.
Nabyte pojazdy sprzedaje Pan następnie w procedurze szczególnej opodatkowania marży dla towarów używanych, o której mowa w art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług.
Obecnie rozlicza Pan faktury wystawiane przez centralę A. za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłatę aukcyjną jako import usług. Wydatki te nie są uwzględniane przy ustalaniu marży dla potrzeb procedury VAT-marża, lecz są ujmowane odrębnie jako koszty prowadzonej działalności gospodarczej.
Powziął Pan jednak wątpliwość co do prawidłowości takiego sposobu rozliczania.
Opłaty za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłata aukcyjna są bezpośrednio związane z zakupem konkretnego samochodu i nie są usługami nabywanymi samodzielnie. Każda z tych opłat może zostać jednoznacznie przypisana do konkretnego pojazdu, ponieważ na fakturach znajduje się numer VIN pojazdu oraz numer zamówienia identyczny z numerem wskazanym na fakturze dokumentującej zakup samochodu.
Ponadto bez poniesienia wskazanych opłat nabycie pojazdu za pośrednictwem platformy A. nie byłoby możliwe. Opłaty te stanowią istotny element całkowitych kosztów ponoszonych przez Pana w związku z nabyciem pojazdu i są integralnie związane z konkretną transakcją zakupu.
W niektórych przypadkach łączna wartość opłaty aukcyjnej, opłaty za obsługę dokumentów oraz opłaty za obsługę pojazdu stanowi znaczną część całkowitego kosztu nabycia samochodu, co powoduje istotne różnice w wysokości marży podlegającej opodatkowaniu.
Jednocześnie wskazuje Pan, że pojazdy nabywane przez Pana są dokumentowane fakturami wystawianymi w procedurze VAT-marża. W związku z tym przy ich nabyciu nie przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przedmiotem niniejszego wniosku nie jest zatem prawo do odliczenia podatku VAT, lecz wyłącznie ustalenie, czy opłata aukcyjna, opłata za obsługę dokumentów oraz opłata za obsługę pojazdu powinny być uwzględniane przy określaniu kwoty nabycia pojazdu dla potrzeb obliczenia marży zgodnie z art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy wydatki te powinny zwiększać wartość towaru handlowego dla celów prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
W związku z powyższym powziął Pan wątpliwość, czy wskazane opłaty nie powinny być traktowane jako element kwoty nabycia konkretnego pojazdu dla potrzeb ustalenia marży w procedurze VAT- marża oraz odpowiednio ujmowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako element wartości zakupionego towaru handlowego.
Pytanie nr 1 wniosku
Czy opłaty za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłata aukcyjna, których poniesienie jest warunkiem nabycia konkretnego pojazdu za pośrednictwem platformy A. i które można jednoznacznie przypisać do tego pojazdu poprzez numer VIN oraz numer zamówienia, stanowią element kwoty nabycia, o której mowa w art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, uwzględniany przy ustalaniu marży w procedurze opodatkowania marży dla towarów używanych?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem opłaty za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłata aukcyjna dokumentowane fakturą wystawianą przez centralę A. z siedzibą w Niemczech powinny zostać uwzględnione przy ustalaniu kwoty nabycia pojazdu dla potrzeb obliczenia marży zgodnie z art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT, przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.
W Pana ocenie przy wykładni tego przepisu należy uwzględniać rzeczywisty gospodarczy charakter transakcji, a nie wyłącznie sposób jej formalnego udokumentowania.
W analizowanym stanie faktycznym nabycie pojazdu za pośrednictwem platformy A. stanowi z ekonomicznego punktu widzenia jedną kompleksową transakcję obejmującą zarówno przeniesienie prawa do rozporządzania pojazdem jak właściciel, jak również wszystkie czynności niezbędne do skutecznego przeprowadzenia tego nabycia.
Przedmiotowe opłaty nie są usługami nabywanymi samodzielnie ani niezależnie od zakupu pojazdu. Ich poniesienie jest warunkiem koniecznym zawarcia i realizacji transakcji zakupu samochodu za pośrednictwem platformy A. Nie ma Pan możliwości nabycia pojazdu bez poniesienia tych opłat. Każda z opłat może zostać jednoznacznie przypisana do konkretnego pojazdu, ponieważ zarówno na fakturze dokumentującej sprzedaż samochodu, jak i na fakturze dokumentującej opłatę aukcyjną, obsługę dokumentów oraz obsługę pojazdu wskazane są ten sam numer zamówienia oraz numer VIN pojazdu.
Dodatkowo po zakończeniu aukcji otrzymuje Pan jedną fakturę pro forma obejmującą całkowitą kwotę należną z tytułu transakcji, zawierającą zarówno cenę pojazdu, jak i opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu. Łączna wartość później wystawionych faktur odpowiada kwocie wynikającej z tej faktury pro forma.
Wszystkie należności związane z zakupem pojazdu regulowane są na ten sam rachunek bankowy prowadzony dla A. W Pana opinii, wskazuje to, że z gospodarczego punktu widzenia przedmiotowe opłaty stanowią element wynagrodzenia należnego za skuteczne nabycie konkretnego pojazdu.
W konsekwencji, Pana zdaniem, opłata aukcyjna, opłata za obsługę dokumentów oraz opłata za obsługę pojazdu nie mają samodzielnego celu gospodarczego i nie stanowią dla Pana odrębnie nabywanych świadczeń, lecz są integralnie związane z nabyciem konkretnego samochodu oraz warunkują możliwość jego zakupu.
W Pana ocenie, wskazane opłaty powinny być zatem traktowane jako element kwoty nabycia pojazdu dla potrzeb ustalenia marży podlegającej opodatkowaniu zgodnie z art. 120 ustawy o VAT.
W konsekwencji przy obliczaniu marży stanowiącej podstawę opodatkowania sprzedaży pojazdu w procedurze VAT-marża kwota nabycia powinna obejmować zarówno wartość wynikającą z faktury dokumentującej zakup pojazdu, jak również wartość opłaty aukcyjnej, opłaty za obsługę dokumentów oraz opłaty za obsługę pojazdu związanych z tym konkretnym samochodem.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Jak stanowi z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Definicję towarów, w stosunku do których mają zastosowanie szczególne procedury VAT-marża zawiera art. 120 ust. 1 ustawy.
Według z art. 120 ust. 4 ustawy:
W przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.
Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:
Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.
Natomiast art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy stanowi, że:
Przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.
Powyższe regulacje wskazują więc, że dla potrzeb zastosowania procedury „VAT marża”, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika. Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane bezpośrednio z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. Do kwoty nabycia, o której mowa wyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone dostawcy towaru.
Stosownie do art. 120 ust. 4 ustawy:
W przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.
Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że:
Przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112).
Towarami używanymi są zatem te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym ich użyciu).
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy - między innymi - towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.
Należy zaznaczyć, że opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.
Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy:
Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:
1) osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2) podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
3) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;
5) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.
Należy zauważyć, iż formułując w art. 120 ustawy, szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca, określając w ust. 4 tego artykułu podstawę opodatkowania, posłużył się sformułowaniem „kwota nabycia”.
Pana wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kwoty nabyciatowaru używanego (pojazdu), o której mowa w art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy, również opłatę za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłatę aukcyjną.
Jak wskazano powyżej, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika (nabywcy). Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie sprzedawcy. Do kwoty nabycia, o której mowa powyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone i nie są należne sprzedawcy towaru.
Z opisu sprawy wynika, że nabywa Pan - jako czynny podatnik podatku VAT - osobowe samochody używane za pośrednictwem internetowej platformy aukcyjnej A., której siedziba znajduje się w Niemczech, a oddziały w innych państwach UE.
Po wygranej licytacji otrzymuje Pan fakturę proforma wystawioną przez oddział A. właściwy dla kraju, w którym znajduje się pojazd. Faktura proforma obejmuje całkowitą kwotę należną za daną transakcję tj. cenę pojazdu i wszelkie dodatkowe opłaty, w szczególności opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu. Po zapłaceniu ww. kwoty otrzymuje Pan drogą elektroniczną dwie faktury:
1.fakturę VAT marża wystawioną przez oddział A. za pojazd,
2.fakturę wystawioną przez centralę A. obejmującą opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu wystawioną z adnotacją „reverse chargé”.
Ww. faktury mają tą samą datę wystawienia oraz zawierają identyczny nr VIN pojazdu i nr zamówienia (ten sam co na fakturze pro forma). Łączna wartość obu faktur odpowiada kwocie wynikającej z wygranej aukcji i wskazanej faktury pro forma.
Płatności realizowane są na rachunek bankowy prowadzony dla A. w Niemczech niezależnie od kraju położenia pojazdu.
Tak zakupione pojazdy sprzedaje Pan w procedurze szczególnej VAT marża dla towarów używanych, o której mowa w art. 120 ustawy.
W tym miejscu zwrócić należy uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23 marca 2006 r. w sprawie C-210/04. W orzeczeniu tym Trybunał stwierdził, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym odrębnym od spółki, do której należy, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług. W związku z powyższym Trybunał stwierdził, że oddział spółki będącej nierezydentem pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Zatem zarówno spółkę jak i jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. L 145, str. 1).
Oznacza to, że „centrala” oraz jej zagraniczny oddział stanowią dwie jednostki organizacyjne tego samego podmiotu. Działalność gospodarczą prowadzi osoba prawna i ona jest podatnikiem. „Centrala” oraz oddział zlokalizowany w innym państwie tworzą - z podatkowego punktu widzenia - jednorodny podmiot. Z powyższego wynika, że otrzymane przez Pana faktury (dokumentujące nabycie samochodu, opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz transport) wystawione przez centralę sprzedawcy w Niemczech jak i przez oddział zagraniczny pochodzą od jednego podmiotu.
W opisanych okolicznościach centralę firmy jak i jej odziały należy uznać za jeden podmiot. Zatem przy określeniu kwoty nabycia samochodu w celu zastosowania procedury VAT marża przy ich odsprzedaży, jest Pan uprawniony do uwzględnienia oprócz kwoty nabycia samochodu, również dodatkowe opłaty związane z nabyciem auta, tj. opłaty za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłatę aukcyjną.
Biorąc pod uwagę ww. przepisy oraz powyższe orzeczenie TSUE należy stwierdzić, że określając podstawę opodatkowania (marżę) powinien Pan wyliczyć różnicę między całkowitą kwotą, którą otrzyma Pan od nabywcy towaru, a kwotą nabycia (zapłaconą przez Pana pierwotnemu sprzedawcy), pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług. Jednocześnie, ustalając wartość nabycia samochodu powinien Pan uwzględnić kwotę nabycia samochodu oraz koszty związane z transakcją zakupu samochodu, tj.opłatę za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłatę aukcyjną, zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT.
Pana stanowisko uznaję zatem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie nr 1 wniosku), zaś w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.
Pana wniosek dotyczy 2 stanów faktycznych - 1 stan faktyczny w zakresie podatku VAT oraz 1 stan faktyczny w zakresie podatku PIT. 11 czerwca 2026 r. wpłacił Pan 120 zł, natomiast opłata należna od wniosku wynosi 80 zł.W związku z powyższym, nienależną opłatę w kwocie 40 zł zwrócę - stosownie do art. 14f § 2a pkt 3 Ordynacji podatkowej - na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek, zgodnie z dyspozycją zawartą we wniosku.
Należy zauważyć, że w myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


