Interpretacja indywidualna z dnia 27 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.427.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

15 marca 2023 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski, gdzie wykonywała pracę i podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Od 16 marca 2023 r. przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do Szwecji, gdzie rozpoczęła pracę oraz życie prywatne. Od tego dnia podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w państwie, do którego się przeprowadziła. Posiada Pani certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez właściwy zagraniczny organ podatkowy potwierdzający, że od 16 marca 2023 r. do 31 grudnia 2026 r. jestem uznawana za rezydenta podatkowego tego państwa. W okresie od 16 marca 2023 r. do dnia powrotu do Polski nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie prowadziła w Polsce centrum interesów życiowych ani gospodarczych, a Pani życie zawodowe i osobiste było skoncentrowane poza Polską. 2 kwietnia 2026 r. powróciła Pani do Polski i przeniosła swoje miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od tego momentu podlega Pani ponownie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Uzupełnienie wniosku

Do Szwecji wyjechała Pani z zamiarem stałego pobytu. W Szwecji nie przebywały z Panią osoby najbliższe (np. partner, partnerka, mąż, dzieci, inne osoby).

Zgodnie z wydanym przez właściwy szwedzki organ certyfikatem rezydencji podatkowej była Pani uznawana za rezydenta podatkowego Szwecji od 16 marca 2023 r. Z rozmowy ze szwedzkim urzędnikiem dowiedziała się Pani, że wystawiają taki dokument do końca roku, ale zgłoszenie wyjazdu ze Szwecji 02.04.2026 anuluje Pani rezydenturę, co zrobiła Pani oczywiście i co oznacza dla nich przeniesienie życiowych interesów gdzie indziej. Przez cały okres pobytu w Szwecji była Pani traktowana jako rezydent podatkowy i nie była opodatkowana wyłącznie jako nierezydent.

W Szwecji mieszkała Pani w wynajętym mieszkaniu w (...). Miała Pani zarejestrowany telefon w Szwecji, opłacała kartę do telefonu, była posiadaczką roweru. Nie prowadziła Pani w Szwecji aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej, obywatelskiej. Skorzystała Pani z wizyty w szpitalu w Szwecji. W okresie pobytu w Szwecji przyjeżdżała Pani do Polski okazjonalnie w celu odwiedzin osób bliskich. Wizyty miały charakter czasowy i odbywały się zazwyczaj w weekendy, a sporadycznie trwały dłużej, np. w okresach świątecznych lub przy innych okazjach rodzinnych.

W okresie pobytu w Szwecji nie posiadała Pani stałego miejsca zamieszkania w Polsce. Podczas okazjonalnych wizyt w Polsce zatrzymywała się Pani w mieszkaniu, którego jest współwłaścicielką. Pobyt w tym mieszkaniu miał charakter czasowy i wynikał z odwiedzin bliskich oraz krótkotrwałych pobytów w Polsce. Pani stałe miejsce zamieszkania w tym okresie znajdowało się w Szwecji, gdzie mieszkała, pracowała i prowadziła codzienne życie. W Polsce mieszkał Pani partner, jednak na co dzień mieszkali Państwo w różnych krajach i nie prowadzili wspólnego gospodarstwa domowego. Spotykali się Państwo okazjonalnie podczas wzajemnych odwiedzin.

W okresie pobytu w Szwecji posiadała Pani w Polsce składniki majątku, tj. udział w nieruchomościach – udział 1/3 w działce będącej współwłasnością z rodzeństwem. Działka została przekazana w drodze darowizny przez babcię kilkanaście lat wcześniej. W okresie pobytu w Szwecji działka nie była użytkowana i nie generowała żadnych przychodów. Posiadała Pani również udział około 2/3 w mieszkaniu. W okresie pobytu w Szwecji mieszkanie było użytkowane przez partnera, który w nim mieszkał. Pani nie zamieszkiwała w tym mieszkaniu na stałe, a Pani miejsce zamieszkania znajdowało się w Szwecji, gdzie mieszkała i pracowała. Posiadała Pani również rachunek bankowy w Polsce. Posiadane składniki majątku w Polsce nie generowały dla Pani źródeł przychodów i nie stanowiły miejsca codziennego życia.

Nie prowadziła Pani w Polsce aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej, obywatelskiej. W Polsce korzystała Pani ze służby zdrowia raz. Była Pani na SOR w okresie przyjazdu na święta. W Polsce miała Pani zarejestrowany telefon. Po powrocie do Polski uzyskuje Pani dochody z tytułu umowy o pracę (...) brutto. Chciałaby Pani objąć tzw. ulgą na powrót dochody za lata 2026-2030.

Nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym spełnione są przesłanki do zastosowania ulgi na powrót, jeżeli podatnik przez ponad trzy lata posiadał rezydencję podatkową w Szwecji, tam pracował i mieszkał, a po powrocie do Polski ponownie przeniósł tu miejsce zamieszkania?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pani warunki do skorzystania z ulgi na powrót, ponieważ w okresie od 16 marca 2023 r. do 1 kwietnia 2026 r. faktycznie przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Szwecji. Wyjazd do Szwecji nastąpił z zamiarem stałego pobytu. W Szwecji Pani zamieszkała, podjęła zatrudnienie oraz prowadziła codzienne życie prywatne. Posiadała Pani wynajęte mieszkanie w (...), wykonywała pracę na terenie Szwecji oraz posiadała certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez właściwy szwedzki organ podatkowy, potwierdzający status rezydenta podatkowego Szwecji. W okresie pobytu w Szwecji Pani główne aktywności życiowe i zawodowe były związane z tym państwem. Korzystała tam Pani z lokalnej infrastruktury, w tym ze służby zdrowia, posiadała zarejestrowany telefon oraz funkcjonowała w ramach szwedzkiego systemu życia i pracy. Jednocześnie fakt, że posiadała Pani majątek w Polsce, w tym udział w nieruchomości oraz udział w działce otrzymanej wcześniej w drodze darowizny, nie oznaczał utrzymania w Polsce Pani centrum interesów życiowych. Posiadanie majątku w Polsce wynikało z wcześniejszych okoliczności życiowych i nie wiązało się z codziennym zamieszkiwaniem w Polsce w okresie pobytu w Szwecji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak katalog zamknięty i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W opisie sprawy wskazała Pani, że:

•do 15 marca 2023 r. mieszkała Pani w Polsce;

•od 16 marca 2023 r. przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania za granicę do Szwecji;

•2 kwietnia 2026 r. powróciła Pani do Polski, przenosząc swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych i zmieniła swoje miejsce zamieszkania na Polskę.

Ponieważ Pani powrót do Polski nastąpił 2 kwietnia 2026 r., trzema latami kalendarzowymi bezpośrednio poprzedzającymi rok powrotu są lata: 2025, 2024 oraz 2023.

Choć w latach 2024 i 2025 mieszkała Pani cały czas w Szwecji, gdzie pracowała i miała swoje życie prywatne, to w 2023 roku mieszkała Pani w Polsce od 1 stycznia do 15 marca. Przepisy wymagają, aby okres nieobecności obejmował pełne lata kalendarzowe (od 1 stycznia do 31 grudnia). Fakt zamieszkiwania w Polsce przez część 2023 roku uniemożliwia zaliczenie tego roku do wymaganego, nieprzerwanego 3-letniego okresu karencji.

Tym samym nie ma Pani możliwości skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy. Nie spełniła Pani bowiem ww. warunku formalnego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.