Interpretacja indywidualna z dnia 28 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.205.2026.3.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

• w zakresie sprzedaży przez Pana rzeczy należących do Pana babci – jest nieprawidłowe,
• w pozostałym zakresie – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 czerwca 2026 r. i z 6 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan polskim rezydentem podatkowym i posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. W 2020 r. rozpoczął Pan proces porządkowania majątku ruchomego, po zmarłym w 2011 r. dziadku. Majątek, którego porządkowaniem zajął się Pan to duża ilość sprzętów RTV, które wstępny hobbistycznie kolekcjonował przez około dziesięcioletni okres przypadający na lata 2001 - 2011. Wstępny nabywał do swojej kolekcji sprzęty audio, płyty winylowe lub kasety magnetofonowe, głównie z lal 80-tych (marki ...) oraz niektóre nowsze sprzęty audio z lat 90-tych i dwutysięcznych, takich jak: ... itp.

Część kolekcji znajdowała się w mieszkaniu jako pamiątka po dziadku, a część była składowana w innych pomieszczeniach gospodarczych, takich jak piwnica, strych itd. Ze względu na to, że nie wszystkie eksponaty były sprawne oraz ze względu na specyfikę kolekcji, nikt wcześniej nie zajął się jej porządkowaniem, a zamiast tego funkcjonowały jako rodzinne pamiątki.

W czasach kiedy wstępny tworzył swoją kolekcję, to ze względu na rozwój technologiczny, zanikające bariery celne i otwieranie się nowych rynków, przedmioty kolekcji często były nabywane za ułamek swojej obecnej wartości. Dodatkowo nabywane przez wstępnego elementy kolekcji pochodziły najczęściej „z drugiej ręki”, tj. nie były produktami nowymi, nie posiadały gwarancji.

Pod koniec 2019 r., zdecydował Pan wraz z babcią, na uporządkowanie i próbę sprzedaży części kolekcji. Wobec tego, że niektóre urządzenia pomimo upływu czasu i wieloletniego użytkowania wciąż były sprawne, to zdecydował się Pan na sprzedaż, za pośrednictwem portali aukcyjnych. Przed sprzedażą czyścił Pan poszczególne eksponaty, wykonywał zdjęcia, a następnie dodawał je na portal aukcyjny. Proces faktycznego dodawania eksponatów na portal rozpoczął się w 2020 r.

Stopniowo, uzupełniająco do działających urządzeń, przedmiotem sprzedaży stawały się również urządzenia, które wymagały naprawy lub części urządzeń, których naprawić Pan nie mógł, takie jak: amplitunery, magnetofony, radia sieciowo-bateryjne oraz odtwarzacze cd, a także kolumny, części ze sprzętów które mają budowę modułową, serie kolumn ZG, które posiadają pierścienie ozdobne, zwrotnicę, przełączniki itp.

Sprzedaż części kolekcji w 2020 r. wyniosła około 45 tysięcy złotych, na które składało się ok. 30 urządzeń takich jak: wzmacniacze, amplitunery, magnetofony, tunery oraz kolumny. Pozostałe elementy sprzedanej przez Pana kolekcji to części niesprawnych urządzeń, które po wymontowaniu z urządzeń były sprzedawane za niewielka wartość.

W kwietniu 2021 r. zmarł Pana ojciec, który również hobbystycznie kolekcjonował sprzęty audio, głównie niedrogie radia oraz urządzenia audio z poprzedniej epoki. Wobec rozpoczętego procesu porządkowania kolekcji po dziadku, w uzgodnieniu z mamą, również część kolekcji ojca była przez Pana zamieszczana na portalach aukcyjnych.

Pana zyski ze sprzedaży w roku 2021 osiągnęły poziom około 60.000 złotych, ze sprzedaży ok. 45 - 50 urządzeń audio oraz większej liczby części niewielkich wartości, tj. amplitunery, części do kolumn itp., których ceny oscylowały w granicach 50 - 100 złotych za część.

W międzyczasie, tj. na przełomie 2020 r. i 2021 r. postanowił Pan stworzyć własną kolekcję sprzętów audio, podobną do kolekcji, którą mieli wstępni. Tworzył Pan kolekcję w ten sposób, że skupował wymagające naprawy sprzęty audio i naprawiał je samodzielnie, korzystając z elementów kolekcji znajdujących się w jego posiadaniu lub posiadaniu członków rodziny.

Ważnym uzupełnieniem dla sprawy jest Pana wykształcenie, w 2016 r. ukończył Pan szkołę …. na kierunku elektrotechnik. Realizując swoje zainteresowania, wsparte kierunkowym wykształceniem. Zaczął się Pan bliżej interesować pozostawioną w rodzinie kolekcją wstępnego, na której praktycznie mógł poznawać budowę poszczególnych urządzeń, ich zasady działania, podstawowych napraw oraz strojeń.

W roku 2022 wciąż dokonywał Pan we własnym zakresie niewielkich napraw kolekcji oraz kontynuował sprzedaż na portalach internetowych. Zysk osiągnięty przez Pana w tym roku to około 44.000 zł, na co złożyło się około 40 urządzeń (sprzętów) oraz części drobnej wartości.

Podkreśla Pan, że podejmowane przez Pana działania związane z uporządkowaniem i sprzedażą kolekcji, była przez Pana prowadzona w czasie wolnym, tj. niezależnie od Pana pracy.

Ze względu na rynkowe zapotrzebowanie, po niezbędnych przygotowaniach, tj. współpracy z biurem rachunkowym, otwarciem dedykowanego rachunku bankowego, koniecznością ewidencji sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej, w marcu 2023 r. zdecydował się Pan na rozpoczęcie działalności gospodarczej w zakresie zakupu, naprawy i odsprzedaży urządzeń audio, podobne do tych, które do tej pory sprzedawał z posiadanej kolekcji.

Dokonał Pan podziału w ten sposób, że przedmioty pochodzące z kolekcji po wstępnych oraz kolekcji własnej skompletowanej do połowy 2022 r., sprzedawał za pośrednictwem portali aukcyjnych tak jak do tej pory. tj. w sposób niezorganizowany po godzinach.

Natomiast w ramach rozpoczętej działalności gospodarczej, dokonywał Pan wspomnianych zakupów urządzeń oraz części do nich, dokonywał niezbędnych napraw i następnie je odsprzedawał, w sposób skoordynowany i zorganizowany. Sprzedaż, dokonywana przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej była dokumentowana paragonami fiskalnymi oraz wymaganą przepisami ewidencją podatkową.

W ramach działalności gospodarczej w 2023 r. osiągnął Pan zysk w wysokości około 80.000 zł, natomiast w ramach sprzedaży dezorganizowanej, osiągnął Pan zysk w wysokości około 40.000 zł, w wyniku sprzedaży około 35 urządzeń oraz części niewielkiej wartości.

Kontynuował Pan działalność gospodarczą oraz sprzedaż prywatną do 2024 r. W 2024 r. zakończył Pan sprzedaż kolekcji wstępnych oraz Pana prywatnej kolekcji, kolekcjonowaną do 2021 r.

Zwraca Pan szczególną uwagę na rodzaj i cechy sprzedawanej kolekcji: w latach 90-tych oraz dwutysięcznych, były to rzeczy względnie niedrogie, z poprzedniej epoki, które dodatkowo traciły na wartości ze względu na zalew nowych produktów z zagranicy. Zmieniające się trendy produkcji, takie jak przede wszystkim kosztowo-efektywność nowych produktów, mniejsze przywiązanie do jakości dźwięku oraz moda na retro spowodowały, że nieduże kolekcje urządzeń audio osiągnęły wysoką wartość. Podkreśla Pan również, że w okresie od 2020 r. do 2024 r. dokonał sprzedaży jedynie około 120 urządzeń oraz dodatkowo części o niewielkich wartościach, co w odniesieniu do podobnych kolekcji sprzętów audio nie jest dużą ilością (np. w porównaniu do kolekcji tzw. „…). W zależności bowiem od rodzaju urządzenia i aktualnego zapotrzebowania, po rozłożeniu urządzenia na części, mógł Pan sprzedać kilkanaście części niewielkiej wartości. Warunkiem do takiej sprzedaży, oprócz posiadania rzeczonego urządzenia, była wiedza i umiejętności, które pozwalały na rozłożenie urządzenia w ten sposób, żeby tych części nie uszkodzić.

Wobec Pan profesjonalizacji działalności i otwarciem jednoosobowej działalności gospodarczej, a co za tym idzie, rosnącą wiedzą o obowiązkach podatkowych i nowelizacjach przepisów, powziął Pan wiadomość o tzw. Dyrektywie DAC7, która nowelizowała regulacje w zakresie okazjonalnej sprzedaży przez internet, czyli działalności którą Pan prowadził w latach 2020 - 2024.

Tym samym, powziął Pan wątpliwość czy sprzedaż kolekcji audio (wstępnych oraz własnej) prowadzona przez Pana korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

13 czerwca 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)W jaki sposób stał się Pan właścicielem sprzedawanej kolekcji po dziadku (spadek, darowizna, inny sposób – jaki?)?

Odpowiedź: Nie stał się Pan właścicielem sprzedawanej kolekcji po ś.p. dziadku. Jak wskazano w stanie faktycznym wniosku, pomagał Pan uporządkować majątek babci, który nie przedstawiał ówcześnie większej wartości. Dokonywał Pan sprzedaży kolekcji nieodpłatnie, a następnie przekazywał uzyskane środki babci.

2)W jaki sposób stał się Pan właścicielem sprzedawanej kolekcji po ojcu (spadek, darowizna, inny sposób – jaki?)?

Odpowiedź: Stał się Pan właścicielem sprzedawanej kolekcji po ś.p. ojcu w drodze spadku, w wyniku postępowania spadkowego.

3)Czy był Pan jedynym właścicielem kolekcji, o których mowa we wniosku?

Odpowiedź: Był Pan jedynym właścicielem kolekcji po ś.p. ojcu. Nie był Pan właścicielem kolekcji po ś.p. dziadku.

4)W jakim celu nabywał Pan okazy do własnej kolekcji (czy w celu odsprzedaży, czy np. w celach hobbystycznych lub innych jakich?)?

Odpowiedź: Nabywał Pan okazy do własnej kolekcji w celach hobbystycznych lub kolekcjonerskich. Nabycia nie były dokonywane w celu odsprzedaży.

5)Z jakiego powodu zdecydował się Pan na sprzedaż własnej kolekcji?

Odpowiedź: Zdecydował się Pan na sprzedaż własnej kolekcji z powodów osobistych. Ze względu na pracę, życie rodzinne i Pana sytuację, przestał Pan mieć czas i miejsce na gromadzenie własnej kolekcji i dbanie o nią, wobec czego postanowił ją zredukować do minimum.

6)Czy na moment sprzedaży każdego przedmiotu z kolekcji (własnej oraz po dziadku i ojcu) upłynęło pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nabył Pan każdy z przedmiotów do kolekcji, będących przedmiotem Pana zapytania?

Odpowiedź: Tak, na moment sprzedaży każdego przedmiotu z kolekcji: własnej oraz po ś.p. dziadku i ojcu upłynęło ponad pół roku, licząc od końca miesiąca w którym każdy z przedmiotów kolekcji, będących przedmiotem zapytania, został nabyty.

7)Czy posiada Pan dokumenty potwierdzające nabycie przez Pana każdego z przedmiotów kolekcji (należy wskazać jakie)?

Odpowiedź: Nie, nie posiada Pan dokumentów potwierdzających nabycie każdego z przedmiotów kolekcji. Kolekcje zgromadzone przez ś.p. dziadka i ojca powstawały najczęściej w wyniku zakupów od osób prywatnych, z drugiej ręki, jako prezenty otrzymywane od rodziny, bez prowadzenia bieżącej ewidencji każdego przedmiotu z kolekcji. Kolekcja po ś.p. tacie, została zbiorczo nabyta w ramach postępowania spadkowego. Analogicznie Pana babcia nabyła kolekcję po ś.p. dziadku.

8)W jaki sposób zorganizowana była sprzedaż, tj. prosimy, żeby Pan wskazał:

Odpowiedź: W Pana ocenie sprzedaż nie była zorganizowana, a incydentalna. Dokonywał Pan jedynie zarządzania majątkiem.

a)W jaki sposób pozyskał Pan nabywców?

Odpowiedź: Nie pozyskiwał Pan aktywnie nabywców. Wykorzystał Pan dostępne rozwiązania techniczne i po prostu dodawał ogłoszenia na internetowych portalach sprzedażowych.

b)W jaki sposób i gdzie prezentował Pan swoje oferty sprzedaży?

Odpowiedź: Oferty sprzedaży dodane do internetowych portali sprzedażowych posiadały zdjęcia i krótki opis.

c)Czy podejmował Pan działania marketingowe?

Odpowiedź: Nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych. Jedynie zamieszczał Pan ogłoszenie dotyczące sprzedaży danego przedmiotu kolekcji.

d)Czy korzystał Pan z usług wspierających kupno lub sprzedaż (jakich)?

Odpowiedź: Nie korzystał Pan z usług wspierających kupno lub sprzedaż.

9)Czy sprzedaż przedmiotów kolekcjonerskich nastąpiło w ramach jednej transakcji, czy wielu transakcji?

Odpowiedź: Sprzedaż przedmiotów z kolekcji nastąpiła w ramach wielu transakcji.

10)Czy oprócz przedmiotów kolekcjonerskich, o których mowa we wniosku, nabywał Pan także inne rzeczy albo prawa w celu ich późniejszej odsprzedaży? Jeśli tak, prosimy żeby Pan wskazał:

a)Jakie to były rzeczy lub prawa, w jakiej ilości?

b)Kiedy je Pan nabywał? Ile transakcji kupna Pan zawarł?

c)Kiedy Pan je zbywał? Ile transakcji sprzedaży Pan zawarł?

d)W jaki sposób były zorganizowane kupno i sprzedaż? W jaki sposób wyszukiwał Pan (jako kupujący) oferty sprzedaży?

e)W jaki sposób pozyskiwał Pan nabywców?

f)W jaki sposób, gdzie prezentował Pan swoje oferty sprzedaży?

g)Czy podejmował Pan działania marketingowe?

h)Czy korzystał Pan z usług wspierających kupno lub sprzedaż (jakich)?

Odpowiedź: Nie nabywał Pan innych rzeczy lub praw w celu ich późniejszej odsprzedaży. Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 4, dokonywał Pan sporadycznych zakupów do własnej kolekcji, w celach hobbystycznych.

W odniesieniu do sprzedawanych przedmiotów z kolekcji, nie dokonywał Pan działań marketingowych lub reklamowych. Zamieszczał Pan ogłoszenie o sprzedaży danego przedmiotu na internetowym portalu sprzedażowym, wraz ze zdjęciami i opisem, co w Pana ocenie mieści się w czynnościach zwykłego zarządzania majątkiem. Nie korzystał Pan z usług wspierających kupno lub sprzedaż.

11)Czy zamierza Pan w przyszłości nabywać inne rzeczy albo prawa w celu ich późniejszej sprzedaży? Jeśli tak, prosimy żeby Pan wskazał jakie to będą rzeczy lub prawa, w jakiej ilości oraz:

a)W jaki sposób były/będą zorganizowane kupno i sprzedaż?

b)W jaki sposób wyszukiwał/będzie wyszukiwał Pan (jako kupujący) oferty sprzedaży?

c)W jaki sposób będzie Pan pozyskiwał nabywców?

d)W jaki sposób, gdzie będzie Pan prezentował oferty sprzedaży?

e)Czy będzie Pan podejmował działania marketingowe?

f)Czy będzie korzystał Pan z usług wspierających kupno lub sprzedaż (jakich)?

Odpowiedź: Nie wyklucza Pan, że w przyszłości będzie nabywać inne rzeczy albo prawa, w celu ich późniejszej sprzedaży. Wobec tego, że zauważył Pan popyt na vintage lub retro urządzenia elektroniczne, to w przyszłości może dokonywać ich zakupów i następnie sprzedaży w sposób zorganizowany, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W Pana ocenie, będą to setki przedmiotów.

Formalnie zorganizuje Pan strukturę przedsiębiorstwa, w której będzie współpracował z zewnętrznymi specjalistami z zakresu księgowości, podatków itd.

Wyodrębni Pan przedmioty, na które jest największy popyt i będzie starał się aktywnie znaleźć oferty takich przedmiotów, które będą wymagały niewielkich napraw lub sprzedać je po wyższej cenie.

Nie wyklucza Pan dodawania w tym celu płatnych lub darmowych ogłoszeń na forach internetowych, platformach sprzedażowych, trzecich stronach www. lub kontaktów z profesjonalnymi podmiotami działającymi w tym obszarze, w celu pozyskania ofert, na które jest największe zapotrzebowanie.

Będzie Pan zainteresowany otrzymaniem dowodu zakupu, w celu usprawnienia rozliczeń podatkowych oraz ewidencji księgowej.

Po uzyskaniu przedmiotów na które jest zapotrzebowanie, planuje Pan dodawanie ogłoszeń sprzedaży z widocznym Pana nazwiskiem lub marką, tak żeby zbudować markę wiarygodnego handlowca. Planuje Pan skorzystanie z „podbijania” lub innych form płatnej lub darmowej promocji ogłoszeń, tak żeby maksymalnie zwiększyć wyniki sprzedażowe.

Poza platformami internetowymi, może Pan odwiedzać giełdy, targowiska (branżowe), targi staroci i inne wydarzenia, na których będzie mógł pozyskać klientów lub kontrahentów.

6 lipca 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu II:

1)Czy na sprzedaż rzeczy będących własnością Pana babci została zawarta stosowna umowa powiernictwa lub inna umowa, która upoważnia Pana do sprzedaży wskazanych we wniosku przedmiotów i rzeczy, na czyje konto wpłyną pieniądze za dokonaną sprzedaż? Proszę o dokładne wyjaśnienie tej kwestii.

Odpowiedź: Zawarł Pan z babcią ustne uzgodnienie, że uporządkuje kolekcję po ś.p. dziadku bez żadnego wynagrodzenia, a ewentualny zysk ze sprzedaży wskazanych przedmiotów i rzeczy będzie babci przekazywał na bieżąco, przy czym nie ustalił Pan z babcią sztywnych okresów przekazywania środków uzyskanych ze sprzedaży. Środki ze sprzedaży wpływały na Pana konto (rachunek bankowy), a następnie zgodnie z ustaleniami, przekazywał Pan babci uzyskane ze sprzedaży środki kilka razy do roku.

2)W związku ze wskazaniem w uzupełnieniu wniosku, że:

oraz

Proszę wyjaśnić:

a)W jaki sposób stał się Pan jedynym właścicielem ww. kolekcji?

Odpowiedź: Stał się Pan właścicielem sprzedawanej kolekcji po ś.p. ojcu, w wyniku spadku.

b)Czy był Pan jedynym spadkobiercą po zmarłym ojcu?

Odpowiedź: Nie był Pan jedynym spadkobiercą po zmarłym ś.p. ojcu. Spadkobiercami byli również Pana mama oraz Pana brat.

c)Czy był przeprowadzony dział spadku po Pana ojcu?

Odpowiedź: Według Pana najlepszej wiedzy, był przeprowadzony dział spadku po ś.p. ojcu, zawarty w formie aktu notarialnego. Pan wspólnie z pozostałymi spadkobiercami, ustalili że część spadku w postaci kolekcji po ś.p. ojcu, przypadnie właśnie Panu.

3)Czy na moment sprzedaży każdego przedmiotu z kolekcji nabytej w drodze spadku po Pana ojcu upłynęło pół roku, licząc od końca miesiąca (tj. od daty śmierci Pana ojca), w którym nabył Pan każdy z przedmiotów do kolekcji, będących przedmiotem Pana zapytania?

Odpowiedź: Tak, na moment sprzedaży każdego przedmiotu z kolekcji nabytej w drodze spadku po ś.p. ojcu, upłynęło co najmniej pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nabył Pan każdy z przedmiotów kolekcji, będących przedmiotem zapytania.

Pytanie

Czy okazjonalna sprzedaż kolekcji audio, prowadzona przez Pana w latach 2020 - 2024, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, sprzedaż kolekcji audio, prowadzona przez Pana w latach 2020 - 2024 nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.; dalej: „ustawa o PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o PIT rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, „działalność gospodarcza” lub „pozarolnicza działalność gospodarcza” oznacza działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. I pkt 1. 2 i -1-9.

Na podstawie ustawowej definicji, działalność kwalifikowana przepisami ustawy o PIT jako działalność gospodarcza (lub pozarolnicza działalność gospodarcza), musi spełniać łącznic następujące cechy:

• jest działalnością zarobkową.
• jest prowadzona we własnym imieniu,
• jest prowadzona bez względu na jej rezultat (osiągnięty zysk),
• jest prowadzona w' sposób zorganizowany i ciągły,
• nie pochodzi z innych źródeł przychodów' określony w' art. 10 ust. I pkt 1,2 i 4-9 ustawy o PIT.

Zgodnie z definicją Słownika Języka Polskiego, „działalność'’ oznacza „zespół czynności, działań, podejmowanych w jakimś kierunku”. Oznacza to, że dla spełnienia ustawowej przesłanki nie można rozpatrywać każdej czynności podjętej przez podatnika, jego pojedynczych działań, jako zbiorczej „działalności”.

Działalność zarobkowa to działalność której głównym celem jest osiągnięcie zysku. Działalność podjęta w innym celu, pomimo osiągnięcia zysku, również nie spełnia ustawowej definicji ponieważ nie była na zysk ukierunkowana.

Działalność we własnym imieniu wymaga, aby podatnik działał jako podmiot niezależny, a nie na przykład jako pracownik działający w imieniu pracodawcy (art. 22 §1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.; dalej: „kodeks pracy”).

Brak wymogu rezultatu oznacza, że działalność (kwalifikowana przepisami ustawy o PIT jako działalność gospodarcza lub pozarolnicza działalność gospodarcza) może przynieść stratę, zamiast spodziewanej korzyści materialnej, ale mimo tego wciąż będzie uznana za działalność gospodarczą. To zabezpieczenie rozliczeń stosowanych przez podatnika, który nawet w przypadku złej koniunktury, nie musi dokonywać korekty podatku, kosztów uzyskania przychodów i innych rozliczeń, w okresie, w którym poniósł stratę.

Działalność prowadzona w sposób zorganizowany oznacza, że „zespół czynności” prowadzony przez podatnika jest ujęty w pewne formy (organizacyjne), nadany jest mu pewien ład (organizacja). Cecha ciągłości oznacza, że działalność jest prowadzona nieprzerwanie, bez odstępów, stale.

Ostatnim warunkiem uznania za działalność gospodarczą jest niepodleganie łącznego zespołu powyższych cech do innych, bardziej szczegółowo opisanych źródeł przychodów (rodzajów działalności) w ustawie o PIT (art. 10 ust. I pkt 1, 2 4-9 ustawy o PIT), tj.:

1)stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, emerytur} lub renty,

2)działalności wykonywanej osobiście,

4)działów specjalnych produkcji rolnej,

6)najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz inne umowy o podobnym charakterze,

7)przychodów- z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, w tym odpłatnego zbycia praw majątkowych (innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT),

8)odpłatnego zbycia, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz

c)prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

d)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

e)innych rzeczy;

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

8a)działalności prowadzonej przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;

8b)niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da;

9)innych źródeł.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o PIT, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia:

1)na podstawie urnowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki łub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia własności przedmiotu umowy;

2)w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki lub spółdzielni środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;

3)składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat;

4)składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lal.

Uzupełniająco do powyższego, zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o PIT, dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

Ze wskazanych powyżej przepisów wynika, że sprzedaż rzeczy nie podlega opodatkowaniu jeśli łącznie:

• jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie,
• nie jest wykonywana w ramach działalności gospodarczej.

W takiej sytuacji (kiedy sprzedaż nie jest działalnością gospodarczą), sprzedaż jest określana jako źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT. Natomiast jeśli dodatkowo sprzedaż „innych rzeczy” nastąpiła w terminie dłuższym niż pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie tych „innych rzeczy”, to taka sprzedaż nie jest zaliczana do źródeł przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o PIT i w konsekwencji nie jest opodatkowana podatkiem dochodowym.

Odnosząc się do sprawy będącej przedmiotem wniosku, Pana działania nie spełniają, w Pana ocenie, cech pozwalających uznać ją za działalność gospodarczą.

Działania podjęte przez Pana nie zostały podjęte w celach zarobkowych, ale w celu rozwijania własnych zainteresowań związanych z uzyskanym wykształceniem, kwestiami psychologicznymi związanymi z uporządkowaniem kolekcji po wstępnych, a także posprzątania mieszkań i pomieszczeń gospodarczych, w których kolekcje się znajdowały. Sprzedaż na portalach aukcyjnych była w Pana ocenie praktycznym sposobem uporządkowania kolekcji, natomiast ze względu na opisane powyżej przyczyny i okoliczności tworzenia kolekcji (niewielka wartość urządzeń i sentymentalny charakter), osiągnięcie zysku nie było początkowo Pana głównym celem.

Sprzedaż prowadzona przez Pana była prowadzona za pomocą dostępnych w XXI wieku praktycznych rozwiązań technologicznych, jaką jest możliwość sprzedaży za pośrednictwem internetowych platform aukcyjnych. Oznacza to, że przedmiot sprzedaży (jeśli nadają się do użytku lub znajdzie się na niego zapotrzebowanie) wystarczy niewielkim nakładem pracy wyczyścić, sfotografować, opisać i dodać bezpłatne ogłoszenie na portal. Nie musiał Pan każdorazowo przewozić poszczególnych elementów kolekcji na niszowe targi staroci, giełdy lub inne miejsca, w których mógł spodziewać się potencjalnych nabywców. Nie reklamował Pan swojej działalności w mediach społecznościowych, nie wykupywał dodatkowych reklam sprzedawanych urządzeń i części, a działalność prowadził za pośrednictwem „nicku” nadanego na portalu sprzedażowym.

Podjęte przez Pana działania były zwyczajnie efektywnym, niskonakładowym sposobem na uporządkowanie kolekcji, realizowanymi za pomocą dostępnych metod, które zakończyły się w momencie, w którym kolekcja została uporządkowana, tj. sprzedana za pośrednictwem portali sprzedażowych.

Co ważne, dokonując sprzedaży kolekcji nie dokupował Pan dodatkowych części (w celu naprawy urządzeń) i nie ulepszał w ten sposób urządzeń zamieszczanych na portale sprzedażowe. Ewentualne drobne naprawy, były dokonywane z innych, niesprawnych, zebranych w kolekcji urządzeń.

Dopiero po upływie kilku lat od rozpoczęcia okazjonalnej sprzedaży, zauważył Pan rosnący popyt na podobne urządzenia, wobec czego postanowił sprofesjonalizować swoje działania i nadać im zorganizowany, systematyczny charakter. W wyniku aktywnego poszukiwania części do naprawy urządzeń, większej ilości czasu spędzonego na naprawach i dodatkowej selekcji potencjalnie zyskownych transakcji (zepsutych urządzeń, które następnie można naprawić, wymienić w nich części i odsprzedać), sformalizowaniu działalności w tym zakresie, poprzez otwarcie dedykowanego rachunku bankowego, współpracy z biurem rachunkowym i rejestrację działalności gospodarczej, w roku rozpoczęcia działalności osiągnął Pan dwukrotnie większy zysk z tej działalności niż z okazjonalnej sprzedaży kolekcji, którą prowadził do tej pory.

Odnosząc się do przesłanki z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT, to w odniesieniu do wszystkich urządzeń lub części urządzeń, które zostały przez Pana sprzedane za pośrednictwem portali sprzedażowych, od momentu ich uzyskania do momentu ich sprzedaży minęło więcej niż pół roku. Tym samym, w Pana ocenie, nie można Pana działań zaliczyć do przychodów ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT.

Tożsame stanowisko w podobnych sprawach, było już przedmiotem rozstrzygnięć organów podatkowych w następujących interpretacjach:

1)Pismo z 10 lutego 2026 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0112- KDIL2-2.4011.33.2026.1.MG: „przedstawiona przez Panią sprzedaż nie będzie skutkować powstaniem przychodów zaliczanych do źródła działalność gospodarcza. Zatem sprzedaż poszczególnych przedmiotów z Pani kolekcji, o których mowa we wniosku, należy rozpatrywać w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, skoro odpłatne zbycie rzeczy ruchomych (tu: przedmiotów z Pani kolekcji) następuje po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym je Pani nabyła - to taka sprzedaż nie będzie źródłem przychodu w rozumieniu tego przepisu. W konsekwencji kwota uzyskana ze sprzedaży jakiegokolwiek przedmiotu z Pani kolekcji, o której mowa we wniosku, w ogóle nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych”.

2)Pismo z 15 kwietnia 2025 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP3-1.4011.160.2025.1.BS: „Z przedstawionych przez Panią okoliczności nie wynika, aby przychody ze sprzedaży ww. niepotrzebnych składników majątku osobistego można było zakwalifikować, jako uzyskiwane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani zachowanie w stosunku do wyprzedaży niepotrzebnych składników majątku osobistego wskazuje bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie są to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. W wyniku sprzedaży przez Panią przedmiotów z majątku osobistego nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej”.

3)Pismo z 16 maja 2025 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KD1P3-1.4011.345.2025.l.BS: „przedstawionych przez Pana okoliczności nie wynika, aby przychody ze sprzedaży ww. niepotrzebnych składników majątku osobistego można było zakwalifikować, jako uzyskiwane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana zachowanie w stosunku do wyprzedaży niepotrzebnych składników majątku osobistego wskazuje bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie są to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą”.

4)Pismo z 11 marca 2026 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDIT3.4011.76.2026.2.RS,

5)Pismo z 27 marca 2026 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDIT2.4011.84.2026.1. MM,

6)Pismo z 29 maja 2023 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDITI.40I1.I83.2023.2.MT,

7)Pismo z 4 maja 2022 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP2-1.4011.196.2022.2.MW,

8)Pismo z 13 grudnia 2023 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDIT3.4011.629.2023.2.DP,

9)Pismo z 31 maja 2021 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0113-KDIPT2-1.4011.357.2021.1 .MAP,

10)Pismo z 2 kwietnia 2019 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP3-1.4011.145.2019.1 .MJ.

Analogicznie, w Pana ocenie, w przypadku cech działalności gospodarczej, Pana stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych:

1)Wyrok NSA z 9 marca 2016 r., II FSK 1423/14. LEX nr 1997942: „działaniu podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych (w tym mienia nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania”.

2)Wyrok WSA we Wrocławiu z 9 stycznia 2018 r., I SA/Wr 774/17, LEX nr 2439443: „Sprzedaż części do pojazdów mechanicznych na internetowym portalu aukcyjnym nie ma charakteru zorganizowanego i ciągłego, jeżeli podatnik nie nabywał sprzedawanych towarów w celu ich dalszej odsprzedaży z zyskiem, ale w celu wykonania usługi, w chwili nabycia części ani nie planował ich sprzedaży, ani nie mógł przewidzieć, że klient zrezygnuje z usługi, a części staną się zbędne”.

„O zorganizowaniu działalności .świadczy prowadzenie tej działalności w sposób zaplanowany to znaczy metodyczny, uporządkowany. Wykonywanie działalności w sposób ciągły oznacza wykonywanie jej w sposób związany z planowaniem podejmowanych działań, nieokazjonalny. W niniejszej sprawie nie sposób przyjąć, że dokonywana przez Skarżącego sprzedaż części do pojazdów mechanicznych na portalu aukcyjnym Allegro miała charakter zorganizowany i ciągły. Dokonana sprzedaż miała charakter incydentalny, niezaplanowany, niezorganizowany. Skarżący nie nabywał bowiem sprzedawanych towarów w celu ich dalszej odsprzedaży z zyskiem, ale w celu wykonania usługi. W chwili nabycia części ani nie planował ich sprzedaży, ani nie mógł przewidzieć, że klient zrezygnuje z usługi, a części sianą się zbędne. Nie można zatem przyjąć, że sprzedaż miała charakter zorganizowany i ciągły, a Skarżący dokonywał jej sprzedaży towaru w rozumieniu art. 4 ust. I pkt 5 lit. a ustawy o ryczałtach. Nie można też przyjąć, zdaniem Sądu, na co wskazano w skardze, że sprzedaż części samochodowych była częścią działalności prowadzonej przez Skarżącego w zakresie usług naprawy pojazdów i polegała na odsprzedaży zbędnych części. Przeczy temu zakres dokonywanych sprzedaży”.

3)Wyrok WSA w Białymstoku z 10 lipca 2014 r., I SA/Bk 250/14, LEX nr 1486092: „W ocenie Sądu przy ocenie charakteru sprzedaży zgromadzonej przez Skarżącego kolekcji nie może decydować liczba i zakres transakcji. Jak wskazał Skarżący, zamierza on dokonać jednorazowego zbycia całej kolekcji. Jeżeli jednak będzie to niemożliwe, nastąpi sukcesyjna sprzedaż poszczególnych przedmiotów. Skarżący chce zatem wyzbyć się zgromadzonej kolekcji, a sposób w jaki to nastąpi uzależniony jest tylko od tego, czy znajdzie się potencjalny nabywca, który będzie gotów tę kolekcję zakupić.

Zdaniem Sądu działania Skarżącego będą miały charakter okazjonalny, incydentalny, a nie stały. Cecha stałości nie wynika bowiem z samej liczby zbywanych przedmiotów, ale ciągłego dokonywania określonych czynności. Tymczasem działania Skarżącego wiążą się ze sprzedażą określonej liczby przedmiotów wchodzących w skład kolekcji. Jest to zatem w istocie sprzedaż jednorazowa poszczególnych przedmiotów i wyzbycie się ich z osobistego majątku. Jej przebieg zależy od możliwości sprzedaży kolekcji, a nie jest wynikiem planowego charakteru działań i woli ich realizacji w sposób cichły. Działania te ustaną bowiem wraz ze zbyciem całej kolekcji.

Błędem jest też doszukiwanie się elementów profesjonalizmu i zorganizowania w możliwości podejmowania przez Skarżącego takich działań, jak sprzedaż za pośrednictwem portali oraz aukcji internetowych. Takie zachowania, niewątpliwie nie wykraczają poza normalny zarząd własnymi sprawami majątkowymi, są powszechnie uznawane za «zwykły» sposób sprzedaży zbędnych przedmiotów. Mając na uwadze charakter przedmiotów, które mają podlegać zbyciu, także korzystanie z galerii i giełd staroci nie czyni działań Skarżącego działalnością zawodowego handlowca. Konieczność pakowania przedmiotów i ich wysyłki jest zaś wyłącznie konsekwencją zawierania transakcji na odległość, a nie charakteru prowadzonej działalności.

4)Wyrok NSAz 16 stycznia 2025 r., I FSK 2198/21, LEX nr 3866232,

5)Wyrok NSA z 10 września 2024 r., II FSK 1/22, LEX nr 3829772,

6)Wyrok NSA z 29 czerwca 2023 r., II FSK 182/23, LEX nr 3582022,

7)Wyrok NSA z 13 grudnia 2022 r., II FSK 1155/20, LEX nr 3460348,

8)Wyrok WSA w Gliwicach z 5 września 2023 r., I SA/GI 465/23, LEX nr 3608431.

Uzupełniająco do przywołanych interpretacji podatkowych oraz orzeczeń sadów administracyjnych, wskazuje Pan również na stanowisko Ministerstwa Finansów w zakresie Dyrektywy DAC7, czyli Dyrektywy Rady (UE) 2021/514 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania.

Publikacja Ministerstwa Finansów „Co warto wiedzieć o dyrektywie DAC7”

https://www.gov.pl/web/finanse/co-warto-wiedziec-o-dyrektywie-dac7: „zasady opodatkowania sprzedaży używanych rzeczy za pomocą platform pozostają niezmienione. Jeżeli ktoś okazjonalnie sprzedaje swoje prywatne rzeczy, które były jego własnością przez określony czas (ponad pół roku) nie musi odprowadzać żadnego podatku. Jeżeli nie upłynął wymagany minimalny okres 6 miesięcy, liczonych od ostatniego dnia miesiąca zakupu, wówczas zgodnie z prawem sprzedający powinienem zapłacić od tej transakcji podatek dochodowy. Powyższe zasady mają zastosowanie w sytuacji, kiedy sprzedaż prywatnych rzeczy nie stanowi działalności gospodarczej. Jeżeli sprzedaż prywatnych rzeczy odbywa się w ramach działalności gospodarczej, to taka sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu niezależnie od tego, ile czasu upłynęło od nabycia”.

Publikacja na stronic podatki.gov.pl „Pytania i odpowiedzi dla sprzedawców" https://podatki-arch.mf.gov.pl/podatkowa-wspolpraca-miedzynarodowa/dpi-digital-platform-information/pytania-i-odpowiedzi-dla-sprzedawcow/: „Dyrektywa DAC7 nie wprowadza nowych podatków i nie sprawia także, że sprzedaż okazjonalna lub prywatna będzie opodatkowana. Nowe obowiązki informacyjne nie skutkują nałożeniem nowych podatków na sprzedawców ani nie zmieniają zasad opodatkowania podatkami dochodowymi.

Nie ulega również zmianie to, że osoby sprzedające w Internecie powinny ocenić czy ich działalność nie podlega opodatkowaniu w rantach obowiązujących już przepisów podatkowych (a więc czy ich sprzedaż nie generuje dochodu do opodatkowania)”.

Przepisy Dyrektywy DAC7 nie wprowadzają do unijnych lub polskich przepisów podatkowych limitu sprzedażowego dotyczącego ilości sprzedanych przedmiotów lub wartości osiągniętej ze sprzedaży, po przekroczeniu którego, obowiązkowa staje się rejestracja działalności gospodarczej.

Dyrektywa DAC7 wprowadza natomiast wewnętrzne (prowadzone na potrzeby działalności organów podatkowych) obowiązki sprawozdawcze na dostawców cyfrowych (właścicieli platform sprzedażowych) w odniesieniu do użytkowników tych platform, wobec organów podatkowych.

Podsumowując, w Pana ocenie, Pana działania nie spełniają łącznych cech uznania ich za działalność gospodarczą lub pozarolniczą działalność gospodarczą. Były bowiem zwykłymi czynnościami zarządzania majątkiem, przy użyciu efektywnego, niskokosztowego narzędzia jakim są internetowe platformy sprzedażowe, które zakończył Pan w momencie wyprzedania kolekcji.

Wobec tego, że przedmioty sprzedane przez Pana znajdowały się w Pana posiadaniu dłużej niż pół roku, Pana zdaniem, sprzedaż nie może zostać zakwalifikowana do źródeł przy chodów z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT i tym samym jest wyłączona z zakresu opodatkowania podatkiem dochodowy m od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.; t. j. z Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:

·zarobkowym celu działalności,

·wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

·prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem składników majątku osobistego, o których mowa we wniosku, bowiem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że w 2020 r. rozpoczął Pan proces porządkowania majątku ruchomego, po zmarłym w 2011 r. dziadku. Majątek, którego porządkowaniem zajął się Pan to duża ilość sprzętów RTV, które wstępny hobbistycznie kolekcjonował przez około dziesięcioletni okres przypadający na lata 2001 - 2011. Wstępny nabywał do swojej kolekcji sprzęty audio, płyty winylowe lub kasety magnetofonowe, głównie z lal 80-tych. W czasach kiedy wstępny tworzył swoją kolekcję, przedmioty kolekcji często były nabywane za ułamek swojej obecnej wartości. Dodatkowo nabywane przez wstępnego elementy kolekcji pochodziły najczęściej „z drugiej ręki”, tj. nie były produktami nowymi, nie posiadały gwarancji. Pod koniec 2019 r., zdecydował Pan wraz z babcią, na uporządkowanie i próbę sprzedaży części kolekcji. Wobec tego, że niektóre urządzenia pomimo upływu czasu i wieloletniego użytkowania wciąż były sprawne, to zdecydował się Pan na sprzedaż, za pośrednictwem portali aukcyjnych. Przed sprzedażą czyścił Pan poszczególne eksponaty, wykonywał zdjęcia, a następnie dodawał je na portal aukcyjny. Proces faktycznego dodawania eksponatów na portal rozpoczął się w 2020 r. Stopniowo, uzupełniająco do działających urządzeń, przedmiotem sprzedaży stawały się również urządzenia, które wymagały naprawy lub części urządzeń, których naprawić Pan nie mógł. Sprzedaż części kolekcji w 2020 r. wyniosła około 45 tysięcy złotych, na które składało się ok. 30 urządzeń takich jak: wzmacniacze, amplitunery, magnetofony, tunery oraz kolumny. Pozostałe elementy sprzedanej przez Pana kolekcji to części niesprawnych urządzeń, które po wymontowaniu z urządzeń były sprzedawane za niewielka wartość. Nie stał się Pan właścicielem sprzedawanej kolekcji po ś.p. dziadku. Zawarł Pan z babcią ustne uzgodnienie, że uporządkuje kolekcję po ś.p. dziadku bez żadnego wynagrodzenia, a ewentualny zysk ze sprzedaży wskazanych przedmiotów i rzeczy będzie babci przekazywał na bieżąco, przy czym nie ustalił Pan z babcią sztywnych okresów przekazywania środków uzyskanych ze sprzedaży. Środki ze sprzedaży wpływały na Pana konto (rachunek bankowy), a następnie zgodnie z ustaleniami, przekazywał Pan babci uzyskane ze sprzedaży środki kilka razy do roku.

W kwietniu 2021 r. zmarł Pana ojciec, który również hobbystycznie kolekcjonował sprzęty audio, głównie niedrogie radia oraz urządzenia audio z poprzedniej epoki. Wobec rozpoczętego procesu porządkowania kolekcji po dziadku, w uzgodnieniu z mamą, również część kolekcji ojca była przez Pana zamieszczana na portalach aukcyjnych. Właścicielem sprzedawanej kolekcji po ś.p. ojcu stał się Pan w drodze spadku, w wyniku postępowania spadkowego. Pana zyski ze sprzedaży w roku 2021 osiągnęły poziom około 60.000 złotych, ze sprzedaży ok. 45 - 50 urządzeń audio oraz większej liczby części niewielkich wartości, tj. amplitunery, części do kolumn itp., których ceny oscylowały w granicach 50 - 100 złotych za część.

W międzyczasie, tj. na przełomie 2020 r. i 2021 r. postanowił Pan stworzyć własną kolekcję sprzętów audio, podobną do kolekcji, którą mieli wstępni. Tworzył Pan kolekcję w ten sposób, że skupował wymagające naprawy sprzęty audio i naprawiał je samodzielnie, korzystając z elementów kolekcji znajdujących się w jego posiadaniu lub posiadaniu członków rodziny. Do własnej kolekcji nabywał Pan okazy w celach hobbystycznych lub kolekcjonerskich. Nabycia nie były dokonywane w celu odsprzedaży. W roku 2022 wciąż dokonywał Pan we własnym zakresie niewielkich napraw kolekcji oraz kontynuował sprzedaż na portalach internetowych. Zysk osiągnięty przez Pana w tym roku to około 44.000 zł, na co złożyło się około 40 urządzeń (sprzętów) oraz części drobnej wartości.

Podkreśla Pan, że podejmowane przez Pana działania związane z uporządkowaniem i sprzedażą kolekcji, była przez Pana prowadzona w czasie wolnym, tj. niezależnie od Pana pracy.

Ze względu na rynkowe zapotrzebowanie, w marcu 2023 r. zdecydował się Pan na rozpoczęcie działalności gospodarczej w zakresie zakupu, naprawy i odsprzedaży urządzeń audio, podobne do tych, które do tej pory sprzedawał z posiadanej kolekcji.

Dokonał Pan podziału w ten sposób, że przedmioty pochodzące z kolekcji po wstępnych oraz kolekcji własnej skompletowanej do połowy 2022 r., sprzedawał za pośrednictwem portali aukcyjnych tak jak do tej pory. tj. w sposób niezorganizowany po godzinach. Natomiast w ramach rozpoczętej działalności gospodarczej, dokonywał Pan wspomnianych zakupów urządzeń oraz części do nich, dokonywał niezbędnych napraw i następnie je odsprzedawał, w sposób skoordynowany i zorganizowany. Sprzedaż, dokonywana przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej była dokumentowana paragonami fiskalnymi oraz wymaganą przepisami ewidencją podatkową. W ramach działalności gospodarczej w 2023 r. osiągnął Pan zysk w wysokości około 80.000 zł, natomiast w ramach sprzedaży dezorganizowanej, osiągnął Pan zysk w wysokości około 40.000 zł, w wyniku sprzedaży około 35 urządzeń oraz części niewielkiej wartości. Kontynuował Pan działalność gospodarczą oraz sprzedaż prywatną do 2024 r. W 2024 r. zakończył Pan sprzedaż kolekcji wstępnych oraz Pana prywatnej kolekcji, kolekcjonowaną do 2021 r.

Na moment sprzedaży każdego przedmiotu z kolekcji: własnej oraz po ś.p. dziadku i ojcu upłynęło ponad pół roku, licząc od końca miesiąca w którym każdy z przedmiotów kolekcji, będących przedmiotem zapytania, został nabyty.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby przychody ze sprzedaży kolekcji własnej oraz po zmarłym ojcu można było zakwalifikować jako uzyskiwane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana zachowanie w stosunku do sprzedaży przedmiotowych rzeczy, które kupował (gromadził) Pan w celach kolekcjonerskich, na potrzeby stworzenia prywatnej kolekcji oraz sprzedaży kolekcji po zmarłym ojcu, wskazuje bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie były to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Tym samym, w wyniku sprzedaży wymienionych we wniosku własnych, używanych składników majątku, które Pan odziedziczył po zmarłym ojcu, a także które Pan kupował w celach kolekcjonerskich na potrzeby stworzenia prywatnej kolekcji, nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem, skutki podatkowe sprzedaży opisanej we wniosku kolekcji należy rozpatrywać w kontekście źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy.

W myśl art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei, przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy, nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu.

Zatem stwierdzić należy, że skoro – jak Pan wskazał – wszystkie przedmioty z własnej kolekcji, były kupowane w celach kolekcjonerskich, na potrzeby stworzenia prywatnej kolekcji i był Pan w posiadaniu każdej z tych rzeczy, jak również rzeczy z kolekcji po zmarłym ojcu, powyżej pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym je Pan nabył, to ich sprzedaż nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym uzyskany z tego tytułu przychód w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, Pana stanowisko w tym zakresie uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii sprzedaży przez Pana rzeczy należących do Pana babci, których sprzedaż odbywała się na podstawie ustnej umowy powierniczej, a środki były babci przekazywane w całości wyjaśniam jak niżej.

W obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście. Jednym ze sposobów działania poprzez inny podmiot jest umowa powiernictwa. Powiernik na zewnątrz działa jako samodzielny podmiot, jednak z mocy wewnętrznego porozumienia z powierzającym, działa na jego rzecz, a nie występuje we własnym interesie.

Powiernictwo nie jest uregulowane w prawie polskim jako odrębna instytucja prawna. Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w przepisie art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm., t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm., t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm., t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.) zasada swobody kontraktowej. Zgodnie z ww. przepisem:

Najczęściej podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa i obowiązki stron tej umowy należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów o zleceniu.

Jak wynika z treści art. 734 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 735 Kodeksu cywilnego, istotą umowy zlecenia jest:

Stosownie do art. 740 Kodeksu cywilnego:

Istotą umowy zlecenia jest odpłatne lub nieodpłatne dokonanie określonej czynności prawnej w imieniu dającego zlecenie lub (jeżeli tak stanowi umowa) w imieniu własnym, lecz na rachunek zlecającego. W tym ostatnim wypadku wszelkie nabycie praw lub rzeczy ma charakter powierniczy (fiducjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać zlecającemu wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego, a także powołane powyżej przepisy, wskazać należy, że przychodu ze sprzedaży rzeczy należących do Pana babci w wykonaniu umowy powiernictwa, nie można traktować jako przysporzenia zleceniobiorcy - powiernika. Umowa ta będzie bowiem dla tej osoby neutralna podatkowo. Czynność sprzedaży rzeczy przez osobę, która nie występuje we własnym interesie, lecz na rzecz zlecającego, jako wykonana w ramach realizacji umowy zlecenia powierniczego, nie wywoła zatem skutków prawnych w podatku dochodowym od osób fizycznych u powiernika. W przypadku wykonania umowy powierniczej podatnikiem z tytułu zbycia rzeczy nie jest powiernik tylko zleceniodawca.

Reasumując, u Powiernika (Pana) nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy, dokonanego w oparciu o ustną umowę powierniczą. W związku z powyższym, Powiernik nie ma obowiązku rozliczać się z podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy dokonanego w oparciu o umowę powierniczą.

Zatem, po Pana stronie (Powiernika) realizacja umowy powiernictwa z tytułu zbycia rzeczy należących do Pana babci, nie wywoła skutków prawnych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska podatnika za nieprawidłowe – Pana stanowisko, zgodnie z którym przedmioty należące do babci sprzedane przez Pana znajdowały się w Pana posiadaniu dłużej niż pół roku i sprzedaż nie może zostać zakwalifikowana do źródeł przychodów z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT i tym samym jest wyłączona z zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uznałem za nieprawidłowe, bowiem sprzedaż ta u Pana jako powiernika nie stanowi dla Pana w ogóle źródła przychodu.

Dodatkowe informacje

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Końcowo - odnosząc się do powołanych tez wyroków Sądów Administracyjnych - wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników podjętych w określonym stanie faktycznym i są wiążące tylko w tych sprawach. Dlatego, stosownie do art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego interpretację indywidualną.

Natomiast, w odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, tut. Organ stwierdza, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.