Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 września 2009 r., sygn. I SA/Gd 24/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędzia WSA Bogusław Woźniak (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 września 2009 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok oddala skargę.

Uzasadnienie

Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia 31 stycznia 2008 r. określił S. S. zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. w wysokości [...],- zł.

Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania S. S., decyzją z dnia 12 listopada 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że wysokość zobowiązania określonego w decyzji organu pierwszej instancji wynika, z podwyższenia dochodu do kwoty [...] zł. Spowodowane to zostało podwyższeniem przychodu o kwotę [...],- zł wynikającą z błędnego przeniesienia kwot przychodu z księgi przychodów i rozchodów do deklaracji podatkowej (zaniżenie o tę właśnie kwotę) oraz o kwotę [...],- zł stanowiącą niezaewidencjonowany przychód z tytułu świadczenia w 2004 r. usług ziemnych (stabilizacja gruntów) na rzecz A S.A. Przychód podwyższono również o kwotę [...] zł stanowiącą pominięty w ewidencji przychód z tytułu kapitalizacji odsetek na rachunku bankowym. Organ odwoławczy wyjaśnił, że dokonał również korekty kosztów uzyskania przychodów ustalając je na kwotę [...] zł uwzględniając rozbieżność pomiędzy kwotą kosztów uzyskania przychodów wynikającą z deklaracji, a kwotą zapisów w ewidencji (różnica w kwocie [...] zł, którą skarżący tłumaczył pomyłką) oraz wyłączając koszty uzyskania przychodów w łącznej kwocie [...],- zł zaewidencjonowane na podstawie faktur VAT dokumentujących zdarzenia, które w rzeczywistości nie miały miejsca. Organ jako takie ocenił wydatki w kwocie [...] zł na zakup usług sprzętu budowlanego od T. G. (dwie faktury z dnia 30 listopada i 30 grudnia 2004 r. na kwoty po [...],- zł), wydatki w łącznej kwocie [...],- zł za roboty ziemne na rzecz H. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą B (faktura VAT nr [...] z 21 grudnia 2004 r. na kwotę [...],- zł, nr [...] z 21 grudnia 2004 r. na kwotę [...],- zł oraz [...] z 31 grudnia 2004 r. na kwotę [...],- zł), wydatki w kwocie [...],- zł za roboty ziemne na rzecz A. L. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą C (faktury VAT nr [...] na kwotę [...],- zł, nr [...] na kwotę [...],- zł z 31 grudnia 2004 r.), wydatki w kwocie [...],- zł za roboty ziemne na rzecz M. K. (dokumentowane fakturą z 21 grudnia 2004 r. nr [...]). Organ uznał, że koszty uzyskania przychodów należało zwiększyć o niezaewidencjonowane wydatki na wynagrodzenia pracowników obsługujących sprzęt pozostający w dyspozycji skarżącego, które szacunkowo określono na kwotę [...],- zł. Organ odwoławczy stwierdził, że w związku z zawyżeniem przychodów oraz zaniżeniem kosztów uzyskania przychodów w części dotyczącej miesięcy od marca do grudnia 2004 r. księgę przychodów i rozchodów należało uznać za nierzetelną, co skutkowało pominięciem jej jako dowodu w sprawie.