Wyszukaj według identyfikatora
Wyszukiwanie po identyfikatorze Zamknij close
ZAMKNIJ close
account_circle Jesteś zalogowany jako:
ZAMKNIJ close
Powiadomienia
keyboard_arrow_up keyboard_arrow_down znajdź
removeA addA insert_drive_fileWEksportuj printDrukuj assignment add Do schowka
comment

Artykuł

Data publikacji: 2023-01-22

Prawo konsumenckie: dyrektywa Omnibus wprowadza nowy ład

Od początku stycznia obowiązuje pakiet zmian w ustawach regulujących prawa konsumentów, który zdecydowanie wymaga uwagi przedsiębiorców. Wdraża on trzy unijne akty prawne:

  • dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/770 z 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych (Dz.Urz. UE z 2019 r. L 136, s. 1), zwaną dyrektywą cyfrową,
  • dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniającej rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylającej dyrektywę 1999/44/WE (Dz.Urz. UE z 2019 r. L 136, s. 28), zwaną dyrektywą towarową,
  • dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z 27 listopada 2019 r. zmieniającą dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz.Urz. UE z 2019 r. L 328, s. 7), zwaną dyrektywą Omnibus.

Dwie pierwsze omówiliśmy w dodatku Firma i Prawo z 20 grudnia 2022 r. ("Prawo konsumenckie: dyrektywy towarowa i cyfrowa"; DGP nr 245). Dzisiaj szczegółowo przyglądamy się natomiast dyrektywie Omnibus oraz kilku dodatkowym pomysłom, które polski ustawodawca dorzucił przy okazji prac legislacyjnych.

Punktem wyjścia do uchwalenia dyrektywy Omnibus było spostrzeżenie, że prawo konsumenckie w Unii Europejskiej wymaga unowocześnienia. Do tej pory jego podstawą były akty prawne tworzone w czasach nieporównywalnych do współczesnych, kiedy e-commerce dopiero się rodził. Pochodzące z tamtych lat przepisy nie były więc wystarczające, by zapewnić odpowiednio wysoki poziom ochrony konsumenckiej w czasach cyfrowych. Konieczne stało się dodanie regulacji wychodzących naprzeciw wyzwaniom związanym z upowszechnieniem się handlu w internecie oraz nowym modelom biznesowym.

Polski ustawodawca implementował dyrektywę Omnibus z pewnym opóźnieniem (ustawa z 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy o prawach konsumenta i niektórych innych ustaw; Dz.U. poz. 2581). Zmienił też przy okazji m.in. przepisy następujących ustaw:

  • z 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 287; ost.zm. Dz.U. z 2022 r. poz. 2581),
  • z 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2070; ost.zm. Dz.U. z 2022 r. poz. 2581),
  • z 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 178; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 2581).

Większość z nas zwraca uwagę na ceny produktów. Robimy to podczas kompletowania prezentów np. na Boże Narodzenie czy przy zakupowym szaleństwie Black Friday. Zawsze sprawdzamy, ile kosztuje smartfon, który zamawiamy w sklepie internetowym. To grzech nie kupić cennej rzeczy na promocyjnej wyprzedaży.

Pozorne akcje promocyjne

W przeszłości zdarzało się, że nieuczciwi przedsiębiorcy manipulowali promocjami. Przeprowadzali pozorne akcje promocyjne. Polegały one na tym, że przedsiębiorca celowo podwyższał cenę produktu przed "promocją", a później ją obniżał. Obniżona cena mogła być w efekcie wyższa od ceny wyjściowej. Skuszeni konsumenci finalnie mogli zapłacić więcej. Mechanizm był prosty: chodziło o wprowadzenie ich w błąd. To zjawisko było znane organom ochrony konsumentów w całej UE. W końcu dostrzegł je też prawodawca unijny i postanowił się z nim rozprawić. Wraz z pakietem zmian prawa wprowadzonym "Nowym ładem dla konsumentów" uchwalił dyrektywę Omnibus. Razem z nią, od 1 stycznia 2023 r., polski ustawodawca wprowadził do naszego prawa nowe zasady prezentacji cen promocyjnych. Tego dnia zmieniono wiele aktów prawnych. Jednym z nich jest ustawa o informowaniu o cenach towarów i usług. W tej ustawie nowelizacja zmieniła jeden zasadniczy przepis, a konkretnie art. 4 ust. 1‒5. Wskazuje on, że:

1) w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen;

2) w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki;

3) jeżeli dany towar lub dana usługa są oferowane do sprzedaży w okresie krótszym niż 30 dni, to obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie od dnia rozpoczęcia oferowania tego towaru lub tej usługi do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki;

4) w przypadku towarów, które ulegają szybkiemu zepsuciu lub mają krótki termin przydatności, obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się informację o cenie sprzed pierwszego zastosowania obniżki, z zastrzeżeniem że terminy, o których mowa w ust. 2 i 3, nie mają zastosowania,

5) do reklamy towaru lub usługi wraz z ceną przepisy ust. 1‒4 stosuje się odpowiednio.

Regulacje dotyczące informowania o promocjach nie grzeszą precyzją. Pozostawiają również w sferze niedomówień wiele problemów, z którymi musi poradzić ...

close POTRZEBUJESZ POMOCY?
Konsultanci pracują od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00 - 17:00