Putin zawinił, tłumacza wykluczyli

To jedna z bardziej budujących historii o promieniowaniu kultury polskiej. Odtwarzamy ją ze wspomnień Rosjan, Kazachów, Gruzinów i stu innych narodów zamieszkujących Związek Sowiecki. Wszyscy oni w latach 60. czy 70. zaczęli rozglądać się za najciekawszą z literatur „obozu socjalizmu” – czyli polską. Chłonęli tłumaczenia Lema, Mrożka, Różewicza. Oczywiście nie znaczy to, że polska literatura była głównym nośnikiem dysydenckiego fermentu w dawnych Sowietach. Trudno sobie wyobrazić Breżniewa zadumanego nad „Pannami z Wilka” Iwaszkiewicza, jeszcze trudniej – Dmitrija Miedwiediewa, który pod wpływem esejów Adama Zagajewskiego zaprzestał wygrażania Warszawie taktycznym uderzeniem jądrowym.