Gmina jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych
PIOTR WĄSOWSKI, RENATA SŁAWEK
Gmina jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych
Osoby pełniące funkcję płatnika są obowiązane obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy m.in. od przychodów z tytułu stosunku pracy i stosunków pokrewnych oraz wpłacać je w terminie na rachunek właściwego organu podatkowego. Obowiązki powyższe nakładają na płatników zarówno przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jak i ustawy Ordynacja podatkowa.
W świetle tych przepisów płatnikiem są również urzędy gmin i jednostki im podległe (budżetowe) nawiązujące ze swoimi pracownikami stosunki pracy na podstawie wyboru, mianowania, powołania lub umowy o pracę.
O tym, czy jest się w danej sytuacji płatnikiem decyduje fakt rozporządzania majątkiem podatnika, a więc również fakt bycia dla podatnika pracodawcą.
Wszystkie firmy ponoszą koszty wynikające z zatrudnienia pracowników. Dotyczy to także urzędów gmin i jednostek im podległych, w których pracownicy są zatrudniani na podstawie stosunku pracy.
Koszty te określa art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej updof), zgodnie z którym wynoszą one 0,25% kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej miesięcznie. Dotyczy to sytuacji gdy podatnik uzyskuje przychody tylko u jednego pracodawcy.
Jeżeli podatnik uzyskuje przychody z tych tytułów od kilku pracodawców jednocześnie to koszty uzyskania za rok podatkowy nie mogą przekraczać łącznie 4,5% kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali. W pierwszym przypadku w 2001 r. ta granica wynosi 37,024 zł a koszty 92,56 zł miesięcznie i 1110,72 zł rocznie, zaś w drugim przypadku nie mogą one przekraczać kwoty 1666,08 zł.

