Rachunkowość Budżetowa 1/2002 z 01.01.2002 [dodatek: Rachunkowość Budżetowa, str. 13]
Data publikacji: 29.12.2001
Uregulowania podatkowe związane z zakładowym funduszem świadczeń socjalnych
Zasady tworzenia przez pracodawców zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i gospodarowania środkami tego funduszu, przeznaczonego na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z niego oraz na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych, określa ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
RENATA SŁAWEK
Osobami uprawnionymi do korzystania z funduszu są pracownicy i ich rodziny, emeryci i renciści - byli pracownicy i ich rodziny oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał w regulaminie prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z funduszu.
Zgodnie z art. 3 ustawy zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (ZFŚS) tworzą pracodawcy zatrudniający powyżej dwudziestu pracowników, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy.
Natomiast pracodawcy będący jednostkami organizacyjnymi, które prowadzą gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie o finansach publicznych, tworzą ZFŚS bez względu na liczbę zatrudnionych pracowników.
Tak więc jednostki, tzw. sfery budżetowej, czyli jednostki budżetowe, zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze, fundusze celowe - ze względu na specyfikę prowadzonej gospodarki finansowej, polegającej m.in. na planowaniu środków na działalność jednostki na następny rok kalendarzowy - są objęte przepisami o tworzeniu funduszu w sposób obligatoryjny.
Wśród jednostek tzw. sfery budżetowej zobligowanych do tworzenia ZFŚS należy wymienić w szczególności: administrację publiczną (rządową i samorządową), oświatę i szkolnictwo wyższe, sądownictwo itp.


