Rachunkowość Budżetowa 1/2002 z 01.01.2002 [dodatek: Rachunkowość Budżetowa, str. 21]
Data publikacji: 29.06.2018
Wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy
Wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy zależy od długości udowodnionych okresów składkowych i nieskładkowych oraz od wysokości podstawy wymiaru renty. Ustalenie tych parametrów ma kluczowe znaczenie dla wypłaty tego świadczenia.
EWA PIEŃCZYKOWSKA
Zasady ustalania wysokości renty z tytułu niezdolności do pracy są określone są w art. 62 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
W myśl tego przepisu wysokość renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wynosi:
• 24% kwoty bazowej,
• po 1,3% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych
• po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych,
• po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok tzw. stażu hipotetycznego.
Wysokość renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy wynosi 75% renty dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy.
Z przedstawionego algorytmu obliczania wysokości renty z tytułu niezdolności do pracy wynika, że wysokość świadczenia kształtują trzy czynniki:
• okresy składkowe, nieskładkowe oraz staż hipotetyczny,
• podstawa wymiaru oraz
• kwota bazowa.
Przy obliczaniu renty okresy składkowe, nieskładkowe oraz staż hipotetyczny ustala się z uwzględnieniem pełnych miesięcy.
POTRZEBUJESZ POMOCY?